The Drummer Lee Kerslake of Uriah Heep and Ozzy Osbourne
Ο ιστορικός ντράμερ Lee Kerslake των Uriah Heep και Ozzy Osbourne
Αφιέρωμα της Σοφίας Ντρέκου
Στον Σπύρο Σ.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών ο ιστορικός ντράμερ των Uriah Heep, Lee Kerslake μετά από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο. Την είδηση επιβεβαίωσε μέσω της σελίδας του στο facebook, ο συνοδοιπόρος του στους Uriah Heep, Ken Hensley, ο οποίος έγραψε:
«Με βαριά καρδιά, μοιράζομαι μαζί σας ότι ο Lee Kerslake, επί 55 χρόνια φίλος μου και ο καλύτερος ντράμερ με τον οποίο έχω παίξει ποτέ, έχασε την μάχη του με τον καρκίνο στις 03.30 το πρωί. Πέθανε με ηρεμία, δόξα τω Θεώ, αλλά θα μας λείψει πάρα πολύ. Γνωρίζω ότι πολλοί από εσάς κάνατε προσευχές να μην υποφέρει και σας ευχαριστώ γι’ αυτό, τώρα που ο Lee έχει φύγει, οι σκέψεις και οι προσευχές μας πρέπει να πάνε στη σύζυγό του, Sue, που θα χρειαστεί όλη την υποστήριξη που μπορεί να πάρει αυτή τη στιγμή».
Ο Kerslake, είχε παίξει στα δύο πρώτα άλμπουμ του Ozzy, το «Blizzard of Ozz» και το «Diary of a madman», αλλά μαζί με τον μπασίστα, Bob Daisley, είχαν απολυθεί πριν την κυκλοφορία του «Diary of a madman» και τα ονόματά τους είχαν αφαιρεθεί από τα credits, όπου φαινόταν ότι έπαιξε ο Rudy Sarzo (μπάσο) και ο Tommy Aldridge (ντραμς).
Ozzy Osbourne 9:01 μ.μ.19 Σεπ 2020: It’s been 39 years since I’ve seen Lee but he lives for ever on the records he played on for me, Blizzard of Ozz and Diary of a Madman. Lee Kerslake RIP.
Σε μία επανακυκλοφορία των δύο πρώτων δίσκων, ύστερα από μήνυση που είχαν κάνει οι Kerslake και Daisley για τα δικαιώματά τους, τα μέρη τους είχαν παίξει ο Mike Bordin και ο Rob Trujillo αντίστοιχα. Η δικαστική μάχη τους, χάθηκε από την Sharon και τον Ozzy και ο Kerslake βρέθηκε χρεωκοπημένος, ώσπου αναγκάστηκε να πουλήσει το σπίτι του, αλλά και στη συνέχεια αρρώστησε από καρκίνο του προστάτη, ο οποίος τελικά του κόστισε και τη ζωή.
Αυτό που ζητούσε ο Lee Kerslake, ήταν απλά να του αποδοθούν οι πλατινένιοι δίσκοι όπου είχε παίξει, αφού το μεν «Blizzard» είχε πουλήσει 5 εκατομμύρια αντίτυπα, το δε «Diary» 3 εκατομμύρια, δηλαδή 5 φορές πλατινένιο το ένα και 3 το άλλο. Η επιθυμία του, έγινε πραγματικότητα, αφού του εστάλησαν οι δίσκοι και ο Ozzy έκανε το σχετικό post στο Twitter (εδώ)
Λίγο πριν πεθάνει ο Lee Kerslake, δούλευε πάνω σ’ ένα αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ.
Σε συνέντευξή του ο Lee Kerslake, μεταξύ άλλων, είχε δηλώσει:
Ο Άγγλος μουσικός Λι Κέρσλεηκ (Lee Kerslake) γνωστός ως ντράμερ του Χαρντ Ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, συμμετείχε στα κλασικά άλμπουμ της μπάντας της δεκαετίας του '70, ενώ είχε συμμετάσχει στα δύο πρώτα θρυλικά σόλο άλμπουμ του Ozzy Osbourne (Όζι Όσμπορν). Επίσης είχε συνεργαστεί με τους «Living Loud» ενώ πριν τους Uriah Heep είχε παίξει με τους «The Gods», «Head Machine», «Toe Fa» και «National Head Band».«Πάσχω από καρκίνο του προστάτη αλλά έχει κάνει μετάσταση και στο υπόλοιπο σώμα μου. Τώρα έχει μεταφερθεί στα κόκκαλα, κάτι που είναι πολύ δύσκολο. Ο γιατρός μου έδωσε 8 μήνες ζωής. Δεν το βάζω κάτω όμως. Πριν από 5 χρόνια μου είχαν δώσει 4 χρόνια ζωής. Έχω και καρδιακό φύσημα. Όπως σας είπα, όμως, το παλεύω και περιμένω κάποιο νέο φάρμακο που θα με βοηθήσει να παραμείνω στην ζωή. Ο λόγος που συνεχίζω να δίνω μάχη είναι η μουσική. Το νέο μου άλμπουμ φέρει τον τίτλο "Eleventeen". Θα κυκλοφορήσει το 2019 με αρκετά heavy κομμάτια αλλά και μια μπαλάντα. Με ενδιαφέρει να ολοκληρώσω και ένα ντοκιμαντέρ που σχετίζεται με την ασθένεια. Θέλω να μεταφέρω εμπειρία και έμπνευση σε όλους αυτούς που δίνουν την δική τους μάχη».
Διαβάστε Επίσης
Γεννήθηκε στο Γουίντον του Μπούρνεμουθ στις 16 Απριλίου 1947. Ήταν ένας σπουδαίος ντράμερ με δυνατά χτυπήματα κι είχε την τύχη να παίξει στην καλύτερη περίοδο των Uriah Heep αλλά και σε 2 από τα καλύτερα hard rock, που εκτόξευσαν την καριέρα του Ozzy.
Lee: Όχι, γιατί μας πρότειναν την ιδέα και μέχρι τώρα τα κάναμε στην Αγγλία. Δε σκεφτήκαμε να το κάνουμε ποτέ στην Ευρώπη. Αλλά θα ήταν καλή ιδέα να κάναμε κι ένα στην Ελλάδα, γιατί όχι;
Rockpages.gr: Μπορείτε να θυμηθείτε κάτι αξιοσημείωτο που συνέβη τελευταία όταν παίζατε ζωντανά;
(Σ.σ., Δεν μπορεί να σκεφτεί και απευθύνεται στον Lanzon ο οποίος επίσης δεν θυμάται).
Rockpages.gr: Πείτε μας για τα remaster, τις επανεκδόσεις και τα greatest hits των Uriah Heep.
Lee: Η Sanctuary έβγαλε πρόσφατα μια συλλογή Best of με remaster επεξεργασία, η οποία μπήκε στα charts της Σουηδίας και της Νορβηγίας, και του χρόνου θα κάνουμε την ίδια προώθηση και στη Γερμανία. Την άλλη εβδομάδα θα γράψουμε το Magician’s Birthday 3 σε DVD με νέα τραγούδια και τελείως νέο set. Επίσης, θα βγάλουμε ένα Best από το back catalogue, από τη Sanctuary, που θα είναι remaster. Και μετά σχεδιάζουμε να βγάλουμε και ένα studio DVD μαζί με το CD.
Rockpages.gr: Γιατί, κατά τη γνώμη σας, οι back κατάλογοι κλασικών συγκροτημάτων, όπως οι Led Zeppelin και οι Deep Purple, πουλάνε τόσο πολύ;
Lee: Βασικά, αυτό συμβαίνει γιατί η γενιά που μας άκουγε 20 χρόνια πριν, τώρα έχει παιδιά στην εφηβεία που μαθαίνουν τους Uriah Heep από το ραδιόφωνο και τα CD. Και λένε, ουαου, αυτό είναι καλό… Και αυτό είναι Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath, Uriah Heep – οι αγαπημένοι μου – και πηγαίνουν και αγοράζουν τους δίσκους ή πηγαίνουν στις συναυλίες.
Rockpages.gr: Πολλά παλιά συγκροτήματα, όπως εσείς, έχουν δοκιμάσει να δημιουργήσουν νέα άλμπουμ. Ωστόσο, δεν έχουν πάει αρκετά καλά στις πωλήσεις.
Lee: Εμείς βγάζουμε τους δίσκους, μα οι εταιρείες δεν κάνουν την προώθηση που θα έπρεπε. Η αγορά έχει αλλάξει, αλλά δεν υπάρχει μόνο η Αμερική και η Αγγλία. Υπάρχει και Ιταλία, Ελλάδα, Γερμανία… Χρειαζόμαστε μια παγκόσμια συμφωνία. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε, να κινηθούμε παγκοσμίως.
Rockpages.gr: Τα τελευταία σας άλμπουμ (Sea of Light και Sonic Origami) ήταν πολύ καλά.
Lee: Βέβαια, αλλά τι να το κάνεις, δεν τα έσπρωξαν οι εταιρείες και δεν μπήκαν στα charts. Περίμενα να τα πάνε καλύτερα. Δεν τα προωθούν οι εταιρείες και πρέπει να τα προωθούν μέσω της τηλεόρασης και με αυτοπεποίθηση. Πρέπει τουλάχιστον όσα δίνεις για την ηχογράφηση, να δώσεις και στη διαφήμιση. Έτσι είναι ο ανταγωνισμός είναι άγριος αυτό τον καιρό. Υπάρχουν εκατοντάδες μπάντες κάθε χρόνο και πρέπει να γίνει σωστή διαφήμιση.
Rockpages.gr: Οι Boston μήνυσαν την δισκογραφική τους εταιρεία (Artemis Rec.) επειδή δεν προώθησαν τον τελευταίο τους δίσκο όσο είχαν υποσχεθεί.
Lee: Αυτό είναι καλό. Οι εταιρείες δε δουλεύουν τόσο, όσο τα συγκροτήματα. Δεν έχουν σχέδιο. Δεν κάνουν promotion σωστά.
Rockpages.gr: Από τα Sonic Origami και Sea of Light, ποιο από τα δύο προτιμάτε;
Lee: Και τα δύο. Έχουν καλά τραγούδια, καλό παίξιμο, καλή παραγωγή. Η παραγωγή στο Sonic Origami ήταν από τις καλύτερες που είχαμε ποτέ.
Rockpages.gr: Πως θα ακούγεται το επόμενο σας άλμπουμ;
Lee: Δεν ξέρουμε ακόμη. Γράφουμε όλοι αυτή την εποχή, αλλά Φεβρουάριο, Μάρτιο θα μαζευτούμε να δούμε το υλικό, και τον Απρίλιο studio, για να βγει Σεπτέμβριο του 2004. Μέχρι τότε, κι άλλες επανεκδόσεις από τη Sanctuary καθώς και το Magician’s Birthday 3. Ο κόσμος πρέπει να ξέρει ότι είμαστε ακόμα εδώ και βγάζουμε πράγματα, όμως το νέο άλμπουμ θα πρέπει να περιμένει μέχρι να βρούμε μια εταιρεία που θα μπορούμε να εμπιστευτούμε.
Rockpages.gr: Πείτε μας για τα side projects σας…
Lee: Ναι, το ετοίμαζα μήνες με τους Jimmy Barnes (φωνή), Steve Morse (κιθάρα, Deep Purple και Dixie Dregs), Bob Daisley (μπάσο). Με τον Bob γράψαμε φοβερά τραγούδια για τον Ozzy, όπως το Crazy Train, τα παίξαμε και στην αυθεντική εκτέλεση αλλά η Sharon Osbourne μας έβγαλε. Οπότε τώρα, θα τα ηχογραφήσουμε εμείς.
Rockpages.gr: Είναι αλήθεια ότι έχετε τον Jon Lord στα πλήκτρα;
Lee: Ήταν να παίξει στην αρχή, αλλά δεν προλάβαινε κι έτσι ο Don Airey των Deep Purple παίζει τελικά. Το CD θα βγει το Μάρτιο, αλλά δεν έχουμε όνομα ακόμα. Έχουμε εκατοντάδες ιδέες για όνομα. (Tώρα ξέρουμε ότι θα λέγεται "Relentless" και το συγκρότημα, τελικά θα λέγεται "Living Loud").
Rockpages.gr: Υπάρχει μια φήμη ότι ο Coverdale είχε περάσει από ακρόαση για τη θέση του τραγουδιστή στους Uriah Heep…
Lee: Πράγματι, αυτό συνέβη πριν πολλά πολλά χρόνια. Τον καλέσαμε… τον ξέραμε πολύ καιρό και του ζητήσαμε να έρθει να τον ακούσουμε και ήταν πολύ καλός. Τραγουδώ και εγώ και το να τραγουδάς μαζί του είχε φάση, ήταν φοβερός, αλλά μόλις ήρθε, του δόθηκε η ευκαιρία να κάνει τους Whitesnake και άρπαξε την ευκαιρία, δεν τον κατηγορούμε…
Rockpages.gr: Στον προσωπικό σας χώρο, τι μουσική ακούτε;
Lee: Όλα τα είδη: Κλασικό rock, country western, blues, τη δική μου μουσική με τον Bob (σ.σ. Daisley), Jimmy Barnes, Steve Morse, γράψαμε έξι τραγούδια μαζί, και έχουμε πολλές ακόμα ιδέες.
Rockpages.gr: Από τη σύγχρονη βρετανική rock σκηνή;
Lee: Η αλήθεια είναι ότι θα έπρεπε να έχουμε πιο πολλά καλά συγκροτήματα στην Αγγλία. Μου αρέσουν οι Karnataka και οι The Darkness που θυμίζουν Queen, με τα φωνητικά «όπερας» αλλά έχουν και δικό τους μοναδικό στυλ και αυτό είναι που μου αρέσει. Τέλος πάντων, θα έλεγα ότι υπάρχουν τέσσερις μπάντες αυτή τη στιγμή στην Αγγλία.
Rockpages.gr: Πιστεύετε ότι έχετε επηρεάσει πολλά συγκροτήματα;
Lee: Έτσι τείνω να πιστεύω, όπως οι Def Leppard, των οποίων ο Joe Elliot είπε ότι οι αρμονίες των Uriah Heep τους έχουν επηρεάσει. Είναι ένα από τα λίγα συγκροτήματα που έχουν ακόμα αρμονία…
Rockpages.gr: Ακόμα και στην Αμερική, στα πρώτα άλμπουμ των Styx, υπάρχουν κάποια στοιχεία από τον ήχο των Uriah Heep.
Lee: Ναι, έχεις δίκιο. Υπάρχουν ομοιότητες τόσο στον ήχο, όσο και στη θεματολογία των συνθέσεων – αυτή η ονειρική, φανταστική διάθεση.
Rockpage.gr: Το 1995, όταν ο Bernie είχε προβλήματα με τη φωνή του, τον είχατε αντικαταστήσει με τον John Lawton…
Lee: Μόνο για την περιοδεία στη Αφρική. Ήταν προσωρινή η επιστροφή του. Είναι φίλος και το έκανε επειδή ήταν και παλαιότερα στη μπάντα, και έκανε πολύ καλή δουλειά και τους ικανοποιήσαμε όλους.
Rockpages.gr: Σκεφτήκατε ποτέ να τους κρατήστε και τους δύο;
Lee: Όχι, όχι (γέλια). Ο John είναι ο John και ο Bernie ο Bernie. Έχουμε τον Bernie τώρα και είναι μαζί μας για πάρα πολύ καιρό τώρα. Είναι μέρος της οικογένειας πια. Ο John ήταν απλά ένας φίλος που ήρθε για να μας βοηθήσει. Και αυτό θα κάνει και το Σάββατο (σ.σ. Magician’s Birthday 3), θα τραγουδίσει 2-3 τραγούδια.
Rockpages.gr: Πιστεύετε ότι οι αλλαγές στη σύνθεση επηρέασαν τη μπάντα;
Lee: Δεν ήταν καλό που αλλάζαμε σύνθεση, αλλά έχουμε αυτή τώρα, εδώ και 16 χρόνια, τη μακροβιότερη, οπότε έχουμε σταματήσει να αλλάζουμε τη σύνθεση.
Rockpages.gr: Ευχαριστούμε πολύ!
Ευχαριστούμε το Louis Rentrop της επίσημης ιστοσελίδας
των Uriah Heep, για τις φωτογραφίες του Lee Kerslake.
Τον Μάιο του 1967, ο Τέιλορ αποχώρησε για να γίνει μέλος των Bluesbreakers του Τζον Μάγιαλ. Το συγκρότημα μετακόμισε στο Λονδίνο και έπαιζε μόνιμα στο κλαμπ "Marquee". Τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς ο Πολ Νιούτον πήρε τη θέση του Γκλάσκοκ και στη συνέχεια το μπάσο ανέλαβε ο Γκρεγκ Λέικ, ο οποίος αποχώρησε το καλοκαίρι του 1968 για να γίνει μέλος των King Crimson.
Οι The Gods ζήτησαν από τον Γκλάσκοκ να επιστρέψει και κυκλοφόρησαν μία σειρά από σινγκλ με γνωστότερη τη διασκευή στο τραγούδι "Hey! Bulldog" των Beatles. Το 1968 κυκλοφόρησαν το δίσκο "Genesis" και την επόμενη χρονιά το "To Samuel a Son" πριν αλλάξουν το όνομα τους σε Toe Fat.
Οι Χένσλεϊ και Κέρσλεηκ προσέλαβαν τον τραγουδιστή Κλιφ Μπένετ και τον μπασίστα Τζον Κόνας. Μετά την συμφωνία τους με την εταιρεία "Rare Earth Records", ηχογράφησαν τον ομώνυμο δίσκο τους ο οποίος κυκλοφόρησε στην πατρίδα τους μέσω της "Parlophone" μαζί με το σινγκλ "Working Nights".
Μετά από δύο αμερικάνικες περιοδείες, ο Κεν Χένσλεϊ αποχώρησε για να ενταχθεί στους Uriah Heep και ο Λι Κέρσλεηκ για να συνεχίσει με τους National Head Band.
Μετά την κυκλοφορία του δίσκου «Albert One» και μία αποτυχημένη περιοδεία, το συγκρότημα διαλύθηκε.
Στη δεκαετία του '70, οι Uriah Heep άγγιξαν το ζενίθ της δημιουργικότητας τους, με τρεις χρυσούς και έξι Top-40 δίσκους, ενώ πραγματοποίησαν αρκετές περιοδείες σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Ο Κέρσλεηκ αποτέλεσε τον σταθερό και μόνιμο ντράμερ τους, παίζοντας ρόλο και στο συνθετικό κομμάτι του συγκροτήματος. Παρέμεινε μαζί τους μέχρι τον Οκτώβριο του 1979 και επανήλθε στο συγκρότημα τον Απρίλιο του 1982 για να συνεχίσει μέχρι το 2007, όταν και αποχώρησε οριστικά λόγω προβλημάτων υγείας, δίνοντας τη θέση του στον Ράσελ Γκίλμπρουκ. Στην 35χρονη θητεία του μαζί τους, κυκλοφόρησε 15 στούντιο και 6 ζωντανά ηχογραφημένους δίσκους.
Παράλληλα, συμμετείχε σε προσωπικούς δίσκους του Ντέηβιντ Μπάιρον και του Κεν Χένσλεϊ.
Ozzy Osbourne
Το 1980, ο Κέρσλεηκ έγινε μέλος του προσωπικού σχήματος του πρώην τραγουδιστή των Black Sabbath, Όζι Όσμπορν. Συνεργάστηκαν στα άλμπουμ "Blizzard of Ozz" (1980) και "Diary of a Madman" (1981), με το ντράμερ να αποχωρεί λόγω οικογενειακού προβλήματος. Στο δεύτερο άλμπουμ του με τον Όσμπορν, παρά το γεγονός ότι το ρυθμικό κομμάτι έπαιξε ο Κέρσλεηκ με τον μπασίστα Μπομπ Ντέισλι, αναφέρονται ως συμμετέχοντες ο ντράμερ Τόμι Όλντριτζ και ο μπασίστας Ρούντι Σάρζο.
Στα τέλη της δεκαετίας του '90, ο Κέρσλεηκ και ο Ντέισλι κατέθεσαν μήνυση κατά του Όσμπορν και της μάνατζερ και συζύγου του, Σάρον, ζητώντας να λαμβάνουν κέρδη από τις πωλήσεις των δύο πρώτων άλμπουμ του. Ο Όσμπορν κυκλοφόρησε μία νέα μίξη των συγκεκριμένων άλμπουμ με τα μέρη του μπάσου να έχουν ηχογραφηθεί από τον Ρόμπερτ Τρουτζίλο και των τυμπάνων από τον Μάικ Μπόρντιν.
Το 2003, η μήνυση τους απορρίφθηκε από το δικαστήριο του Λος Άντζελες.
To «Easy Livin» αποτελεί ένα μικρό έπος όσον αφορά τη διάρκειά του και δικαίως, τηρουμένων των αναλογιών, το μεγαλύτερο hit των Uriah Heep. Στη χώρα μας μάλιστα, παίζει για κάποιο λόγο να είναι πιο αναγνωρίσιμο από το «Paranoid». Ο εξαρχής και μέχρι τέλους καλπαστός ρυθμός, η παντοδύναμη μελωδία και φωνητική γραμμή, αλλά και τα λοιπά χαρακτηριστικά του τραγουδιού, αποδεικνύουν τη μαεστρία που απαιτείται για να συντελεστεί ένα τέτοιο μικρό μουσικό θαύμα.
Sympathy: Οι στίχοι στο συγκεκριμένο τραγούδι αναφέρονται στις σχέσεις του συγκροτήματος με τις δισκογραφικές εταιρίες και την εκμετάλλευση που υπάρχει από τις δεύτερες.
The lyrics in this song refer to the band's relations with the record companies and the exploitation of the latter. Album: Firefly. Song: Sympathy. Artist: Uriah Heep. Genre: Hard rock. Year: December 1976 (USA), February 1977 (UK). Producer: Gerry Bron.
Το «Lady in Black» (1971) των Uriah Heep είναι ένα εμβληματικό folk-rock/progressive κομμάτι που συνέθεσε ο Ken Hensley, βασισμένο σε μια αληθινή εικόνα μιας γυναίκας που περπατούσε μόνη της σε χειμωνιάτικο τοπίο. Διακρίνεται για την ακουστική του απλότητα, το επαναλαμβανόμενο riff και τα λυρικά μηνύματα παρηγοριάς και εσωτερικής δύναμης.
Σύνθεση: Μουσική και στίχοι από τον πολυοργανίστα Ken Hensley.
Ερμηνεία: Τραγουδήθηκε από τον ίδιο τον Hensley επειδή ο βασικός τραγουδιστής David Byron αρνήθηκε να το ερμηνεύσει.
Έμπνευση: Ο Hensley είδε μια γυναίκα ντυμένη στα μαύρα να περπατά έξω από το ξενοδοχείο του σε μια χειμωνιάτικη περιοδεία στην Αγγλία και άφησε τη φαντασία του να πλέξει την ιστορία.
Ο αφηγητής: Βρίσκεται σε απόγνωση και φόβο, αλλά η συνάντησή του μαζί της του προσφέρει ελπίδα και του μαθαίνει πως δεν είναι ποτέ πραγματικά μόνος στη ζωή.
Μηνύματα: Αναδεικνύει την αξία της εσωτερικής πίστης και επικρίνει την ψευδαίσθηση της ασφάλειας που προσφέρουν τα πλήθη («there is no strength in numbers»).
Επιτυχία: Έγινε τεράστιο ραδιοφωνικό και συναυλιακό χιτ στην Ευρώπη (ιδίως στη Γερμανία).
Συχνά επαινείται, τόσο από θαυμαστές όσο και από κριτικούς, ως το πιο ποιητικό έργο του Hensley.
Ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια όλων των εποχών είναι το «Lady in Black» των Uriah Heep. Πρόκειται για ένα κλασικό ροκ τραγούδι το οποίο έχει αγαπηθεί από τους μουσικόφιλους όσο κανένα άλλο. Το 1971, ο μουσικός Ken Hensley συνέθεσε τη μουσική και τους στίχους του Lady in Black, με το τραγούδι να θεωρείται ένα από τα πιο ποιητικά τραγούδια που έχουν γραφτεί.
Στο τραγούδι περιγράφεται η ιστορία ενός άνδρα ο οποίος, σε μια κατεστραμμένη και σκοτεινή Γη, συναντά μια εξωπραγματική γυναίκα, ντυμένη στα μαύρα. Η θεϊκή γυναίκα εμφανίζεται στον άντρα που κλαίει και θρηνεί για τον θάνατο και τον πόλεμο που αφάνισε τη Γη και τους ανθρώπους. Η παρουσία της τον γαληνεύει. Η γυναίκα παρηγορεί τον άντρα γεμίζοντάς τον με όμορφα συναισθήματα και γλυκαίνοντας την πίκρα του. Η γυναίκα τότε εξαφανίζεται εν ριπή οφθαλμού, με τον άνδρα όμως να αισθάνεται δυνατότερος από πριν αλλά και σοφότερος προκειμένου να χτίσει ένα νέο κόσμο πάνω στα ερείπια.
Από πολλούς, η μαυροφορεμένη γυναίκα του τραγουδιού έχει παρομοιαστεί με κάποια θεότητα ενώ ορισμένοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για το πνεύμα μιας γυναίκας που χάθηκε στον πόλεμο, και το φάντασμα της στοιχειώνει τον άντρα, δίνοντας του όμως ελπίδα και ψυχική δύναμη.
Επομένως, ο Hensley σίγουρα εμπνεύστηκε από τους θρύλους για μαυροντυμένες γυναίκες, που η μορφή τους τρομάζει αλλά και προσφέρει δύναμη και ελπίδα στους δυστυχισμένους ανθρώπους. Σύμφωνα με την επεξήγηση του τραγουδιού, η γυναίκα στα μαύρα αντιπροσωπεύει τον θάνατο, που ο άνδρας ανταμώνει σε μια ερεβώδη στιγμή της ζωής του. Ο πρωταγωνιστής του τραγουδιού βρίσκεται αντιμέτωπος με άσχημες σκέψεις, με τα αδιέξοδα της ζωής· η γυναίκα-θάνατος όμως τον γεμίζει με ελπίδα και με θέληση για ζωή.
Το τραγούδι έχει διασκευαστεί αρκετές φορές από διάφορους καλλιτέχνες διαφορετικών ειδών της μουσικής σκηνής. Μία από τις πιο αξιόλογες διασκευές είναι εκείνη των Gregorian (2006) σε ατμοσφαιρικό, γρηγοριανό ψαλμό. Άλλη μια ενδιαφέρουσα διασκευή είναι εκείνη του φινλανδικού συγκροτήματος Ensiferum. Επίσης, ο ίδιος ο Kensley συμπεριέλαβε το «Lady in Black» στο προσωπικό του album που κυκλοφόρησε το 2004, με τίτλο The Wizard’s Diary. Τέλος, άλλη μια αγαπημένη εκτέλεση του «Lady In Black» είναι εκείνη που κυκλοφόρησε το 2013 από τους Blackmore’s Night, η οποία και ξεχωρίζει για τον μεσαιωνικό και το μυστηριακό της χαρακτήρα.
Τα κορυφαία τραγούδια των Uriah Heep περιλαμβάνουν τα «Lady in Black», «Easy Livin'» και «July Morning». Αυτά τα κομμάτια σημάδεψαν την πορεία του συγκροτήματος και αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό παγκοσμίως.
Τα 10 καλύτερα τραγούδια
Σχετικά θέματα:
► Ozzy Osbourne & Black Sabbath: Από το χάος στην αθανασία - Μια σκοτεινή προσευχή ροκ, πίστης και υπαρξιακού σπαραγμού στον Όζι Όζμπορν
• «10»: Μικρά και μεγάλα έπη των Uriah Heep - Rocking.gr: Το άρθρο του Rocking.gr με τίτλο «10»: Μικρά και μεγάλα έπη των Uriah Heep δημοσιεύτηκε στις 01 Φεβρουαρίου 2019 από τον Θοδωρή Ξουρίδα. Το αφιέρωμα αυτό επιλέγει 10 ξεχωριστά και εμβληματικά τραγούδια από τη σπουδαία δισκογραφία των Βρετανών θρύλων της ροκ, με κορυφαία παραδείγματα το δεκάλεπτο "July Morning" και το "Shadows Of Grief".
Σημαντικά Τραγούδια του Αφιερώματος:
Οι Uriah Heep είναι βρετανικό συγκρότημα της Hard rock σκηνής. Θεωρούνται ένα από τα πρώτα συγκροτήματα που θεμελίωσαν το είδος και συνεχίζει να ηχογραφεί νέες κυκλοφορίες, με πορεία η οποία έχει ξεπεράσει τα σαράντα χρόνια. Από την τριάδα του χαρντ ροκ των αρχών της δεκαετίας του '70, ίσως οι Uriah Heep να παραμένουν οι πιο οικείοι στο ελληνικό κοινό. Οι Led Zeppelin δεν πρόλαβαν να μας επισκεφτούν, οι Deep Purple υπήρξαν σαφώς πιο... ακριβοθώρητοι, αλλά οι Heep ήρθαν στην Ελλάδα για πρώτη φορά το 1982, έδρεψαν δάφνες κι από τότε μας επισκέπτονται τακτικά. Οι Uriah Heep, που πήραν το όνομά τους από έναν χαρακτήρα του βιβλίου «Ντέιβιντ Κόπερφιλντ» του Ντίκενς.
Συνέντευξη του Λι Κέρσλεηκ
Rockpages.gr: Ίσως στην επόμενη επέτειό σας…
Lee: Ίσως τότε, στην την 35η επέτειο των Uriah Heep. Ή στα 60α μου γενέθλια!! (γέλιο).
Rockpages.gr: Ποιο είναι το μυστικό μια μακράς καριέρας στο σκληρό κόσμο του Rock’n’Roll με τα τόσα προβλήματα;
Lee: Βέβαια, είναι σκληρός ο κόσμος του rock’n’roll, μα το μυστικό είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις. Και για να κρατηθείς στην κορυφή πολλά χρόνια, πρέπει να απολαμβάνεις τη δουλειά που κάνεις. Όσο το απολαμβάνεις, τόσο περισσότερο κρατάει. Για να είμαι ειλικρινής, πριν 20 χρόνια δε φανταζόμουν ότι θα είμαστε ακόμη εδώ σήμερα.
Rockpages.gr: Αυτή ήταν η επόμενη ερώτηση: Αν φανταζόσασταν ότι θα κρατούσατε τόσο πολύ.
Lee: Όχι, δεν το περίμενα. Είμαστε όμως μια οικογένεια, είμαστε μαζί 33 χρόνια, ξέρουμε ο ένας τον άλλον, αγαπάμε ο ένας τον άλλον, βγαίνουμε… Επίσης, η τωρινή σύνθεση είναι η μακροβιότερη από κάθε άλλη των Uriah Heep (15-16 χρόνια). Το κάνουμε ακόμα και περνάμε καλά. Το κίνητρό μας είναι ότι παίζουμε και χαιρόμαστε τη μουσική. Είναι κουραστικό, αλλά είναι μετά τη συναυλία που σε πιάνουν οι πόνοι…
Rockpages.gr: Πότε θα βγει το επόμενο σας άλμπουμ;
Lee: Αρχίζουμε ηχογραφήσεις τον Απρίλιο του 2004, για να βγει στα τέλη του καλοκαιριού. Ήμαστε πολύ απασχολημένοι και είχαμε πρόβλημα με το να εμπιστευτούμε μια νέα δισκογραφική εταιρεία. Σήμερα οι εταιρείες, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι πολύ καλές. Και είχαμε εμπειρίες από δισκογραφικές εταιρείες, γι’ αυτό περιμένουμε να βρούμε μια καλή.
Rockpages.gr: Δεν ήσαστε ικανοποιημένοι με την τελευταία σας…
Lee: Είμαστε καλύτερα με αυτό που κάναμε πρόσφατα. Δηλ. να κυκλοφορήσουμε μόνοι μας μια σειρά από ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ, όπως το “Magician’s Birthday I”, “Magician’s Birthday II” καθώς και το show το επόμενο Σάββατο, που και αυτό θα βγει σε live ηχογράφηση.
Rockpages.gr: Στις 7 Νοεμβρίου…
Lee: Στις 8 Νοεμβρίου, στις 8…
Rockpages.gr: Καλά, δεν επιμένω…
Lee: Ελπίζω να μην είναι στις 7… (γέλιο)
Rockpages.gr: Έχετε ποτέ σκεφτεί να οργανώσετε το Magician’s Birthday έξω από την Αγγλία;
Από το προσωπικό αρχείο της Σοφίας Ντρέκου ο Lee Kerslake το 2008, σε μια από τις λίγες συνεντεύξεις που έχει δώσει. Μιλάει για τους Uriah Heep, αλλά και για το νέο project του και για τα κομμάτια που έγραψε με τον Bob Daisley και τα έκανε επιτυχία ο Ozzy.
Rockpages.gr: Η πρώτη ερώτηση είναι σχετική με τη συνεργασία με ορχήστρες. Στο άλμπουμ σας «Salisbury» έχετε μια 26-μελή ορχήστρα στο ομότιτλο κομμάτι. Έχετε σχέδια να ηχογραφήσετε ξανά με κάποια ορχήστρα;
Lee Kerslake: Ίσως να κάνουμε κάτι σε 2 χρόνια από τώρα. Πιθανόν, κάτι στο Albert Hall, με ένα set που θα αποφασίσουμε τότε.Rockpages.gr: Ίσως στην επόμενη επέτειό σας…
Lee: Ίσως τότε, στην την 35η επέτειο των Uriah Heep. Ή στα 60α μου γενέθλια!! (γέλιο).
Rockpages.gr: Ποιο είναι το μυστικό μια μακράς καριέρας στο σκληρό κόσμο του Rock’n’Roll με τα τόσα προβλήματα;
Lee: Βέβαια, είναι σκληρός ο κόσμος του rock’n’roll, μα το μυστικό είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις. Και για να κρατηθείς στην κορυφή πολλά χρόνια, πρέπει να απολαμβάνεις τη δουλειά που κάνεις. Όσο το απολαμβάνεις, τόσο περισσότερο κρατάει. Για να είμαι ειλικρινής, πριν 20 χρόνια δε φανταζόμουν ότι θα είμαστε ακόμη εδώ σήμερα.
Rockpages.gr: Αυτή ήταν η επόμενη ερώτηση: Αν φανταζόσασταν ότι θα κρατούσατε τόσο πολύ.
Lee: Όχι, δεν το περίμενα. Είμαστε όμως μια οικογένεια, είμαστε μαζί 33 χρόνια, ξέρουμε ο ένας τον άλλον, αγαπάμε ο ένας τον άλλον, βγαίνουμε… Επίσης, η τωρινή σύνθεση είναι η μακροβιότερη από κάθε άλλη των Uriah Heep (15-16 χρόνια). Το κάνουμε ακόμα και περνάμε καλά. Το κίνητρό μας είναι ότι παίζουμε και χαιρόμαστε τη μουσική. Είναι κουραστικό, αλλά είναι μετά τη συναυλία που σε πιάνουν οι πόνοι…
Rockpages.gr: Πότε θα βγει το επόμενο σας άλμπουμ;
Lee: Αρχίζουμε ηχογραφήσεις τον Απρίλιο του 2004, για να βγει στα τέλη του καλοκαιριού. Ήμαστε πολύ απασχολημένοι και είχαμε πρόβλημα με το να εμπιστευτούμε μια νέα δισκογραφική εταιρεία. Σήμερα οι εταιρείες, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι πολύ καλές. Και είχαμε εμπειρίες από δισκογραφικές εταιρείες, γι’ αυτό περιμένουμε να βρούμε μια καλή.
Rockpages.gr: Δεν ήσαστε ικανοποιημένοι με την τελευταία σας…
Lee: Είμαστε καλύτερα με αυτό που κάναμε πρόσφατα. Δηλ. να κυκλοφορήσουμε μόνοι μας μια σειρά από ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ, όπως το “Magician’s Birthday I”, “Magician’s Birthday II” καθώς και το show το επόμενο Σάββατο, που και αυτό θα βγει σε live ηχογράφηση.
Rockpages.gr: Στις 7 Νοεμβρίου…
Lee: Στις 8 Νοεμβρίου, στις 8…
Rockpages.gr: Καλά, δεν επιμένω…
Lee: Ελπίζω να μην είναι στις 7… (γέλιο)
Rockpages.gr: Έχετε ποτέ σκεφτεί να οργανώσετε το Magician’s Birthday έξω από την Αγγλία;
Lee: Όχι, γιατί μας πρότειναν την ιδέα και μέχρι τώρα τα κάναμε στην Αγγλία. Δε σκεφτήκαμε να το κάνουμε ποτέ στην Ευρώπη. Αλλά θα ήταν καλή ιδέα να κάναμε κι ένα στην Ελλάδα, γιατί όχι;
Rockpages.gr: Μπορείτε να θυμηθείτε κάτι αξιοσημείωτο που συνέβη τελευταία όταν παίζατε ζωντανά;
(Σ.σ., Δεν μπορεί να σκεφτεί και απευθύνεται στον Lanzon ο οποίος επίσης δεν θυμάται).
Rockpages.gr: Πείτε μας για τα remaster, τις επανεκδόσεις και τα greatest hits των Uriah Heep.
Lee: Η Sanctuary έβγαλε πρόσφατα μια συλλογή Best of με remaster επεξεργασία, η οποία μπήκε στα charts της Σουηδίας και της Νορβηγίας, και του χρόνου θα κάνουμε την ίδια προώθηση και στη Γερμανία. Την άλλη εβδομάδα θα γράψουμε το Magician’s Birthday 3 σε DVD με νέα τραγούδια και τελείως νέο set. Επίσης, θα βγάλουμε ένα Best από το back catalogue, από τη Sanctuary, που θα είναι remaster. Και μετά σχεδιάζουμε να βγάλουμε και ένα studio DVD μαζί με το CD.
Rockpages.gr: Γιατί, κατά τη γνώμη σας, οι back κατάλογοι κλασικών συγκροτημάτων, όπως οι Led Zeppelin και οι Deep Purple, πουλάνε τόσο πολύ;
Lee: Βασικά, αυτό συμβαίνει γιατί η γενιά που μας άκουγε 20 χρόνια πριν, τώρα έχει παιδιά στην εφηβεία που μαθαίνουν τους Uriah Heep από το ραδιόφωνο και τα CD. Και λένε, ουαου, αυτό είναι καλό… Και αυτό είναι Led Zeppelin, Deep Purple, Black Sabbath, Uriah Heep – οι αγαπημένοι μου – και πηγαίνουν και αγοράζουν τους δίσκους ή πηγαίνουν στις συναυλίες.
Rockpages.gr: Πολλά παλιά συγκροτήματα, όπως εσείς, έχουν δοκιμάσει να δημιουργήσουν νέα άλμπουμ. Ωστόσο, δεν έχουν πάει αρκετά καλά στις πωλήσεις.
Lee: Εμείς βγάζουμε τους δίσκους, μα οι εταιρείες δεν κάνουν την προώθηση που θα έπρεπε. Η αγορά έχει αλλάξει, αλλά δεν υπάρχει μόνο η Αμερική και η Αγγλία. Υπάρχει και Ιταλία, Ελλάδα, Γερμανία… Χρειαζόμαστε μια παγκόσμια συμφωνία. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε, να κινηθούμε παγκοσμίως.
Rockpages.gr: Τα τελευταία σας άλμπουμ (Sea of Light και Sonic Origami) ήταν πολύ καλά.
Lee: Βέβαια, αλλά τι να το κάνεις, δεν τα έσπρωξαν οι εταιρείες και δεν μπήκαν στα charts. Περίμενα να τα πάνε καλύτερα. Δεν τα προωθούν οι εταιρείες και πρέπει να τα προωθούν μέσω της τηλεόρασης και με αυτοπεποίθηση. Πρέπει τουλάχιστον όσα δίνεις για την ηχογράφηση, να δώσεις και στη διαφήμιση. Έτσι είναι ο ανταγωνισμός είναι άγριος αυτό τον καιρό. Υπάρχουν εκατοντάδες μπάντες κάθε χρόνο και πρέπει να γίνει σωστή διαφήμιση.
Rockpages.gr: Οι Boston μήνυσαν την δισκογραφική τους εταιρεία (Artemis Rec.) επειδή δεν προώθησαν τον τελευταίο τους δίσκο όσο είχαν υποσχεθεί.
Lee: Αυτό είναι καλό. Οι εταιρείες δε δουλεύουν τόσο, όσο τα συγκροτήματα. Δεν έχουν σχέδιο. Δεν κάνουν promotion σωστά.
Rockpages.gr: Από τα Sonic Origami και Sea of Light, ποιο από τα δύο προτιμάτε;
Lee: Και τα δύο. Έχουν καλά τραγούδια, καλό παίξιμο, καλή παραγωγή. Η παραγωγή στο Sonic Origami ήταν από τις καλύτερες που είχαμε ποτέ.
Rockpages.gr: Πως θα ακούγεται το επόμενο σας άλμπουμ;
Lee: Δεν ξέρουμε ακόμη. Γράφουμε όλοι αυτή την εποχή, αλλά Φεβρουάριο, Μάρτιο θα μαζευτούμε να δούμε το υλικό, και τον Απρίλιο studio, για να βγει Σεπτέμβριο του 2004. Μέχρι τότε, κι άλλες επανεκδόσεις από τη Sanctuary καθώς και το Magician’s Birthday 3. Ο κόσμος πρέπει να ξέρει ότι είμαστε ακόμα εδώ και βγάζουμε πράγματα, όμως το νέο άλμπουμ θα πρέπει να περιμένει μέχρι να βρούμε μια εταιρεία που θα μπορούμε να εμπιστευτούμε.
Rockpages.gr: Πείτε μας για τα side projects σας…
Lee: Ναι, το ετοίμαζα μήνες με τους Jimmy Barnes (φωνή), Steve Morse (κιθάρα, Deep Purple και Dixie Dregs), Bob Daisley (μπάσο). Με τον Bob γράψαμε φοβερά τραγούδια για τον Ozzy, όπως το Crazy Train, τα παίξαμε και στην αυθεντική εκτέλεση αλλά η Sharon Osbourne μας έβγαλε. Οπότε τώρα, θα τα ηχογραφήσουμε εμείς.
Rockpages.gr: Είναι αλήθεια ότι έχετε τον Jon Lord στα πλήκτρα;
Lee: Ήταν να παίξει στην αρχή, αλλά δεν προλάβαινε κι έτσι ο Don Airey των Deep Purple παίζει τελικά. Το CD θα βγει το Μάρτιο, αλλά δεν έχουμε όνομα ακόμα. Έχουμε εκατοντάδες ιδέες για όνομα. (Tώρα ξέρουμε ότι θα λέγεται "Relentless" και το συγκρότημα, τελικά θα λέγεται "Living Loud").
Rockpages.gr: Υπάρχει μια φήμη ότι ο Coverdale είχε περάσει από ακρόαση για τη θέση του τραγουδιστή στους Uriah Heep…
Lee: Πράγματι, αυτό συνέβη πριν πολλά πολλά χρόνια. Τον καλέσαμε… τον ξέραμε πολύ καιρό και του ζητήσαμε να έρθει να τον ακούσουμε και ήταν πολύ καλός. Τραγουδώ και εγώ και το να τραγουδάς μαζί του είχε φάση, ήταν φοβερός, αλλά μόλις ήρθε, του δόθηκε η ευκαιρία να κάνει τους Whitesnake και άρπαξε την ευκαιρία, δεν τον κατηγορούμε…
Rockpages.gr: Στον προσωπικό σας χώρο, τι μουσική ακούτε;
Lee: Όλα τα είδη: Κλασικό rock, country western, blues, τη δική μου μουσική με τον Bob (σ.σ. Daisley), Jimmy Barnes, Steve Morse, γράψαμε έξι τραγούδια μαζί, και έχουμε πολλές ακόμα ιδέες.
Rockpages.gr: Από τη σύγχρονη βρετανική rock σκηνή;
Lee: Η αλήθεια είναι ότι θα έπρεπε να έχουμε πιο πολλά καλά συγκροτήματα στην Αγγλία. Μου αρέσουν οι Karnataka και οι The Darkness που θυμίζουν Queen, με τα φωνητικά «όπερας» αλλά έχουν και δικό τους μοναδικό στυλ και αυτό είναι που μου αρέσει. Τέλος πάντων, θα έλεγα ότι υπάρχουν τέσσερις μπάντες αυτή τη στιγμή στην Αγγλία.
Rockpages.gr: Πιστεύετε ότι έχετε επηρεάσει πολλά συγκροτήματα;
Lee: Έτσι τείνω να πιστεύω, όπως οι Def Leppard, των οποίων ο Joe Elliot είπε ότι οι αρμονίες των Uriah Heep τους έχουν επηρεάσει. Είναι ένα από τα λίγα συγκροτήματα που έχουν ακόμα αρμονία…
Rockpages.gr: Ακόμα και στην Αμερική, στα πρώτα άλμπουμ των Styx, υπάρχουν κάποια στοιχεία από τον ήχο των Uriah Heep.
Lee: Ναι, έχεις δίκιο. Υπάρχουν ομοιότητες τόσο στον ήχο, όσο και στη θεματολογία των συνθέσεων – αυτή η ονειρική, φανταστική διάθεση.
Rockpage.gr: Το 1995, όταν ο Bernie είχε προβλήματα με τη φωνή του, τον είχατε αντικαταστήσει με τον John Lawton…
Lee: Μόνο για την περιοδεία στη Αφρική. Ήταν προσωρινή η επιστροφή του. Είναι φίλος και το έκανε επειδή ήταν και παλαιότερα στη μπάντα, και έκανε πολύ καλή δουλειά και τους ικανοποιήσαμε όλους.
Rockpages.gr: Σκεφτήκατε ποτέ να τους κρατήστε και τους δύο;
Lee: Όχι, όχι (γέλια). Ο John είναι ο John και ο Bernie ο Bernie. Έχουμε τον Bernie τώρα και είναι μαζί μας για πάρα πολύ καιρό τώρα. Είναι μέρος της οικογένειας πια. Ο John ήταν απλά ένας φίλος που ήρθε για να μας βοηθήσει. Και αυτό θα κάνει και το Σάββατο (σ.σ. Magician’s Birthday 3), θα τραγουδίσει 2-3 τραγούδια.
Rockpages.gr: Πιστεύετε ότι οι αλλαγές στη σύνθεση επηρέασαν τη μπάντα;
Lee: Δεν ήταν καλό που αλλάζαμε σύνθεση, αλλά έχουμε αυτή τώρα, εδώ και 16 χρόνια, τη μακροβιότερη, οπότε έχουμε σταματήσει να αλλάζουμε τη σύνθεση.
Rockpages.gr: Ευχαριστούμε πολύ!
Ευχαριστούμε το Louis Rentrop της επίσημης ιστοσελίδας
των Uriah Heep, για τις φωτογραφίες του Lee Kerslake.
Πηγή by Αέναη επΑνάσταση
The Gods και Toe FatΤο 1966, ο Κέρσλεηκ έγινε μέλος των the Gods, ηχογραφώντας μαζί τους το σινγκλ «Come On Down To My Boat Baby», το οποίο κυκλοφόρησε στις αρχές του 1967 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας «Polydor Records». Η σύνθεση τους περιελάμβανε τον κιθαρίστα Μικ Τέιλορ (μετέπειτα μέλος των Rolling Stones), τον κιμπορντίστα Κεν Χένσλεϊ (μετέπειτα Uriah Heep) και τον μπασίστα Τζον Γκλάσκοκ (μετέπειτα Jethro Tull).
Τον Μάιο του 1967, ο Τέιλορ αποχώρησε για να γίνει μέλος των Bluesbreakers του Τζον Μάγιαλ. Το συγκρότημα μετακόμισε στο Λονδίνο και έπαιζε μόνιμα στο κλαμπ "Marquee". Τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς ο Πολ Νιούτον πήρε τη θέση του Γκλάσκοκ και στη συνέχεια το μπάσο ανέλαβε ο Γκρεγκ Λέικ, ο οποίος αποχώρησε το καλοκαίρι του 1968 για να γίνει μέλος των King Crimson.
Οι The Gods ζήτησαν από τον Γκλάσκοκ να επιστρέψει και κυκλοφόρησαν μία σειρά από σινγκλ με γνωστότερη τη διασκευή στο τραγούδι "Hey! Bulldog" των Beatles. Το 1968 κυκλοφόρησαν το δίσκο "Genesis" και την επόμενη χρονιά το "To Samuel a Son" πριν αλλάξουν το όνομα τους σε Toe Fat.
Οι Χένσλεϊ και Κέρσλεηκ προσέλαβαν τον τραγουδιστή Κλιφ Μπένετ και τον μπασίστα Τζον Κόνας. Μετά την συμφωνία τους με την εταιρεία "Rare Earth Records", ηχογράφησαν τον ομώνυμο δίσκο τους ο οποίος κυκλοφόρησε στην πατρίδα τους μέσω της "Parlophone" μαζί με το σινγκλ "Working Nights".
Μετά από δύο αμερικάνικες περιοδείες, ο Κεν Χένσλεϊ αποχώρησε για να ενταχθεί στους Uriah Heep και ο Λι Κέρσλεηκ για να συνεχίσει με τους National Head Band.
National Head BandΟι National Head Band προήλθαν από τους The Business, των οποίων μέλη ήταν οι Νιλ Φορντ (κιθάρα, φωνητικά), Ντέιβ Πωλ (μπάσο), Τζαν Σέλχαας (πλήκτρα) και Τζον Σκόρσκι (τύμπανα). Μετά την υπογραφή συμβολαίου με την "Warner Bros.", η εταιρεία επέμεινε το συγκρότημα να έχει δύο ντράμερ, με τον Κέρσλεηκ να αναλαμβάνει να συμπληρώσει τη σύνθεση τους. Παρ' όλα αυτά, πριν οι National Head Band προλάβουν να μπουν στο στούντιο για να ξεκινήσουν να ηχογραφούν, ο Σκόρσκι παραιτήθηκε.
Μετά την κυκλοφορία του δίσκου «Albert One» και μία αποτυχημένη περιοδεία, το συγκρότημα διαλύθηκε.
Uriah HeepΤο Νοέμβριο του 1971, ο Κέρσλεηκ έγινε μέλος των Uriah Heep, ηχογραφώντας μαζί τους το δίσκο «Demons and Wizards" με τις επιτυχίες "The Wizard" και "Easy Livin' ". Ακολούθησαν τα ιδιαίτερα επιτυχημένα "The Magician's Birthday", "Sweet Freedom" και "Return to Fantasy", όπως και μία σειρά μέτριων δίσκων.
Στη δεκαετία του '70, οι Uriah Heep άγγιξαν το ζενίθ της δημιουργικότητας τους, με τρεις χρυσούς και έξι Top-40 δίσκους, ενώ πραγματοποίησαν αρκετές περιοδείες σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Ο Κέρσλεηκ αποτέλεσε τον σταθερό και μόνιμο ντράμερ τους, παίζοντας ρόλο και στο συνθετικό κομμάτι του συγκροτήματος. Παρέμεινε μαζί τους μέχρι τον Οκτώβριο του 1979 και επανήλθε στο συγκρότημα τον Απρίλιο του 1982 για να συνεχίσει μέχρι το 2007, όταν και αποχώρησε οριστικά λόγω προβλημάτων υγείας, δίνοντας τη θέση του στον Ράσελ Γκίλμπρουκ. Στην 35χρονη θητεία του μαζί τους, κυκλοφόρησε 15 στούντιο και 6 ζωντανά ηχογραφημένους δίσκους.
Παράλληλα, συμμετείχε σε προσωπικούς δίσκους του Ντέηβιντ Μπάιρον και του Κεν Χένσλεϊ.
Ozzy Osbourne
Το 1980, ο Κέρσλεηκ έγινε μέλος του προσωπικού σχήματος του πρώην τραγουδιστή των Black Sabbath, Όζι Όσμπορν. Συνεργάστηκαν στα άλμπουμ "Blizzard of Ozz" (1980) και "Diary of a Madman" (1981), με το ντράμερ να αποχωρεί λόγω οικογενειακού προβλήματος. Στο δεύτερο άλμπουμ του με τον Όσμπορν, παρά το γεγονός ότι το ρυθμικό κομμάτι έπαιξε ο Κέρσλεηκ με τον μπασίστα Μπομπ Ντέισλι, αναφέρονται ως συμμετέχοντες ο ντράμερ Τόμι Όλντριτζ και ο μπασίστας Ρούντι Σάρζο.
Στα τέλη της δεκαετίας του '90, ο Κέρσλεηκ και ο Ντέισλι κατέθεσαν μήνυση κατά του Όσμπορν και της μάνατζερ και συζύγου του, Σάρον, ζητώντας να λαμβάνουν κέρδη από τις πωλήσεις των δύο πρώτων άλμπουμ του. Ο Όσμπορν κυκλοφόρησε μία νέα μίξη των συγκεκριμένων άλμπουμ με τα μέρη του μπάσου να έχουν ηχογραφηθεί από τον Ρόμπερτ Τρουτζίλο και των τυμπάνων από τον Μάικ Μπόρντιν.
Το 2003, η μήνυση τους απορρίφθηκε από το δικαστήριο του Λος Άντζελες.
Living LoudΤο 2003, έγινε μέλος των Living Loud, ενός super group με τον κιθαρίστα Στηβ Μορς (Dixie Dregs, Deep Purple), τον μπασίστα Μπομπ Ντέισλι και τον τραγουδιστή Τζίμι Μπαρνς, ενώ συνεργάστηκε μαζί τους και ο κιμπορντίστας Ντον Έρεϊ (Rainbow, Deep Purple, κ.α.). Τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς ηχογράφησαν τον ομώνυμο τους δίσκο με πέντε νέα κομμάτια και διασκευές σε τραγούδια που είχαν ηχογραφήσει με τον Όζι Όσμπορν. Η δεύτερη από τις ζωντανές τους εμφανίσεις στην Αυστραλία το 2004 ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε στο διπλό CD και DVD «Live In Sydney 2004». Δισκογραφία του Λι Κέρσλεηκ - εδώ και Επίσημη ιστοσελίδα του Λι Κέρσλεηκ.
Οι Uriah Heep είναι, χωρίς αμφιβολία, μια μπάντα-θεσμός που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της στην κοσμογονική δεκαετία των ‘70s, αποτελώντας θεμέλιο λίθο του progressive hard rock και διαμορφώνοντας έναν απόλυτα αναγνωρίσιμο, δικό της ήχο. Μαζί με τους Led Zeppelin, Black Sabbath και Deep Purple, συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση του βρετανικού heavy metal, ξεκινώντας με το θρυλικό ντεμπούτο τους “Very ‘Eavy, Very ‘Umble”.
🎞️ Video TributeΜε το μαγικό, εναρκτήριο «Sunrise». Ο Kerslake μετράει τους παλμούς. Το κύμα αποτραβιέται μόνο και μόνο για να ξαναχτυπήσει, τα χτυπήματα του Λι Κέρσλεηκ σε συνταράσσουν (κάποτε αυτός ο γίγας παραπονιόταν για πόνους στο χέρι του ενώ έβγαινε στα ανοιχτά για ψάρεμα ξιφία κατά τα λεγόμενα του Box), η μαγεία της μελωδίας σε συνεπαίρνει και ο στίχος «but from now on till who knows when, my sword will be my friend» σε σημαδεύει.
July MorningΤεράστιο σε όρους καλλιτεχνικής αξίας και εμπορικής επιτυχίας, το δεκάλεπτο και πλέον έπος «July Morning», ξεχωρίζει στη δισκογραφία των Uriah Heep. Η μοναδική υποβλητική ατμόσφαιρα, οι πανέμορφοι στίχοι προϊόν της επίμονης πλην ατέρμονης αναζήτησης, το θρυλικό σόλο στα πλήκτρα διά χειρών του τεράστιου Manfred Mann και το «la la la» που εξελίσσεται σε μια από τις θρυλικότερες κραυγές απόγνωσης στην ιστορία της μουσικής πριν το grand finale, συντελούν σε ένα μεγάλο έπος που για κάποιους περνιέται και για μπαλάντα.
Εκεί ένα πρωινό του Ιούλη
ψάχνοντας τον έρωτα...
με την δύναμη μιας καινούργιας μέρας
που ξημέρωνε κι έναν όμορφο ήλιο.
Στον ήχο του πρώτου πουλιού
που κελαηδούσε έφευγα για το σπίτι.
Με την καταιγίδα και την νύχτα
πίσω μου και έναν δρόμο μόνη μου.
To «Easy Livin» αποτελεί ένα μικρό έπος όσον αφορά τη διάρκειά του και δικαίως, τηρουμένων των αναλογιών, το μεγαλύτερο hit των Uriah Heep. Στη χώρα μας μάλιστα, παίζει για κάποιο λόγο να είναι πιο αναγνωρίσιμο από το «Paranoid». Ο εξαρχής και μέχρι τέλους καλπαστός ρυθμός, η παντοδύναμη μελωδία και φωνητική γραμμή, αλλά και τα λοιπά χαρακτηριστικά του τραγουδιού, αποδεικνύουν τη μαεστρία που απαιτείται για να συντελεστεί ένα τέτοιο μικρό μουσικό θαύμα.
Sympathy: Οι στίχοι στο συγκεκριμένο τραγούδι αναφέρονται στις σχέσεις του συγκροτήματος με τις δισκογραφικές εταιρίες και την εκμετάλλευση που υπάρχει από τις δεύτερες.
The lyrics in this song refer to the band's relations with the record companies and the exploitation of the latter. Album: Firefly. Song: Sympathy. Artist: Uriah Heep. Genre: Hard rock. Year: December 1976 (USA), February 1977 (UK). Producer: Gerry Bron.
Το «Lady in Black» (1971) των Uriah Heep είναι ένα εμβληματικό folk-rock/progressive κομμάτι που συνέθεσε ο Ken Hensley, βασισμένο σε μια αληθινή εικόνα μιας γυναίκας που περπατούσε μόνη της σε χειμωνιάτικο τοπίο. Διακρίνεται για την ακουστική του απλότητα, το επαναλαμβανόμενο riff και τα λυρικά μηνύματα παρηγοριάς και εσωτερικής δύναμης.
Ιστορικό και ΔημιουργίαΚυκλοφορία: Φεβρουάριος 1971, στον δίσκο Salisbury.
Σύνθεση: Μουσική και στίχοι από τον πολυοργανίστα Ken Hensley.
Ερμηνεία: Τραγουδήθηκε από τον ίδιο τον Hensley επειδή ο βασικός τραγουδιστής David Byron αρνήθηκε να το ερμηνεύσει.
Έμπνευση: Ο Hensley είδε μια γυναίκα ντυμένη στα μαύρα να περπατά έξω από το ξενοδοχείο του σε μια χειμωνιάτικη περιοδεία στην Αγγλία και άφησε τη φαντασία του να πλέξει την ιστορία.
Ανάλυση Στίχων και ΝοήματοςΗ «Κυρία στα Μαύρα»: Δεν συμβολίζει τον θάνατο ή το κακό, αλλά τη σοφία, την παρηγοριά, την αλήθεια και την ψυχική ηρεμία στις δύσκολες στιγμές.
Ο αφηγητής: Βρίσκεται σε απόγνωση και φόβο, αλλά η συνάντησή του μαζί της του προσφέρει ελπίδα και του μαθαίνει πως δεν είναι ποτέ πραγματικά μόνος στη ζωή.
Μηνύματα: Αναδεικνύει την αξία της εσωτερικής πίστης και επικρίνει την ψευδαίσθηση της ασφάλειας που προσφέρουν τα πλήθη («there is no strength in numbers»).
Μουσική ΔομήΕνορχήστρωση: Ελάχιστα όργανα, με κυρίαρχη την ακουστική κιθάρα και πολυφωνικά φωνητικά στα ρεφρέν, μακριά από τον βαρύ hard-rock ήχο της υπόλοιπης εποχής του συγκροτήματος.
Επιτυχία: Έγινε τεράστιο ραδιοφωνικό και συναυλιακό χιτ στην Ευρώπη (ιδίως στη Γερμανία).
Συχνά επαινείται, τόσο από θαυμαστές όσο και από κριτικούς, ως το πιο ποιητικό έργο του Hensley.
Lady In Black - Όταν Η Ποίηση Συναντά Τη Μουσικήhttps://www.willowisps.gr/main/lady-in-black-/3/9/2020
Ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια όλων των εποχών είναι το «Lady in Black» των Uriah Heep. Πρόκειται για ένα κλασικό ροκ τραγούδι το οποίο έχει αγαπηθεί από τους μουσικόφιλους όσο κανένα άλλο. Το 1971, ο μουσικός Ken Hensley συνέθεσε τη μουσική και τους στίχους του Lady in Black, με το τραγούδι να θεωρείται ένα από τα πιο ποιητικά τραγούδια που έχουν γραφτεί.
Στο τραγούδι περιγράφεται η ιστορία ενός άνδρα ο οποίος, σε μια κατεστραμμένη και σκοτεινή Γη, συναντά μια εξωπραγματική γυναίκα, ντυμένη στα μαύρα. Η θεϊκή γυναίκα εμφανίζεται στον άντρα που κλαίει και θρηνεί για τον θάνατο και τον πόλεμο που αφάνισε τη Γη και τους ανθρώπους. Η παρουσία της τον γαληνεύει. Η γυναίκα παρηγορεί τον άντρα γεμίζοντάς τον με όμορφα συναισθήματα και γλυκαίνοντας την πίκρα του. Η γυναίκα τότε εξαφανίζεται εν ριπή οφθαλμού, με τον άνδρα όμως να αισθάνεται δυνατότερος από πριν αλλά και σοφότερος προκειμένου να χτίσει ένα νέο κόσμο πάνω στα ερείπια.
Από πολλούς, η μαυροφορεμένη γυναίκα του τραγουδιού έχει παρομοιαστεί με κάποια θεότητα ενώ ορισμένοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται για το πνεύμα μιας γυναίκας που χάθηκε στον πόλεμο, και το φάντασμα της στοιχειώνει τον άντρα, δίνοντας του όμως ελπίδα και ψυχική δύναμη.
Ο ίδιος ο δημιουργός του τραγουδιού έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις ότι εμπνεύστηκε το τραγούδι από κάποια άγνωστη κοπέλα ντυμένη στα μαύρα που αντίκρισε να περπατά στον δρόμο στη Βορειοδυτική Αγγλία.Η μαυροντυμένη γυναίκα θεωρείται μια αρχετυπική μορφή, μια θεότητα ή οπτασία η οποία έχει χρησιμοποιηθεί αρκετές φορές σε διηγήσεις και δοξασίες. Θρύλοι για θεάσεις μαυροντυμένων γυναικών υπάρχουν (σημ. Σ.Ν.: στην Ορθόδοξη παράδοση σε εμφανίσεις με την μορφή της Θεοτόκου μαυροντυμένη), στην Αγγλία, στην περιοχή Μπράντλεϊ (Bradley) του Λινκολνσάιρ (Lincolnshire), όσο και σε άλλες περιοχές του κόσμου όπως στην Αμερική και την Ισπανία. Επίσης, η ύπαρξη της βουδιστικής γυναικείας θεότητας Kuan Yin (Guanyin) που εισακούει τις ικεσίες και τους πόνους των πονεμένων ανθρώπων φαίνεται να επηρέασε αρκετά τον Hensley.
Επομένως, ο Hensley σίγουρα εμπνεύστηκε από τους θρύλους για μαυροντυμένες γυναίκες, που η μορφή τους τρομάζει αλλά και προσφέρει δύναμη και ελπίδα στους δυστυχισμένους ανθρώπους. Σύμφωνα με την επεξήγηση του τραγουδιού, η γυναίκα στα μαύρα αντιπροσωπεύει τον θάνατο, που ο άνδρας ανταμώνει σε μια ερεβώδη στιγμή της ζωής του. Ο πρωταγωνιστής του τραγουδιού βρίσκεται αντιμέτωπος με άσχημες σκέψεις, με τα αδιέξοδα της ζωής· η γυναίκα-θάνατος όμως τον γεμίζει με ελπίδα και με θέληση για ζωή.
Το τραγούδι έχει διασκευαστεί αρκετές φορές από διάφορους καλλιτέχνες διαφορετικών ειδών της μουσικής σκηνής. Μία από τις πιο αξιόλογες διασκευές είναι εκείνη των Gregorian (2006) σε ατμοσφαιρικό, γρηγοριανό ψαλμό. Άλλη μια ενδιαφέρουσα διασκευή είναι εκείνη του φινλανδικού συγκροτήματος Ensiferum. Επίσης, ο ίδιος ο Kensley συμπεριέλαβε το «Lady in Black» στο προσωπικό του album που κυκλοφόρησε το 2004, με τίτλο The Wizard’s Diary. Τέλος, άλλη μια αγαπημένη εκτέλεση του «Lady In Black» είναι εκείνη που κυκλοφόρησε το 2013 από τους Blackmore’s Night, η οποία και ξεχωρίζει για τον μεσαιωνικό και το μυστηριακό της χαρακτήρα.
Τα κορυφαία τραγούδια των Uriah Heep περιλαμβάνουν τα «Lady in Black», «Easy Livin'» και «July Morning». Αυτά τα κομμάτια σημάδεψαν την πορεία του συγκροτήματος και αγαπήθηκαν πολύ από το κοινό παγκοσμίως.
Τα 10 καλύτερα τραγούδια
- Lady in Black (1971) – Από το άλμπουμ Look at Yourself, τεράστιο παγκόσμιο χιτ.
- Easy Livin' (1972) – Γρήγορος ρυθμός, από το άλμπουμ Demons and Wizards.
- July Morning (1971) – Το επικό αριστούργημα των 10 λεπτών.
- The Wizard (1972) – Ακουστική και μελωδική επιτυχία.
- Stealin' (1973) – Δυναμικό ροκ τραγούδι από το Sweet Freedom.
- Sweet Lorraine (1972) – Ραδιοφωνικό χιτ με χαρακτηριστικό ήχο στα πλήκτρα.
- Sunrise (1972) – Δυναμική εισαγωγή στο The Magician's Birthday.
- Free Me (1977) – Πιο μελωδική και εμπορική προσέγγιση.
- Wise Man (1977) – Απαλή ροκ μπαλάντα με μεγάλη επιτυχία.
- Look at Yourself (1971) – Το ομώνυμο τραγούδι με γρήγορο και έντονο ρυθμό.
Περισσότερα: Μουσική
► Ozzy Osbourne & Black Sabbath: Από το χάος στην αθανασία - Μια σκοτεινή προσευχή ροκ, πίστης και υπαρξιακού σπαραγμού στον Όζι Όζμπορν
• «10»: Μικρά και μεγάλα έπη των Uriah Heep - Rocking.gr: Το άρθρο του Rocking.gr με τίτλο «10»: Μικρά και μεγάλα έπη των Uriah Heep δημοσιεύτηκε στις 01 Φεβρουαρίου 2019 από τον Θοδωρή Ξουρίδα. Το αφιέρωμα αυτό επιλέγει 10 ξεχωριστά και εμβληματικά τραγούδια από τη σπουδαία δισκογραφία των Βρετανών θρύλων της ροκ, με κορυφαία παραδείγματα το δεκάλεπτο "July Morning" και το "Shadows Of Grief".
Σημαντικά Τραγούδια του Αφιερώματος:
July Morning: Το κορυφαίο δεκάλεπτο έπος από τον δίσκο Look At Yourself.
Shadows Of Grief: Ένα δραματικό και σχεδόν εννιάλεπτο κομμάτι υψηλής αξίας.
Αν κάποιος σας πει ότι οι Uriah Heep δεν ήταν και τίποτα τρομερό, απλά γυρίστε την πλάτη.
Μια συλλογή για ένα σχήμα με το εκτόπισμα, την πορεία και τα πεπραγμένα των Βρετανών θρύλων έτσι κι αλλιώς δεν είναι εύκολη υπόθεση, πόσο μάλλον με τους περιορισμούς που επιβάλλουν τα ψηφιακά όρια ενός CD. Έτσι, και με γνώμονα πάντοτε (και) το προσωπικό γούστο του γράφοντα, επιλέχθηκαν οι στιγμές εκείνες που δίνουν μια πρώτη, κατατοπιστική και πολύπλευρη εικόνα του συνόλου της δισκογραφίας τους.
1. Gypsy (Very 'eavy, Very 'umble)
2. Bird Of Prey (Salisbury)
3. Lady In Black (Salisbury)
4. Look At Yourself (Look At Yourself)
5. Shadows Of Grief (Look At Yourself)
6. The Wizard (Demons And Wizards)
7. Easy Livin' (Demons And Wizards)
8. Rainbow Demon (Demons And Wizards)
9. Sunrise (The Magician's Birthday)
10. Rain (The Magician's Birthday)
11. Stealin' (Sweet Freedom)
12. The Easy Road (Wonderworld)
13. A Year Or A Day (Return To Fantasy)
14. Sympathy (Firefly)
15. Free Me (Innocent Victim)
16. Love In Silence (Sea Of Light)
17. Wake The Sleeper (Wake The Sleeper)
Listen
ΣΧΕΤΙΚΑ
• «A Buyer's Guide»: Uriah HeepΟδηγός δισκογραφίας για τους θρυλικούς Βρετανούς heavy prog rockers
Μια συλλογή για ένα σχήμα με το εκτόπισμα, την πορεία και τα πεπραγμένα των Βρετανών θρύλων έτσι κι αλλιώς δεν είναι εύκολη υπόθεση, πόσο μάλλον με τους περιορισμούς που επιβάλλουν τα ψηφιακά όρια ενός CD. Έτσι, και με γνώμονα πάντοτε (και) το προσωπικό γούστο του γράφοντα, επιλέχθηκαν οι στιγμές εκείνες που δίνουν μια πρώτη, κατατοπιστική και πολύπλευρη εικόνα του συνόλου της δισκογραφίας τους.
1. Gypsy (Very 'eavy, Very 'umble)
2. Bird Of Prey (Salisbury)
3. Lady In Black (Salisbury)
4. Look At Yourself (Look At Yourself)
5. Shadows Of Grief (Look At Yourself)
6. The Wizard (Demons And Wizards)
7. Easy Livin' (Demons And Wizards)
8. Rainbow Demon (Demons And Wizards)
9. Sunrise (The Magician's Birthday)
10. Rain (The Magician's Birthday)
11. Stealin' (Sweet Freedom)
12. The Easy Road (Wonderworld)
13. A Year Or A Day (Return To Fantasy)
14. Sympathy (Firefly)
15. Free Me (Innocent Victim)
16. Love In Silence (Sea Of Light)
17. Wake The Sleeper (Wake The Sleeper)
Listen
ΣΧΕΤΙΚΑ
- Οι Uriah Heep για τελευταία φορά στην Ελλάδα
- Η Αθήνα στους σταθμούς της αποχαιρετιστήριας περιοδείας "The Magician’s Farewell"
- Στη δημοσιότητα δύο video των Uriah Heep από το 1973 με εξαιρετική ποιότητα
- Το Midnight Special συνεχίζει την διάθεση ντοκουμέντων από τα πλούσια αρχεία του
- Uriah Heep @ Principal Club Theater, 14/12/22
- Χορταστική εμφάνιση σε εορταστικό κλίμα για τα 50 χρόνια του συγκροτήματος
- Πρώτο single από τον επερχόμενο δίσκο των Uriah Heep
- Video clip για το "Save Me Tonight" και όλες οι λεπτομέρειες της κυκλοφορίας
• rockmachine.gr: «ΕΦΥΓΕ» Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΝΤΡΑΜΕΡ ΤΩΝ URIAH HEEP, LEE KERSLAKE: Lee Kerslake 1943-2020: Η πορεία του ντράμερ των Uriah Heep που πέθανε σε ηλικία 73 ετών, η συνεργασία και η δικαστική διαμάχη με τον Ozzy Osbourne.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών ο ιστορικός ντράμερ των Uriah Heep Lee Kerslake μετά από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο. Την είδηση έκανε γνωστή ο παλιός τους bandmate, Ken Hensley μέσω της σελίδας του στο facebook. Αξίζει να κάνουμε μια μικρή ιστορική διαδρομή στη μεγάλη καριέρα του, ξεκινώντας από το 1969 όταν έδωσε την πρώτη επαγγελματική συναυλία παίζοντας με τους Gods με τους οποίους ηχογράφησε 2 άλμπουμ, για να ακολουθήσουν οι Toe Fat με τους οποίους ηχογράφησε το ομώνυμο άλμπουμ τους και οι National Head Band με τους οποίους ηχογράφησε το άλμπουμ Albert 1.
Το Νοέμβριο του 1971 πήρε τη θέση του Iain Clairk στους Uriah Heep και η καριέρα του άλλαξε. Πρώτο άλμπουμ που ηχογράφησε με το μεγάλο αγγλικό συγκρότημα ήταν το εξαιρετικό «Demons and Wizards» για να ακολουθήσουν τα «The Magician's Birthday», «Uriah Heep Live», «Sweet Freedom», «Wonderworld», Return to Fantasy», «High and Mighty», «Firefly», «Innocent Victim» και «Fallen Angel» όπου αποχώρησε και έγινε μέλος του συγκροτήματος του Ozzy Osbourne με τον οποίο ηχογράφησε τα πρώτα δύο πολύ καλά άλμπουμ του «Blizzard of Ozz» (1980), «Diary of a Madman» (1981) και τα live «Live EP» και «Tribute» για να αποχωρήσει για να φροντίσει τη μητέρα του που αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Το 1982 όταν οι συνθήκες το επέστρεψαν, επέστρεψε στους Uriah Heep κι έμεινε έως το 2005 με τελευταίο άλμπουμ που ηχογράφησε μαζί τους να είναι το Sonic Origami (1998) για να αποχωρήσει το 2007 λόγω υγείας. Έπαιξε ακόμα σε προσωπικά άλμπουμ του Ken Hensley, David Byron, ενώ τελευταία δουλειάς ήταν το άλμπουμ των Berggren Kerslake Band, The Sun Has Gone Hazy (2014).
H συμμέτοχή του στα πρώτα δύο πολύ καλά άλμπουμ του Ozzy επανήλθε στην επικαιρότητα το 1998 όταν με πρωτοβουλία της manager και συζύγου του Ozzy, επαναηχογραφήθηκαν τα μέρη που είχε παίξει τόσο αυτός όσο και ο τότε μπασίστας Bob Daisley οι είχαν ξεκινήσει δικαστικό αγώνα για να τους καταβληθούν δικαιώματα από τα δύο άλμπουμ. Σε μια πρωτοφανή για τα δισκογραφικά δεδομένα απόφαση, η Sharon Osbourne έσβησε (!) το μπάσο και τα ντραμς των δύο μουσικών, αντικαθιστώντας τους με το παίξιμο των Robert Trujillo (νυν Metallica) και Mike Bordin, επανακυκλοφορώντας τα δύο άλμπουμ! Τελικά το θέμα διευθετήθηκε με τον Ozzy να του στέλνει δύο, πλατινένιους δίσκους για τη συμμετοχή του με ένα σχετικό γράμμα.
Το 2003 έπαιξε στα δύο άλμπουμ των Living Loud (Bob Daisley, Steve Morse, Jimmy Barnes και Don Airey) όπου παίζουν τα τραγούδια των δύο άλμπουμ του Ozzy στα οποία συμμετείχαν οι Daisley και Kerslake σαν συνθέτες!
Τα τελευταία χρόνια υπέφερε από καρκίνο στον προστάτη, κολπική μαρμαρυγή και ψωρίαση, ασθένειες που καθημερινά τον έκαναν να υποφέρει. Είναι πολύ χαρακτηριστική η δήλωσή του όταν έλαβε τους δύο πλατινένιους δίσκους ότι νιώθει ότι η δουλειά του αναγνωρίστηκε, έστω και πριν πεθάνει!
Τον Kerslake είχα την τύχη να τον δω να παίζει αλλά και να τον γνωρίσω με πιο χαρακτηριστική αυτή μετά από μια συναυλία στο Gagarin όπου μετά τη συναυλία είχα συνεννοηθεί μαζί τους να τους πάρω και να τους πάω στο club Revenge of Rock. Δεν ήταν όλοι (Bernie Shaw, Trevor Bolder, Phil Lanzon, Mick Box και Kerslake) πρόθυμοι για να συνεχίσουν τη βραδιά καθώς ήταν κουρασμένοι και την επομένη το πρωί, έφευγαν. Άρχισαν να συζητούν μεταξύ τους όταν ο Shaw είπε ότι προτιμά να μείνει στο ξενοδοχείο. Αφού μίλησαν όλοι, ο Kerslake σηκώθηκε και είπε «ή θα πάμε όλοι ή κανένας, είμαστε συγκρότημα και δεν κάνει καθένας ότι θέλει». Σε λίγα λεπτά είχαν μπει όλοι στα αυτοκίνητα και πηγαίναμε στο Revenge of Rock!
Το Νοέμβριο του 1971 πήρε τη θέση του Iain Clairk στους Uriah Heep και η καριέρα του άλλαξε. Πρώτο άλμπουμ που ηχογράφησε με το μεγάλο αγγλικό συγκρότημα ήταν το εξαιρετικό «Demons and Wizards» για να ακολουθήσουν τα «The Magician's Birthday», «Uriah Heep Live», «Sweet Freedom», «Wonderworld», Return to Fantasy», «High and Mighty», «Firefly», «Innocent Victim» και «Fallen Angel» όπου αποχώρησε και έγινε μέλος του συγκροτήματος του Ozzy Osbourne με τον οποίο ηχογράφησε τα πρώτα δύο πολύ καλά άλμπουμ του «Blizzard of Ozz» (1980), «Diary of a Madman» (1981) και τα live «Live EP» και «Tribute» για να αποχωρήσει για να φροντίσει τη μητέρα του που αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας. Το 1982 όταν οι συνθήκες το επέστρεψαν, επέστρεψε στους Uriah Heep κι έμεινε έως το 2005 με τελευταίο άλμπουμ που ηχογράφησε μαζί τους να είναι το Sonic Origami (1998) για να αποχωρήσει το 2007 λόγω υγείας. Έπαιξε ακόμα σε προσωπικά άλμπουμ του Ken Hensley, David Byron, ενώ τελευταία δουλειάς ήταν το άλμπουμ των Berggren Kerslake Band, The Sun Has Gone Hazy (2014).
H συμμέτοχή του στα πρώτα δύο πολύ καλά άλμπουμ του Ozzy επανήλθε στην επικαιρότητα το 1998 όταν με πρωτοβουλία της manager και συζύγου του Ozzy, επαναηχογραφήθηκαν τα μέρη που είχε παίξει τόσο αυτός όσο και ο τότε μπασίστας Bob Daisley οι είχαν ξεκινήσει δικαστικό αγώνα για να τους καταβληθούν δικαιώματα από τα δύο άλμπουμ. Σε μια πρωτοφανή για τα δισκογραφικά δεδομένα απόφαση, η Sharon Osbourne έσβησε (!) το μπάσο και τα ντραμς των δύο μουσικών, αντικαθιστώντας τους με το παίξιμο των Robert Trujillo (νυν Metallica) και Mike Bordin, επανακυκλοφορώντας τα δύο άλμπουμ! Τελικά το θέμα διευθετήθηκε με τον Ozzy να του στέλνει δύο, πλατινένιους δίσκους για τη συμμετοχή του με ένα σχετικό γράμμα.
Το 2003 έπαιξε στα δύο άλμπουμ των Living Loud (Bob Daisley, Steve Morse, Jimmy Barnes και Don Airey) όπου παίζουν τα τραγούδια των δύο άλμπουμ του Ozzy στα οποία συμμετείχαν οι Daisley και Kerslake σαν συνθέτες!
Τα τελευταία χρόνια υπέφερε από καρκίνο στον προστάτη, κολπική μαρμαρυγή και ψωρίαση, ασθένειες που καθημερινά τον έκαναν να υποφέρει. Είναι πολύ χαρακτηριστική η δήλωσή του όταν έλαβε τους δύο πλατινένιους δίσκους ότι νιώθει ότι η δουλειά του αναγνωρίστηκε, έστω και πριν πεθάνει!
Τον Kerslake είχα την τύχη να τον δω να παίζει αλλά και να τον γνωρίσω με πιο χαρακτηριστική αυτή μετά από μια συναυλία στο Gagarin όπου μετά τη συναυλία είχα συνεννοηθεί μαζί τους να τους πάρω και να τους πάω στο club Revenge of Rock. Δεν ήταν όλοι (Bernie Shaw, Trevor Bolder, Phil Lanzon, Mick Box και Kerslake) πρόθυμοι για να συνεχίσουν τη βραδιά καθώς ήταν κουρασμένοι και την επομένη το πρωί, έφευγαν. Άρχισαν να συζητούν μεταξύ τους όταν ο Shaw είπε ότι προτιμά να μείνει στο ξενοδοχείο. Αφού μίλησαν όλοι, ο Kerslake σηκώθηκε και είπε «ή θα πάμε όλοι ή κανένας, είμαστε συγκρότημα και δεν κάνει καθένας ότι θέλει». Σε λίγα λεπτά είχαν μπει όλοι στα αυτοκίνητα και πηγαίναμε στο Revenge of Rock!
Αλέξανδρος Ριχάρδος
19/9/20
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου