Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013

Μετά από 1700 χρόνια σήμερα καταπατείται η Αργία της Κυριακής!


Μετά από 1700 χρόνια σήμερα καταπατείται η Αργία της Κυριακής!
Αὐτὴ τὴν Κυριακὴ κᾶνε τὴν ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!
Σοφία Ντρέκου

Μετὰ ἀπὸ 1700 χρόνια, σήμερα Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013
καταπατείται ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς μὲ ἀπόφαση τῆς κυβερνήσεως...

Τὰ τελευταία 3 χρόνια ἔχουμε δεχτεῖ ὡς κοινωνία μία πληθώρα μέτρων ποὺ ὑποτίθεται πάρθηκαν γιὰ τὴν σωτηρία μας ἀλλὰ, οὐσιαστικὰ ὁδηγοῦν μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια σὲ μεγαλύτερη φτωχοποίηση τοῦ λαοῦ καὶ ξεπούλημα τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων τῆς πατρίδας μας.

Τὰ μέτρα βέβαια δὲν ἀγγίζουν ὅλο αὐτὸ τὸ διεφθαρμένο οἰκονομικοπολιτικὸ καθεστὼς τῆς μεταπολίτευσης γιὰ τὸ ὁποῖο ἡ δικαιοσύνη καὶ οἱ νόμοι εἶναι ἄγνωστες λέξεις καὶ ποὺ προσπαθεῖ μὲ νύχια καὶ μὲ δόντια νὰ διατηρήσει τὴν ἐξουσία στὰ βαμμένα μὲ τὸ αἷμα πολλῶν Ἑλλήνων ποὺ ἔχουν αὐτοκτονήσει χέρια του.

Μέσα σὲ αὐτὰ τὰ 3 χρόνια οἱ πλατεῖες γέμισαν μὲ ἀγανακτισμένους πολίτες, ἀπεργίες καὶ συλλαλητήρια ἔγιναν, δημόσια κτήρια καταλήφθηκαν ὡστόσο τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν σταμάτησε κανένα μέτρο ἀπὸ τὸ νὰ ἐφαρμοστεῖ. Ἀκόμη καὶ σὲ αὐτὸ τὸ στημένο παιχνίδι τῶν ἐκλογῶν, ὁ νεοέλληνας ἀπέδειξε σὲ μεγάλο ποσοστὸ ὅτι φοβᾶται νὰ ἔρθει ἀπέναντι σὲ αὐτοὺς ποὺ βρίζει ὅλη μέρα, ἴσως λόγου φόβου ἴσως καὶ λόγω ὅτι εἶναι ἐξαρτημένος ἀπὸ αὐτὴ τὴν σάπια κατάσταση ποὺ καὶ ὁ ἴδιος βοήθησε νὰ δημιουργηθεῖ. 

Τὸ μέλλον θὰ....ἐπαληθεύσει ἢ θὰ διαψεύσει πολλοὺς ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ βολεμένος καὶ καλοζωισμένος νεοέλληνας δὲν ἔχει πιθανὸν τὰ ἀντισώματα ἀντίστασης ποὺ ἀπαιτοῦνται γιὰ νὰ βάλει ἕνα τέλος σὲ αὐτὴ τὴν καταστροφικὴ πορεία ποὺ προδιαγράφεται γιὰ τὴν χώρα μας.

Ἔτσι λοιπὸν ἀφοῦ ξεχειλίζουν τὰ χρήματα ἀπὸ τὶς τσέπες μας, ἀφοῦ ἡ ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας μᾶς ἔχει ξεπεράσει σὲ ρυθμοὺς αὐτὴ τῆς Κίνας, ἀφοῦ τὸ success story παίρνει σάρκα καὶ ὀστᾶ, εἶχαν τὴ φαεινὴ ἰδέα νὰ ἀνοίξουν τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα τὴν Κυριακή, ἀρχῆς γενομένης στὴν Θεσσαλονίκη τὴν Κυριακὴ 3 Νοεμβρίου.

Ἀρχικὰ εἶπαν τὸ μέτρο θὰ εἶναι γιὰ λίγες Κυριακὲς ἀλλὰ οὐσιαστικὰ ἐπιθυμοῦν νὰ τὸ ἐφαρμόσουν σὲ ὅλες.

Καὶ τὸ ἐρώτημα ποὺ προκύπτει γιὰ ἕναν ἁπλὸ ἄνθρωπο ποὺ σκέπτεται καὶ κρίνει ὁ ἴδιος γιὰ τὸν ἑαυτό του καὶ ὄχι οἱ τηλεπαρουσιαστὲς τῶν εἰδήσεων γιὰ αὐτόν, εἶναι «μὰ καλὰ ὁ χρόνος μᾶς λείπει γιὰ νὰ ψωνίσουμε ἢ τὰ χρήματα;»

Τὴν ἀπάντηση τὴν ξέρουν καὶ τὴν ξέρουμε ὅλοι μας. 

Σὲ μία οἰκονομία ὅπου ἡ ἀνεργία εἶναι ὁ μοναδικὸς δείκτης ποὺ ἀνεβαίνει, ὅπου ὁ ἐμπορικός της κόσμος μαραζώνει καθημερινά, ποὺ τὰ λουκέτα ἔχουν πάρει διαστάσεις ἐπιδημίας καὶ ὅπου τὸ πιὸ συχνὸ ποὺ βλέπει κανεὶς στὶς βιτρίνες τῶν καταστημάτων εἶναι τὸ «Ἐνοικιάζεται», τὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων τὶς Κυριακὲς ἀποτελεῖ ἕνα ἀκόμη χτύπημα στὴν μικρομεσαία ἑλληνικὴ ἐπιχείρηση ποὺ δὲν θὰ μπορέσει νὰ ἀντέξει τὸν ἀνταγωνισμὸ πρὸς τὰ ἐμπορικά, κυρίως ξένων συμφερόντων, πολυκαταστήματα.

Δὲν χτυπιέται ὅμως μόνο ὁ μικρομεσαῖος Ἕλληνας ἔμπορος ἀλλὰ καὶ ὁ ἐργαζόμενος καθὼς ἀρκετοὶ ἐργοδότες ἔχουν τὴν πάγια τακτικὴ νὰ μὴν ἀποζημιώνουν μὲ τὸν νόμιμο τρόπο τοὺς ὑπαλλήλους τους, δηλαδὴ μὲ προσαύξηση 75% καὶ ρεπό.

Δὲν εἶναι ὅμως μόνο τὸ οἰκονομικὸ σκέλος σὲ αὐτὴ τὴν ἱστορία. 

Ἡ Κυριακὴ γιὰ τοὺς Ἕλληνες εἶναι ἱερὴ μέρα μὲ ὅλη της τὴν σημασία. Πέρα ἀπὸ τὸ θρησκευτικὸ κομμάτι τῆς Κυριακάτικης ἀργίας καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς λειτουργίας ἐκείνη τὴν ἡμέρα σμίγει ἡ οἰκογένεια καὶ οἱ φίλοι γύρω ἀπὸ τὸ μεσημεριανὸ τραπέζι. Αὐτὴ τὴν παραδοσιακὴ κατάσταση γιὰ τὴν ἑλληνικὴ οἰκογένεια ἔρχονται τώρα οἱ φωστῆρες τῆς οἰκονομίας νὰ τὴν διαλύσουν. Γιατί ὁ ὑπάλληλος ποὺ ἐργάζεται σὲ ἕνα ἐμπορικὸ κατάστημα εἶναι ὁ/ἡ σύζυγός μας, ὁ γονιός μας, ὁ ἀδερφὸς ἢ ἀδερφή μας, τὸ παιδί μας. Καὶ ἂν ὁ ἔμπορος μίας μικρομεσαίας ἐπιχείρησης μπορεῖ νὰ ἀποφασίσει νὰ μὴν ἀνοίξει τὸ κατάστημά του, αὐτὸ δὲν ἰσχύει γιὰ ὅλα τὰ μεγάλα ἐμπορικὰ πολυκαταστήματα ποὺ στὸ βωμὸ τοῦ κέρδους μίας ἀκόμα ἐργάσιμης μέρας δὲν θὰ διστάσουν νὰ θυσιάσουν τὶς ἀνθρώπινες σχέσεις.

Αὐτὴ τὴ φορὰ τὰ πράματα ὅμως δὲν εἶναι τόσο δύσκολα γιὰ νὰ ἀντιδράσεις νεοέλληνα. Δὲν χρειάζεται νὰ κάνεις ἀπεργία, νὰ κατέβεις νὰ ἀποκλείσεις τὴν εἴσοδο κάποιου καταστήματος, νὰ συγκρουστεῖς μὲ τὴν ἀστυνομία. Ἁπλὰ κᾶνε αὐτὸ ποὺ ἔκανες τόσα χρόνια. Κάτσε σπίτι σου, πᾶνε βόλτα, βγὲς ἔξω γιὰ καφὲ ἢ γιὰ φαγητό. Ἁπλὰ μὴ πᾶς γιὰ ψώνια. Ὁ καθένας ποὺ θὰ πάει γιὰ ψώνια ἐπιβραβεύει καὶ δικαιώνει τὴν ἐπιλογὴ αὐτῶν ποὺ ἀποφάσισαν νὰ ἐπιτρέψουν τὸ ἄνοιγμα τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων τὴν Κυριακή. Ἂν τώρα ποὺ ξεκινάει νὰ ἐφαρμόζεται τὸ μέτρο αὐτὸ δὲν ὑπάρξει ἀνταπόκριση ἀπὸ τὸν κόσμο, ὁ ἴδιος ὁ ἐμπορικὸς κόσμος θὰ τὸ παραμερίσει.

Ὁ καθένας ποὺ θὰ σκεφτεῖ τὴν Κυριακὴ νὰ μπεῖ σὲ ἕνα κατάστημα γιὰ ἀγορὲς, πρὶν σκεφτεῖ ἂν θὰ τοῦ ταιριάζουν τὰ παπούτσια ἢ τί χρῶμα θὰ πάρει τὸ φόρεμα, ἂς ἀναλογιστεῖ ὅτι ὁ ὑπάλληλος ποὺ θὰ τὸν ἐξυπηρετήσει δὲν εἶναι ἐκείνη τὴ στιγμὴ μαζὶ μὲ τὴν οἰκογένειά του καὶ τὰ ἀγαπημένα τοῦ πρόσωπα. (πηγή)

Ας δούμε μερικές ιστορικές εκκλησιαστικές αναφορές 
περί της Αργίας της Κυριακής.

Ο Απ. Παύλος θεωρεί την εργασία μεγάλο και ισχυρό παράγοντα για την καλλιέργεια των αρετών, παράλληλα όμως, οι Χριστιανοί ενθυμούμενοι ότι ο Χριστός αναστήθηκε τη «μία των Σαββάτων» δηλ. την επομένη ημέρα, και θέλοντας να την τιμήσουν, δεν την ονόμασαν ημέρα αργίας αλλά ημέρα αγιασμού, κατά την οποία συγκεντρώνονταν για να τελέσουν το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Ο Μέγας και Ισαπόστολος Κωνσταντίνος με Αυτοκρατορικό Διάταγμα της 3ης Μαρτίου 321 προς τη Ρώμη, επιβάλλει την πρώτη ημέρα της εβδομάδος ως ημέρα αργίας. Το Διάταγμα εντέλλεται όπως «όλοι οι δικασταί, ο λαός της πόλεως και αι λοιπαί εργασίαι οφείλουν να καταπαύουν κατά την αξιοσέβαστον ημέραν του Ηλίου» (C 111,12 2, in Corpus Juris Civilis τ. II, Codex Justinianus, Berlin 1927). Οι ειδωλολάτρες ονομάζουν την ημέρα «Sunday» (Sun = ήλιος) και οι Χριστιανοί «Κυριακή» επειδή ο Κύριος είναι ο ήλιος της Δικαιοσύνης.

Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός για την Ημέρα της Κυριακής

Πρέπει καί ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, νά χαιρώμεθα πάντοτε, μά περισσότερον τήν Κυριακήν, ὁπού εἶνε ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ μας.

Διότι Κυριακήν ἡμέραν ἔγινεν ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας.

Κυριακήν ἡμέραν μέλλει ὁ Κύριος νά ἀναστήση ὅλον τόν κόσμον.

Πρέπει καί ἡμεῖς νά ἐργαζώμεθα τάς ἕξ ἡμέρας διά ταῦτα τά μάταια, γήϊνα καί ψεύτικα πράγματα, καί τήν Κυριακήν νά πηγαίνωμεν εἰς τήν ἐκκλησίαν καί νά στοχαζώμεθα τάς ἁμαρτίας μας, τόν θάνατον, τήν κόλασιν, τόν παράδεισον, τήν ψυχήν μας ὁπού εἶνε τιμιωτέρα ἀπό ὅλον τόν κόσμον, καί ὄχι νά πολυτρώγωμεν, νά πολυπίνωμεν καί νά κάμνωμεν ἁμαρτίας.

Oὔτε νά ἐργαζώμεθα καί νά πραγματευώμεθα τήν Κυριακήν.
 
Ἐκεῖνο τό κέρδος ὁπού γίνεται τήν Κυριακήν εἶνε ἀφωρισμένο καί κατηραμένο, καί βάνετε φωτιά καί κατάρα εἰς τό σπίτι σας καί ὄχι εὐλογίαν καί ἤ σέ θανατώνει ὁ Θεός παράκαιρα, ἤ τήν γυναίκα σου, ἤ τό παιδί σου, ἤ τό ζῶον σου ψοφᾷ, ἤ ἄλλον κακόν σου κάμνει.

Ὅθεν, ἀδελφοί μου, διά νά μή πάθετε κανένα κακόν, μήτε ψυχικόν μήτε σωματικόν, ἐγώ σᾶς συμβουλεύω νά φυλάγετε τήν Κυριακήν, ὡσάν ὁπού εἶνε ἀφιερωμένη εἰς τόν Θεόν.

Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε, χριστιανοί μου;

Τήν φυλάγετε τήν Κυριακήν;

Ἄν εἶσθε χριστιανοί, νά τήν φυλάγετε.

Ἔχετε ἐδῶ πρόβατα; Τό γάλα τῆς Κυριακῆς τί τό κάμνετε; Ἄκουσε, παιδί μου· νά τό σμίγης ὅλο καί νά τό κάμνης ἑπτά μερίδια· καί τά ἕξ μερίδια κράτησέ τα διά τόν ἑαυτόν σου, καί τό ἄλλο μερίδιον τῆς Κυριακῆς, ἄν θέλης, δῶσέ το ἐλεημοσύνην εἰς τούς πτωχούς ἤ εἰς τήν Ἐκκλησίαν, διά νά εὐλογήση ὁ Θεός τά πράγματά σου.

Καί ἄν τύχη ἀνάγκη καί θέλης νά πωλήσης πράγματα φαγώσιμα τήν Κυριακήν, ἐκεῖνο τό κέρδος μή τό σμίγεις εἰς τήν σακκούλα σου, διότι τήν μαγαρίζει, ἀλλά δῶσέ τα ἐλεημοσύνην, διά νά σᾶς φυλάγη ὁ Θεός.
(Απόσπασμα από τις Διδαχές του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού)

Γι'αυτό κι εμείς, ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι, θέλουμε να τιμήσουμε την Ημέρα της Αναστάσεως αγαπητοί αναγνώστες, που μας υπενθυμίζει η εκκλησιαστική λειτουργική μας παράδοση κάθε ΚΥΡΙΑΚΗ.

Ιεροσόλυμα ✬ Χριστός Ανέστη .✟.
Σοφία Ντρέκου / αέναη επΑνάσταση


Δείτε αν επιθυμείτε...

Σχόλια
Τσίτσος Βασίλειος: Σοφία μας, Είναι γνωστό τοις πάσι, ότι η "αργία της Κυριακής" μόνο αργία δεν είναι ...Η πρώτη ημέρα της Εβδομάδας έχει Αναστάσιμο πανηγυρικό χαρακτήρα και είναι αφιερωμένη στη σχέση του Ανθρώπου με το Θεό. Λέγοντας ότι είναι ημέρα του Κυρίου, (ούτως ή άλλως όλες οι μέρες του Θεού είναι) εννοούμε ότι κατά την Κυριακή αλλά και κάθε μεγάλη γιορτή που λέγαμε παλαιότερα , όταν δεν μας θεωρούσαν απλά παραγωγικές δυνάμεις που καταδεικνύει την αντίληψη περί Ανθρώπου, ως homo economicus, οι κοινότητες σε τοπικό, και οι κοινωνίες σε ευρύτερο πλαίσιο, κατακερμάτιζαν το χρόνο , εισάγοντας τις εορτές που φανέρωναν μεταξύ άλλων, ότι ουκ επ' άρτω μόνον ζήσεται άνθρωπος. Η εισαγωγή δηλαδή των εορτών αφ' εαυτής ελάμβανε πανηγυρικό χαρακτήρα, όχι λόγω ανάπαυσης, προς ανάληψη δυνάμεων ώστε να μεγιστοποιείται η απόδοση της εργατικής δύναμης, (η αντίληψη ότι ο άνθρωπος (εργάτης !!!) αποδίδει περισσότερο με την εντατικοποίηση και τον καταμερισμό εργασίας αποτελεί βασική αρχή της οικονομίας όλων των απόψεων και των αντιλήψεων ) αλλά προς υπενθύμιση του σκοπού για τον οποίο επλάσθη ο άνθρωπος σύμφωνα με την ορθόδοξη αντίληψη , είχε δηλαδή εσχατολογικό χαρακτήρα ... Μόνο αν θεωρήσουμε δηλαδή τον άνθρωπο ως εικόνα του Σαρκωθέντος Θεού, με σκοπό την ένωση του ανθρώπου με το Θεό μπορεί να βιωθεί ορθόδοξα το Νόημα όχι μόνο της Κυριακής αλλά, ολόκληρου του εορταστικού κύκλου της Εκκλησίας μας. Αν αντιθέτως ο άνθρωπος αντιμετωπίζεται ως εξάρτημα μηχανής και ο υιός του το ανταλλακτικό, κατά το γνωστό λαϊκό τραγούδι, τότε αυτομάτως ανατρέπεται η όλη οντολογική θεώρηση του Ανθρώπου, που υποκύπτει στη λογική της εκμετάλλευσης του Ανθρώπου από άνθρωπο, που είναι η αποκορύφωση της αμαρτίας ως αποτέλεσμα της άρνησης του ανθρώπου στην εντολή του Θεού και της επιλογής του "έσεσθαι ως θεοί" της εωσφορικής πλάνης. Αν λάβουμε υπόψη μας αυτά, κατανοείται, το πλαίσιο της επιλεγόμενης Ορθόδοξης Ασκητικής ως τρόπου ζωής, που περιλαμβάνει την ορθόδοξη θεώρηση του ανθρώπου ως πρόσωπο ως όντος δηλαδή που συσχετίζεται με τον Άλλο ως συν - άνθρωπο και οδηγεί στην συλλογική ενότητα του (κοινωνία), με το περιβάλλον ως οίκο που του παρέχει τα αναγκαία προς διαιώνιση του είδους του και κατ επέκταση, το σεβασμό και την φροντίδα του οίκου του ως εξαρτόμενος από αυτό τροφοδοτικά και όχι μόνον.αλλά και την εναπόθεση της ελπίδας του στο Δημιουργό, όσων δεν δύναται ως δημιούργημα να θέσει υπό τον οικολογικό έλεγχό του. Διασφαλίζεται έτσι η αρμονική συνύπαρξη του Ανθρώπου με τον Άλλο άνθρωπο ως συν Άνθρωπο, η αρμονική επιβίωσή του με το περιβάλλον που προϋποθέτει το σεβασμό και την προστασία του ,και με το Δημιουργό όχι ως γεννήτορα αλλά ως οδηγό προς την οντολογική ανέλιξή του. Έτσι ο άνθρωπος καθίσταται όχι κυρίαρχος αλλά αρμονικά ενταγμένος στο περιβάλλον στο οποίο κατέχει ως συντηρητής τη ιδιότητα του ανώτερου σε σχέση με την υλική δημιουργία είδος. Η ανατροπή όμως της οντολογικής αυτής θεώρησης του ανθρώπου από εικόνα του Θεού σε ένα ανώτερο θηλαστικό και ως εκ τούτου κυρίαρχου επί των άλλων, υποπίπτει στο βιολογικό νόμο της επικράτησης των ανώτερων ειδών, επί των ασθενέστερων, ή επί το απλοϊκότερον στο νόμο της ζούγκλας. Και είναι γνωστό ότι ο λύκος ποτέ δεν σκέπτεται ότι το αρνί θέλει και αυτό να ζήσει. Ο άνθρωπος όμως πλεονεκτεί έναντι των άλλων όντων του περιβάλλοντός του ως πρός το λογικό. Η εωσφορική όμως αυτοθέωσή του μετέτρεψε αιρετικά το Λόγο σε διάνοια, με τον αποκλεισμό της θεώρησης του Λόγου ως ισσοροπίας, και την θεώρησή του απλά ως αντι- ληπτική και γνωστική, ικανότητα. Έτσι η διαταραχή της ισσόροπης ιδιότητας του νου , ανέτρεψε την αρμονική σχέση του ανθρώπου , με τον άλλο άνθρωπο, το Θεό και το Περιβάλλον. Ό άλλος άνθρωπος από συν - άνθρωπος θεωρείται, αντι - παλος στην προσπάθεια της επιβίωσης, το περιβάλλον, ως πηγή εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων προς επιβίωσή του , υπό το πρίσμα της κοντόφθαλμης εγωϊστικής θεώρησης, φάγωμεν πίωμεν, αύριο γαρ αποθνήσκομεν. και επομένως απεμπολείται η Αναστάσιμος προσδοκία ως σκάνδαλον ή μωρία, και ως εκ τούτου η Αναστάσιμος Κυριακή , αποτελεί φραγμό στην παραγωγικότητα, και την περαιτέρω εκμετάλλευση ενώ θυμίζει την παρουσία του Θεού ανάμεσά μας, γεγονός αντίθετον προς την εγωϊστική αυτοθέωσή μας ...
Τσίτσος ΒασίλειοςΓια τα κοινωνικά ωφέλη του Ορθόδοξου εορτολογίου, ως ημέρα αφοσίωσης του Ανθρώπου σε ουσιαστικές οντολογικές ανάγκες, πέραν του άρτου, είθε να αξιώσει ο Θεός, να αναφερθούμε κάποια άλλη στιγμή. ευχαριστώ για την υπομονή σας, θα σας ήμουν ευγνώμων αν γράφατε την άποψή σας. Ανα - λογιστείτε με την θεά (με μικρό θήτα προς αποφυγήν παρεξηγήσεως) Ελένη Βιτάλη. 24 Αυγούστου στις 3:32 μ.μ.
Τσίτσος Βασίλειος: Εν τω μεταξύ θυμήθηκα μια λαϊκή φράση του συγχωρεμένου πατέρα μου, που απέφευγε να εργάζεται, Κυριακές και μεγάλες εορτές, παρά τις τεράστες ανάγκες που είχαμε και όταν τον ρωτούσαν γιατί απαντούσε: Γιατί τα λεφτά της Κυριακής και της γιορτής τα παίρνει ο διάβολος, έλεγε ο Κοσμάς ο Αιτωλός...γι΄αυτό !!!

Σοφία Ντρέκου28 Ιανουαρίου 2015Αθήνα · Θυμάστε την ανάρτηση αυτή; Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2013 ήταν... και σήμερα είδαμε φως από τους «άθεους»... αυτά τα ολίγα.

13 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Να σας ενημερώσω οταν την Κυριακή αραζετε στις καφετέριες κάποιοι δουλεουν......εδω και χρονια ελεος...

Nikos Vyth είπε...

Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἔδωσε ἰδιαίτερη ἔμφαση στό νά παύσουν οἱ σκλαβωμένοι Ἕλληνες νά πραγματοποιοῦν ἐμπορικές συναλλαγές κατά τήν Κυριακή. Χάρη στό κήρυγμά του καί μόνον (κάτι πού εἶναι ἐνδεικτικό τοῦ σεβασμοῦ τοῦ λαοῦ πρός τόν Ἅγιο) τά παζάρια ἔπαυσαν νά γίνονται Κυριακή καί μεταφέρθηκαν τό Σάββατο. Τό γεγονός αὐτό μάλιστα ὁ Ἅγιος τό πλήρωσε μέ τήν ἴδια του τή ζωή ἀφοῦ κατέστη μισητός σέ μέλη τῆς Ἑβραϊκῆς ἐμπορικῆς κοινότητας τῆς ἐποχῆς πού εἶδαν νά πλήττονται τά συμφέροντά τους, μιᾶς καί τά κυριακάτικα παζάρια εἶχαν καθιερωθεῖ ἀπό αὐτούς. Διέβαλαν λοιπόν τόν Ἅγιο στούς Τούρκους καί δωροδόκησαν αὐτούς ὥστε νά τόν σφαγιάσουν τήν 24η Αὐγούστου τοῦ 1779. Εἶναι χαρακτηριστικός ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου: ” ….. Δέκα χιλιάδες χριστιανοί μέ ἀγαποῦνε καί ἕνας μέ μισεῖ. Χίλιοι Τοῦρκοι μέ ἀγαποῦνε καί ἕνας ὄχι τόσον. Δέκα χιλιάδες ῾Ἑβραῖοι θέλουν τόν θάνατόν μοῦ καί ἕνας ὄχι”.
Σήμερα λοιπόν, διακόσια τριάντα τρία χρόνια μετά τό μαρτύριο τοῦ Πατροκοσμά οἱ «ἐλεύθεροι» Ἕλληνες, μετά βαΐων καί κλάδων ἀνυπομονοῦμε τίς Κυριακές πού θά μποροῦμε νά ψωνίζουμε τά ὑπέρ πάντων καταναλωτικά ἀγαθά πού ἐπιθυμοῦμε. Ἐπιτέλους γινήκαμε Νέα Υόρκη καί Λονδίνο! Φθάσαμε στά ὕψη τῆς Δύσεως ἤ μήπως κάτι λάθος πάμε νά κάνουμε; Ποιά ἄραγε ἡ πρόβλεψη τοῦ Ὑπουργείου Ἀνάπτυξης γιά τήν δυνατότητα παρακολούθησης τῆς Κυριακάτικης Λειτουργίας ἀπό τούς ἐμπόρους καί τούς ἐργαζομένους στά ἐμπορικά καταστήματα; Καμία.

Ανώνυμος είπε...

Αναρωτιέμαι, είναι τόσο δύσκολο να καταλάβει ένας μη χριστιανός το πρόβλημα με την εργασία την Κυριακή; Δεν πρόκειται απλώς για τη ΜΙΑ μέρα την εβδομάδα που σου ζητά ο Θεός να Του αφιερώσεις (άλλωστε αν αδιαφορείς για το Θεό αδιαφορείς και για τις οδηγίες Του), είναι και η ΜΙΑ ημέρα της εβδομάδας που είχε μείνει ελεύθερη για όλα τα μέλη της οικογένειας, μαθητές και εργαζομένους, για να την περάσουν μαζί και να ισχυροποιήσουν τους μεταξύ τους δεσμούς. Μέσα σε αυτή τη λογική δούλευαν πάντα τις Κυριακές τα εστιατόρια, οι καφετέριες και τα ζαχαροπλαστεία, ώστε να μπορούν οι οικογένειες να βγαίνουν για μια βόλτα, να επισκεφτούν συγγενείς και φίλους κτλ. Το Σάββατο ήδη καταργήθηκε. Αν καταργηθεί και η Κυριακή πλέον το κάθε σπίτι θα είναι απλώς ένα κτίριο, στο οποίο μπαίνει ο ένας, βγαίνει ο άλλος, δε συναντιούνται παρά στις 11 το βράδυ, και δώστου διαζύγια και κατεστραμμένες παιδικές ψυχές. Στο τέλος όλοι θα δουλεύουμε σαν σκλάβοι, οικογένειες δε θα δημιουργούνται (ήδη οι εκτρώσεις αγγίζουν τις 500.000) και το ελληνικό έθνος θα σβήσει από μόνο του, ήσυχα και ωραία, χάρη στην ίδια του τη βλακεία. Τόσο απλά. Το μέτρο είναι τρομακτικά έξυπνο και κατευθυνόμενο από αντίχριστες δυνάμεις, κι αν σε κάποιους προοδευτικούς φαίνεται γελοίος ο όρος "αντίχριστος", ας τον αντικαταστήσει με τη λέξη "αντεθνικός". Με τη σειρά μου θα πω: ΕΛΕΟΣ!!!

Ανώνυμος είπε...

Που λεει η γραφη οτι πρεπει να κρατουμε την Ημερα του Ηλιου 'η Απολλωνα στην Ελλαδα; ο λογος που αλλαξε η μερα και ειναι σωστα μεχρι εκει αυτα που γραφεις ειναι:Ο Κωνσταντίνος με Αυτοκρατορικό Διάταγμα της 3ης Μαρτίου 321 προς τη Ρώμη, επιβάλλει την πρώτη ημέρα της εβδομάδος ως ημέρα αργίας. Το Διάταγμα εντέλλεται όπως «όλοι οι δικασταί, ο λαός της πόλεως και αι λοιπαί εργασίαι οφείλουν να καταπαύουν κατά την αξιοσέβαστον ημέραν του Ηλίου» (C 111,12 2, in Corpus Juris Civilis τ. II, Codex Justinianus, Berlin 1927).Το ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι, θέλουμε να τιμήσουμε την Ημέρα της Αναστάσεως, που μας υπενθυμίζει η εκκλησιαστική λειτουργική μας παράδοση κάθε μερα του Ηλιου ειναι γιατι απλα θελετε να τυρησετε αυτο που ο Κων/νος θελει δηλ «όλοι οι δικασταί, ο λαός της πόλεως και αι λοιπαί εργασίαι οφείλουν να καταπαύουν κατά την αξιοσέβαστον ημέραν του Ηλίου» ΑΥΤΗ Η ΜΕΡΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Η ΨΕΥΤΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΔΙΑΛΕΞΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΔΙΔΑΩΕ ΓΙΑ ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΜΥΣΤΙΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΛΑΤΡΕΙΑ

Ανώνυμος είπε...

και ο υπουργός Παιδείας δήλωσε ότι αν ένα σχολείο κάνει κατάληψη τότε οι 3 πρώτες μέρες θα αναπληρωθούν με ισάριθμες μέρες μάθημα από τη Μ. Εβδομάδα...

Ανώνυμος είπε...

Η εκκλησία γιατί λειτουργεί τις Κυριακές επί τόσους αιώνες; και όχι μόνο λειτουργεί αλλά πραγματοποιει και εμπορικές συναλλαγές όπως ο δίσκος και η πώληση κεριών. Τι λένε τα αποστολικα κείμενα γιαυτο;

Ανώνυμος είπε...

http://ethniki-eteria.blogspot.gr/2013/08/3.html

enaoum είπε...

και μονο για ανθρωπιστικους λογους η κυριακη θα πρεπει να ειναι αργια . γιατι για οποιοονδηποτε αλλο λογο εχει ηδη καταργηθει . σκεφτειτε ποσα επαγγελματα εργαζονται την ημερα αυτη απο αρχαιοτατων χρονων χωρις καμια διαμαρτυρια και ενοχληση ακομα και γιατην εκκλησια. νοσοκομεια σωματα ασφαλειας,κτελ καταστηματα φαγητων παραθαλασσιεσ δραστηριοτητες και τοσα αλλα . ελεος πια οι συνθηκες και οι αναγκες εχουν αλλαξει . μηπως πρεπει να υπαρξει προσαρμογει?

Ανώνυμος είπε...

Εάν δεν πρόκειται για εργασία εθνικής ασφάλειας η ιατρικής μορφής παράτα την και βρες άλλη.

Ανώνυμος είπε...

Όποιος δε θέλει να ακούσει δεν ακούει, αυτό έχω καταλάβει. Τα καταστήματα φαγητών κτλ εξήγησα με ποια λογική δούλευαν. Τα άλλα που αναφέρατε, νοσηλευτές, σώματα ασφαλείας κτλ είναι λειτουργήματα. Οι άνθρωποι που τα ασκούν υπηρετούν τον πολίτη και έχουν συναίσθηση αυτού του καθήκοντος, δε θυσιάζουν τις κυριακάτικες ώρες με την οικογένειά τους στο βωμό του κέρδους για μια πολυεθνική. Γι' αυτό και δούλευαν ακριβώς επί τόσους αιώνες αδιαμαρτύρητα. Κι αν δεν καταλαβαίνετε από τέτοια συναισθηματικά, σκεφτείτε τις οικονομικές συνέπειες: οι μόνοι που θα βγουν κερδισμένοι είναι οι μεγάλες αλυσίδες. Όσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν μείνει ανοιχτές δε θα αντέξουν τον ανταγωνισμό και θα κλείσουν. Κι όλα αυτά επιδή δεν μπορούμε μια ρημάδα μέρα της εβδομάδας να μην ψωνίσουμε. Κατά τα άλλα γκρινιάζουμε ότι δε μας φτάνουν οι μισθοί.
Συνθήκες έχουν υπάρξει και πολύ χειρότερες. Οι άνθρωποι άλλαξαν. "Μ..ας είμαι εγώ που δουλεύω Κυριακή; Να δουλεύουν όλοι!"

Ανώνυμος είπε...

Μα το πρόβλεψαν! Θα ανοίγουν τα μαγαζιά στις 11 για να προλαβαίνεις να "εκκλησιαστείς"! Λες και αν ξέρει ο μαύρος ο υπάλληλος ότι θα δουλεύει και την Κυριακή θα βρεί κουράγιο να κόψει από το σαββατιάτικο ύπνο του για να προλάβει να πάει και στην εκκλησία.

Ανώνυμος είπε...

Από αυτό που είπες φαίνεται ότι έχεις να πατήσεις σε εκκλησία απ' όταν βαφτίστηκες. Η Εκκλησία δεν είναι μαγαζί, γιορτάζει κάθε Κυριακή γιατί Κυριακή αναστήθηκε ο Χριστός. Το παγκάρι και ο δίσκος δεν είναι εμπορική συναλλαγή γιατί πολύ απλά δεν αγοράζεις τίποτα. Είναι στήριξη του φιλοπτώχου της ενορίας σου. Δίνεις αν έχεις, αν θες και όσα θες. Πολύ δε δίνουν τίποτα ούτε για το κερί που παίρνουν.
Σύντομα που θα τρέχουμε όλοι στα συσσίτια της εκκλησίας για να φάμε να δούμε αν θα βγάζεις αυτή την ειρωνεία.

Ανώνυμος είπε...

Θα με προσλάβεις εσύ;