Ο Άγιος Δημήτριος στη μεγαλόπρεπη κρύπτη του στη Θεσσαλονίκη
Ο Άγιος Δημήτριος μέσα από τα μάτια του Φώτη Κόντογλου: ο αρματωμένος Άγιος της Θεσσαλονίκης, φορεμένος με την πανοπλία του Πνεύματος. Ανάλυση, ιστορία, βίος και η πνευματική του ακτινοβολία στην καρδιά της Ρωμιοσύνης.
«Ἐν μεγάλη Ἑλληνικῇ ἀποικίᾳ, 200 π.Χ.» είναι ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη (1928), που αποτυπώνει την ελληνιστική εποχή μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το ποίημα περιγράφει την ανάμειξη ελληνικών και ανατολικών στοιχείων, την πολιτική υποταγή στη Ρώμη και την αίσθηση της αβεβαιότητας, διατηρώντας τη χαρακτηριστική καβαφική ειρωνεία για την ιστορική συνέχεια.
Παιδικό στρατιωτικό συναξάρι: Οι σημαντικότερες στιγμές
από τη ζωή και τα θαύματα στρατιωτικών αγίων
Μια πρωτότυπη προσέγγιση αγαπητοί αναγνώστες στον Βίο του Αγίου Προκοπίου, που εορτάζουμε την μνήμη του στις 8 Ιουλίου, με ωφέλιμες κοινωνικές αναφορές. Ευχαριστώ θερμά τον καθηγητή Θ. Ι. Ρηγινιώτη για την αποστολή του άρθρου του στην Αέναη επΑνάσταση.
Ξεκάθαρα λόγια, πολύτιμες γνώσεις αναγνώστες μου. Αυτά τα κείμενα μας βοηθούν να επιλύσουμε γιατί μάς συμβαίνουν όλα αυτά σήμερα... ο καθένας ας προβληματιστεί.
Οι κανόνες της Εκκλησίας μας, είναι κείμενα φωταγωγικά. Σε αυτούς είναι καταγεγραμμένη όλη η εμπειρία των Θεοφόρων Πατέρων. Αποτελούν την θεραπευτική της Εκκλησίας μας, η οποία διαχρονικά όπου κι αν εφαρμοστεί, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, θα έχει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα. Τον αγιασμό του λαού. Είναι κι αυτό είναι επιστήμη!
Διαβάζουμε το ποίημα και νομίζουμε ότι γράφτηκε χθες, κι ας έχουν περάσει κοντά 100 χρόνια. Ήταν μια νύχτα που κρατάει χρόνια τώρα και ποιος ξέρει πόσα ακόμα. Στην αρχή ακούγονταν μόνο κάτι ψίθυροι, αρκετά δυνατοί όμως, Τώρα ίσως όμως είναι αργά. Το λάθος το κάναμε την πρώτη φορά. Τότε ήταν που έπρεπε να τιναχτούμε, να αναρωτηθούμε, να θορυβηθούμε. Δεν το κάναμε. Ήταν πολύ γλυκός ο ύπνος και το όνειρο... Πιστέψαμε. Αργήσαμε...