Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 12

Πόσο κοστίζει ο Παρθενώνας; η Ακρόπολη...

Πρόβατα κάτω από την Ακρόπολη 1903 Fred-Boissonnas
φώτο: Πρόβατα κάτω από την Ακρόπολη, 1903 (από εδώ)

Παρθενώνας
Σ. Ντρέκου

Κάποτε ένας ξένος περιηγητής στις αρχές του 19ου αιώνα περίπου, ρώτησε έναν αυτόχθονα Αθηναίο βοσκό πόσο κοστίζει ο Παρθενώνας, θέλοντας να δείξει ότι για την Αμερική δεν κοστίζει τίποτα να χτίσει έναν Παρθενώνα, ρωτούσε και ξαναρωτούσε επίμονα τον Αθηναίο:

-Μα, πόσο κοστίζει επιτέλους ο Παρθενώνας σε δολάρια;
και η απάντησή του γηγενή Αθηναίου βοσκού ήταν: «Δυόμισι χιλιάδες χρόνια»!.

Πόσο κοστίζει ο Παρθενώνας;

Είναι η ερώτηση, 

η άσεμνη, 
που δεν πρέπει 
να έχεις στο νου
γιατί δεν έχει νόημα 
για τον Ελληνισμό 
και πρέπει κι εσύ 
να μάθεις επιτέλους 
ότι δεν είναι όλα 
μόνο και μόνο οικονομία
αλλιώς όλα εκφυλίζονται 
και κανείς πια 
δεν δίνει καμία αξία 
στην αξία
γιατί δεν έχει τιμή 
ενώ για μας 
μόνο ό,τι προσφέρει 
στην ιστορία
γιατί αφήνει έργο 
και μπορούν μ' αυτό 
οι επόμενοι να συνεχίσουν
την ιστορία του μέλλοντος 
δίχως να σταματήσουν 
στο πρώτο εμπόδιο
που θα έρθει από την κοινωνία 
της λήθης και της αδιαφορίας
αφού θα έχουν τα θεμέλια.

Ν. Λυγερός

Ο Παρθενώνας είναι ναός, χτισμένος προς τιμήν της θεάς Αθηνάς, προστάτιδας της πόλης της Αθήνας. Υπήρξε το αποτέλεσμα της συνεργασίας σημαντικών αρχιτεκτόνων και γλυπτών στα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα.








Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης, ο αγωνιστής του 1821 και συγγραφέας των απαράμιλλων -για το ύφος τους- Απομνημονευμάτων, σε μια χαρακτηριστική παράγραφο εμπεριέχει ένα από τα πιο ιστορικά και πλέον διαχρονικά αποφθέγματα του.  Ένα απόφθεγμα, που τις δύσκολες μέρες που περνάει η πατρίδα, είναι τόσο επίκαιρο, όσο ποτέ:

«Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια- φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρον, τα ‘χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και εις τ’ Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων χίλια τάλαρα γύρευαν. Άντεσα κι εγώ εκεί, πέρναγα πήρα τους στρατιώτες,  τους μίλησα: «Αυτά, και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μη το καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Δι’ αυτά πολεμήσαμεν».

Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια- φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο,τα ‘χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ' Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων χίλια τάλαρα γύρευαν. [...] Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα: «Αυτά και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μη καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι' αυτά πολεμήσαμε». (Απομνημονεύματα Μακρυγιάννη, 1829 – 1850)

Το ελληνικό πνεύμα δεν δανείζεται, προσφέρεται - Ν. Λυγερός

Όταν θέλεις να κάνεις μια έκθεση που αναδεικνύει το ανθρώπινο σώμα μέσω της ελληνικής τέχνης, το πρώτο πράγμα που πρέπει να σκεφτείς δεν είναι να δανειστείς άλλα γλυπτά από την πατρίδα στην οποία δεν αποδέχεσαι να επιστρέψεις αυτά που έχεις αρπάξει μ’ ένα βάρβαρο τρόπο, αλλά αν με αυτόν τον τρόπο ακολουθείς το πρέπον και το ελληνικό φως. 

Διότι τα γλυπτά, και όχι τα μάρμαρα, δεν είναι μόνο εκθέματα, είναι κομμάτια του Ελληνισμού που ανήκουν στην Ανθρωπότητα και γι’ αυτό το λόγο μάλιστα ο Αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης εντάχθηκε το 1987 στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. 

Μόνο και μόνο η ιδέα ενός δανεισμού άλλων γλυπτών της Ακρόπολης για να οργανωθεί μια έκθεση στο British Museum είναι απαράδεκτη όσο επικρατεί η επίσημη στάση της Αγγλίας περί επιστροφής. 

Αν βέβαια θεωρείς ότι έχουμε ξεχάσει το θέμα και δεν διεκδικούμε πια την επιστροφή στην πατρίδα μας, δικαιολογείται αυτή η πρόταση. Μόνο που ο ελληνικός λαός δεν έχει ξεχάσει απολύτως τίποτα. Συνεχίζουμε τον αγώνα της επιστροφής, όχι για κάποιο λόγο εκδικητικό ή εθνικιστικό, αλλά γιατί είναι απλώς το πρέπον για τον Ελληνισμό και την Ανθρωπότητα. 

Το ελληνικό πνεύμα δεν δανείζεται, γιατί είναι προσφορά του Χρόνου στην Ανθρωπότητα. Έτσι δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι ξεχάσαμε ή ότι δεν πρόκειται ν’ αλλάξει τίποτα σε αυτή την υπόθεση. Ο Ελληνισμός είναι μαχητικός, γιατί είναι της Δικαιοσύνης και δεν γονατίζει με τις δυσκολίες. Συνεχίζουμε, λοιπόν, πάντα ακάθεκτοι.

Σχετικά θέματα
Τα γλυπτά του Παρθενώνα δεν προσφέρθηκαν, ούτε πουλήθηκαν, αλλά ακρωτηριάστηκαν και αρπάχθηκαν από τον ίδιο τον ναό τους από το φυσικό τους χώρο και την ιστορία τους.
Τον γύρο του διαδικτύου κάνει η φωτογραφία με την κλεμμένη Καρυάτιδα που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο και ζητά να επιστρέψει στην...
Η διεκδίκηση της Καρυάτιδας δεν πρέπει να είναι μόνο παθητική. Η αναμονή σε τέτοια θέματα είναι επικίνδυνη.
...η ποιότητα των ελληνικών προϊόντων, η Καρυάτιδα, τα Μάρμαρα του Παρθενώνα.

















FaceBook
Σοφία Ντρέκου 16 Σεπτεμβρίου 2013 στις 4:28 π.μ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: