13/5/14

Ο μήνας έχει δεκατρείς - Σοφία Βέμπο

o-minas-exei13-1955«Sophia Drekou»Aenai-EpAnastasi

Ο μήνας έχει δεκατρείς - Σοφία Βέμπο (1955) 

Σοφία Ντρέκου

Λόγω της σημερινής ημερομηνίας 13, ας ακούσουμε απόψε
μια φοβερό ζεϊμπέκικο του αειμνήστου Μάνου Χατζηδάκι,
από την ταινία «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη (1955),
ο οποίος έγραψε και τους στίχους από την πολυαγαπημένη
συνονόματη Σοφία Βέμπο... Αξέχαστη και μοναδική!!!

Όχι δεν είναι η ταινία, δεν είναι το ίδιο το τραγούδι.
Είναι η φωνή που κάνει την διαφορά. Είναι αυτή η φωνή,
φωνή αψεγάδιαστη, φωνή ατόφια, χρυσαφένια.
«Άτιμη μέρα μ' έφαγες μου 'κοψες τα φτερά μου,
στον έρωτα με κάνεις διαρκώς να χάνω τα νερά μου.»
Θα ξημερώσουν καλύτερες μέρες που θα πάει...
Δύναμη, αισιοδοξία, ελπίδα και Χριστούγεννα!!! ★ *☆




Ο μήνας έχει 13

Ο μήνας έχει δεκατρείς καταραμένη μέρα,
δεν θέλω ν’ ανταμώσω άνθρωπο ούτε για καλημέρα.

Σαν ξημερώνει δεκατρείς δεν βγαίνω απ’ το κρεβάτι,
κλειδώνω πόρτες και παράθυρα, μα που κλείσω μάτι.

Άτιμη μέρα μ’ έφαγε μου 'κοψες τα φτερά μου
στον έρωτα με κάνει διαρκώς να χάνω τα νερά μου.

Με λένε για προληπτική, μα το 'φερε η μοίρα
στις δεκατρείς να μείνω ορφανή, στις δεκατρείς και χήρα.

Ο Γιώργος Παπαστεφάνου γράφει:

Το 1960, όταν πρωτομπήκα στη Ραδιοφωνία, η Τόνια Καράλη, που τότε δεν ήταν μόνο η αγαπημένη φωνή του ραδιοφώνου αλλά και προϊσταμένη στους παραγωγούς της ξένης ελαφράς μουσικής, μού έδειξε ένα δισκάκι που μόλις της είχαν φέρει από το Παρίσι. Ήταν με την Μελίνα Μερκούρη, σε δυο τραγούδια από τη «Στέλλα»: «Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι» και «Ο μήνας έχει δεκατρείς». Η Τόνια, μού δάνεισε το 45αράκι της για να το αντιγράψω σε μαγνητοταινία, εγώ της το επέστρεψα και εκείνη στη συνέχεια, το έχασε και δεν το ξαναβρήκε. Χάρη στη δική μου αντιγραφή ωστόσο, η ηχογράφηση διασώθηκε κι έτσι μπορούσα να παίζω αυτά τα δύο τραγούδια για χρόνια στις εκπομπές μου στο ραδιόφωνο.


Κάποια στιγμή μού τα ζήτησε ο Μάνος Χατζιδάκις για τους δίσκους με σπάνιες ηχογραφήσεις που ετοίμαζε τότε για την «Κολούμπια». «Μάνο, θέλω τα τραγούδια της Μελίνας να τα βάλω σε δικό μου δίσκο, αν και όταν γίνει» του απάντησα. Και τα κράτησα για μένα.

Και να που από αυτά τα δυο τραγούδια ξεκίνησε το 1989 η ιδέα για ένα δίσκο αφιέρωμα στη Μελίνα που από τα δέκα μου χρόνια ήταν ο μεγάλος έρωτας της ζωής μου. Πρώτα ερωτεύτηκα τη φωνή της, όταν την άκουγα στις θεατρικές εκπομπές του ραδιοφώνου. Και έπειτα γοητεύτηκα από την ίδια, όταν τον Ιούλιο του 1955, στο πρώτο κλιματιζόμενο θέατρο της Αθήνας, το «Κοτοπούλη - Ρεξ», την είδα στο «Εφτά χρόνια φαγούρα». Τότε είναι που την πλησίασα και τη γνώρισα και από κοντά. Κι ύστερα ήρθαν η «Στέλλα» και το «Γλυκό πουλί της νιότης» και σιγουρεύτηκα πια πως η Μελίνα είναι αυτό που λένε για τους πολύ μεγάλους σταρ «Bigger than life» ( Μεγαλύτερη απ' τη ζωή).

Σ' αυτήν την αγαπημένη μου Μελίνα λοιπόν, θέλησα το 1989 να κάνω δώρο ένα δίσκο που θα κάλυπτε μέσα από τραγούδια που είχε πει, μεγάλους σταθμούς και της ζωής και της καριέρας της. Ήθελα όμως ο δίσκος να είναι δώρο-έκπληξη και δεν την ενημέρωσα από πριν. Η Μελίνα βρισκόταν τότε άρρωστη στη Νέα Υόρκη κι όταν έμαθε για τον δίσκο που είχα φτιάξει, νόμισε πως τής ετοιμάζαμε ...μνημόσυνο. Ανήσυχη μου τηλεφώνησε από την Αμερική η Μανουέλα Παυλίδου, για να μάθει τι συμβαίνει. Και μόνο όταν της εξήγησα, ηρέμησε.

Τα έσοδα από το δίσκο, η Μελίνα τα πρόσφερε για το Μουσείο της Ακρόπολης. Και στην πρες κόμφερανς που οργάνωσε η «Λύρα» στα γραφεία της, η Μελίνα ήρθε εκθαμβωτική, με τους δημοσιογράφους απέναντί της να την κοιτούν ερωτευμένοι, σχεδόν όσο κι εγώ.








Η Σοφία Βέμπο 1910-1978 (Σοφία Μπέμπου) (Καλλίπολη Ανατολικής Θράκης, 10 Φεβρουαρίου 1910 – Αθήνα, 11 Μαρτίου 1978) ήταν κορυφαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια και ηθοποιός της οποίας η καλλιτεχνική πορεία εκτείνεται από το Μεσοπόλεμο έως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και τη δεκαετία του ’50. Χαρακτηρίστηκε «Τραγουδίστρια της Νίκης» εξαιτίας των εθνικών τραγουδιών που ερμήνευσε κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940.

Δεν υπάρχουν σχόλια: