Η Θλίψη της Μαρίας της Μαγδαληνής (The Sorrows of Mary Magdalene)
του Ζυλ Λεφέβρ, ζωγράφος του 19ου αιώνα. βλ. βιβλιογραφία
Υπάρχουν στιγμές μέσα στη σιωπή της Μεγάλης Εβδομάδας που μια φράση των Ευαγγελίων γίνεται καθρέφτης της ανθρώπινης καρδιάς. Τη νύχτα της Γεθσημανή ο Χριστός προφέρει μια από τις πιο ανθρώπινες και συγκλονιστικές φράσεις των Ευαγγελίων:
Η φράση αυτή συνοδεύει κάθε Μεγάλη Εβδομάδα τη σκέψη και την καρδιά. Γίνεται ένας εσωτερικός καθρέφτης, όπου ο άνθρωπος αναγνωρίζει τη δική του αγωνία, τη δική του αδυναμία και τον δικό του μικρό Γολγοθά. Όλοι, λίγο ή πολύ, ανεβαίνουμε κάποτε τον δρόμο της δοκιμασίας. Οι πληγές της ζωής, οι φόβοι, οι απώλειες και οι σιωπές μάς θυμίζουν ότι η ανθρώπινη πορεία δεν είναι ποτέ ανέφελη. Και όμως, μέσα σε αυτή την πορεία, η αγάπη καλεί τον άνθρωπο να στραφεί προς τον συνάνθρωπο με καλοσύνη, με συμπάθεια, με εκείνη τη λεπτή ευαισθησία που ανακουφίζει τον πόνο των άλλων.
Ο Σταυρός, τελικά, γίνεται το σύμβολο μιας μεγάλης συνάντησης. Όπως γράφει ο ποιητής, είναι η συνάντηση δύο επιθυμιών: της επιθυμίας που υψώνεται προς τον ουρανό και της επιθυμίας που βαδίζει μέσα στη γη. Εκεί, πάνω στο ξύλο του Σταυρού, η ανθρώπινη ιστορία συναντά την άπειρη αγάπη του Θεού. Τα απλωμένα και Αιματωμένα Χέρια του Εσταυρωμένου μοιάζουν να αγκαλιάζουν ολόκληρη την ανθρωπότητα, δείχνοντας ότι η θυσία δεν είναι ήττα αλλά πράξη αγάπης που διασχίζει την ιστορία και μεταμορφώνει την ανθρώπινη ύπαρξη.
Και έτσι το Πάθος δεν καταλήγει στην απόγνωση αλλά στην ελπίδα. Η Μεγάλη Εβδομάδα οδηγεί πάντοτε προς την αυγή της Ανάστασης. Η θυσία γίνεται δρόμος λύτρωσης και η αγάπη νικά τον θάνατο. Αυτός ο δρόμος μάς καλεί να θυμόμαστε ότι δεν μας ενώνει απλώς το αίμα της ανθρώπινης καταγωγής, αλλά το Αίμα της θυσιαστικής αγάπης που δόθηκε για όλο τον κόσμο. Μέσα σε αυτή την αλήθεια, η λύπη της νύχτας παύει να είναι σκοτάδι κι αρχίζει να διακρίνεται η σιωπηλή αυγή όπου μεταμορφώνεται σε προσδοκία φωτός... το φως της Ανάστασης.
Τούτες τις ώρες οι σκέψεις μας
είναι γύρω από το Θείο Πάθος.
Στον Θεάνθρωπο που υπέστη όσα κανείς άλλος,
για να δείξει την άπειρη προς εμάς Αγάπη Του.
Ας στρέψουμε και εμείς την σκέψη μας,
όσο δύναται ο κάθε ένας,
να δώσουμε λίγη καλοσύνη,
συμπάθεια στους συνανθρώπους μας
που υποφέρουν που μαρτυρούν.
Όλοι ανεβαίνουμε τον Γολγοθά μας.
Στο τέλος θα κριθούμε για το πως
ο κάθε ένας θέλησε ελεύθερα
να διαχειριστεί τη δική του ανάβαση.
Αυτός με Την Αγάπη του Σταυρώθηκε
για την λύτρωσή μας
από τον Θάνατο και Τον Νίκησε.
Μας έδειξε τον δρόμο της αέναης Αγάπης.
-«Τίποτα δεν αγγίζει τις απριλιάτικες βιολέτες;
τίποτα-: μονάχα ο ακάνθινος Ιησούς.
Ο σταυρός είναι δυο επιθυμίες.
Η μια επιθυμία που ερωτεύτηκε
τα ουράνια σμίγει και σταυρώνεται
με την επιθυμία καθώς διασχίζει τη γη.
Κι ο Χριστός στο Έαρ Σταυρωμένος.»
Περίλυπός ἔστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου
Αυτή η αίσθηση μ' ακολουθεί
την κάθε στιγμή της Μεγάλης Εβδομάδας
και στάλα στάλα, στάζει το αίμα του Χριστού,
μές στην μουντή ψυχή μου.
Τα απλωμένα και ακόμη
Αιματωμένα χέρια Του Εσταυρωμένου
αγκαλιάζουν τον κόσμο
αγγίζουν προστατευτικά την ανθρωπότητα.
Δείχνουν τον πρωτοποριακό βηματισμό Του
σε παγκόσμιο βεληνεκές που διασχίζει την Ιστορία.
Καλή Ανάσταση αδέλφια μου ομόΑιμα...
δεν μας ενώνει το αίμα στις φλέβες,
αλλά το δικό Του Αίμα.
Το βίντεο* υπό την σκέψη του
«Σήμερον Κρεμάται επί Ξύλου
Ο εν ύδασι την γην κρεμάσας...!!!»
Προσκυνοῦμεν σου τά Πάθη, Χριστέ.
Δεῖξον ἡμῖν καί τήν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν.
✒️ Σοφία Ντρέκου - Στοχασμός για το Θείο Πάθος
Το Θείο Πάθος δεν είναι μόνο ένα γεγονός της ιστορίας. Είναι ένας καθρέφτης της ανθρώπινης ύπαρξης. Κάθε άνθρωπος ανεβαίνει τον δικό του Γολγοθά, με την ελπίδα ότι στο τέλος της νύχτας θα έρθει η Ανάσταση.
🎞️ Η αγωνία του Πάθους δεν εκφράζεται μόνο με λόγια αλλά και με εικόνες και μουσική. Το μουσικό έργο «East Hastings» δημιουργεί μια σκοτεινή και βαθιά ατμόσφαιρα που συνοδεύει τον στοχασμό πάνω στη σιωπή και τη δοκιμασία της Μεγάλης Εβδομάδας.
«Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου»Μια φράση που συνοψίζει την αγωνία του Θείου Πάθους και την βαθύτερη συμμετοχή του ανθρώπου στο μυστήριο της θυσίας και της αγάπης.
🟣 Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτουΤη νύχτα της Γεθσημανή, λίγο πριν από τη σύλληψη και το Πάθος, ο Χριστός προφέρει μια από τις πιο ανθρώπινες και συγκλονιστικές φράσεις των Ευαγγελίων: «Περίλυπός εστίν η ψυχή μου έως θανάτου» (Ματθ.26, 38). Μέσα σε αυτή τη λιτή φράση συμπυκνώνεται όλη η τραγικότητα αλλά και το μεγαλείο της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο Θεάνθρωπος στέκεται Μόνος απέναντι στην επερχόμενη δοκιμασία· ο θάνατος πλησιάζει, το πικρό ποτήριο φαίνεται στον ορίζοντα, και η ψυχή Του βιώνει την αγωνία της ύστατης ώρας. Η στιγμή αυτή δεν είναι μόνο θεολογική· είναι βαθιά ανθρώπινη, γιατί αποκαλύπτει ότι ακόμη και μέσα στη σιωπή του πόνου, η αγάπη παραμένει η μόνη απάντηση.
Η φράση αυτή συνοδεύει κάθε Μεγάλη Εβδομάδα τη σκέψη και την καρδιά. Γίνεται ένας εσωτερικός καθρέφτης, όπου ο άνθρωπος αναγνωρίζει τη δική του αγωνία, τη δική του αδυναμία και τον δικό του μικρό Γολγοθά. Όλοι, λίγο ή πολύ, ανεβαίνουμε κάποτε τον δρόμο της δοκιμασίας. Οι πληγές της ζωής, οι φόβοι, οι απώλειες και οι σιωπές μάς θυμίζουν ότι η ανθρώπινη πορεία δεν είναι ποτέ ανέφελη. Και όμως, μέσα σε αυτή την πορεία, η αγάπη καλεί τον άνθρωπο να στραφεί προς τον συνάνθρωπο με καλοσύνη, με συμπάθεια, με εκείνη τη λεπτή ευαισθησία που ανακουφίζει τον πόνο των άλλων.
Ο Σταυρός, τελικά, γίνεται το σύμβολο μιας μεγάλης συνάντησης. Όπως γράφει ο ποιητής, είναι η συνάντηση δύο επιθυμιών: της επιθυμίας που υψώνεται προς τον ουρανό και της επιθυμίας που βαδίζει μέσα στη γη. Εκεί, πάνω στο ξύλο του Σταυρού, η ανθρώπινη ιστορία συναντά την άπειρη αγάπη του Θεού. Τα απλωμένα και Αιματωμένα Χέρια του Εσταυρωμένου μοιάζουν να αγκαλιάζουν ολόκληρη την ανθρωπότητα, δείχνοντας ότι η θυσία δεν είναι ήττα αλλά πράξη αγάπης που διασχίζει την ιστορία και μεταμορφώνει την ανθρώπινη ύπαρξη.
Και έτσι το Πάθος δεν καταλήγει στην απόγνωση αλλά στην ελπίδα. Η Μεγάλη Εβδομάδα οδηγεί πάντοτε προς την αυγή της Ανάστασης. Η θυσία γίνεται δρόμος λύτρωσης και η αγάπη νικά τον θάνατο. Αυτός ο δρόμος μάς καλεί να θυμόμαστε ότι δεν μας ενώνει απλώς το αίμα της ανθρώπινης καταγωγής, αλλά το Αίμα της θυσιαστικής αγάπης που δόθηκε για όλο τον κόσμο. Μέσα σε αυτή την αλήθεια, η λύπη της νύχτας παύει να είναι σκοτάδι κι αρχίζει να διακρίνεται η σιωπηλή αυγή όπου μεταμορφώνεται σε προσδοκία φωτός... το φως της Ανάστασης.
Αυτή η αίσθηση μ' ακολουθεί - Περίλυπός ἔστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτουΑυτή η αίσθηση μ' ακολουθεί...
Τούτες τις ώρες οι σκέψεις μας
είναι γύρω από το Θείο Πάθος.
Στον Θεάνθρωπο που υπέστη όσα κανείς άλλος,
για να δείξει την άπειρη προς εμάς Αγάπη Του.
Ας στρέψουμε και εμείς την σκέψη μας,
όσο δύναται ο κάθε ένας,
να δώσουμε λίγη καλοσύνη,
συμπάθεια στους συνανθρώπους μας
που υποφέρουν που μαρτυρούν.
Όλοι ανεβαίνουμε τον Γολγοθά μας.
Στο τέλος θα κριθούμε για το πως
ο κάθε ένας θέλησε ελεύθερα
να διαχειριστεί τη δική του ανάβαση.
Αυτός με Την Αγάπη του Σταυρώθηκε
για την λύτρωσή μας
από τον Θάνατο και Τον Νίκησε.
Μας έδειξε τον δρόμο της αέναης Αγάπης.
-«Τίποτα δεν αγγίζει τις απριλιάτικες βιολέτες;
τίποτα-: μονάχα ο ακάνθινος Ιησούς.
Ο σταυρός είναι δυο επιθυμίες.
Η μια επιθυμία που ερωτεύτηκε
τα ουράνια σμίγει και σταυρώνεται
με την επιθυμία καθώς διασχίζει τη γη.
Κι ο Χριστός στο Έαρ Σταυρωμένος.»
Περίλυπός ἔστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου
Αυτή η αίσθηση μ' ακολουθεί
την κάθε στιγμή της Μεγάλης Εβδομάδας
και στάλα στάλα, στάζει το αίμα του Χριστού,
μές στην μουντή ψυχή μου.
Τα απλωμένα και ακόμη
Αιματωμένα χέρια Του Εσταυρωμένου
αγκαλιάζουν τον κόσμο
αγγίζουν προστατευτικά την ανθρωπότητα.
Δείχνουν τον πρωτοποριακό βηματισμό Του
σε παγκόσμιο βεληνεκές που διασχίζει την Ιστορία.
Καλή Ανάσταση αδέλφια μου ομόΑιμα...
δεν μας ενώνει το αίμα στις φλέβες,
αλλά το δικό Του Αίμα.
Το βίντεο* υπό την σκέψη του
«Σήμερον Κρεμάται επί Ξύλου
Ο εν ύδασι την γην κρεμάσας...!!!»
Προσκυνοῦμεν σου τά Πάθη, Χριστέ.
Δεῖξον ἡμῖν καί τήν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν.
✒️ Σοφία Ντρέκου - Στοχασμός για το Θείο Πάθος
Το Θείο Πάθος δεν είναι μόνο ένα γεγονός της ιστορίας. Είναι ένας καθρέφτης της ανθρώπινης ύπαρξης. Κάθε άνθρωπος ανεβαίνει τον δικό του Γολγοθά, με την ελπίδα ότι στο τέλος της νύχτας θα έρθει η Ανάσταση.
🎞️ Η αγωνία του Πάθους δεν εκφράζεται μόνο με λόγια αλλά και με εικόνες και μουσική. Το μουσικό έργο «East Hastings» δημιουργεί μια σκοτεινή και βαθιά ατμόσφαιρα που συνοδεύει τον στοχασμό πάνω στη σιωπή και τη δοκιμασία της Μεγάλης Εβδομάδας.
Βιβλιογραφικές - Αγιογραφικές αναφορές
• Πίνακας: Η Θλίψη της Μαρίας της Μαγδαληνής (The Sorrows of Mary Magdalene) - συμβολική απεικόνιση πένθους και πνευματικής δοκιμασίας στο Θείο Πάθος, του Ζυλ Λεφέβρ, ζωγράφος του δέκατου ένατου αιώνα (Jules Lefebvre 1836-1911). Το έργο φυλάσσεται στο Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών στο Σαντιάγο της Χιλής. (Museo Nacional de Bellas Artes).
• «ποτήριον» (Ματθ. 26,39. Μάρκ. 14,36. Λουκ. 22,42. Ιω. 18,11)
• Η φράση «Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου» (Η ψυχή μου είναι κυκλωμένη από θλίψη μέχρι θανάτου) είναι λόγια του Ιησού Χριστού, όπως καταγράφονται στα Ευαγγέλια (Ματθαίος 26:38, Μάρκος 14:34). Πρόκειται για την προσευχή της αγωνίας στον κήπο της Γεσθημανή, λίγο πριν τη σύλληψή του. Εκφράζει την ακραία ψυχική αγωνία, τη θλίψη και τον φόβο του θανάτου, όπου ο Ιησούς αποκαλύπτει την ανθρώπινη φύση του, που αισθάνθηκε ως άνθρωπος βιώνοντας βαθύτατο κλονισμό, ετοιμαζόμενος για το Πάθος. Αποτελεί την κορύφωση της προετοιμασίας του για τη Σταύρωση.
• «Τίποτα δεν αγγίζει τις απριλιάτικες βιολέτες;» Ν. Καρούζος (1926-1990), Ποιήματα Α' και Β'. Εκδότης: ΙΚΑΡΟΣ Δεκέμβριος 2007. Ο σύγχρονος ποιητής είναι αφηγητής με στρογγυλές φράσεις και με εικόνες.
• *Βίντεο «East Hastings» από το group Godspeed You! Black Emperor (Παλαιότερα Godspeed You Black Emperor!) είναι ένα Καναδικό post-rock συγκρότημα από το Μόντρεαλ. Υπήρξαν ένα από τα μεγαλύτερα και γνωστότερα ονόματα της σκηνής που επηρέασαν και επηρεάζουν το είδος μέχρι και σήμερα.
by Αέναη επΑνάσταση | Sophia Drekou
Δείτε Σχετικά:
- Απόλυτη σιωπή απόψε - Σήμερον Κρεμάται επί Ξύλου
- Μεγάλη Παρασκευή: Κάθε τέτοια νύχτα στα μνήματα
- Τα Πάθη του Χριστού στη λαϊκή ποίηση με το Μοιρολόϊ ή Θρήνος της Παναγιάς και τα Κάλαντα της Μεγάλης Παρασκευής
- Οι Ύμνοι της Μεγάλη Παρασκευής σε πρωτότυπο και μετάφραση
- Το Φιλί του Ιούδα... γιατί και η προδοσία φιλάει «υπέροχα»
Περισσότερα Θέματα: Στοχασμοί, Ανάσταση,
Σ. Ντρέκου, Νοητικές Περιπλανήσεις
Περίλυπός εστίν η ψυχή μου έως θανάτου - Αυτή η αίσθηση
μ' ακολουθεί (East Hastings - Godspeed You! Black Emperor)
Από όλα τα ιερά κείμενα, αποστόλων ευαγγελίων και προφητειών, επιλέγω ένα λόγο που είπε ο Χριστός την τελευταία νύκτα της επιγείου ζωής του στον κήπο της Γεθσημανή. Οι ρωμαίοι στρατιώτες μαζί με τον Ιούδα, έρχονται να τον συλλάβουν· ο θάνατος πλησίαζε με βήματα γοργά· το πικρό «ποτήριον» φαινόταν στο βάθος του ορίζοντα. Τότε ο Κύριος στρέφεται στους μαθητές του και τους λέει: «περίλυπός ἔστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου» (Ματθ.26, 38).
μ' ακολουθεί (East Hastings - Godspeed You! Black Emperor)
Από όλα τα ιερά κείμενα, αποστόλων ευαγγελίων και προφητειών, επιλέγω ένα λόγο που είπε ο Χριστός την τελευταία νύκτα της επιγείου ζωής του στον κήπο της Γεθσημανή. Οι ρωμαίοι στρατιώτες μαζί με τον Ιούδα, έρχονται να τον συλλάβουν· ο θάνατος πλησίαζε με βήματα γοργά· το πικρό «ποτήριον» φαινόταν στο βάθος του ορίζοντα. Τότε ο Κύριος στρέφεται στους μαθητές του και τους λέει: «περίλυπός ἔστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου» (Ματθ.26, 38).
Εισαγωγή για διάλογο με Αναγνώστες και Αναγνώστριες
Υπάρχει μια φράση των Ευαγγελίων που μοιάζει να συγκεντρώνει όλη την ανθρώπινη αγωνία της νύχτας της Γεθσημανή: «Περίλυπός εστίν η ψυχή μου έως θανάτου». Μέσα σε αυτά τα λόγια συναντιούνται η ανθρώπινη δοκιμασία, η μοναχικότητα και η άπειρη αγάπη που οδηγεί τελικά στην Ανάσταση. Ένα μικρό στοχαστικό κείμενο για το Θείο Πάθος, τη σιωπή της Μεγάλης Εβδομάδας και την ελπίδα που γεννιέται μέσα από τον Σταυρό.
Με αφορμή τις μεγαλοβδομαδιάτικες σκέψεις ας στοχαστούμε:
- Τι σημαίνει για εσάς η φράση «Περίλυπός εστίν η ψυχή μου έως θανάτου»;
- Μπορεί η αγωνία του Χριστού στη Γεθσημανή να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τη δική μας ανθρώπινη αγωνία;
- Πιστεύετε ότι η μοναχικότητα της προσευχής μπορεί να γίνει χώρος εσωτερικής θεραπείας;
- Πώς βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος το δικό του «ποτήριο» της δοκιμασίας;
- Μπορεί ο πόνος να μεταμορφωθεί σε πνευματική δύναμη μέσα από την πίστη;
- Γιατί η Μεγάλη Εβδομάδα συγκινεί τόσο βαθιά ακόμη και ανθρώπους που δεν είναι ιδιαίτερα θρησκευόμενοι;
- Είναι ο Σταυρός μόνο σύμβολο θυσίας ή και σύμβολο ελπίδας για τον άνθρωπο;
Keywords (Λέξεις-κλειδιά): Περίλυπός εστίν η ψυχή μου έως θανάτου, Θείο Πάθος, Γεθσημανή, Μεγάλη Εβδομάδα, Χριστός στον κήπο της Γεθσημανή, σταυρική αγωνία, θεολογικός στοχασμός, πνευματική μοναχικότητα, Sophia Drekou, ορθόδοξη πνευματικότητα, Σταύρωση και Ανάσταση
2 σχόλια:
Κι εγώ GYBE θα διάλεγα για μουσική υπόκρουση. Θα ψάξω το ποίημα, ευχαριστώ
heart n soul ευχαριστώ... το ποίημα είναι της γράφουσας.
✟ Καλή Ανάσταση🕯️
Δημοσίευση σχολίου