Κυριακή, Νοεμβρίου 3

Μετά από 1700 χρόνια καταπατείται η Αργία της Κυριακής! (Η Αντίσταση της Κυριακής)












Η Αντίσταση της Κυριακής
Σοφία Ντρέκου

Αυτή την Κυριακή, και κάθε Κυριακή, 
κάνε την ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!

Μετά από 1700 χρόνια, σήμερα Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013 καταπατείται ἡ αργία τής Κυριακής με απόφαση τής κυβερνήσεως.
Ιστορικές αναφορές για την Αργία της Κυριακής (από 3 Μαρτίου 321 μ.Χ. έως και σήμερα)
Ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως εξάρτημα μηχανής

Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός για την Ημέρα της Κυριακής
Τι ορίζει η εργατική νομοθεσία σήμερα για την αργία της Κυριακής.



.✟. Χριστός Ανέστη .✟.








  • Μετά από 1700 χρόνια, σήμερα Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013 καταπατείται η αργία τής Κυριακής με απόφαση τής κυβερνήσεως...
Τὰ τελευταία 3 χρόνια ἔχουμε δεχτεῖ ὡς κοινωνία μία πληθώρα μέτρων ποὺ ὑποτίθεται πάρθηκαν γιὰ τὴν σωτηρία μας ἀλλὰ, οὐσιαστικὰ ὁδηγοῦν μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια σὲ μεγαλύτερη φτωχοποίηση τοῦ λαοῦ καὶ ξεπούλημα τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων τῆς πατρίδας μας.

Τὰ μέτρα βέβαια δὲν ἀγγίζουν ὅλο αὐτὸ τὸ διεφθαρμένο οἰκονομικοπολιτικὸ καθεστὼς τῆς μεταπολίτευσης γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ δικαιοσύνη καὶ οἱ νόμοι εἶναι ἄγνωστες λέξεις καὶ ποὺ προσπαθεῖ μὲ νύχια καὶ μὲ δόντια νὰ διατηρήσει τὴν ἐξουσία στὰ βαμμένα μὲ τὸ αἷμα πολλῶν Ἑλλήνων ποὺ ἔχουν αὐτοκτονήσει χέρια του.

Μέσα σὲ αὐτὰ τὰ 3 χρόνια οἱ πλατεῖες γέμισαν μὲ ἀγανακτισμένους πολίτες, ἀπεργίες καὶ συλλαλητήρια ἔγιναν, δημόσια κτήρια καταλήφθηκαν ὡστόσο τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν σταμάτησε κανένα μέτρο ἀπὸ τὸ νὰ ἐφαρμοστεῖ. Ἀκόμη καὶ σὲ αὐτὸ τὸ στημένο παιχνίδι τῶν ἐκλογῶν, ὁ νεοέλληνας ἀπέδειξε σὲ μεγάλο ποσοστὸ ὅτι φοβᾶται νὰ ἔρθει ἀπέναντι σὲ αὐτοὺς ποὺ βρίζει ὅλη μέρα, ἴσως λόγου φόβου ἴσως καὶ λόγω ὅτι εἶναι ἐξαρτημένος ἀπὸ αὐτὴ τὴν σάπια κατάσταση ποὺ καὶ ὁ ἴδιος βοήθησε νὰ δημιουργηθεῖ.

Τὸ μέλλον θὰ....ἐπαληθεύσει ἢ θὰ διαψεύσει πολλοὺς ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ βολεμένος καὶ καλοζωισμένος νεοέλληνας δὲν ἔχει πιθανὸν τὰ ἀντισώματα ἀντίστασης ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ νὰ βάλει ἕνα τέλος σὲ αὐτὴ τὴν καταστροφικὴ πορεία ποὺ προδιαγράφεται γιὰ τὴν χώρα μας.

Ἔτσι λοιπὸν ἀφοῦ ξεχειλίζουν τὰ χρήματα ἀπὸ τὶς τσέπες μας, ἀφοῦ ἡ ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας μᾶς ἔχει ξεπεράσει σὲ ρυθμοὺς αὐτὴ τῆς Κίνας, ἀφοῦ τὸ success story παίρνει σάρκα καὶ ὀστᾶ, εἶχαν τὴ φαεινὴ ἰδέα νὰ ἀνοίξουν τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα τὴν Κυριακή, ἀρχῆς γενομένης στὴν Θεσσαλονίκη τὴν Κυριακὴ 3 Νοεμβρίου.

Ἀρχικὰ εἶπαν τὸ μέτρο θὰ εἶναι γιὰ λίγες Κυριακὲς ἀλλὰ οὐσιαστικὰ ἐπιθυμοῦν νὰ τὸ ἐφαρμόσουν σὲ ὅλες.

Καὶ τὸ ἐρώτημα ποὺ προκύπτει γιὰ ἕναν ἁπλὸ ἄνθρωπο ποὺ σκέπτεται καὶ κρίνει ὁ ἴδιος γιὰ τὸν ἑαυτό του καὶ ὄχι οἱ τηλεπαρουσιαστὲς τῶν εἰδήσεων γιὰ αὐτόν, εἶναι «μὰ καλὰ ὁ χρόνος μᾶς λείπει γιὰ νὰ ψωνίσουμε ἢ τὰ χρήματα;»

Τὴν ἀπάντηση τὴν ξέρουν καὶ τὴν ξέρουμε ὅλοι μας. 

Σὲ μία οἰκονομία ὅπου ἡ ἀνεργία εἶναι ὁ μοναδικὸς δείκτης ποὺ ἀνεβαίνει, ὅπου ὁ ἐμπορικός της κόσμος μαραζώνει καθημερινά, ποὺ τὰ λουκέτα ἔχουν πάρει διαστάσεις ἐπιδημίας καὶ ὅπου τὸ πιὸ συχνὸ ποὺ βλέπει κανεὶς στὶς βιτρίνες τῶν καταστημάτων εἶναι τὸ «Ἐνοικιάζεται», τὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακὲς ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμη χτύπημα στὴν μικρομεσαία ἑλληνικὴ ἐπιχείρηση ποὺ δὲν θὰ μπορέσει νὰ ἀντέξει τὸν ἀνταγωνισμὸ πρὸς τὰ ἐμπορικά, κυρίως ξένων συμφερόντων, πολυκαταστήματα.

Δὲν χτυπιέται ὅμως μόνο ὁ μικρομεσαῖος Ἕλληνας ἔμπορος ἀλλὰ καὶ ὁ ἐργαζόμενος καθὼς ἀρκετοὶ ἐργοδότες ἔχουν τὴν πάγια τακτικὴ νὰ μὴν ἀποζημιώνουν μὲ τὸν νόμιμο τρόπο τοὺς ὑπαλλήλους τους, δηλαδὴ μὲ προσαύξηση 75% καὶ ρεπό.

Δὲν εἶναι ὅμως μόνο τὸ οἰκονομικὸ σκέλος σὲ αὐτὴ τὴν ἱστορία. 

Ἡ Κυριακὴ γιὰ τοὺς Ἕλληνες εἶναι ἱερὴ μέρα μὲ ὅλη της τὴν σημασία. Πέρα ἀπὸ τὸ θρησκευτικὸ κομμάτι τῆς Κυριακάτικης ἀργίας καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς λειτουργίας ἐκείνη τὴν ἡμέρα σμίγει ἡ οἰκογένεια καὶ οἱ φίλοι γύρω ἀπὸ τὸ μεσημεριανὸ τραπέζι. Αὐτὴ τὴν παραδοσιακὴ κατάσταση γιὰ τὴν ἑλληνικὴ οἰκογένεια ἔρχονται τώρα οἱ φωστῆρες τῆς οἰκονομίας νὰ τὴν διαλύσουν. Γιατί ὁ ὑπάλληλος ποὺ ἐργάζεται σὲ ἕνα ἐμπορικὸ κατάστημα εἶναι ὁ/ἡ σύζυγός μας, ὁ γονιός μας, ὁ ἀδερφὸς ἢ ἀδερφή μας, τὸ παιδί μας. Καὶ ἂν ὁ ἔμπορος μίας μικρομεσαίας ἐπιχείρησης μπορεῖ νὰ ἀποφασίσει νὰ μὴν ἀνοίξει τὸ κατάστημά του, αὐτὸ δὲν ἰσχύει γιὰ ὅλα τὰ μεγάλα ἐμπορικὰ πολυκαταστήματα ποὺ στὸ βωμὸ τοῦ κέρδους μίας ἀκόμα ἐργάσιμης μέρας δὲν θὰ διστάσουν νὰ θυσιάσουν τὶς ἀνθρώπινες σχέσεις.

Αὐτὴ τὴ φορὰ τὰ πράματα ὅμως δὲν εἶναι τόσο δύσκολα γιὰ νὰ ἀντιδράσεις νεοέλληνα. Δὲν χρειάζεται νὰ κάνεις ἀπεργία, νὰ κατέβεις νὰ ἀποκλείσεις τὴν εἴσοδο κάποιου καταστήματος, νὰ συγκρουστεῖς μὲ τὴν ἀστυνομία. Ἁπλὰ κᾶνε αὐτὸ ποὺ ἔκανες τόσα χρόνια. Κάτσε σπίτι σου, πᾶνε βόλτα, βγὲς ἔξω γιὰ καφὲ ἢ γιὰ φαγητό. Ἁπλὰ μὴ πᾶς γιὰ ψώνια. Ὁ καθένας ποὺ θὰ πάει γιὰ ψώνια ἐπιβραβεύει καὶ δικαιώνει τὴν ἐπιλογὴ αὐτῶν ποὺ ἀποφάσισαν νὰ ἐπιτρέψουν τὸ ἄνοιγμα τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων τὴν Κυριακή. Ἂν τώρα ποὺ ξεκινάει νὰ ἐφαρμόζεται τὸ μέτρο αὐτὸ δὲν ὑπάρξει ἀνταπόκριση ἀπὸ τὸν κόσμο, ὁ ἴδιος ὁ ἐμπορικὸς κόσμος θὰ τὸ παραμερίσει.

Ὁ καθένας ποὺ θὰ σκεφτεῖ τὴν Κυριακὴ νὰ μπεῖ σὲ ἕνα κατάστημα γιὰ ἀγορὲς, πρὶν σκεφτεῖ ἂν θὰ τοῦ ταιριάζουν τὰ παπούτσια ἢ τί χρῶμα θὰ πάρει τὸ φόρεμα, ἂς ἀναλογιστεῖ ὅτι ὁ ὑπάλληλος ποὺ θὰ τὸν ἐξυπηρετήσει δὲν εἶναι ἐκείνη τὴ στιγμὴ μαζὶ μὲ τὴν οἰκογένειά του καὶ τὰ ἀγαπημένα τοῦ πρόσωπα.[1]
  • Ας δούμε μερικές ιστορικές εκκλησιαστικές αναφορές περί της Αργίας της Κυριακής.
Στους αρχαίους, η κατάπαυση από την εργασία χάριν ανάπαυσης, γενικά, ήταν άγνωστη. Στους Βαβυλωνίους αναφέρονται κάποιες αργίες, όμως, όχι τακτικές. Ο Μωσαϊκός Νόμος καθορίζει, με την τετάρτη εντολή, την αργία του Σαββάτου ως ημέρα ευγνωμοσύνης προς το Θεό που ελευθέρωσε τον Ισραήλ από την δουλεία της Αιγύπτου («έξι ημέρες θα εργάζεσαι και θα πραγματοποιείς τα έργα σου, την εβδόμη ημέρα, όμως, του Σαββάτου, θα την αφιερώνεις στον Κύριο και Θεό σου»). Άλλες ιουδαϊκές εορταστικές αργίες, κινητές μέσα στο χρόνο, αποβλέπουν κυρίως στη σύσφιγξη κοινωνικών δεσμών και στην ανάπτυξη εθνικής συνειδήσεως.

Στους Ρωμαίους υπήρχαν ημέρες αργίας και σχετικοί νόμοι. Οι νόμοι αυτοί όριζαν ποιες εργασίες επιτρέπονταν και ποιές όχι στις γιορτές. Στην ουσία γιορτές θρησκευτικού περιεχομένου δεν υπήρχαν. Ήταν γιορτές ποτού, φαγητού και οργίων.

Στους Έλληνες γιορτές τύπου ιουδαϊκού Σαββάτου ή όποιου άλλου, δεν συναντάμε πουθενά. Ο Αριστοτέλης εξάλλου θεωρούσε την εργασία ασυμβίβαστη με την αρετή. Η εργασία ήταν χαρακτηριστικό του δούλου ενώ η αρετή του ελευθέρου ανθρώπου. Πίστευε ότι η αρετή δεν ευδοκιμεί όπου ευδοκιμεί η βάναυση εργασία (Πολιτικά Γ' 5, 1278 α 20-21).

Ο Απ. Παύλος θεωρεί την εργασία μεγάλο και ισχυρό παράγοντα για την καλλιέργεια των αρετών, παράλληλα όμως, οι Χριστιανοί ενθυμούμενοι ότι ο Χριστός αναστήθηκε τη «μία των Σαββάτων» δηλ. την επομένη ημέρα, και θέλοντας να την τιμήσουν, δεν την ονόμασαν ημέρα αργίας αλλά ημέρα αγιασμού, κατά την οποία συγκεντρώνονταν για να τελέσουν το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
  • Ο Μέγας και Ισαπόστολος Κωνσταντίνος με Αυτοκρατορικό Διάταγμα της 3ης Μαρτίου 321 προς τη Ρώμη, επιβάλλει την πρώτη ημέρα της εβδομάδος ως ημέρα αργίας. Το Διάταγμα εντέλλεται όπως «όλοι οι δικασταί, ο λαός της πόλεως και αι λοιπαί εργασίαι οφείλουν να καταπαύουν κατά την αξιοσέβαστον ημέραν του Ηλίου» (C 111,12 2, in Corpus Juris Civilis τ. II, Codex Justinianus, Berlin 1927). Οι ειδωλολάτρες ονομάζουν την ημέρα «Sunday» (Sun = ήλιος) και οι Χριστιανοί «Κυριακή» επειδή ο Κύριος είναι ο ήλιος της Δικαιοσύνης.
Στη συνέχεια, σειρά από «Νεαρές» και Διατάξεις των Αυτοκρατόρων Θεοδοσίου Α', Θεοδοσίου Β', Ιουστινιανού και Λέοντος Γ', όρισαν όπως: «Δικασταί μεν και Δήμοι των πόλεων και οι εκ τεχνών βιούντες αργείτωσαν εν Κυριακή, μόνοι δε γεωργοί εργαζέσθωσαν και οι η αιτία της λύσεως της τιμής της ημέρας άλογος. Δοκεί γαρ σωτηρίας των καρπών, έστι δε αληθώς ουδέν. Ου γαρ το σπουδαίον της γεωργίας, αλλά του καρποδότου ο έλεος την ευθυνίαν παρέχεται των καρπών» (ΝΕ' ΙΙ COLL.NOV.LV).

Η ΣΤ' Οικουμενική Σύνοδος στην Ανατολή και ο Καρλομάγνος στη Δύση καθιέρωσαν τελικώς ως πλήρη αργία την Κυριακή με σκοπό την μετοχή των Χριστιανών στη λατρευτική Σύναξη στους Ναούς και την οικογενειακή ανάπαυση και γαλήνη.
  • Η Γαλλική Επανάσταση θέλοντας να εξαλείψει κάθε χριστιανική επιρροή στην Ευρώπη, όρισε ως ημέρα αναπαύσεως κάθε δέκατη ημέρα.
  • Η Ρωσική Επανάσταση κάθε έκτη με εναλλαγές. Όμως, τελικά δεν τα κατάφεραν. Σήμερα ακόμα και μουσουλμανικές χώρες, περιόρισαν την αργία της Παρασκευής στο απόγευμα της ίδιας ημέρας, με την προσέλευση στα τζαμιά και αργούν επισήμως τις Κυριακές.

Στις 20 Ιουνίου 2011 εκπρόσωποι 65 πανευρωπαϊκών οργανώσεων πολιτών, συνδικάτων, της Ορθόδοξης Εκκλησίας και των άλλων Χριστιανικών Ομολογιών, που όλοι μαζί αποτελούν την «Ευρωπαϊκή Συμμαχία για την αργία της Κυριακής» συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες, με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής. Στο τέλος της συναντήσεως υπέγραψαν ανακοίνωση, με την οποία δεσμεύτηκαν να αγωνιστούν για την διατήρηση ως υποχρεωτικής της αργίας της Κυριακής και για ένα ανθρώπινο ωράριο εργασίας. Τα μέλη της Συμμαχίας στην ίδια ανακοίνωση ζητούν, η Ευρωπαϊκή Νομοθεσία, όπως επίσης και αυτές των κρατών μελών, να σέβονται τους εργαζόμενους πολίτες και την ιδιωτική τους ζωή, που περιλαμβάνει και τον ελεύθερο χρόνο που πρέπει να έχουν και να μοιράζονται με τα άλλα μέλη της οικογένειάς τους. Είναι η πρώτη φορά που υπάρχει μια τέτοια συμμαχία Εκκλησίας και συνδικάτων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Κατά τη συνάντηση, επιστήμονες ομιλητές τόνισαν ότι η Ευρώπη έχει ανάγκη από ένα κοινωνικό μοντέλο που να μη στηρίζεται μόνο στην παραγωγή και στην κατανάλωση, αλλά επίσης στον ελεύθερο χρόνο για τις προσωπικές επιλογές του κάθε πολίτη-εργαζομένου. Μεταξύ των ομιλητών ήταν ο γερμανός καθηγητής Ψυχολογίας κ. Friedhelm Nachreiner, ο οποίος επισήμανε το γεγονός ότι το Γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο με πρόσφατη απόφασή του κατάργησε το άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή στη Χώρα. Επίσης ο κοινωνικός ερευνητής δρ. Ζιλ Έμπρεϊ παρουσίασε το αποτέλεσμα επιστημονικής έρευνας, που έδειξε ότι τα άτομα που εργάζονται την Κυριακή, επηρεάζονται αρνητικά τόσο στον τομέα της υγείας τους, όσο και σ' αυτόν της ασφάλειας στην εργασία τους. Άλλες έρευνες δείχνουν ότι το οικονομικό αποτέλεσμα από την κυριακάτικη εργασία, είναι πενιχρό έως αρνητικό, εκτός από αλυσίδες πολυκαταστημάτων, που απευθύνονται κυρίως στους τουρίστες. Αυτός είναι και ο λόγος που, παρά το νόμο στη Γαλλία και τα κίνητρα στην Αγγλία και στις ΗΠΑ, λίγα είναι τα καταστήματα που εργάζονται τις Κυριακές.

Στον κατάλογο των υποστηρικτών της αργίας της Κυριακής είναι η Ευρωπαϊκή Συνδικαλιστική Ομοσπονδία, της οποίας, από την Ελλάδα, είναι μέλη η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Συμμετέχουν ακόμη συνδικάτα από όλες τις χώρες μέλη της ΕΕ. Επίσης υποστηρίζει τη Συμμαχία η Επιτροπή των Ρωμαιοκαθολικών Επισκόπων της ΕΕ, η Ομοσπονδία των Καθολικών Οργανώσεων για την Οικογένεια και η Προτεσταντική Εκκλησία της Γερμανίας.

Στον κατάλογο των μελών της Συμμαχίας περιλαμβάνονται το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, στο οποίο συμμετέχουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η Εκκλησία της Ελλάδος, η Εκκλησία της Κύπρου και άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Επίσης η μεγάλη Γαλλική Εργατική Συνομοσπονδία Χριστιανών Εργατών (CFTC) και συνδικαλιστικές οργανώσεις της Γερμανίας, του Βελγίου, της Αυστρίας, της Εσθονίας, του Λουξεμβούργου, της Σλοβακίας, από την Πολωνία η «Αλληλεγγύη», και άλλες οργανώσεις πολιτών.

Να αναφέρω και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα:

Στο Bayswater, περιοχή της αγγλικής πρωτεύουσας, το Σάββατο το βράδυ τα καζίνα κλείνουν στις ένδεκα. Προσπάθησαν οι επιχειρηματίες να ανατρέψουν αυτήν την «απαρχαιωμένη» απόφαση, χωρίς αποτέλεσμα. Γιατί; Επειδή είχε σχέση με τον εκκλησιασμό των κατοίκων. Τα παλιά χρόνια όταν η περιοχή, που σήμερα έχει εκατομμύρια κατοίκους, ήταν μια αραιοκατοικημένη συνοικία, οι χριστιανοί τα Σαββατόβραδα το έριχναν στο χαρτί και στο τζόγο και το πρωί της Κυριακής οι άνδρες δεν πατούσαν στις εκκλησίες. Ο αγγλικανός επίσκοπος προσέφυγε στις αρχές και πέτυχε το όριο λειτουργίας των καζίνων στην περιοχή του. Και το μέτρο αυτό, τελείως έξω από τα πράγματα σήμερα, ισχύει. Μπορεί να έχουν βρει άλλους τρόπους να παρακάμψουν την απαγόρευση, να έχουν δώσει άλλα ονόματα στα κέντρα της χαρτοπαιξίας, αλλά η απαγόρευση είναι θεσμοθετημένη και στηρίζεται στη προσφυγή του επισκόπου που έγινε πριν 200 περίπου χρόνια. Ακόμα, στη Μεγάλη Βρετανία δεν πραγματοποιούνται την Κυριακή Εθνικές ή Δημοτικές εκλογικές αναμετρήσεις.
  • Κλείνω με την παλαιά ρήση: «Δύο τρόπους ξέρω να γίνει κάποιος στη ζωή του φτωχός και δυστυχισμένος. Ο ένας είναι να κλέβει κι ο άλλος να δουλεύει την Κυριακή».
✥ Ο Αλεξανδρουπόλεως ΑΝΘΙΜΟΣ[2]







Ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως εξάρτημα μηχανής


Τσίτσος ΒασίλειοςΣοφία μας, Είναι γνωστό τοις πάσι, ότι η «αργία της Κυριακής» μόνο αργία δεν είναι. Η πρώτη ημέρα της Εβδομάδας έχει Αναστάσιμο πανηγυρικό χαρακτήρα και είναι αφιερωμένη στη σχέση του Ανθρώπου με το Θεό. Λέγοντας ότι είναι ημέρα του Κυρίου, (ούτως ή άλλως όλες οι μέρες του Θεού είναι) εννοούμε ότι κατά την Κυριακή αλλά και κάθε μεγάλη γιορτή που λέγαμε παλαιότερα, όταν δεν μας θεωρούσαν απλά παραγωγικές δυνάμεις που καταδεικνύει την αντίληψη περί Ανθρώπου, ως homo economicus, οι κοινότητες σε τοπικό, και οι κοινωνίες σε ευρύτερο πλαίσιο, κατακερμάτιζαν το χρόνο, εισάγοντας τις εορτές που φανέρωναν μεταξύ άλλων, ότι ουκ επ' άρτω μόνον ζήσεται άνθρωπος. 

Η εισαγωγή δηλαδή των εορτών αφ' εαυτής ελάμβανε πανηγυρικό χαρακτήρα, όχι λόγω ανάπαυσης, προς ανάληψη δυνάμεων ώστε να μεγιστοποιείται η απόδοση της εργατικής δύναμης, (η αντίληψη ότι ο άνθρωπος (εργάτης !!!) αποδίδει περισσότερο με την εντατικοποίηση και τον καταμερισμό εργασίας αποτελεί βασική αρχή της οικονομίας όλων των απόψεων και των αντιλήψεων ) αλλά προς υπενθύμιση του σκοπού για τον οποίο επλάσθη ο άνθρωπος σύμφωνα με την ορθόδοξη αντίληψη, είχε δηλαδή εσχατολογικό χαρακτήρα.

Μόνο αν θεωρήσουμε δηλαδή τον άνθρωπο ως εικόνα του Σαρκωθέντος Θεού, με σκοπό την ένωση του ανθρώπου με το Θεό μπορεί να βιωθεί ορθόδοξα το Νόημα όχι μόνο της Κυριακής αλλά, ολόκληρου του εορταστικού κύκλου της Εκκλησίας μας.

Αν αντιθέτως ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως εξάρτημα μηχανής και ο υιός του το ανταλλακτικό, κατά το γνωστό λαϊκό τραγούδι, τότε αυτομάτως ανατρέπεται η όλη οντολογική θεώρηση του Ανθρώπου, που υποκύπτει στη λογική της εκμετάλλευσης του Ανθρώπου από άνθρωπο, που είναι η αποκορύφωση της αμαρτίας ως αποτέλεσμα της άρνησης του ανθρώπου στην εντολή του Θεού και της επιλογής του "έσεσθαι ως θεοί" της εωσφορικής πλάνης.

Αν λάβουμε υπόψη μας αυτά, κατανοείται, το πλαίσιο της επιλεγόμενης Ορθόδοξης Ασκητικής ως τρόπου ζωής, που περιλαμβάνει την ορθόδοξη θεώρηση του ανθρώπου ως πρόσωπο ως όντος δηλαδή που συσχετίζεται με τον Άλλο ως συν-άνθρωπο και οδηγεί στην συλλογική ενότητα του (κοινωνία), με το περιβάλλον ως οίκο που του παρέχει τα αναγκαία προς διαιώνιση του είδους του και κατ επέκταση, το σεβασμό και την φροντίδα του οίκου του ως εξαρτώμενος από αυτό τροφοδοτικά και όχι μόνον.αλλά και την εναπόθεση της ελπίδας του στο Δημιουργό, όσων δεν δύναται ως δημιούργημα να θέσει υπό τον οικολογικό έλεγχό του.

Διασφαλίζεται έτσι η αρμονική συνύπαρξη του Ανθρώπου με τον Άλλο άνθρωπο ως συν Άνθρωπο, η αρμονική επιβίωσή του με το περιβάλλον που προϋποθέτει το σεβασμό και την προστασία του και με το Δημιουργό όχι ως γεννήτορα αλλά ως οδηγό προς την οντολογική ανέλιξή του. Έτσι ο άνθρωπος καθίσταται όχι κυρίαρχος αλλά αρμονικά ενταγμένος στο περιβάλλον στο οποίο κατέχει ως συντηρητής τη ιδιότητα του ανώτερου σε σχέση με την υλική δημιουργία είδος.

Η ανατροπή όμως της οντολογικής αυτής θεώρησης του ανθρώπου από εικόνα του Θεού σε ένα ανώτερο θηλαστικό και ως εκ τούτου κυρίαρχου επί των άλλων, υποπίπτει στο βιολογικό νόμο της επικράτησης των ανώτερων ειδών, επί των ασθενέστερων, ή επί το απλοϊκότερον στο νόμο της ζούγκλας. Και είναι γνωστό ότι ο λύκος ποτέ δεν σκέπτεται ότι το αρνί θέλει και αυτό να ζήσει.

Ο άνθρωπος όμως πλεονεκτεί έναντι των άλλων όντων του περιβάλλοντός του ως προς το λογικό. Η εωσφορική όμως αυτοθέωσή του μετέτρεψε αιρετικά το Λόγο σε διάνοια, με τον αποκλεισμό της θεώρησης του Λόγου ως ισορροπίας, και την θεώρησή του απλά ως αντιληπτική και γνωστική, ικανότητα.

Έτσι η διαταραχή της ισόρροπης ιδιότητας του νου, ανέτρεψε την αρμονική σχέση του ανθρώπου-, με τον άλλο άνθρωπο, το Θεό και το Περιβάλλον. Ο άλλος άνθρωπος από συν-άνθρωπος θεωρείται, αντί-παλος στην προσπάθεια της επιβίωσης, το περιβάλλον, ως πηγή εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων προς επιβίωσή του, υπό το πρίσμα της κοντόφθαλμης εγωϊστικής θεώρησης, φάγωμεν πίωμεν, αύριο γαρ αποθνήσκομεν και επομένως απεμπολείται η Αναστάσιμος προσδοκία ως σκάνδαλον ή μωρία, και ως εκ τούτου η Αναστάσιμος Κυριακή, αποτελεί φραγμό στην παραγωγικότητα, και την περαιτέρω εκμετάλλευση ενώ θυμίζει την παρουσία του Θεού ανάμεσά μας, γεγονός αντίθετον προς την εγωϊστική αυτοθέωσή μας. 24 Αυγούστου 2015 στις 5:13 μ.μ.
Η Κιβωτός - Ελένη Βιτάλη
Στίχοι/Μουσική Ελ. Βιτάλη 1989

Είμαι εξάρτημα εγώ της μηχανής σας
κι ο γιος μου τ' ανταλλακτικό
θα 'ναι εντάξει μια ζωή στη δούλεψή σας
είναι από άριστο υλικό...

Γεννήθηκα με ένα γιατί
μες την καρδιά κρυμμένο
ποιους μάγκες εξυπερετώ
ποιοι μ’ έχουν κουρδισμένο...
























  • Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός για την Ημέρα της Κυριακής
Πρέπει καί ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, νά χαιρώμεθα πάντοτε, μά περισσότερον τήν Κυριακήν, ὁπού εἶνε ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ μας.

Διότι Κυριακήν ἡμέραν ἔγινεν ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας.

Κυριακήν ἡμέραν μέλλει ὁ Κύριος νά ἀναστήση ὅλον τόν κόσμον.

Πρέπει καί ἡμεῖς νά ἐργαζώμεθα τάς ἕξ ἡμέρας διά ταῦτα τά μάταια, γήϊνα καί ψεύτικα πράγματα, καί τήν Κυριακήν νά πηγαίνωμεν εἰς τήν ἐκκλησίαν καί νά στοχαζώμεθα τάς ἁμαρτίας μας, τόν θάνατον, τήν κόλασιν, τόν παράδεισον, τήν ψυχήν μας ὁπού εἶνε τιμιωτέρα ἀπό ὅλον τόν κόσμον, καί ὄχι νά πολυτρώγωμεν, νά πολυπίνωμεν καί νά κάμνωμεν ἁμαρτίας.

Oὔτε νά ἐργαζώμεθα καί νά πραγματευώμεθα τήν Κυριακήν.
 
Ἐκεῖνο τό κέρδος ὁπού γίνεται τήν Κυριακήν εἶνε ἀφωρισμένο καί κατηραμένο, καί βάνετε φωτιά καί κατάρα εἰς τό σπίτι σας καί ὄχι εὐλογίαν καί ἤ σέ θανατώνει ὁ Θεός παράκαιρα, ἤ τήν γυναίκα σου, ἤ τό παιδί σου, ἤ τό ζῶον σου ψοφᾷ, ἤ ἄλλον κακόν σου κάμνει.

Ὅθεν, ἀδελφοί μου, διά νά μή πάθετε κανένα κακόν, μήτε ψυχικόν μήτε σωματικόν, ἐγώ σᾶς συμβουλεύω νά φυλάγετε τήν Κυριακήν, ὡσάν ὁπού εἶνε ἀφιερωμένη εἰς τόν Θεόν.

Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε, χριστιανοί μου;

Τήν φυλάγετε τήν Κυριακήν;

Ἄν εἶσθε χριστιανοί, νά τήν φυλάγετε.

Ἔχετε ἐδῶ πρόβατα; Τό γάλα τῆς Κυριακῆς τί τό κάμνετε; Ἄκουσε, παιδί μου· νά τό σμίγης ὅλο καί νά τό κάμνης ἑπτά μερίδια· καί τά ἕξ μερίδια κράτησέ τα διά τόν ἑαυτόν σου, καί τό ἄλλο μερίδιον τῆς Κυριακῆς, ἄν θέλης, δῶσέ το ἐλεημοσύνην εἰς τούς πτωχούς ἤ εἰς τήν Ἐκκλησίαν, διά νά εὐλογήση ὁ Θεός τά πράγματά σου.

Καί ἄν τύχη ἀνάγκη καί θέλης νά πωλήσης πράγματα φαγώσιμα τήν Κυριακήν, ἐκεῖνο τό κέρδος μή τό σμίγεις εἰς τήν σακκούλα σου, διότι τήν μαγαρίζει, ἀλλά δῶσέ τα ἐλεημοσύνην, διά νά σᾶς φυλάγη ὁ Θεός.[3]



  • Τι ορίζει η εργατική νομοθεσία για την αργία της Κυριακής στις μέρες μας
Ανάπαυση από την εργασία επιβάλλεται κατά γενική αρχή μία ημέρα κατά εβδομάδα. Ως ημέρα εβδομαδιαίας ανάπαυσης ορίσθηκε η Κυριακή. Οι διατάξεις του νόμου περί Κυριακής ανάπαυσης ισχύουν σε όλη την Επικράτεια.

Σύμφωνα με το άρθρο 1 παραγρ. 3 του Β.Δ.748/66 οι εργαζόμενοι που παρέχουν υπηρεσίες με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, δικαιούνται ελεύθερου χρόνου 24 ωρών, που πρέπει να αρχίζει από 00.00 ώρας της Κυριακής μέχρι της 24.00 της ίδιας ημέρας.

Επί μισθωτών επιχειρήσεων που λειτουργούν καθ όλο το 24ωρο με σύστημα τριών ομάδων εργασίας, ο χρόνος αυτός δύναται ν αρχίζει από της 06.00 ώρας της Κυριακής και να λήγει την 06.00 ώρα της Δευτέρας. Αντί της Κυριακής ορίζεται άλλη ημέρα κυρίας εβδομαδιαίας ανάπαυσης για εργαζόμενους θεάτρου, εφημεριδοπώλες, οδηγούς ταξί και σταυλίτες βουστασίων μερικών περιοχών.

Εργαζόμενοι σύμφωνα με το άρθρο 10 παραγρ. 1, 2 και 5 του Β.Δ.748/66 που απασχολούνται κατά Κυριακή άνω των πέντε ωρών, δικαιούνται αναπληρωματικής εβδομαδιαίας ανάπαυσης, διάρκειας 24 συνεχών ωρών κατ άλλη εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας.

Η ημέρα της αναπληρωματικής εβδομαδιαίας ανάπαυσης καθορίζεται από τον εργοδότη. Εργαζόμενοι που υπάγονται στις διατάξεις του Β.Δ. 748/66, απασχολούμενοι κατά Κυριακή μέχρι πέντε ώρες, δύνανται να αξιώσουν ισόχρονη αναπληρωματική εβδομαδιαία ανάπαυση μία άλλη μέρα της εβδομάδας.

Στις περιπτώσεις που επιτρέπεται η κατά Κυριακή εργασία, η κατανομή της 24ωρης αναπληρωματικής εβδομαδιαίας ανάπαυσης, πρέπει να γίνεται κατά τρόπο τέτοιο ώστε ανά περίοδο επτά εβδομάδων, η μία εξ αυτών να εμπίπτει με ημέρα Κυριακή, εκτός αν τα εφαρμοζόμενα προγράμματα εργασίας εξασφαλίζουν επτά αναπαύσεις κατά ημέρα Κυριακή εντός του έτους. (Άρθρο 10 παραγ. 3 του Β.Δ.748/66).

Μισθωτοί του Δημοσίου και Ν.Π.Δ.Δ. καθώς και επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις του Δημοσίου ή Ν.Π.Δ.Δ. ή οργανισμών κοινής ωφελείας, καθώς και επιχειρήσεων που απασχολούν ένα μόνο εργαζόμενο ορισμένης ειδικότητας, δύνανται αντί της αναπληρωματικής εβδομαδιαίας ανάπαυσης με άδεια της αρμόδιας επιθ/σης εργασίας, να χορηγούνται ανά περίοδο τεσσάρων μηνών, συνεχείς ημέρες άδειας απουσίας (συμψηφιστικές άδειες) ίσες προς τον αριθμό των Κυριακών κατά τις οποίες ο μισθωτός απασχολήθηκε (Β.Δ.748/66 άρθρο 10 παραγρ. 4).

Επίσης επιτρέπεται με άδεια της Κοινωνικής Επιθ/σης και τη σύμφωνη γνώμη του μισθωτού, όπως εργαζόμενοι των Δημοσίων Επιχειρήσεων η εργασία των οποίων παρέχεται εκτός κατοικημένων περιοχών, να λαμβάνουν αντί της κατά τις διατάξεις του Β.Δ. 748/66 αναπληρωματικής εβδομαδιαίας ανάπαυσης ανά περίοδο τεσσάρων (4) εβδομάδων τόσες συνεχείς εργάσιμες ημέρες απουσίας (συμψηφιστικές άδειες) όσες οι Κυριακές κατά τις οποίες αυτοί απασχολήθηκαν.
  • Πλην της Κυριακής ανάπαυσης από το Νόμο ορίζονται και ορισμένες άλλες ημέρες ανάπαυσης κατά τη διάρκεια του έτους.
Σε εξαιρετικές περιπτώσεις που δεν επιτρέπεται η Κυριακή Εργασία, ο Νόμος παρέχει στον εργοδότη το δικαίωμα να απασχολήσει το προσωπικό του, ύστερα από άδεια της αρμόδιας αρχής, όπως λόγω συσσώρευσης εργασίας, παραλαβής και διανομής ξένου τύπου, τμημάτων αλλαγής ξένων νομισμάτων των Τραπεζών, εποχιακών επιχ/σεων, καθαρισμού και συντήρησης μηχανημάτων, επείγουσας εργασίας που δεν μπορεί να αναβληθεί, σε περιπτώσεις απογραφής ή διακοσμήσεως και άλλων περιπτώσεων που το Β.Δ.748/66 αναφέρει.

Η νυκτερινή εργασία και οι Κυριακές και οι αργίες που από τη φύση τους δεν είναι σταθερές αλλά κυμαίνονται από μήνα σε μήνα και κατά συνέπεια ο υπολογισμός των αποδοχών κατά τη διάρκεια της κανονικής άδειας, όσον αφορά τις προσαυξήσεις για νυκτερινή εργασία και εργασία κατά τις Κυριακές και αργίες, θα γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 5 της από 26/1/77 Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, που κυρώθηκε με το άρθρο 8 του Ν.549/77, το οποίο αντικατέστησε την παρ. 2 του άρθρου 3 του Α.Ν. 539/45.

Για να βρείτε την προσαύξηση του μισθού από νυκτερινή εργασία και από εργασία Κυριακών και αργιών θα πρέπει να προσθέτετε τα ποσά που τυχόν θα πάρετε από νυκτερινή εργασία και από εργασία Κυριακών και αργιών κατά το χρονικό διάστημα από τότε που λήγει η κανονική άδεια του προηγούμενου έτους μέχρι την ημέρα που χορηγείται η κανονική άδεια. Το άθροισμα αυτό διαιρείται με τον αριθμό των εργασίμων ημερών και έτσι βρίσκεται η μέση ημερήσια αμοιβή, η οποία προστίθεται στο ημερομίσθιο και στη συνέχεια το άθροισμα αυτό πολλαπλασιάζεται με τον αριθμό της άδειας. Ανάλογα προσαυξάνεται και το επίδομα αδείας.

Σύμφωνα με τις αριθμ. 8900/1946 και 25825/51 κοινές Υπουργικές αποφάσεις (Οικονομικών και Εργασίας) στο προσωπικό όλων των επιχειρήσεων και εργασιών που απασχολείται τις Κυριακές κλπ. εξαιρέσιμες ημέρες αργίας παρέχεται πρόσθετη αμοιβή, η οποία ανέρχεται στο 75% του 1/25 του νομίμου μηνιαίου μισθού ή του νομίμου ημερομισθίου.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο Σ60/5/5183/31-3-80 του τ. Υπουργείου Προεδρίας της Κυβέρνησης κατά την αληθή έννοια των διατάξεων του Ν.993/1979 για εργασία του προσωπικού, που απασχολείται με σχέση ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, ΟΤΑ και λοιπά ΝΠΔΔ κατά τις Κυριακές και αργίες οφείλεται η προσαύξηση 75%.

Δικαιούνται την παραπάνω προσαύξηση 75% εφόσον εργασθούν Κυριακές και αργίες, όχι όμως κατά τις ημιαργίες.[4]


Γι' αυτό κι εμείς, ως Χριστιανοί
θέλουμε να τιμήσουμε 
την Ημέρα της Αναστάσεως 
αγαπητοί αναγνώστες, 
που μας υπενθυμίζει 
η εκκλησιαστική λειτουργική μας 
παράδοση κάθε ΚΥΡΙΑΚΗ.

.✟. Χριστός Ανέστη .✟.


Πηγές/παραπομπές:
1. «Μετά από 1700 χρόνια» ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΕΡΑ / logia-tou-aera.blogspot.gr
2. «Ιστορικές εκκλησιαστικές αναφορές» (Ο Αλεξανδρουπόλεως: «Η σημασία της αργίας της Κυριακής») από Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας / www.oodegr.com
3. Απόσπασμα από τις Διδαχές του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού / users.uoa.gr/nektar/orthodoxy
4. «Τι ορίζει η εργατική νομοθεσία για την αργία της Κυριακής» Κων/νος Ι. Τζιμάνης, τ. Δ/ντης Υπουργείου Εργασίας, Σύμβουλος σε Εργατικά Θέματα. in.gr/forologia











Δείτε ακόμη...

FaceBook
group: Ορθοδοξία, Θρησκεία και πολιτική 24 Αυγούστου 2015
Σοφία Ντρέκου 3 Νοεμβρίου 2013 στις 12:17 μ.μ.
Σοφία Ντρέκου 3 Νοεμβρίου 2013

Στίχοι, Μουσική Ελένη Βιτάλη









Τσίτσος Βασίλειος: Για τα κοινωνικά ωφέλη του Ορθόδοξου εορτολογίου, ως ημέρα αφοσίωσης του Ανθρώπου σε ουσιαστικές οντολογικές ανάγκες, πέραν του άρτου, είθε να αξιώσει ο Θεός, να αναφερθούμε κάποια άλλη στιγμή. ευχαριστώ για την υπομονή σας, θα σας ήμουν ευγνώμων αν γράφατε την άποψή σας. Ανα - λογιστείτε με την θεά (με μικρό θήτα προς αποφυγήν παρεξηγήσεως) Ελένη Βιτάλη. 24 Αυγούστου 2015 στις 3:32 μ.μ.

Τσίτσος Βασίλειος: Εν τω μεταξύ θυμήθηκα μια λαϊκή φράση του συγχωρεμένου πατέρα μου, που απέφευγε να εργάζεται, Κυριακές και μεγάλες εορτές, παρά τις τεράστες ανάγκες που είχαμε και όταν τον ρωτούσαν γιατί απαντούσε: Γιατί τα λεφτά της Κυριακής και της γιορτής τα παίρνει ο διάβολος, έλεγε ο Κοσμάς ο Αιτωλός...γι' αυτό !!!

Σοφία Ντρέκου 28 Ιανουαρίου 2015: Θυμάστε την ανάρτηση αυτή; Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013 ήταν... και σήμερα είδαμε φως από τους «άθεους»... αυτά τα ολίγα.

«Γ. Σταθάκης: Κλειστά θα παραμένουν τα καταστήματα τις Κυριακές. Επανέρχεται το μέτρο της Κυριακάτικης αργίας σύμφωνα με τις δηλώσεις του υπουργού οικονομίας Γιώργου Σταθάκη.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας παράδοσης παραλαβής του Υπουργείου σήμερα το μεσημέρι, ο νέος υπουργός εξήγγειλε τα άμεσα μέτρα-σημεία της νέας ηγεσίας του Υπουργείου. Μέσα σε αυτά, περιλαμβάνεται η κατάργηση του μέτρου της λειτουργίας των καταστημάτων κατά τη διάρκεια της Κυριακάτικης αργίας. Αξίζει να σημειώσουμε ότι το μέτρο είχε προκαλέσει τεράστιες αντιδράσεις στον κλάδο των εμποροϋπαλλήλων αλλά και αρκετών καταστημαρχών.» (alfavita.gr)












13 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Να σας ενημερώσω οταν την Κυριακή αραζετε στις καφετέριες κάποιοι δουλεουν......εδω και χρονια ελεος...

Nikos Vyth είπε...

Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἔδωσε ἰδιαίτερη ἔμφαση στό νά παύσουν οἱ σκλαβωμένοι Ἕλληνες νά πραγματοποιοῦν ἐμπορικές συναλλαγές κατά τήν Κυριακή. Χάρη στό κήρυγμά του καί μόνον (κάτι πού εἶναι ἐνδεικτικό τοῦ σεβασμοῦ τοῦ λαοῦ πρός τόν Ἅγιο) τά παζάρια ἔπαυσαν νά γίνονται Κυριακή καί μεταφέρθηκαν τό Σάββατο. Τό γεγονός αὐτό μάλιστα ὁ Ἅγιος τό πλήρωσε μέ τήν ἴδια του τή ζωή ἀφοῦ κατέστη μισητός σέ μέλη τῆς Ἑβραϊκῆς ἐμπορικῆς κοινότητας τῆς ἐποχῆς πού εἶδαν νά πλήττονται τά συμφέροντά τους, μιᾶς καί τά κυριακάτικα παζάρια εἶχαν καθιερωθεῖ ἀπό αὐτούς. Διέβαλαν λοιπόν τόν Ἅγιο στούς Τούρκους καί δωροδόκησαν αὐτούς ὥστε νά τόν σφαγιάσουν τήν 24η Αὐγούστου τοῦ 1779. Εἶναι χαρακτηριστικός ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου: ” ….. Δέκα χιλιάδες χριστιανοί μέ ἀγαποῦνε καί ἕνας μέ μισεῖ. Χίλιοι Τοῦρκοι μέ ἀγαποῦνε καί ἕνας ὄχι τόσον. Δέκα χιλιάδες ῾Ἑβραῖοι θέλουν τόν θάνατόν μοῦ καί ἕνας ὄχι”.
Σήμερα λοιπόν, διακόσια τριάντα τρία χρόνια μετά τό μαρτύριο τοῦ Πατροκοσμά οἱ «ἐλεύθεροι» Ἕλληνες, μετά βαΐων καί κλάδων ἀνυπομονοῦμε τίς Κυριακές πού θά μποροῦμε νά ψωνίζουμε τά ὑπέρ πάντων καταναλωτικά ἀγαθά πού ἐπιθυμοῦμε. Ἐπιτέλους γινήκαμε Νέα Υόρκη καί Λονδίνο! Φθάσαμε στά ὕψη τῆς Δύσεως ἤ μήπως κάτι λάθος πάμε νά κάνουμε; Ποιά ἄραγε ἡ πρόβλεψη τοῦ Ὑπουργείου Ἀνάπτυξης γιά τήν δυνατότητα παρακολούθησης τῆς Κυριακάτικης Λειτουργίας ἀπό τούς ἐμπόρους καί τούς ἐργαζομένους στά ἐμπορικά καταστήματα; Καμία.

Ανώνυμος είπε...

Αναρωτιέμαι, είναι τόσο δύσκολο να καταλάβει ένας μη χριστιανός το πρόβλημα με την εργασία την Κυριακή; Δεν πρόκειται απλώς για τη ΜΙΑ μέρα την εβδομάδα που σου ζητά ο Θεός να Του αφιερώσεις (άλλωστε αν αδιαφορείς για το Θεό αδιαφορείς και για τις οδηγίες Του), είναι και η ΜΙΑ ημέρα της εβδομάδας που είχε μείνει ελεύθερη για όλα τα μέλη της οικογένειας, μαθητές και εργαζομένους, για να την περάσουν μαζί και να ισχυροποιήσουν τους μεταξύ τους δεσμούς. Μέσα σε αυτή τη λογική δούλευαν πάντα τις Κυριακές τα εστιατόρια, οι καφετέριες και τα ζαχαροπλαστεία, ώστε να μπορούν οι οικογένειες να βγαίνουν για μια βόλτα, να επισκεφτούν συγγενείς και φίλους κτλ. Το Σάββατο ήδη καταργήθηκε. Αν καταργηθεί και η Κυριακή πλέον το κάθε σπίτι θα είναι απλώς ένα κτίριο, στο οποίο μπαίνει ο ένας, βγαίνει ο άλλος, δε συναντιούνται παρά στις 11 το βράδυ, και δώστου διαζύγια και κατεστραμμένες παιδικές ψυχές. Στο τέλος όλοι θα δουλεύουμε σαν σκλάβοι, οικογένειες δε θα δημιουργούνται (ήδη οι εκτρώσεις αγγίζουν τις 500.000) και το ελληνικό έθνος θα σβήσει από μόνο του, ήσυχα και ωραία, χάρη στην ίδια του τη βλακεία. Τόσο απλά. Το μέτρο είναι τρομακτικά έξυπνο και κατευθυνόμενο από αντίχριστες δυνάμεις, κι αν σε κάποιους προοδευτικούς φαίνεται γελοίος ο όρος "αντίχριστος", ας τον αντικαταστήσει με τη λέξη "αντεθνικός". Με τη σειρά μου θα πω: ΕΛΕΟΣ!!!

Ανώνυμος είπε...

Που λεει η γραφη οτι πρεπει να κρατουμε την Ημερα του Ηλιου 'η Απολλωνα στην Ελλαδα; ο λογος που αλλαξε η μερα και ειναι σωστα μεχρι εκει αυτα που γραφεις ειναι:Ο Κωνσταντίνος με Αυτοκρατορικό Διάταγμα της 3ης Μαρτίου 321 προς τη Ρώμη, επιβάλλει την πρώτη ημέρα της εβδομάδος ως ημέρα αργίας. Το Διάταγμα εντέλλεται όπως «όλοι οι δικασταί, ο λαός της πόλεως και αι λοιπαί εργασίαι οφείλουν να καταπαύουν κατά την αξιοσέβαστον ημέραν του Ηλίου» (C 111,12 2, in Corpus Juris Civilis τ. II, Codex Justinianus, Berlin 1927).Το ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι, θέλουμε να τιμήσουμε την Ημέρα της Αναστάσεως, που μας υπενθυμίζει η εκκλησιαστική λειτουργική μας παράδοση κάθε μερα του Ηλιου ειναι γιατι απλα θελετε να τυρησετε αυτο που ο Κων/νος θελει δηλ «όλοι οι δικασταί, ο λαός της πόλεως και αι λοιπαί εργασίαι οφείλουν να καταπαύουν κατά την αξιοσέβαστον ημέραν του Ηλίου» ΑΥΤΗ Η ΜΕΡΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Η ΨΕΥΤΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΔΙΑΛΕΞΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΔΙΔΑΩΕ ΓΙΑ ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΜΥΣΤΙΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΛΑΤΡΕΙΑ

Ανώνυμος είπε...

και ο υπουργός Παιδείας δήλωσε ότι αν ένα σχολείο κάνει κατάληψη τότε οι 3 πρώτες μέρες θα αναπληρωθούν με ισάριθμες μέρες μάθημα από τη Μ. Εβδομάδα...

Ανώνυμος είπε...

Η εκκλησία γιατί λειτουργεί τις Κυριακές επί τόσους αιώνες; και όχι μόνο λειτουργεί αλλά πραγματοποιει και εμπορικές συναλλαγές όπως ο δίσκος και η πώληση κεριών. Τι λένε τα αποστολικα κείμενα γιαυτο;

Ανώνυμος είπε...

http://ethniki-eteria.blogspot.gr/2013/08/3.html

enaoum είπε...

και μονο για ανθρωπιστικους λογους η κυριακη θα πρεπει να ειναι αργια . γιατι για οποιοονδηποτε αλλο λογο εχει ηδη καταργηθει . σκεφτειτε ποσα επαγγελματα εργαζονται την ημερα αυτη απο αρχαιοτατων χρονων χωρις καμια διαμαρτυρια και ενοχληση ακομα και γιατην εκκλησια. νοσοκομεια σωματα ασφαλειας,κτελ καταστηματα φαγητων παραθαλασσιεσ δραστηριοτητες και τοσα αλλα . ελεος πια οι συνθηκες και οι αναγκες εχουν αλλαξει . μηπως πρεπει να υπαρξει προσαρμογει?

Ανώνυμος είπε...

Εάν δεν πρόκειται για εργασία εθνικής ασφάλειας η ιατρικής μορφής παράτα την και βρες άλλη.

Ανώνυμος είπε...

Όποιος δε θέλει να ακούσει δεν ακούει, αυτό έχω καταλάβει. Τα καταστήματα φαγητών κτλ εξήγησα με ποια λογική δούλευαν. Τα άλλα που αναφέρατε, νοσηλευτές, σώματα ασφαλείας κτλ είναι λειτουργήματα. Οι άνθρωποι που τα ασκούν υπηρετούν τον πολίτη και έχουν συναίσθηση αυτού του καθήκοντος, δε θυσιάζουν τις κυριακάτικες ώρες με την οικογένειά τους στο βωμό του κέρδους για μια πολυεθνική. Γι' αυτό και δούλευαν ακριβώς επί τόσους αιώνες αδιαμαρτύρητα. Κι αν δεν καταλαβαίνετε από τέτοια συναισθηματικά, σκεφτείτε τις οικονομικές συνέπειες: οι μόνοι που θα βγουν κερδισμένοι είναι οι μεγάλες αλυσίδες. Όσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν μείνει ανοιχτές δε θα αντέξουν τον ανταγωνισμό και θα κλείσουν. Κι όλα αυτά επιδή δεν μπορούμε μια ρημάδα μέρα της εβδομάδας να μην ψωνίσουμε. Κατά τα άλλα γκρινιάζουμε ότι δε μας φτάνουν οι μισθοί.
Συνθήκες έχουν υπάρξει και πολύ χειρότερες. Οι άνθρωποι άλλαξαν. "Μ..ας είμαι εγώ που δουλεύω Κυριακή; Να δουλεύουν όλοι!"

Ανώνυμος είπε...

Μα το πρόβλεψαν! Θα ανοίγουν τα μαγαζιά στις 11 για να προλαβαίνεις να "εκκλησιαστείς"! Λες και αν ξέρει ο μαύρος ο υπάλληλος ότι θα δουλεύει και την Κυριακή θα βρεί κουράγιο να κόψει από το σαββατιάτικο ύπνο του για να προλάβει να πάει και στην εκκλησία.

Ανώνυμος είπε...

Από αυτό που είπες φαίνεται ότι έχεις να πατήσεις σε εκκλησία απ' όταν βαφτίστηκες. Η Εκκλησία δεν είναι μαγαζί, γιορτάζει κάθε Κυριακή γιατί Κυριακή αναστήθηκε ο Χριστός. Το παγκάρι και ο δίσκος δεν είναι εμπορική συναλλαγή γιατί πολύ απλά δεν αγοράζεις τίποτα. Είναι στήριξη του φιλοπτώχου της ενορίας σου. Δίνεις αν έχεις, αν θες και όσα θες. Πολύ δε δίνουν τίποτα ούτε για το κερί που παίρνουν.
Σύντομα που θα τρέχουμε όλοι στα συσσίτια της εκκλησίας για να φάμε να δούμε αν θα βγάζεις αυτή την ειρωνεία.

Ανώνυμος είπε...

Θα με προσλάβεις εσύ;