Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα νερό. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα νερό. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Το Νερό ως πηγή ζωής και θεμελιακό στοιχείο για το μέλλον της Ανθρωπότητας (έρευνα και videos)

Extreme_poverty drink water

Το Νερό ως Πηγή Ζωής

Το Νερό, ο επονομαζόμενος και 
λευκός χρυσός, βρίσκεται ανισομερώς 
κατανεμημένο στον πλανήτη.

Αν σκεφτείς πόσο σπάνιο είναι το νερό
και πολύτιμο για τη φύση κι όχι μόνο

Το Ύδωρ στα Θεοφάνεια - Κοσμολογική και Θεολογική Ανάγνωση του Αγιασμού | Αέναη επΑνάσταση

Φως που διαπερνά τη σκοτεινή άβυσσο του ωκεανού, εικόνα του βάθους και της μνήμης του κόσμου... κατά την πατερική θεολογία, φανερώνεται η θεία παρουσία.
Deep ocean abyss light - Άβυσσος ωκεανού με φως. Το φως κατεβαίνει 
στην άβυσσο χωρίς χωρίς να την καταργεί· την καθαγιάζει.

Το βάθος δεν είναι απουσία φωτός, αλλά τόπος συνάντησης.
Φως που διαπερνά τη σκοτεινή άβυσσο του ωκεανού,

Το πνεύμα αληθείας της Σαμαρείτιδας, το ευαγγέλιο και το μήνυμα

Christ and the Samaritan Woman - Artist Henryk Siemiradzki  1890
πίνακας ζωγραφικής: « Ο Χριστός και η Σαμαρείτιδα »
Christ and the Samaritan Woman - Artist Henryk Siemiradzki 1890.

Ὕδωρ λαβεῖν ἐλθοῦσα τὸ φθαρτὸν γύναι,
Τὸ ζῶν ἀπαντλεῖς, ᾧ ῥύπους ψυχῆς πλύνεις.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος
28 ημέρες μετά το Άγιο Πάσχα.

Αγία Φωτεινή η ισαπόστολος, η μεγαλομάρτυς Σαμαρείτιδα ★ βίος, το αγίασμα, ο ναός και η πίστη του Αγά (αφιέρωμα)

St Photini, the Samaritan Woman by Orthodox 
Monastery of St. Macarius the Great of Egypt

Επιμέλεια, έρευνα Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Columnist Sophia Drekou, BSc in Psychology)

Αγία Φωτεινή η Μεγαλομάρτυς και 
Ισαπόστολος η Σαμαρείτιδα

Η Σαμαρείτις και δίψασε και άλλαξε η σειρά·
αυτή που έδινε νερό, αυτή που διψούσε, 

Ο συμβολισμός της αφήγησης για την προετοιμασία τού Πάσχα από Τον Χριστό στο Μυστικό Δείπνο - Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής

The Last Supper, ca. 1678, oil on canvas,  Detroit Institute of Arts Museum by Jean-Baptiste de Champaigne
Painting: The Last Supper, ca. 1678, oil on canvas, 
Detroit Institute of Arts Museum by 
Jean-Baptiste de Champaigne (Ζαν Μπαπτίστ ντι Σχαμπέιν)
(10 December 1631, in Brussels – 27 October 1681, in Paris)
Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος και δάσκαλος.

Εἰς τὸν Μυστικον Δεῖπνον, Διπλοῦς 
ὁ Δεῖπνος· Πάσχα γὰρ νόμου φέρει,
Καὶ Πάσχα καινόν, Αἷμα. Σῶμα Δεσπότου.

Ο ζεόλιθος της δικαιοσύνης και η επανάσταση του Μαχάτμα Γκάντι - Ν. Λυγερός

το Άγαλμα του Μαχάτμα Γκάντι στην πρεσβεία της Ινδίας στην Αθήνα

Ο ζεόλιθος της δικαιοσύνης και τα όρια
της πηγής του Ελληνισμού - Ν. Λυγερός

Οι Αγίες πέντε Παρθένες της Αργυρούπολης Ρεθύμνου (ιστορική μελέτη) το μαρτύριο, οι τάφοι και τα ασκητήριά τους † 330 μ.Χ.

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Οι αγίες Πέντε Παρθένες της Αργυρούπολης Ρεθύμνου († 330 μ.Χ.)
προδόθηκαν και σφαγιάστηκαν από τον ίδιο τον πνευματικό τους.

• ΕΙΣΑΓΩΓΗ
• Παλαιές μαρτυρίες για τις οσίες Πέντε Παρθένες
• Το μαρτύριο και η εποχή των οσίων
• Ο ποιμενικός χαρακτήρας της εορτής
• Τα ονόματα των οσίων και η ταύτισή τους με τις

Έθιμα και Κάλαντα των Φώτων Μικράς Ασίας - Φάρασα και Προκόπι της Καππαδοκίας τα Άγια Θεοφάνεια


Τα Θεοφάνεια στα Φάρασα τής Καππαδοκίας

H γιορτή των Φώτων, τα Άγια Θεοφάνεια στα Φάρασα Καππαδοκίας και στο Προκόπι της Μικράς Ασίας. Τα κάλαντα των Φώτων (Θεοφανείων) από τους πρόσφυγες στα Φλογητά Καππαδοκίας.

Βυζαντινή Κοσμική Ποίηση 🌳Το «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ» και ο Χριστόδουλος Χάλαρης (Βυζαντινή ποίηση από χειρόγραφο της Μονής Ιβήρων)

dancing-moonlight-grass-romantic-tree-dancers-lovers-evening-field-moonlit-dance

Ερωτικό τραγούδι: Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ καὶ κάτω στὸ πηγάδι.

Από τον έρωτα και τον μύθο στη βυζαντινή μουσική παράδοση – Ανάλυση, ιστορικό πλαίσιο και πολιτισμική σημασία του ερωτικού άσματος «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ» και η συμβολή του Χριστόδουλου Χάλαρη στην ανασύσταση της ελληνικής μουσικής μνήμης.








🔴 Βυζαντινή κοσμική ποίηση – Ένα παράθυρο στον έρωτα
Η βυζαντινή ποίηση δεν ήταν μόνο υμνογραφία και θεολογία∙ υπήρξε και κοσμική, ερωτική, τρυφερή. Το τραγούδι «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ» αποτελεί σπάνιο δείγμα αυτής της πλευράς του Βυζαντίου. Διασώθηκε σε χειρόγραφο (κώδικας 1203) της μονής Ιβήρων  Άγιον Όρος, από τον 17ο αιώνα, και δείχνει ότι ακόμη και μέσα στον αυστηρό κόσμο της βυζαντινής παράδοσης, ο άνθρωπος συνέχιζε να τραγουδά τον έρωτα και τη ζωή.

🔴 Το ποίημα «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ»

«Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ καί κάτω 'ς κρύο πηγάδι, 
κόρη ἔσκυψε νά πιῇ νερόν, νά πιῇ και νά γεμώσῃ. 
Φωνήν ἀκού, λαλιάν ἀκού, φωνήν καί δράκου στόμα: 
Στάμα ξανθή, στάμα σγουρή, στάμα, μηδέν γεμίσεις, 
γιατί ἐδῶ στόν τόπο μας καί τό νερό πουλιέται. 
Μηδέ γιά χίλια τό πουλοῦν μηδέ γιά δυό χιλιάδες, 
μόνο γιά κόρης φίλημα καί δῶς μας κι ἔπαρέ το».

Το μοτίβο του «δράκου που ζητά φίλημα» θυμίζει αρχαϊκά λαϊκά τραγούδια και μυθικές αφηγήσεις. Η κόρη, σύμβολο καθαρότητας και ζωής, συναντά τη δύναμη του πάθους και του κινδύνου. Το νερό, στοιχείο ζωογόνο και ιερό, γίνεται εδώ ανταλλάξιμο μόνο με την πράξη του έρωτα. Το ποίημα λειτουργεί αλληγορικά για τη μύηση στην ωριμότητα, τη μεταμόρφωση και τη συνάντηση του ανθρώπου με το άγνωστο.

Το ποίημα θεωρείται ένα από τα ελάχιστα τεκμήρια κοσμικού, δηλαδή μη θρησκευτικού, βυζαντινού τραγουδιού. Ανήκει στην παράδοση της προφορικής μουσικής και της δημοτικής ποίησης που επιβίωσε στα μοναστήρια και στα λαϊκά στρώματα. Ο Χριστόδουλος Χάλαρης έχει κάνει μια γνωστή απόδοση του τραγουδιού και αποτελεί εξαίσιο δείγμα τής βυζαντινής τραγουδοποιΐας.

🔴 Χριστόδουλος Χάλαρης - Ο αναστηλωτής της ελληνικής μουσικής μνήμης
Ο Χριστόδουλος Χάλαρης (1946 - 30 Ιαν 2019) αποτελεί κορυφαία μουσική φυσιογνωμία του τόπου μας με πολυδιάστατο κατατεθειμένο έργο στην ελληνική και διεθνή δισκογραφία βασισμένο είτε σε πρωτότυπες δικές του συνθέσεις (κυρίως στη δεκαετία του '70), είτε σε πολύχρονες έρευνες και μελέτες στην ελληνική μουσική ανά τους αιώνες επικεντρώνοντας κυρίως στη βυζαντινή και μεσαιωνική περίοδο

Συνδύασε βαθιά ιστορική γνώση, φιλοσοφία και καλλιτεχνικό όραμα. Μέσα από το έργο του προσπάθησε να αποδείξει τη συνεχή πορεία της ελληνικής μουσικής από την αρχαιότητα ως σήμερα.

Στη δεκαετία του 1970 ίδρυσε την Ορχήστρα Παλαιών Παραδοσιακών και Πρωτότυπων Οργάνων, ανακατασκευάζοντας με τα ίδια του τα χέρια πολλά αρχαία όργανα. Με αυτήν παρουσίασε στο εσωτερικό και το εξωτερικό έργα βυζαντινής, μεσαιωνικής και δημοτικής μουσικής, την «Κοσμική βυζαντινή μουσική».

Το τραγούδι «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ» εντάσσεται στο έργο του Μονογραφίες, Μουσικές του Έρωτα, όπου το αποδίδει ο ψάλτης και τραγουδιστής Νίκος Κωνσταντινόπουλος. Προσωπικότητα της Ελληνικής Μουσικής και εν γένει του σύγχρονου Ελληνισμού, με τεράστια εθνική προσφορά. Έχει ηχογραφήσει δίσκους: βυζαντινής, μεταβυζαντινής, αρχαίας ελληνικής και ιδιωματικής δημοτικής μουσικής καθώς και μονογραφίες παραδοσιακής μουσικής.

🔴 Η ψυχή του τραγουδιού – Η ένωση του έρωτα και του ελληνικού λόγου
Αν αυτό το τραγούδι δεν σφυροκοπάει το
ριζικό εντός σας, τότε είμαι από άλλο κόσμο.

Γιατί σε κάθε στίχο, πίσω από τη λιτότητα των λέξεων, ανασαίνει ολόκληρη η ποιητική ψυχή του ελληνισμού: ο έρωτας, το νερό, η μοίρα, το μυστήριο. Η φράση συνοψίζει τη δύναμη του λαϊκού και βυζαντινού τραγουδιού: ότι δηλαδή η μουσική αυτή δεν είναι απλώς ήχος, αλλά μνήμη, ταυτότητα, και κάλεσμα στο βάθος του εαυτού.



🔴 «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ» – Ανάλυση και συμβολισμοί

Το ερωτικό τραγούδι «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ», που διασώζεται στον κώδικα 1203 της Μονής Ιβήρων (17ος αιώνας), αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό τεκμήριο της κοσμικής βυζαντινής ποίησης και της λαϊκής μουσικής παράδοσης. Η θεματολογία του περιστρέφεται γύρω από το μοτίβο της κόρης και του δράκου, ένα αρχέγονο σύμβολο που συναντάται ήδη στη λαϊκή προφορική παράδοση της αρχαιότητας και ανανεώνεται στη μεσαιωνική ποίηση.

Στο ποίημα, μια νέα γυναίκα σκύβει να πιει νερό σε μια πηγή· εκεί ακούει τη φωνή ενός δράκου που της απευθύνεται με ερωτική απαίτηση: το νερό – στοιχείο ζωής και καθαρμού – μπορεί να αποκτηθεί μόνο ως αντάλλαγμα ενός φιλήματος. Ο διάλογος αυτός μεταξύ του ανθρώπινου και του υπερφυσικού ενσαρκώνει την αιώνια σύγκρουση μεταξύ του έρωτα και του φόβου, της επιθυμίας και της απαγόρευσης.

Η αλληγορική ανάγνωση του ποιήματος αποκαλύπτει τον έρωτα ως δύναμη που διασχίζει τα όρια του φυσικού κόσμου και οδηγεί στη μύηση, στη μετάβαση από την αθωότητα στην εμπειρία. Η κόρη συμβολίζει την ψυχή που πλησιάζει το «νερό της γνώσης» και αναγκάζεται να αντιμετωπίσει το πάθος, τη δοκιμασία και τη μεταμόρφωση. Ο δράκος, μακράν του να είναι απλώς τέρας, λειτουργεί ως φύλακας της πηγής, δηλαδή του μυστηρίου της ζωής.

Η γλώσσα του τραγουδιού είναι δημοτική, λιτή και ρυθμική, με έντονη μουσικότητα και εικόνες φυσικού κάλλους. Το ύφος του προαναγγέλλει στοιχεία της μεταγενέστερης δημοτικής ποίησης, όπου η φύση λειτουργεί ως σκηνικό συναισθηματικών και μεταφυσικών εντάσεων.

Η επανεκτέλεση του έργου από τον Χριστόδουλο Χάλαρη, με ερμηνευτή τον Νίκο Κωνσταντινόπουλο, δεν αποτελεί απλώς μουσική αναβίωση, αλλά πράξη πολιτισμικής ανασύστασης: επιχειρεί να γεφυρώσει τον χρόνο και να αποδώσει τη συνέχεια της ελληνικής μουσικής έκφρασης, από τη βυζαντινή έως τη σύγχρονη εποχή.


Βυζαντινή κοσμική ποίηση

Η λιγότερο γνωστή όψη της βυζαντινής μουσικής

Όταν μιλάμε για βυζαντινή μουσική, ο νους πηγαίνει σχεδόν πάντα στους ύμνους, στις εκκλησιαστικές τελετές και στη βαθιά μυσταγωγία των ναών. Κι όμως, πίσω από αυτή τη λαμπρή πνευματική παράδοση υπήρχε και ένας άλλος, πιο γήινος κόσμος: η κοσμική βυζαντινή μουσική, η μουσική της καθημερινότητας, των εορτών, του έρωτα, του γλεντιού και του ανθρώπινου συναισθήματος.

Η βυζαντινή μουσική ταυτίζεται κατά κύριο λόγο με τη λειτουργική και υμνογραφική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ωστόσο, εκτός του εκκλησιαστικού πλαισίου, υπήρξε και μια κοσμική μουσική παραγωγή, που κάλυπτε τις ανάγκες της κοινωνικής και ιδιωτικής ζωής: εορτές, γάμους, συμπόσια, ακόμη και ερωτικά τραγούδια. Αυτή η μουσική, αν και αναπόσπαστο τμήμα του βυζαντινού πολιτισμού, παρέμεινε λιγότερο γνωστή, κυρίως λόγω της έλλειψης συστηματικής καταγραφής.

Αυτή η πλευρά του Βυζαντίου έμεινε σχεδόν άγνωστη, επειδή δεν συνδεόταν με το λατρευτικό τελετουργικό της Εκκλησίας και δεν υπήρχε λόγος να καταγραφεί σε εκκλησιαστικούς κώδικες.

Οι μαρτυρίες που διαθέτουμε προέρχονται κυρίως από χρονικά, αγιογραφικά κείμενα και τοιχογραφίες, όπου διακρίνονται σκηνές μουσικής και όργανα, σημάδια μιας πολιτισμικής ζωής που δεν έπαψε ποτέ να πάλλεται.

Επειδή δεν συνδεόταν με τη λατρεία, δεν διασώθηκε σε εκκλησιαστικούς κώδικες και ό,τι γνωρίζουμε προέρχεται από αποσπασματικά χειρόγραφα, λογοτεχνικές αναφορές και εικονιστικές παραστάσεις σε τοιχογραφίες ή μικρογραφίες, όπου απεικονίζονται μουσικά όργανα και σκηνές ψυχαγωγίας. Έτσι, όσα έργα διασώθηκαν έφτασαν σε εμάς αποσπασματικά, ή μεταφέρθηκαν προφορικά μέσα στους αιώνες, ως ψίθυροι της μνήμης.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Χριστόδουλος Χάλαρης (1946–2019) υπήρξε πρωτοπόρος ερευνητής και δημιουργός που ανέδειξε τη βυζαντινή και μεσαιωνική ελληνική μουσική μέσα από μεθοδική μελέτη και ανασύνθεση. Μελετώντας παλαιά μουσικά χειρόγραφα και ανακατασκευάζοντας παραδοσιακά όργανα, επιχείρησε να αποδώσει τη χαμένη κοσμική βυζαντινή μουσική, προσδίδοντάς της επιστημονικό κύρος και καλλιτεχνική υπόσταση.

Η εκκλησιαστική Βυζαντινή μουσική και Υμνογραφία διαμορφώθηκε σε ενιαίο σύστημα κατά τον 7ο αιώνα, με βασικούς εκπροσώπους τον Ρωμανό τον Μελωδό, τον Ιωάννη τον Δαμασκηνό και τον Κοσμά (του αδελφού του), οι οποίοι συνέδεσαν την ελληνική θεωρητική παράδοση με τις ανατολικές μουσικές επιδράσεις. Και οι τρείς ήταν Σύριοι, από τη Δαμασκό.

Έγραψαν ύμνους και ταυτόχρονα τους μελοποιούσαν σύμφωνα, με μελωδίες που ακολουθούσαν την Πυθαγόρεια κλίμακα. Όλα αυτά τον 7ο αιώνα και μετά και κατόπιν της «πίεσης» που δέχτηκαν οι υμνογράφοι αυτοί από αντίστοιχους μιας Αρειανικής αίρεσης που «σαγήνευε» πιστούς με τη μουσική της.

Έτσι μέχρι και τον 6ο αιώνα στο Βυζάντιο ακούγονταν κυρίως εβραϊκή μουσική ή μουσική από την ευρύτερη περιοχή, εκτός από αρχαία ελληνική.

Πριν από αυτή την περίοδο, στο Βυζάντιο συνυπήρχαν εβραϊκά μέλη, μελωδίες της Ανατολής και στοιχεία αρχαίας ελληνικής μουσικής. Από τον 7ο αιώνα και εξής, η βυζαντινή μουσική επιβλήθηκε σαν επίσημη μουσική (απαγορευομένης όποιας άλλης) η Βυζαντινή εκκλησιαστικής τέχνης, ενώ η κοσμική της εκδοχή επιβίωσε στο περιθώριο, διατηρώντας όμως τη μαρτυρία μιας πολυεπίπεδης και ζωντανής μουσικής κουλτούρας.





This wonderful love song was discovered in manuscript No 1203 of the library of the Iviron monastery on Mounth Athos. It is an excellent example of byzantine song writing. Christodoulos Halaris has done a wonderful job of secular music.

In a green meadow

"In a green meadow, in a cold well
a girl bent to drink water and fill her face.
She hears a voice from the mouth of a dragon:
Stop blond, stop, young girl,
do not fill for here water is for sale.
It is nor sold for a thousand, or for two thousand
but for a girl's kiss; give us and take it".

Η βυζαντινή κοσμική μουσική, όπως αποκαλύπτεται μέσα από το «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ», δεν αποτελεί μόνο ιστορικό τεκμήριο, αλλά μαρτυρία πολιτισμικής συνέχειας και συναισθηματικής ευφυΐας. Μέσα από τις απλές λέξεις και τις διατονικές μελωδίες της επιβιώνει το αρχέγονο μέτρο του ελληνικού αισθήματος∙ εκεί όπου η λογική και το πάθος δεν αντιμάχονται, αλλά συνυπάρχουν δημιουργικά.

Το έργο του Χριστόδουλου Χάλαρη ανέδειξε ότι η μουσική δεν είναι αναπαράσταση, αλλά μνήμη που αναπνέει — ένας τρόπος με τον οποίο ο ελληνικός πολιτισμός συνεχίζει να αφηγείται τον εαυτό του. Στην προέκτασή του, το «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ» δεν είναι πια μόνο βυζαντινό άσμα, αλλά διάλογος ανάμεσα στον ήχο και στην ψυχή, ανάμεσα στο παρελθόν και στη ζώσα συγκίνηση του σήμερα.


Μετακατακλείδα

Η βυζαντινή κοσμική μουσική, όπως αποκαλύπτεται μέσα από το «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ», δεν αποτελεί μόνο ιστορικό τεκμήριο, αλλά μαρτυρία πολιτισμικής συνέχειας και συναισθηματικής ευφυΐας. Μέσα από τις απλές λέξεις και τις διατονικές μελωδίες της επιβιώνει το αρχέγονο μέτρο του ελληνικού αισθήματος∙ εκεί όπου η λογική και το πάθος δεν αντιμάχονται, αλλά συνυπάρχουν δημιουργικά.

Το έργο του Χριστόδουλου Χάλαρη ανέδειξε ότι η μουσική δεν είναι αναπαράσταση, αλλά μνήμη που αναπνέει — ένας τρόπος με τον οποίο ο ελληνικός πολιτισμός συνεχίζει να αφηγείται τον εαυτό του. Στην προέκτασή του, το «Εἰς πρασινάδα λιβαδιοῦ» δεν είναι πια μόνο βυζαντινό άσμα, αλλά διάλογος ανάμεσα στον ήχο και στην ψυχή, ανάμεσα στο παρελθόν και στη ζώσα συγκίνηση του σήμερα. ✨








Πηγήsophia-ntrekou.gr | Αέναη επΑνάσταση


Gerasimos Papadopoulos · 10 Απριλίου 2022 ·Ένα πανέμορφο δημοτικό άσμα του 17ου αιώνα (που καταγράφεται σ' ένα μουσικό χειρόγραφο της εποχής), διασκευασμένο από μένα κι ερμηνευμένο μαζί με την Alexandra Papastergiopoulou και τον Stefanos Agiopoulos!

Ένα οικο-φρέντλυ τραγούδι και - όπως φαίνεται - κατά των ιδιωτικοποιήσεων (από τότε είχαν τέτοια προβλήματα μάλλον), μιας κι ένας δράκος αποτρέπει την ξανθιά και σγουρομάλα κόρη να γεμώσει την κανάτα της απ' το κρύο πηγάδι, καθότι "εδώ στον τόπον μας και το νερό πουλιέται..."

Για τους βυζαντινοκαμένους, ενδιαφέρον έχει το γεγονός πως το κομμάτι καταγράφεται ως ήχος τέταρτος (άγια), με τη δομή του να θυμίζει τα αργά Κεκραγάρια του Ιακώβου που έχουν βάση το Δι, αλλά καταλήγουν εντελώς και τελικώς στο Κε. Εδώ η παρτιτούρα σε παλιά γραφή και οι μεταγραφές της.

Υ.Γ. Η ηχογράφηση και η βιντεοσκόπηση αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου εγχειρήματος σε παραγωγή του Ωδείο, Σχολή Αγιογραφίας, Κατάρτιση, Σεμινάρια "φορμιγξ".

Εις πρασινάδα λιβαδιού (a 17th-century Greek folk song)

Τα Χριστούγεννα του παπά Τύχωνα


Τα Χριστούγεννα τού παπα Τύχωνα
(πνευματικός Γέρων του Οσίου Παϊσίου) 
 
 της Σοφίας Ντρέκου

Κάθε Χριστούγεννα ο Γέροντας θα οικονομούσε μια ρέγκα, για να πέραση όλες τις χαρμόσυνες ήμερες του Δωδεκαημέρου με κατάλυση ιχθύος.

Ο κλήδονας στο Βυζάντιο με το έθιμο τ' Αϊ-Γιαννιού που ανέρχεται στους βυζαντινούς χρόνους και ήταν απαγορευμένο

Κατασκευή πλίνθων, μικρογραφία, Ρώμη, Βιβλιοθήκη του Βατικανού, VAT. Gr. 746, f. 61r) 12ος αιώνας Kiln for ceramics (miniature, Rome, Vatican Library art fires by Αέναη επΑνάσταση ✧ Sophia-Ntrekou.gr
Κατασκευή πλίνθων, μικρογραφία, Ρώμη, Βιβλιοθήκη του Βατικανού, 
VAT. Gr. 746, f. 61r) 12ος αιώνας. Kiln for ceramics (miniature, Rome, 
Vatican Library / art fires by Αέναη επΑνάσταση ✧ Sophia-Ntrekou.gr

Επιμέλεια, Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος

Ο Κλήδονας είναι ένα αρχαίο ελληνικό έθιμο, που γιορτάζεται κυρίως ανήμερα του Αγίου Ιωάννη του Κλήδονα (24 Ιουνίου), αλλά και την παραμονή του. Στο Βυζάντιο, το έθιμο του Κλήδονα συνδέθηκε με την λατρεία του Ήλιου, και περιελάβανε το άναμμα φωτιών, το πέρασμα από πάνω τους για εξαγνισμό, και την ερμηνεία οιωνών και μαντικών ρημάτων.

Εξέλιξη και περιγραφή του εθίμου:

Η φονική πλημμύρα του 1961 στην Αθήνα μαζί με τα θλιμμένα τραγούδια που «έφερε» (έρευνα με εικόνες και βίντεο εποχής)


5 Νοεμβρίου 1961 – Θεομηνία στην Αθήνα.
Σαράντα τρείς νεκροί, εκατοντάδες τραυματίες
και 3.790 άστεγοι στους συνοικισμούς της
περιφέρειας, από τις καταρρακτώδεις βροχές.

Επιμέλεια, έρευνα της Σοφίας Ντρέκου

Νύχτα της Κυριακής 5 προς 6 Νοεμβρίου του 1961 έγινε η πλημμύρα με τα περισσότερα θύματα στην Αττική, η θεομηνία άφησε πίσω της 43 νεκρούς και περίπου 4.000 άστεγους, ενώ μετέτρεψε σε λίμνη το μεγαλύτερο μέρος της Αθήνας.

Η θεραπεία του παραλύτου στην Προβατική Κολυμβήθρα ή Βηθεσδά με πέντε στοές γεμάτες ανάπηρους

Beggar of Bethesda Jesus Heals a Lame Man on the Sabbath

Η θεραπεία του παραλύτου στη Βηθεσδά (Ιω. 5, 1-15)

Πόσο μεγάλα θαύματα μπορεί να κάνει
η θερμή και ακλόνητη πίστη. 
Μια τέτοια πίστη χρειαζόμαστε κι εμείς. 
Μια πίστη που δεν θα υπολογίζει εμπόδια,

Ερμηνεία της Εικόνας της Βαπτίσεως του Χριστού - Τα Θεοφάνεια και η Αποκάλυψη της Κτίσεως | Αέναη επΑνάσταση

Ορθόδοξη εικόνα της Βάπτισης του Χριστού στον Ιορδάνη με τη φανέρωση της Αγίας Τριάδας.
Η Βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη· φανέρωση 
της Αγίας Τριάδας και αγιασμός της κτίσεως.

Ανάλυση της εικόνας των Θεοφανείων μέσα από την πατερική θεολογία: η Βάπτιση του Χριστού, η φανέρωση της Αγίας Τριάδας και ο αγιασμός ολόκληρης της κτίσεως

Οι φωτιές του Αϊ Γιάννη του Κλήδονα ή Ριζικάρη στην Ελλάδα και την Ευρώπη 🔥


Παραμονή Γενεθλίου Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου
Οι φωτιές του Αϊ Γιάννη του Κλήδονα


Εργασία της Σοφίας Ντρέκου

Tο δημοφιλέστερο έθιμο του καλοκαιριού
η γιορτή του Αϊ Γιάννη του Κλήδονα

Από τις μεγαλύτερες καλοκαιρινές γιορτές της ελληνικής παράδοσης, αφού η γιορτή του Αϊ Γιάννη του ΚλήδοναΡιγανά, ή Ριζικάρη) συνοδεύεται από το παραδοσιακό έθιμο με το πέρασμα πάνω από τις φωτιές.

Τα πιο επικίνδυνα μέρη για κολύμπι στον κόσμο - video που θα σας προβληματίσει

Η απαγορευτική παραλία Πενσακόλα, στη Φλόριντα, ΗΠΑ
Pensacola Beach, in the Florida, USA

Υπάρχουν θάλασσες και λίμνες που κρύβουν κινδύνους που δεν φαντάζεστε. Πριν αποφασίσετε να βουτήξετε, δείτε ποια μέρη θεωρούνται θανατηφόρα.

Η θάλασσα και οι λίμνες μπορεί να μοιάζουν γαλήνιες, όμως σε ορισμένα σημεία του πλανήτη κρύβουν κινδύνους που δεν υποψιάζεται κανείς...

Δείτε βίντεο με τα πιο επικίνδυνα μέρη για κολύμπι στον κόσμο. Από φονικά ρεύματα μέχρι μολυσμένα νερά, μάθετε πού δεν πρέπει να ρισκάρετε ποτέ τη ζωή σας.