Η μνήμη του Ιωσήφ του Παγκάλου της Παλαιάς Διαθήκης και το μήνυμα της άκαρπης συκιάς ως θεολογικός, πολιτικός και ψυχολογικός στοχασμός για τον άνθρωπο και την κοινωνία.
Κανένας άλλος πίνακας δεν έχει κατορθώσει να αποδώσει τόσο ολοκληρωμένα το πνεύμα και την ουσία της Καθαρής Δευτέρας. H λιτότητα, το μέτρο και η πνευματική ουσία της Σαρακοστής μέσα από την τέχνη
ή Μεταμφίεση τον 18ο αιώνα, πληροφ. στην Βιβλιογραφία
Από τις διονυσιακές τελετουργίες και τη λαογραφική καταγραφή μέχρι τη σύγχρονη κατανάλωση και την αποξένωση: τι σημαίνει σήμερα το καρναβάλι και η Αποκριά και πώς μεταμορφώθηκε η παράδοση σε φολκλόρ;
Ο Άσωτος στην αγκαλιά της σχέσης πριν από κάθε ερμηνεία.
Η επιστροφή δεν αποκαθιστά το παρελθόν· ανοίγει μέλλον. Icon of the
Prodigal Son, with Christ and a repentant Christian, by Elena Murariu (2018)
Η επιστροφή δεν ζητά εξηγήσεις· ζητά χώρο για να υπάρξει.
Μια υπαρξιακή και ψυχολογική ανάγνωση της παραβολής του Ασώτου Υιού: φυγή, αυτονόμηση, σπατάλη, πείνα νοήματος, επιστροφή στον εαυτό και η αγάπη που προηγείται της ερμηνείας και κάθε δικαίωσης
Ο Χρήστος Γιανναράς και το φως των Χριστουγέννων ως πρόκληση νοήματος και
ελευθερίας. Η εικόνα δεν εικονογραφεί τον λόγο· τον συνοδεύει. Και αυτό είναι τέχνη.
Τα Χριστούγεννα πέρα από την ηθικολογία, τα θρησκευτικά κλισέ και τη χρησιμοθηρία. Η ενανθρώπηση του Θεού ως εμπειρία και όχι ως θρησκευτικό ιδεολόγημα
Ιστορική φωτογραφία από τις 7 Δεκεμβρίου 1944 στην Αθήνα, όταν τα πυρά κατά
των άοπλων πολιτών από τις δυνάμεις ασφαλείας, συγκρούονται με διαδηλωτές γύρω
από το Σύνταγμα. Ήταν η απαρχή της Μάχης του Μακρυγιάννη και των Δεκεμβριανών.
Η πρώτη ανάφλεξη των Δεκεμβριανών και η στοχαστική ανάγνωση μιας πόλης που ράγισε σε δύο κόσμους - Η Μάχη του Μακρυγιάννη ως συμβολικό και πολιτικό σημείο μηδέν των Δεκεμβριανών.
Alfred Bernhard Nobel, portrait by Emil-Osterman Foundation, 1915
Από την Αθήνα και τη γλώσσα του Αιγαίου μέχρι τη Στοκχόλμη, το παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα, τα δύο ελληνικά Νόμπελ Λογοτεχνίας, του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, έγιναν όχι μόνο τιμή για την Ελλάδα, αλλά και φανέρωσαν πως η ποίηση μπορεί να γίνει πράξη ευθύνης, πολιτισμική γέφυρα και φως που συνομιλεί με την παγκόσμια μνήμη.
Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) ο Θεοφόρος, καθηγούμενος της Μονής Οσίου
Δαυΐδ του εν Ευβοία (22 Νοεμβρίου) με κερί στο βλέμμα της άδολης αγάπης.
Πώς ο Άγιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) γίνεται πρόσωπο ψυχικής θεραπείας, συλλογικού μετασχηματισμού και πνευματικού φωτισμού στη σύγχρονη κοινωνία. Μια ψυχαναλυτική, αρχετυπική και θεολογική ανάγνωση της αγιότητάς του.
Γεώργιος Βακιρτζής «Πόλεμος του 40′, (1985). Έργο που αποτυπώνει
την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την εσωτερική ένταση του Έπους,
με λιτότητα μορφής και βαθιά συγκίνηση. Εθνική Πινακοθήκη.
Το «Όχι» δεν ανήκει μόνο στην Ιστορία∙ είναι η αέναη στιγμή που ο άνθρωπος αρνείται το σκοτάδι και υπερασπίζεται το φως. Από τα βουνά της Πίνδου ως τη συνείδηση του σήμερα, το ελληνικό «Όχι» γίνεται παγκόσμιο σύμβολο ευθύνης, αξιοπρέπειας και ελευθερίας.
Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τίμησε την επέτειο των 50 χρόνων από την
αποκατάσταση της Δημοκρατίας προσκαλώντας τον Διονύση Σαββόπουλο να
δημιουργήσει μια μουσική γιορτή/αφιέρωμα, 8 και 9 Ιουλίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.
𝄞 Είχα-είχα μια αγάπη, αχ Διονυσούλη μου
Που 'μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλη μου
Σαν συννεφάκι φεύγει, φεύγει εκεί ψηλά…
ναι φεύγει... και δεν ξαναγυρνά... 𝄞
Έφυγε ο Διονύσης Σαββόπουλος, μα άφησε πίσω του φως, λέξεις και ρυθμούς που θα μας συνοδεύουν και μαζί τον απόηχο της φωνής του θα εξακολουθεί να διατρέχει τον ελληνικό χρόνο. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς, συνέδεσε τη μουσική με τη σκέψη και τη φιλοσοφία της ελληνικής ταυτότητας. Η φωνή του σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι και έγινε καθρέφτης μιας ολόκληρης εποχής.
Λουκάς ο Ευαγγελιστής, ωε «Λουκάς Δημοσιογράφος». Το θεϊκό φως
γίνεται χρώμα και ο λόγος αποκτά μορφή∙ η γραφή μεταμορφώνεται σε
πράξη πίστης, εκεί όπου η αλήθεια και η τέχνη συναντιούνται στο ίδιο χέρι.
Το κείμενο «Ο Άγιος Λουκάς, Πατέρας της Δημοσιογραφίας» έχει εμπνευσμένη παιδαγωγική δύναμη. Συνδυάζει τη διδακτική απλότητα με θεολογικό και πολιτισμικό νόημα.
Μια λυρική περιπλάνηση στη σιωπή, στο φως και στη νοσταλγία που επιμένει να ελπίζει. Το Παρίσι δεν είναι απλώς πόλη∙ είναι ψυχή που φωτίζεται από μέσα. Παρίσι... η πόλη του φωτός μέσα από τη σιωπή και τη νοσταλγία της νύχτας.
🎨 Ο Σπορέας του Βίνσεντ Βαν Γκογκ (1888), λουσμένος στο φως του
ήλιου που δύει, συμβολίζει τον Θεό που σπέρνει τον Λόγο Του μέσα
στην ύλη, αλλά και τον άνθρωπο που συνεχίζει τη θεία δημιουργία
μέσα από την πράξη, την αγάπη και την ελπίδα. The Sower at Sunset
Η σπορά του Λόγου στην ψυχή και στο Σύμπαν∙ μια παραβολή για τη συνείδηση, τη Δημιουργία και το Φως. Ο Σπορέας του Χριστού και ο άνθρωπος ως γη του Θεού∙ κάθε ψυχή ένας μικρός κόσμος που περιμένει να ανθίσει.
🎨 Γιώργος Σιούντας (1937-2011) Μήνυμα Ειρήνης (λάδι σε καμβά).
Η αντίθεση πολεμιστή και περιστεριού μεταφράζει εικαστικά την αγάπη
προς τον εχθρό, μέσα από τον συμβολισμό της ειρήνης και της υπέρβασης.
Ερμηνευτική προσέγγιση στο Ευαγγέλιο Κυριακή Β' Λουκά, Λουκ. στ' 31-36, με θεολογικό, ψυχαναλυτικό και κοινωνικό βάθος. Η εντολή της αγάπης προς τον εχθρό ως απελευθερωτική πράξη και ως πρόταση για έναν νέο τρόπο ύπαρξης.
Αγία Σοφία με τις θυγατέρες της, Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη –
εικόνα με ανάγλυφο πλαίσιο, σύμβολο προστασίας και ομολογίας.
Πώς η σοφία, η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη γίνονται προσανατολισμός ζωής και αντίδοτο στον κυνισμό της εποχής· από την ομολογία των αγίων στο σήμερα. Αυτό το δοκίμιο ιχνογραφεί τη θεολογική και υπαρξιακή δυναμική τους, προτείνοντας έναν τρόπο ύπαρξης όπου ο άνθρωπος αναγνωρίζεται ως μυστήριο και όχι ως μέσο.