Αθήνα, οδός Πανεπιστημίου, φωτο Οδυσσέα Φωκά, περίπου 1900,
αρχείο Εθνικής Πινακοθήκης- Μουσείου Α. Σούτζου (από εδώ)
Ο λαός του Θεού αποκαλεί τις λιτανείες «σταυροφορίες». Η λιτανεία αποτελεί την πνευματική στρατιωτική εκστρατεία ενάντια στις κακές δυνάμεις, ενώ ο λαός κατά την λιτανεία, μοιάζει σαν στρατός του Θεού.
Πομπή του σταυρού στο πολιορκημένο Λένινγκραντ - Νικολάι Λουκιάνοφ.
Крестный ход в блокадном Ленинграде / Художник Николай Лукианов
Η Πρόοδος του Τιμίου Σταυρού (1 Αυγούστου): Ιστορία και νόημα της λιτανείας του Αυγούστου στην Ορθόδοξη Παράδοση. Μια αρχαία λιτανεία με θεολογικό και υγειονομικό νόημα.
Εκδίωξη Αγαρηνών: Kαταστρoφή του τουρκικού στόλου στην Κέρκυρα
Commemoration of the Miracle of Saint Spyridon, August 11
🔴 Ανάμνηση Θαύματος Αγίου Σπυρίδωνα
Εκδίωξη των Αγαρηνών 11 Αυγούστου και 12 Νοεμβρίου όταν οι Λατίνοι θέλησαν να τοποθετήσουν δικό τους ιερό θυσιαστήριο (αλτάριο) στο Ναό του στην Κέρκυρα.
Παναγία η Μυρτιδιώτισσα ονομάζεται εικόνα της Παναγίας που βρέθηκε στα Κύθηρα πιθανώς τον 14ο αιώνα. Έχει το προσωνύμιο Μυρτιδιώτισσα, γιατί αναφέρεται από την παράδοση ότι τη βρήκε ένας βοσκός σε μια τοποθεσία γεμάτη με μυρτιές.
H φυσική μας παρουσία ιδιαίτερα όταν πρόκειται για Ιερό Ναό είναι μοναδική, αναντικατάστατη και ανεπανάληπτη εμπειρία. Έστω όμως και με την χρήση της τεχνολογίας μπορούμε όμως να περιηγηθούμε εικονικά και να πάρουμε μια μικρή γεύση θαυμαστών πραγμάτων.
Η «Κυρά» και προστάτιδα των Αθηνών Αγία Φιλοθέη, με το τεράστιο κοινωνικό και φιλανθρωπικό της έργο, συνέβαλε καταλυτικά στην ανακούφιση πολλών κατατρεγμένων την περίοδο της τουρκοκρατίας.
σκηνή από τη ταινία «Το Τελευταίο Ψέμα», η Έλλη Λαμπέτη για το προσκύνημα
στην Τήνο, με το άρρωστο παιδί (Βασιλάκης Καΐλας) της υπηρέτριας αγκαλιά.
Ένα πλάνο βαθιάς ευαισθησίας συνομιλεί με την «Παναγιά» του Χατζιδάκι,
φέροντας τη μνήμη, την πίστη και τον κινηματογράφο στο ίδιο πνευματικό κάδρο.
Ένα λυρικό προσκύνημα στην Παναγία μέσα από τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και τους στίχους του Νίκου Γκάτσου, με σκηνές από τις ταινίες «Το κορίτσι με τα μαύρα» και «Το Τελευταίο Ψέμα» του Μιχάλη Κακογιάννη.
11 Μαΐου 330 μ.Χ. ο Κωνσταντίνος Α' εγκαινιάζει τη νέα πόλη που έχτισε πάνω στο Βυζάντιο και την ονομάζει Νέα Ρώμη. Η πόλη, όμως, θα μείνει στην ιστορία με το όνομα Κωνσταντινούπολη. Τα εγκαίνια, το Χρυσό Άγαλμα και η πέτρα του Μωυσή
Χωρίς τίτλο και ημερομηνίες, θα νόμιζε κανείς ότι γράφτηκε σήμερα το πρωί. Αυτό δείχνει πόσο παρών είναι ο Χατζιδάκις. Όχι, δεν ήταν μπροστά από την εποχή του. Γιατί και τότε μπορούσε κανείς να δει τη φενάκη που κουκούλωνε την αστική μας θλίψη. Τότε η φωτεινή βιτρίνα λεγόταν ΜΙΝΙΟΝ, Αδελφοί Λαμπρόπουλοι, Άκρον Ίλιον Κρυστάλ.
Σήμερα, είναι τα Mall, σύγχρονα στρατόπεδα μαζικής κατανάλωσης. Τελικά, ο Χατζιδάκις ήταν και τότε παρών, είναι και σήμερα παρών. Κι αυτός, μαζί με άλλα άχρονα και μαζί διαχρονικά ξωτικά, είναι το αντίδοτο στην ψεύτικη χαρά, στη μασκαρεμένη θλίψη... στα Χριστούγεννα χωρίς Χριστό.
Ο Κόντογλου, σαν ψηφιδωτό ή αγιογραφικό πορτραίτο, με τη
δύση του ήλιου και το φωτισμένο εκκλησάκι στο "Φως Ιλαρόν".
Ο ήλιος σαν λιτανεία φωτός προς το υπερουράνιο.
Το βασίλεμα του ήλιου... μια οπτασία φωτός που δεν δύει.
Επιμέλεια, της Σοφίας Ντρέκου (Sophia Drekou) Αρθρογράφος
Μια μυσταγωγική περιήγηση στο «Βασίλεμα του ήλιου» μέσα από τη ματιά του Φώτη Κόντογλου. Ο ήλιος δεν χάνεται, αλλά φεύγει με το φως της Ανάστασης στην ψυχή. Ανάλυση και σκέψεις.