5/11/17

Πάλμερστον: Νησί στο τέλος της Γης χρειάζεται 9 μέρες με βάρκα για να φθάσεις στο Palmerston [Εικόνες/Βίντεο]

palmerston island Πάλμερστον

Το Πάλμερστον (Palmerston) ή Αβαράου (Avarau) στα μάορι, 
είναι κοραλλιογενής ατόλη των Νήσων Κουκ του Ειρηνικού.

Το νησί Palmerston βρίσκεται στον Ειρηνικό Ωκεανό, ανήκει στα Cook Islands και πρόκειται στην ουσία για μια ατόλη (είναι κατηγορία κοραλλιογενών νησιών, τα οποία έχουν δακτυλιοειδές σχήμα και βρίσκονται σε τροπικές θάλασσες) 500 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Rarotonga.

Ανακαλύφθηκε από τον James Cook τον Ιούνιο του 1774 και αποτελεί σίγουρα έναν μικρό παράδεισο επί της γης… στην άκρη της Γης!

Όπως σημειώνει το Perierga.gr, το Πάλμερστον έχει μόνο 
60 μόνιμους κατοίκους οι οποίοι ασχολούνται αποκλειστικά με την αλιεία. Ο ανεφοδιασμός του νησιού γίνεται δύο φορές το χρόνο και αποτελεί και τη μοναδική ευκαιρία σε οποιονδήποτε το επιθυμεί να το επισκεφθεί. Ωστόσο, όπως καταφέρει να φθάσει εκεί μετά το εννιαήμερο ταξίδι του θα απολαύσει δωρεάν φαγητό και ύπνο, τη μοναδική φιλοξενία των κατοίκων και φυσικά όλα αυτά πάνω σε λευκές αμμώδεις παραλίες και με θέα το απέραντα γαλάζιο.

Ένα από τα πιο απομονωμένα νησιωτικά συμπλέγματα όπου οι 60 περίπου κάτοικοί του ασχολούνται αποκλειστικά με την αλιεία και 
έχουν τις καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους, καθώς όλοι μαζί προσπαθούν καθημερινά να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες διαβίωσης. Ο ανεφοδιασμός του νησιού γίνεται μόλις 2 φορές το χρόνο, καταστήματα δεν υπάρχουν, ενώ η φιλοξενία των κατοίκων θεωρείται το σπουδαιότερο προτέρημά τους.

Το Πάλμερστον έχει τροπικό κλίμα, αλλά εκτίθεται συχνά σε ακραία καιρικά φαινόμενα (τροπικούς κυκλώνες). Μια ιδιαίτερα καταστροφική «σειρά» από καταιγίδες έπληξαν την περιοχή κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1920 και του 1930. Γενικά, διακρίνονται δύο περίοδοι: η υγρή (Δεκέμβριος-Απρίλιος) και η ξηρή (Μάϊος-Νοέμβριος).
Οι λίγοι επισκέπτες που μπορούν να φτάσουν εδώ μόλις 2 φορές το χρόνο απολαμβάνουν δωρεάν φαγητό και ύπνο, ενώ το απέραντο γαλάζιο και οι λευκές αμμώδεις παραλίες προσφέρουν άπειρες δυνατότητες χαλάρωσης και ξεκούρασης πέρα από τους έντονους ρυθμούς ζωής που ο καθένας έχει συνηθίσει να βιώνει αλλού.

Σε ένα πρόσφατο αφιέρωμα του BBC στην περιοχή αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Σε αυτόν τον μικρό επίγειο παράδεισο για να φτάσεις πρέπει να ταξιδέψεις 9 μέρες μέσα σε μια βάρκα με το φόβο να σε χτυπήσει τροπική καταιγίδα… Οι ήρεμοι ρυθμοί ζωής και η φιλοξενία των κατοίκων ειναι κάτι παραπάνω από μια καλή ανταμοιβή για την περιπέτειά σου…».

Ο William Marsters ήταν ο πρώτος μόνιμος κάτοικος του νησιού Palmerston πριν από 150 χρόνια. Γλώσσα είναι τα αγγλικά.

Στο τέλος της Γης μπορείτε να ταξιδέψετε μόνο δύο φορές το χρόνο!


www.sophia-ntrekou.gr/2017/11/Palmerston-Atoll-Island.html

Κλικ την εικόνα ή τον σύνδεσμο για να δείτε τα Video.








Διοίκηση

Η ατόλη υπάγεται στην κυβέρνηση των Νήσων Κουκ, μέσω της ΔΝΠ (Διοίκηση Νήσου Πάλμερστον) (PIA, Palmerston Island Administration). Το συμβούλιο του νησιού αποτελείται από 6 μέλη, τις 3 «κεφαλές» των αντίστοιχων κλάδων της οικογένειας και ακόμη 3 μέλη που υποδεικνύονται από κάθε κλάδο. «Δήμαρχος» είναι ο Μπομπ Μάρστερς (Bob Marsters).














Το νησί των Μάρστερς

Το Πάλμερστον ανακαλύφθηκε από τον Κουκ το 1774, κατά τη διάρκεια του δεύτερου ταξιδιού του στην Ωκεανία, αλλά δεν πάτησε στο έδαφος του νησιού μέχρι τις 13 Απριλίου 1777, στο τρίτο ταξίδι του. Το βρήκε ακατοίκητο, αν και υπήρχαν μερικοί αρχαίοι τάφοι. Ο Κουκ ονόμασε το νησί προς τιμήν του Χ. Τέμπλ (Henry Temple) Πάλμερστον, τότε Λόρδου του Βρετανικού Ναυαρχείου. Το κανονικό, αρχαίο όνομα του νησιού ήταν Αβαράου (Avarau), στη γλώσσα των Μάορι που σημαίνει «διακόσιες είσοδοι του λιμανιού».

Tο 1863 ο Ουίλιαμ Μά(ρ)στερς (William Ma(r)sters), ξυλουργός πλοίων και κατασκευαστής βαρελιών, έφτασε στο Πάλμερστον από το Μανουαέ (Manuae) με δύο συζύγους από την Πολυνησία. Εγκαταστάθηκε μόνιμα στην ατόλη, αργότερα απέκτησε και τρίτη σύζυγο και, δημιούργησε πολύ μεγάλη οικογένεια, περίπου 23 παιδιά, των οποίων οι απόγονοι τώρα κατοικούν στο Πάλμερστον. Έτσι, το Πάλμερστον είναι το μόνο από τα Νησιά Κουκ, του οποίου η μητρική γλώσσα είναι τα αγγλικά.

Ο Ουίλιαμ Μά(ρ)στερς, αρχικά θεωρείτο ότι καταγόταν από το Λέστερ (Leicestershire) της Αγγλίας, τώρα πιστεύεται ότι προερχόταν από το Γκλόστερ (Gloucestershire), στοιχείο που μπορεί να εξηγήσει γιατί οι απόγονοί του πρόφεραν το κανονικό του όνομα ως "Marsters" λόγω της προφοράς στην κομητεία Gloucestershire. Μέχρι τη στιγμή που η νεότερη κόρη του Titana Tangi πέθανε το 1973, υπήρχαν πάνω από 1000 «απόγονοι» με το επώνυμο Μάρστερς (Marsters) στο Ραροτόνγκα και τη Νέα Ζηλανδία. Αν και μόνο περίπου 50 μέλη της αρχικής οικογένειας ζουν στο Πάλμερστον, όλοι οι Μάρστερς θεωρούν το νησί προγονικό «σπίτι» τους. Μάλιστα, το 1954 η οικογένεια έτυχε της πλήρους κυριότητας του νησιού. Τρεις κλάδοι της οικογένειας παραμένουν στην ατόλη, με κάθε κλάδο να κατάγεται από κάθε μία από τις τρεις αρχικές συζύγους του Ουίλιαμ, ενώ ο γάμος μέσα σε κάθε κλάδο της οικογένειας απαγορεύεται.














Τόσο κοντά και η θάλασσα

Ήμασταν τόσο κοντά
και η θάλασσα περίμενε. 
Κοιτάζαμε τον ορίζοντα
και δεν βλέπαμε τον γιαλό. 
Είχαμε ξεχάσει ότι κάθε ταξίδι 
αρχίζει μ' ένα βήμα, 
ένα μόνο βήμα που δεν κάναμε 
για να μη βραχούμε. N. Lygeros


Κλίμα και βλάστηση

Σε γεωγραφικό πλάτος 18° Νότια, το Πάλμερστον έχει τροπικό κλίμα, αλλά εκτίθεται συχνά σε ακραία καιρικά φαινόμενα (τροπικούς κυκλώνες). Μια ιδιαίτερα καταστροφική «σειρά» από καταιγίδες έπληξαν την περιοχή κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1920 και του 1930. Γενικά, διακρίνονται δύο περίοδοι: η υγρή (Δεκέμβριος-Απρίλιος) και η ξηρή (Μάιος-Νοέμβριος). Οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από 15°-16 °C στην ξηρή, έως 30 °C στην υγρή περίοδο. Η υγρασία μπορεί να φθάσει το 90%, αλλά συνήθως πνέουν άνεμοι από τη θάλασσα και οι συνθήκες είναι υποφερτές.

Τα νησάκια είναι γεμάτα από κοκοφοίνικες (Cocos nucifera), πάνδανους (Pandanus sp.) και μαχόγκανις (Dysoxylum spectabile). Υπάρχουν κάποια φυσικά υπόγεια ύδατα, αλλά το νερό που συγκεντρώνεται από τις βροχοπτώσεις προτιμάται για πόση. Άφθονα οστρακοειδή κατοικούν στον ύφαλο και τα ψάρια είναι άφθονα, αν και υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με την υπεραλίευση στα νησιά.

Palmerston Island

Γεωγραφία

Το Πάλμερστον είναι μία πραγματική ατόλη, σχεδόν ρομβοειδούς σχήματος, που βρίσκεται 500 περίπου χιλιόμετρα ΒΔ. από την πολυπληθέστερη νησίδα Ραροτόνγκα των Νήσων Κουκ της Πολυνησίας. Έχει έκταση 2,1 χλμ² (η ξηρά) και, σύμφωνα με την απογραφή του 2013, έχει 62 κατοίκους.

Αποτελείται από μια σειρά από αμμώδεις νησίδες σε σχήμα δαχτυλιδιού, οι οποίες είναι η απόληξη κοραλλιογενών υφάλων που περικλείουν μία σχεδόν κλειστή λιμνοθάλασσα. Τα μεγαλύτερα από αυτά τα νησάκια περιλαμβάνουν τα: Πάλμερστον (Palmerston), Βόρειο Νησί (North Island), Λι Του Ας (Lee To Us), Λέστερ (Leicester), Πρίμροουζ (Primrose), Τομς (Toms) και Κουκς (Cooks). Ο συνολικός κοραλλιογενής ύφαλος καλύπτει περίπου 3.600 στρέμματα (15 χλμ²). Η περίκλειστη λιμνοθάλασσα είναι 11 χλμ. σε διάμετρο και καλύπτει μια έκταση 56 χλμ². Υπάρχουν πολλά μικρά περάσματα για σκάφη, αν και δεν υπάρχει ασφαλής είσοδος για μεγάλα πλοία.

Το υψηλότερο σημείο της ατόλης είναι 6 μέτρα, το οποίο αναφέρεται ως «Καταφύγιο Χιλ» (Refuge Hill), επειδή εκεί κατέφευγαν οι κάτοικοι για να προστατευθούν κατά τη διάρκεια των πολλών κυκλώνων στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν το νερό ανέβαινε στο νησί. Ωστόσο, ο λόφος είναι τεχνητός, δηλαδή το αποτέλεσμα συσσώρευσης χώματος που έχει μεταφερθεί στο συγκεκριμένο σημείο, περίπου στη μέση του νησιού. Υπάρχουν τρία παρόμοια σημεία στο Πάλμερστον, τα οποία χρησιμεύουν ως κήποι φύτευσης καθώς και για διευθέτηση της ροής του νερού.

palmerston island Πάλμερστον: Το νησί που βρίσκεται στο τέλος της Γης και χρειάζεται 9 μέρες με βάρκα για να φθάσεις στο Palmerston

palmerston island Πάλμερστον

palmerston island Πάλμερστον Το νησί που βρίσκεται στο τέλος της Γης και χρειάζεται 9 μέρες με βάρκα για να φθάσεις στο Palmerston

Πηγές:
https://el.wikipedia.org/wiki/Πάλμερστον_(ατόλη)
Palmerston Island, online (Palmerston island.net)
Martienssen, Thomas (30 December 2013). "Palmerston: The island at the end of the earth". BBC News. Retrieved 30 December 2013.
Alleyne, Richard and Savill, Richard (28 April 2008). "The slice of paradise with a West Country lilt". The Daily Telegraph (London). Retrieved 30 December 2013
Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006
Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1963
Πηγή: http://www.sophia-ntrekou.gr/2017/11/Palmerston-Atoll-Island.html

Σχετικά θέματα:




Οι κάτοικοι αυτών των απομακρυσμένων κοινοτήτων λένε ότι ζουν στη μέση του πουθενά, και δεν είναι υπερβολή… Πόλεις και χωριά σε μακρινές και απρόσιτες τοποθεσίες έχουν να διαχειριστούν τα στοιχεία της φύσης και την απομόνωση, τη μοναξιά και την έλλειψη βασικών αναγκών, δίνοντας οι κάτοικοι καθημερινά τον δικό τους αγώνα για την επιβίωση…

1. Εδιμβούργο Επτά Θαλασσών, Τριστάν ντα Κούνια


Θεωρείται μια από τις πιο απομονωμένες κοινότητες στη γη. Η πόλη πήρε το όνομά της από την επίσκεψη του Δούκα του Εδιμβούργου στο νησί το 1867 και έχει 300 κατοίκους.

2. Whittier, Αλάσκα

Το χειμώνα έχει 200 κατοίκους που ζουν μαζί σε ένα κτίριο 14 ορόφων, το Begich Towers.

3. Villa Las Estrellas, Ανταρκτική


Χωριό 100 κατοίκων (και ακόμη λιγότεροι κατά τους χειμερινούς μήνες) με γυμναστήριο, εκκλησία, ταχυδρομείο και ένα κατάστημα με είδη δώρων για τους τουρίστες. Η πόλη διαθέτει πρόσβαση στο διαδίκτυο από τους τρεις υπολογιστές του σχολείου.

4. La Rinconada, Περού


Σχεδόν 5.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το La Rinconada στις Περουβιανές Άνδεις είναι ο υψηλότερος κατοικήσιμος οικισμός στη γη. Παρά την έλλειψη τρεχούμενου νερού και το ιλιγγιώδες υψόμετρο, η πόλη έχει περίπου 50.000 κατοίκους. Ο κύριος κλήρωση δεν είναι η άποψη – λόγος που συγκεντρώνει τόσο κόσμο είναι τα μεταλλεία χρυσού που βρίσκονται κάτω από τον τεράστιο παγετώνα La Bella Durimiente πάνω από την πόλη.

5. Supai Village, Αριζόνα


Το χωριό είναι προσβάσιμο μόνο με ελικόπτερο αλλά παρά την απομακρυσμένη θέση του, εξακολουθεί να προσελκύει τουρίστες κάθε χρόνο εξαιτίας του Grand Canyon.

6. Coober Pedy, Αυστραλία


Υπόγεια πόλη με 2.000 περίπου κατοίκους αποτελεί σημαντικό αξιοθέατο της χώρας.

7. Longyearbyen, Νορβηγία


Η σκανδιναβική πόλη έχει 3.000 κατοίκους, με σχεδόν το ένα τρίτο από αυτούς να είναι ξένοι.

8. Πάλμερστον, Νήσοι Κουκ


Το απομακρυσμένο νησί έχει 62 κατοίκους και είναι προσβάσιμο μόνο με βάρκα.

9. Όαση Σίβα, Αίγυπτος


Περιτριγυρισμένη από εκατοντάδες χιλιόμετρα ερήμου, το απομακρυσμένο χωριό προσεγγίζεται με αυτοκίνητο ή μετά από ένα ολονύκτιο ταξίδι με λεωφορείο από το Κάιρο. Δεν υπάρχει καμία υπηρεσία κινητής τηλεφωνίας, ενώ η απομονωμένη θέση της όασης επέτρεψε στον πολιτισμό των Βερβερίνων να παραμείνουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητος στο πέρασμα των αιώνων.

Δεν υπάρχουν σχόλια: