29/5/13

Πάρθεν η Ρωμανία - Η συγκλονιστικότερη μέρα του νεότερου Ελληνισμού. Η ΠΟΛΙC ΕΑΛΩ...


Πάρθεν η Ρωμανία (Κ. Π. Καβάφης) 

29 Μαΐου 1453. Η συγκλονιστικότερη ημέρα 
του νεότερου Ελληνισμού. Η ΠΟΛΙC ΕΑΛΩ...

Ενότητες

1. Πρόλογος
2. 29 Μαΐου 1453. Η συγκλονιστικότερη ημέρα του νεότερου Ελληνισμού.
3. Πάρθεν (1921) Κ. Π. Καβάφης
4. Πάρθεν η Ρωμανία (Δημοτικό τραγούδι του Πόντου)
5. Βίντεο: «Του μικρού Βλαχόπουλου, Η Ρωμανία Επάρθεν». Από την παράσταση-αναδρομή στο Ελληνικό τραγούδι: «και με φως και με θάνατον / ακαταπαύστως» που έγινε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τον Ιούνιο του 1994. Στη λύρα ο Μιχάλης Καλλιοντζίδης. Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας. Συγκλονιστική η Αφήγηση της Λυδία Κονιόρδου!
6. Κράτος βαρβαρότητας είσαι - Ν. Λυγερός (ποίημα)7. Βίντεο: «Κ. Π. Καβάφης, «Πάρθεν» / C. P. Cavafy, «It was taken» (1921)»
8. Ανάγνωση «Πάρθεν» διαβάζει: ο Σαββίδης Γ. Π., Ανέκδοτη ηχογράφηση.
9. Επιλεκτικό οπτικό υλικό για την Άλωση 

1. Πρόλογος 

«Και δώστε λόγο στη Φραγκιά την Πόλη επήρε ο Τούρκος. Κι η Δέσποινα ως τ' άκουσε τα μάτια τς εδακρύσαν. Κι ο Μιχαήλ κι ο Γαβριήλ την επαρηγορήσαν. Σώπασε αφέντρα και κυρά πάλι δικά μας θα 'ναι πάλι με χρόνια με καιρούς».

Μνήσθητι Κύριε Κωνσταντίνου του θεοφιλεστάτου Βασιλέως των Ρωμαίων και των συν αυτώ αναιρεθέντων εν τη Βασιλίδι των πόλεων κατά την Άλωσιν!

Δίκασον, Κύριε, τους αδικούντας ημάς, πολέμησον τους πολεμούντας ημάς. Απόδος ημίν, Κύριε, την Βασιλεύουσαν Πόλιν, ην τη χειρί Σου παρέθετο. Ο εν βασιλεύσιν Απόστολός Σου.

Ὁ βάθει σοφίας φιλανθρώπως πάντα οἰκονομῶν, καί τό συμφέρων πᾶσιν ἀπονέμων μόνε Δημιουργέ, ἀνάπαυσον Κύριε τήν ψυχήν τοῦ δούλου σου Κωνσταντίνου, πιστοῦ Βασιλέα καί Αὐτοκράτορα Ρωμαίων καί τῶν σύν αὐτῷ πεσόντων κατά τήν Ἂλωσην τῆς Βασιλίδος τῶν Πόλεων. Ἐν σοί γάρ τήν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ Ποιητῇ και Πλάστῃ και Θεῷ ἡμῶν.

Το να σηκωθείς είναι δύσκολο μα όχι ακατόρθωτο. 
Το να πάρεις όμως την Ιστορία στην πλάτη σου 
και να την κουβαλήσεις σε λεύτερα μονοπάτια,
στο ξέφωτο, αυτό και αν είναι ηρωισμός.
Σοφία Ντρέκου

«Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στις επάλξεις, 
ξημερώματα 29ης Μαΐου 1453». πίνακας ζωγραφικής 
του Ελληνο-Ιρλανδού ζωγράφου Γιάννη Νίκου.

2. 29 Μαΐου 1453. Η συγκλονιστικότερη 
ημέρα του νεότερου Ελληνισμού

Η Κωνσταντινούπολη, η Πόλη των πόλεων έπεσε στα χέρια των εχθρών. Τέτοια η θλίψη του Ελληνισμού, που απ' άκρον εις άκρον της Αυτοκρατορίας όλοι θρήνησαν με τον τρόπο τους την Άλωση της Ρωμανίας (Βυζαντινής Αυτοκρατορίας).


Σαν έπεσε τελειωτικά η Πόλη στα χέρια των Τούρκων, ο πόνος κι ο καημός ήταν μεγάλος. Κι έγινε τραγούδι ο πόνος και θρήνος ο καημός. Κι αν η άλωση ήταν γεγονός, η ελπίδα πως κάποια μέρα... πάλε με χρόνια και καιρούς... έμειναν πάντα...


«Ρωμανία» αποκαλούνταν τότε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αφού «Βυζάντιο» είναι μεταγενέστερος όρος. Στον Πόντο, ένα πουλί μεταφέρει τα μαντάτα στους κατοίκους. Γνωρίζοντας, ότι μεταφέρει κάτι εξαιρετικά δυσάρεστο, κανείς δεν τολμά να πάει να πάρει το μήνυμα που έχει αφήσει το πουλί.


Μόνο ένα παιδί - συνήθως χήρας γιός - πηγαίνει το διαβάζει και αναγγέλλει αυτός τα τρομερά νέα στον εκεί Ελληνισμό... «Αϊλί εμάς και βάι εμάς η Ρωμανία πάρθεν...». Ωστόσο, στο τέλος υπάρχει και το αισιόδοξο μήνυμα: «Η Ρωμανία αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο...»


Να σημειώσουμε ότι το «πάλι με χρόνους με Καιρούς πάλι δικά μας θα 'ναι» δεν το είπαν Έλληνες αλλά Ρωμιοί. Δηλαδή κάτοικοι της βυζαντινής αυτοκρατορίας που δεν είχαν την τοπικιστική αντίληψη που έχουμε εμείς σήμερα ως Έλληνες. Η Πόλη ανήκει στους κατοίκους της βυζαντινής αυτοκρατορίας που είχαν κοινό χαρακτηριστικό την Χριστιανική Πίστη.

  • Ο σερ Στίβεν Ράνσιμαν σε λίγες γραμμές δίνει το νόημα της αποφράδας εκείνης ημέρας:
«Η τραγωδία ήταν τελική. Στις 29 Μαΐου ένας πολιτισμός σαρώθηκε αμετάκλητα. Άφησε μιαν ένδοξη κληρονομιά στα γράμματα και στις τέχνες. Ο πολιτισμός αυτός έβγαλε χώρες ολόκληρες από τη βαρβαρότητα και προσέφερε σε άλλες την εκλέπτυνση των ηθών.
Επί 11 αιώνες η Κωνσταντινούπολη ήταν το κέντρο ενός κόσμου φωτός. Τώρα έγινε η έδρα της θηριωδίας, της αμάθειας, της μεγαλόπρεπης ακαλαισθησίας!»

Ὁ βάθει σοφίας φιλανθρώπως πάντα οἰκονομῶν, καί τό συμφέρων πᾶσιν ἀπονέμων μόνε Δημιουργέ, ἀνάπαυσον Κύριε τήν ψυχήν τοῦ δούλου σου Κωνσταντίνου, πιστοῦ Βασιλέα καί Αὐτοκράτορα Ρωμαίων καί τῶν σύν αὐτῷ πεσόντων κατά τήν Ἂλωσην τῆς Βασιλίδος τῶν Πόλεων. Ἐν σοί γάρ τήν ἐλπίδα ἀνέθεντο, τῷ Ποιητῇ και Πλάστῃ και Θεῷ ἡμῶν.

parthen_romania«S.Drekou»aenai-EpAnastasi.kavafis

3. Πάρθεν (Mάρτιος 1921)
Kωνσταντίνος Kαβάφης

Ένα ποίημα του Κ.Π. Καβάφη, έτσι για να μας θυμίζει κάποια πράγματα. Tο ποίημά του «Πάρθεν», γραμμένο στο 1921, είναι εκμυστήρευση του ποιητή για την εντύπωση που του προξένησε το διάβασμα των ιστορικών δημοτικών μας τραγουδιών, και ιδιαίτερα ενός που είναι γραμμένο στο γλωσσικό ιδίωμα της Τραπεζούντας και σχετίζεται με την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως και της Θεσσαλονίκης.

«Σύμφωνα και με τον Ξενοφώντα Κοκόλη, στο «Πάρθεν» «περιέχεται η εκτενέστερη μέσα στο σύνολο του καβαφικού ποιητικού έργου ενσωμάτωση ασύμβατου γλωσσικού υλικού», ενσωμάτωση η οποία, ως γεγονός και μόνον, αρκεί για να δικαιολογηθεί η άποψη, διατυπωμένη από τον Ζήσιμο Λορεντζάτο, «ότι το Πάρθεν «γενετικά δεν ανήκει πουθενά»»[Παρατίθεται από τον Ξ. Κοκόλη, ό.π., σ. 41.].

Την αίσθηση, δε, της μοναδικότητας που μας αφήνει το «Πάρθεν», ο Ξ. Κοκόλης υποστηρίζει πειστικά πως «την χρωστούμε στο είδος τού υλικού που ενσωματώνεται», με άλλα λόγια, στην «κατασκευαστική τόλμη» τού Καβάφη να αναμείξει φράσεις, όχι λέξεις απλώς, «της ποντιακής διαλέκτου με τα συντηρητικά ελληνικά του υπόλοιπου κειμένου». Στην προρρηθείσα γλωσσική μοναδικότητα, σε συνδυασμό με μια αντίστοιχη άπαξ, ουσιαστικά, ρητή αναφορά από τον Καβάφη στον «ψυχολογικό κόμπο Άλωση της Πόλης» αποδίδεται το γεγονός ότι το ποίημα, αν και άρτιο τεχνικά, παρέμεινε ανέκδοτο.»[1]


Το «Πάρθεν» αποτελεί κορυφαίο και μάλιστα μοναδικό δείγμα τού διακειμενικού διαλόγου προσωπικής και δημοτικής ποίησης στο έργο του Καβάφη, δείγμα ανήκον στην ώριμη καλλιτεχνική του περίοδο. Ο τίτλος του ποιήματος του Καβάφη «Πάρθεν» σημαίνει «επάρθη», δηλαδή έπεσε στα χέρια των Τούρκων η Κωνσταντινούπολη.

Ο μεγάλος Αλεξανδρινός εισάγει μέσα σε μια ήρεμη σχετικά εξιστόρηση, ένα άλλο στοιχείο, εποχικό, από μια απόμακρη, από ελληνική, τραπεζούντια σκοπιά. Και τότε η αφήγηση στην ντοπιολαλιά κάνει απολύτως οικείο τον ιστορικό χωροχρόνο, η δραματικότητα της όλης σύνθεσης εκτινάσσεται, το ΠΑΡΘΕΝ απογειώνεται ως μονολεκτική τραγωδία. Αναρωτιέμαι, για ποιο λόγο ο Καβάφης δεν κοινοποίησε αυτό το αριστουργηματικό ποίημά του, αλλά προτίμησε να το κρατήσει στην άκρη; [2]

Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993) Εγράφη Μάρτιον 1921, εν έτος προ της καταστροφής της Σμύρνης και του Ελληνισμού του Πόντου.


Αυτές τες μέρες διάβαζα δημοτικά τραγούδια,
για τ' άθλα των κλεφτών και τους πολέμους,
πράγματα συμπαθητικά· δικά μας, Γραικικά.

Διάβαζα και τα πένθιμα για τον χαμό της Πόλης
«Πήραν την Πόλη,πήραν την· πήραν την Σαλονίκη».

Και την Φωνή που εκεί που οι δυο εψέλναν,
«ζερβά ο βασιληάς, δεξιά ο πατριάρχης»,
ακούσθηκε κ' είπε να πάψουν πια
«πάψτε παπάδες τα χαρτιά και κλείστε τα βαγγέλια»
πήραν την Πόλη, πήραν την· πήραν την Σαλονίκη.

Όμως απ' τ' άλλα πιο πολύ με άγγιξε το άσμα
το Τραπεζούντιον με την παράξενή του γλώσσα
και με την λύπη των Γραικών των μακρυνών εκείνων
που ίσως όλο πίστευαν που θα σωθούμε ακόμη.

Μα αλοίμονον μοιραίον πουλί «απαί την Πόλην έρται»
με στο «φτερούλιν αθε χαρτίν περιγραμμένον
κι ουδέ στην άμπελον κονεύ· μηδέ στο περιβόλι
επήγεν και εκόνεψεν στου κυπαρίσ' την ρίζαν».

Οι αρχιερείς δεν δύνανται (ή δεν θέλουν) να διαβάσουν
«Χέρας υιός Γιανίκας έν» αυτός το παίρνει το χαρτί,
και το διαβάζει κι ολοφύρεται.

«Σίτ' αναγνώθ' σίτ' ανακλαίγ' σίτ' ανακρούγ' την κάρδιαν.
Ν' αοιλλή εμάς να βάϊ εμάς η Ρωμανία πάρθεν».[3]

4. Και το δημοτικό ποίημα στο οποίο 
αναφέρεται ο Κ.Π. Καβάφης
Πάρθεν η Ρωμανία 
(Δημοτικό τραγούδι του Πόντου)

Έναν πουλίν, καλόν πουλίν εβγαίν' από την Πόλην·
ουδέ στ' αμπέλια κόνεψεν ουδέ στα περιβόλια,
επήγεν και-ν εκόνεψεν α σου Ηλί' τον κάστρον.

Εσείξεν τ' έναν το φτερόν σο αίμα βουτεμένον,
εσείξεν τ' άλλο το φτερόν, χαρτίν έχει γραμμένον,

Ατό κανείς κι ανέγνωσεν, ουδ' ο μητροπολίτης·
έναν παιδίν, καλόν παιδίν, έρχεται κι αναγνώθει.

Σίτ' αναγνώθ' σίτε κλαίγει, σίτε κρούει την καρδίαν.
«Αλί εμάς και βάι εμάς, πάρθεν η Ρωμανία!»

Μοιρολογούν τα εκκλησιάς, κλαίγνε τα μοναστήρια
κι ο Γιάννες ο Χρυσόστομον κλαίει, δερνοκοπιέται,

-Μη κλαίς, μη κλαίς Αϊ-Γιάννε μου, και δερνοκοπισκάσαι
-Η Ρωμανία πέρασε, η Ρωμανία 'πάρθεν.

-Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο.

5. Βίντεο: «Του μικρού Βλαχόπουλου, Η Ρωμανία Επάρθεν». Από την παράσταση-αναδρομή στο Ελληνικό τραγούδι: «Και με φως και με θάνατον ακαταπαύστως» που έγινε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τον Ιούνιο του 1994. Στη λύρα ο Μιχάλης Καλλιοντζίδης. Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας. Συγκλονιστική η Αφήγηση της Λυδία Κονιόρδου!



6. Κράτος βαρβαρότητας είσαι - Ν. Λυγερός

Κράτος βαρβαρότητας είσαι όσο και φιλελεύθερο 
να λες ότι είσαι όταν αποφασίσεις μονομερώς 
να σβήσεις την ιστορία μετατρέποντας 
μια εκκλησία σ' ένα τζαμί
γιατί κανένας δεν σου έδωσε αυτό το δικαίωμα 
και καταπατάς ακόμα και το λαό σου 
αφού τον κατηγορείς για το έγκλημα που διαπράττεις 
μόνο που ξέχασες ότι είμαστε εδώ
και δεν θα ξεχάσουμε τα εγκλήματά σου
μ' όσο φιλελευθερισμό να τα έχεις καλύψει.[5]

7. Βίντεο: «Κ. Π. Καβάφης, «Πάρθεν» / C. P. Cavafy, «It was taken» (1921)». Ένα ωραίο βίντεο από το Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο Ευόσμου Θεσσαλονίκης.[4]


8. Ανάγνωση «Πάρθεν» διαβάζει: ο Σαββίδης Γ. Π., Ανέκδοτη ηχογράφηση, Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου, 1990. εδώ


Παραπομπές:
1. Η Αυγή Online - Καβάφης και δημοτικό τραγούδι
2. oikologein.blogspot.gr
3. kavafis.gr. Επίσημος Δικτυακός Τόπος του Αρχείου Καβάφη
4. ♪♫ Βίντεο από το YouTube, εταιρεία της Google www.youtube.com
5. Σοφία Ντρέκου / Νίκος Λυγερός Λόγοι
6. www.sophia-ntrekou.gr / αέναη επΑνάσταση

Δείτε και...


Η τελευταία ώρα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου The last moments of Const. Paleologos
Η τελευταία ώρα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου
The last moments of Const. Paleologos [Γιάννης Νίκου]

9. Επιλεκτικό οπτικό υλικό για την Άλωση (κλίκ στην εικόνα)

National Geographic - 1453 - Η ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ: Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ - ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
Με την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τους σταυροφόρους της Δ' Σταυροφορίας άρχισε η κατάρρευση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Οι Φράγκοι δεν περιορίστηκαν στην κατάληψη της Πόλης, αλλά διέπραξαν και απίστευτες λεηλασίες και σφαγές. Μάλιστα, η έκτασή τους ήταν τέτοια, που έπειτα από 800 και πλέον χρόνια ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β' αναγκάστηκε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τους ορθοδόξους στη διάρκεια επίσημης επίσκεψής του στην Ελλάδα.

Μολονότι αργότερα οι Έλληνες επανέκτησαν την Πόλη, η παρακμή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας συνεχίστηκε, με αποτέλεσμα το 1430 να περιλαμβάνει μόνο την Κωνσταντινούπολη με τα περίχωρά της και το Δεσποτάτο του Μοριά. Οι προσπάθειες του Ιωάννη Παλαιολόγου για εξασφάλιση βοήθειας από τη Δύση μέσω της ένωσης των Εκκλησιών δημιούργησαν τρομερές διενέξεις μεταξύ των ενωτικών και των ανθενωτικών. Οι προσπάθειες του επόμενου αυτοκράτορα, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, να πείσει τον πάπα να συνδράμει, όπως όριζαν οι αποφάσεις της Συνόδου της Φλωρεντίας, συνάντησαν την πιο σκληρή αντίδραση των ανθενωτικών, οι οποίοι δήλωναν απροκάλυπτα ότι προτιμούσαν να δουν στο μέσο της οδού τούρκικο φακιόλι παρά λατινική καλύπτρα. 

Την ίδια εποχή αναρρήθηκε στον οθωμανικό θρόνο ο αδιάλλακτος Μωάμεθ Β', που διαδέχτηκε το μετριοπαθή πατέρα του, Μουράτ Β'. Πρωταρχικός στόχος του νέου σουλτάνου ήταν να κυριεύσει την Κωνσταντινούπολη. Το κατάφερε έπειτα από πολιορκία 55 ημερών. Η Άλωση της Πόλης έγινε την Τρίτη 29 Μαΐου 1453.

Περιεχόμενα / Editorial
Πρώτο μέρος: Ιστορικό πλαίσιο
Δεύτερο μέρος: Βυζαντινή Αυτοκρατορία από το χθες στο σήμερα
Τρίτο μέρος: 1453, η Πόλις εάλω
Τέταρτο μέρος: Χρονολόγιο
Πέμπτο μέρος: Οι πρωταγωνιστές








Θρήνοι για την Άλωση (από Παραδοσιακά Τραγούδια): Παραδοσιακά τραγούδια-θρήνοι από την Θράκη, την Ήπειρο, την Θεσσαλία, τη Ρούμελη, το Πόντο και την Μακεδονία για το γεγονός που χάραξε και καθοδήγησε τις ψυχές των Ελλήνων, αποδεικνύοντας πόσο ποτισμένη ήταν η Ελληνική καρδιά με το Βυζαντινό αίμα.







Ὤ! Πόλη! - Κωστὴς Παλαμᾶς

Ὤ! Πόλη!
Ἐσὺ τοῦ πράσινου διθάλασσο ὅραμα, 
Πατρίδα τῆς Πατρίδας μου,
οἱ Σουλτάνοι Σὲ ντρόπιασαν, 
ἐμάρανέ σε ὁ Ξεπεσμός.
Ὅμως ὁ Ἀθάνατος Ἀϊτὸς δὲ σὲ ξεχνάει.

Ἀπὸ Βοριᾶ, ἀπὸ Δύση κι ἀπ᾿ Ἀνατολή, 
Ἀράδα κράδα δοξαστὴς ρηγάδων τροπαιοφόρων, 
Γυρνάει τὶς νύχτες πρὸς ἐσὲ νὰ στάξει δάκρυα πύρινα. 
Ἀπάνου ἀπ᾿ τοὺς τάφους τῶν Αὐτοκρατόρων.


Ντοκιμαντέρ από την εκπομπή της ΝΕΤ, Μηχανή του Χρόνου, για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.



Θρήνοι για την Άλωση της Πόλης(1453) - Σίμων Καράς - ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
Ηχογραφήσεις ομωνύμων ραδιοφωνικών εκπομπών με την Ορχήστρα και την Χορωδία του Συλλόγου προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής υπό την επιμέλεια και διεύθυνση του Διδασκάλου της Εθνικής Μουσικής Σίμωνος Καρά(+1999), περιόδου 1958 – 60.
Ακούγονται τα τραγούδια:
1.Σήμερα ψέλνουν εκκλησιές (Προποντίδος)
2.Ανάμεσα τρεις θάλασσες (Πηλίου Θεσσαλίας)
3.Ισείς πουλιά μ ΄πιτούμενα (Μακεδονίας)
4.Ναϊλοί εμάς (Πόντου)
5.Ο Διγενής ψυχομαχεί (Ριζίτικο Κρήτης)
6.Τρεις καλογέροι κρητικοί (Θράκης)
Τραγουδά η μικτή χορωδία του Συλλόγου προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής και Ελένη Μπαϊρακτάρη – Κουταλακίδου στον ποντιακό θρήνο.
Έπαιξαν οι μουσικοί:
Στο πρώτο τραγούδι οι: Χαράλαμπος Γιαννόπουλος – κλαρίνο, Νίκος Μωραΐτης – βιολί, Παναγιώτης Παππάς – λαούτο, Γιώργος Λυκούρας – ούτι, Γιάννης Αρβανίτης – ταμπουρά.
Στα δε υπόλοιπα: Φίλιππος Ρούντας – κλαρίνο, Αντώνιος Τσόχος – βιολί, Κέβιν Άντριους – φλογέρα, Σταύρος Αδριανός – λαούτο, Νίκος Στεφανίδης – κανονάκι, Αγάπιος Τομπούλης – ούτι και Χρήστος Μπαϊρακτάρης – ποντιακή λύρα.







«Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης»: Εκπαιδευτικό βίντεο από τo anoixtosxoleio.weebly.com. Ιστορία E' τάξης: Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους. Επιμέλεια βίντεο: Σουδίας Ιωάννης. 8ο Δημ. Σχ. Νάουσας. Ο δικός μας χώρος επικοινωνίας στο διαδίκτυο με μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, τώρα που το διαδίκτυο αποτελεί μέρος της εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Η αξιοποίηση των δυνατοτήτων των Τεχνολογιών, της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας είναι αναπόσπαστο κομμάτι της μαθησιακής διαδικασίας και εκεί στοχεύει η παρούσα προσπάθεια μας.

Εκπαιδευτικό βίντεο...
Ιστορία E' τάξης





Ηχητικό αφιέρωμα στην άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς.(Ραδιόφωνο Πειραϊκής Εκκλησίας). Διαβάζονται αποσπάσματα από το βιβλίο του Στήβεν Ράνσιμαν, η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.









Φώτης Κόντογλου - Τὸ πάρσιμο τῆς Πόλης

FaceBook
Konstantinos Konstantinidis 29 Μαΐου 2016: Οφείλουμε ιδιαίτερη αναγνώριση στην Σοφία Ντρέκου για όσα μας προσφέρει!!!!!
Στυλιανός Ματθαίου: Η Σοφία, είναι σαν την αέναη πηγή, με το κρυστάλλινο νερό, που δροσίζει, ξεδιψάει, ποτίζει......Να την χαιρόμαστε, σαν δώρο Θεού στη Ομάδα.......!
Σοφία Ντρέκου 28 Μαΐου 2015 στις 10:27 π.μ.


Δεν υπάρχουν σχόλια: