Η σκηνή της δολοφονίας του Γεωργίου Α’, σε λαϊκές εικόνες της εποχής.
Εργασία, Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Columnist Sophia Drekou, in Psychology)
Στις 21 Φεβρουαρίου 1913 τα Ιωάννινα ήταν πλέον ελεύθερα ύστερα από 480 χρόνια σκλαβιάς (πλήρες αφιέρωμα εδώ). Τον επόμενο μήνα δολοφονήθηκε ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ (1845-1913) και ο διάδοχος Κωνσταντίνος ορκίστηκε Βασιλιάς της Ελλάδας.
Απεικόνιση: η Δευτέρα Παρουσία στην Τοιχογραφία από
την Ιερά Μονή Αγίων Αποστόλων στην Καπερναούμ
της Σοφίας Ντρέκου (Sophia Drekou)
Αρθρογράφος in Psychology
Η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στο πιο φοβερό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, στη μέλλουσα Κρίση, ως απαραίτητος προβληματισμός των πιστών αυτή την αγωνιστική αυτή περίοδο.
Μια φτωχή γυναίκα είχε καταφύγει στον βασιλιά Φίλιππο Β' τον Μακεδόνα (ήταν ο βασιλιάς που έκανε τη Μακεδονία ισχυρό βασίλειο) για να βρει το δίκιο της, ενώ εκείνος αποτελείωνε το γεύμα του κι είχε πιει πολύ κρασί.
Ο Φίλιππος άκουσε την υπόθεσή της, αλλά δεν ικανοποίησε το αίτημά της. Φεύγοντας, λοιπόν, η γυναίκα εκείνη, του είπε:
Το Προεδρικό Διάταγμα στις 5 Φεβρουαρίου του 1930, επέτρεπε στις Ελληνίδες να ψηφίσουν στις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές, με πρωτεργάτρια στον αγώνα την Καλλιρρόη Παρρέν.
Αλεξανδρινός λόγιος και φιλόσοφος εβραϊκής καταγωγής με εξελληνισμένη παιδεία που δημιούργησε μια ιδιότυπη σύνθεση της ελληνικής φιλοσοφικής παράδοσης με την ιουδαϊκή θρησκεία όπως αυτή αποτυπώνεται στην εβραϊκή Βίβλο.
Ακόμη και τις καρδιές των street artists κερδίζει ο άγιος Παΐσιος αφού, μετά τη Σάμο (Βλ. παρακάτω), δημιουργήθηκε και στα Μετέωρα της Πολίχνης στη Θεσσαλονίκη μια νέα τοιχογραφία του, σε δρόμο που φέρει το όνομά του.
Δεν θ’ αφήσουμε κανένα ψέμα να περάσει από αυτήν την κυβέρνηση και ειδικά για το Προσύμφωνο των Πρεσπών, επειδή για αυτό έχει ξεπεράσει όλα τα όρια. Η εμμονή της κυβέρνησης να περάσει το απαράδεκτο λόγω καθυστερημένης ιδεολογίας δεν μπορεί να αποτελεί μια δικαιολογία σε μια δημοκρατική χώρα όπως είναι η πατρίδα μας.
Όταν το «Τῇ Ὑπερμάχῳ» ακούγεται στα Ελληνικά και στα Σουαχίλι, αποκαλύπτεται η οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας και η ζωντανή παρουσία της Παναγίας στην καρδιά της Αφρικής.