Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Έρως και Αντέρως - Νεκταρία Καραντζή


Ευχαριστώ ιδιαιτέρως την αγαπητή μου Νεκταρία Καραντζή, 
για την υπέροχη μυθολογική περιγραφή με καίριες επισημάνσεις 
στην διαχρονική αέναη έννοια του Έρωτα.

Έρως και Αντέρως.
Νεκταρία Καραντζή
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Η ελληνική μυθολογία -πάντα ευφυής και ευφάνταστη, όσο και ασύγκριτα καίρια- όταν αναφέρεται στον συμβολισμό του έρωτα χρησιμοποιεί διττές υποστάσεις. Ο ξανθός φτερωτός θεός Έρωτας, καρπός της Αφροδίτης και του Άρη, ζωοποιεί τον πόθο του έρωτα στην ψυχή του ανθρώπου. Τον θρέφει με τη μουσική της λύρας που κρατά στα χέρια και τον ανυψώνει σε ουράνιες σφαίρες ανείπωτης χαράς και πληρότητας, χωρίς τέλος, διάρκεια, χρόνο και όλα τα περιοριστικά συναφή.

Ο δίδυμος αδελφός του, ο μελαχρινός Αντέρωτας, πυροδοτεί το πάθος του έρωτα, ανοίγοντας με τα βέλη του βαθιές λαβωματιές. Δεν ησυχάζει παρά μόνο αν δει το θύμα του να υποφέρει και να συντρίβεται, να εξουσιάζεται και να ελέγχεται κυριαρχικά από το πάθος και να χάνει εαυτόν στον παραλογισμό μιας εμμονικής μάταιης «αυτοαναζήτησης» που όσο εύκολα πυροδοτείται, τόσο εύκολα σβήνει και ακόμα πιο εύκολα χάνεται διαπαντός, όταν ήδη έχεις καταδιώξει εαυτόν στη βύθιση του.

Ο Έρωτας, ως σύμβολο της απόλυτης χαράς, κρατά στα χέρια του τον ίδιο τον συμβολισμό της Αρμονίας, τη Λύρα. Στην γαλήνια όψη και το νωχελικό του παίξιμο, μοιάζει να ανασταίνει με κάθε παλλόμενη χορδή της Λύρας του, όλες τις μεγάλες και λαμπερές ιδέες, όλες τις αξίες, ιδανικές και απρόσιτες, όλα τα οράματα...

Ο Αντέρωτας, κεραυνοβόλος, δηλητηριώδης, εκδικητικός, στρέφει άκαμπτα τα βέλη του στον στόχο. Δεν πάλλονται εδώ χορδές μουσικής, αλλά φλέβες από το αγριεμένο αίμα. Μοναδικός του στόχος να σκοτώσει την ψυχή στον υποτιθέμενο βωμό του αγαπώμενου «άλλου». Να καθηλώσει τον εαυτό στην πλήρη υποταγή για χάρη μιας υποτιθέμενης αφοσίωσης. Όλα υποτιθέμενα στον Αντέρωτα. Όλα αυταπάτες και οφθαλμαπάτες. Ώσπου ο λαβωμένος στη δίνη του υποτιθέμενου έρωτα, να αναζητά ασυνείδητα στον «άλλον» τον εαυτό, την ίδια στιγμή που τον κομματιάζει. Αληθινό μαρτύριο του Συσίφου. Να αναζητά, μάταια πια, το δώρο που θα μπορούσε να του προσφέρει ο Έρωτας, το αληθινό δώρο του αληθινού Έρωτα. Τον εαυτό ολόκληρο και όχι λαβωμένο από βέλη και πληγές, ούτε ως άλλο μισό. Τον εαυτό όρθιο και ελεύθερο.

Ένα τόσο αρμονικό στη δυσαρμονία του δίδυμο θεών δεν θα μπορούσε, στην Ελληνική Μυθολογία, παρά να προέλθει από μία αντίστοιχα διττή υπόσταση. Ο Έρως και ο Αντέρως, τα δύο αδέλφια που εικονίζονται σε μία αέναη πάλη πάνω από την καρδιά ενός ανθρώπου, δεν ειναι απλώς αντίθετοι, ταιριάζοντας σε αντιστοιχία με τις φύσεις της Αφροδίτης και του Άρη. Είναι αντίθετοι, ταιριάζοντας με τις αντίθετες φύσεις της ίδιας της μάνας τους της Αφροδίτης. Δύο είναι οι υποστάσεις που ο μύθος της απέδωσε: η Ουράνια Αφροδίτη και η Πάνδημος. Κι αν η Ουράνια, με λόγο προφανή θα μπορούσε να ζωογονεί την υπόσταση του ξανθού Έρωτα, δεν ειναι το ίδιο προφανής, τουλάχιστον σε πρώτο χρόνο, ο συμβολισμός της εικόνας της. Ως πάνοπλη πολεμίστρια στέκει αγέρωχα, με παράστημα όμοιο του Άρη. Αυτή η ίδια που κυοφόρησε τον ξανθό Έρωτα για να αρπάζει το νου και την ψυχή του ανθρώπου σε σφαίρες ουράνιες παίζοντας τη Λύρα του. 

Κι αν ο συμβολισμός δεν ειναι πλέον, σε εποχές σαν και αυτές, προφανής ειναι γιατί συνηθίσαμε το ιδανικό και το ωραίο, την αξία και το υψηλό να τα συνταιριάζουμε με νωθρότητα και αβρότητα της μορφής ή με ανώδυνες και συχνά ακατανόητες φιλοσοφίες. Συνηθίσαμε τον Έρωτα να τον αποκαλούμε πάθος και δύναμη και να αναζητάμε επιθετικούς προσδιορισμούς, όπως «ουράνιος», «θεϊκός», «αληθινός» για να τον επανανοηματοδοτήσουμε, επαναφέροντας την αρχέγονη ουσία του. 

Ο Έρωτας όμως πάντα και εξ αρχής γεννήθηκε θεϊκός και φυσίζωος. Κι αυτό ήταν το (προφανές) αρχικό του νόημα. Αλλιώς δεν ήταν Έρωτας. Τον Έρωτα πάντα μια ουράνια πολεμική δύναμη συγκρατεί, για να μπορεί να τον οδηγεί ψηλά και να ανασαίνει. Μια Ουράνια πολεμίστρια Αφροδίτη και όχι μία Πάνδημος ενδοτική που κολακεύει και εκπληρώνει τις ασυγκράτητες επιθυμίες του όχλου. 

Έρωτας που δεν εξυψώνει από τη γη, σε κάθε έξαρση και έντασή του, που δεν γίνεται ζωογόνος φλόγα δημιουργίας και ανάγκης να γίνεις καλύτερος, αλλά σε στέλνει αιμόφυρτο στο χώμα δεν είναι Έρωτας.
Δεν ήταν ποτέ Έρωτας.
Ήταν απλώς Αντέρωτας.

Ν.Κ. (Νεκταρία Καραντζή)

η Νεκταρία Καραντζή στον Ιερό Ναό Αγίων 
Κωνσταντίνου και Ελένης, Πειραιάς.

Σύντομο βιογραφικό

Η Νεκταρία Καραντζή σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και έχει πτυχίο πιάνου και φωνητικής στη βυζαντινή μουσική. Είναι ψάλτρια και τραγουδίστρια παραδοσιακής μουσικής. Κατάγεται από τη Λακωνία. Είναι η πρώτη γυναίκα ψάλτρια στην Ελλάδα, η οποία έχει επίσημη δισκογραφία βυζαντινής μουσικής από τα 14 χρόνια της και ενεργό θητεία στο αναλόγιο εκκλησιών, ως ιεροψάλτρια, από τα 9 χρόνια της.

Η φωνή της έχει ταυτιστεί με τη βυζαντινή εκκλησιαστική τέχνη και έχει αναγνωριστεί διεθνώς, στον ορθόδοξο κυρίως κόσμο, όπου κυκλοφορεί η δισκογραφία της, ως μία από τις αντιπροσωπευτικές φωνές του βυζαντινού εκκλησιαστικού μέλους. 

Μέσα από καλλιτεχνικές εμφανίσεις σε συναυλιακούς χώρους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, παρουσιάζει προγράμματα αμιγώς αφιερωμένα στη βυζαντινή Υμνωδία και έχει αναγνωριστεί διεθνώς ως η «ιδανική υμνωδός του βυζαντινού μέλους και της Αρχέγονης Παράδοσης».

Η Νεκταρία Καραντζή από την ηλικία των εννέα ετών ψέλνει δίπλα σε σημαντικούς ψάλτες, αλλά έχει και την ευκαιρία να στέκεται στο εκκλησιαστικό αναλόγιο μέχρι και σήμερα. Συγκινείται με τα τροπάρια της Μεγάλης Πέμπτης, ενώ γαληνεύει με τα εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής. «Είχα την τύχη να έχω πνευματικό μου έναν πολύ σημαντικό άνθρωπο, τον γέροντα Πορφύριο που δεν ζει πια. Ο γέροντας είχε πάντα ως όνειρο να βλέπει κορίτσια στο αναλόγιο. Είχε φτιάξει μάλιστα και μια μικρή χορωδία στη Μαλακάσα. Έτσι ξεκίνησα και εγώ. Του χρωστάω πολλά».

Σοφία Ντρέκου/αέναη επΑνάσταση

♪♫ Απολαύστε την υπέροχη φωνή της... Nektaria Karantzi - YouTube


1. Δείτε την και... Ένα μουσικό πρόγραμμα εμπνευσμένο από το κλίμα των Χριστουγέννων, με τον Βασίλη Τσαμπρόπουλο & την Νεκταρία Καραντζή. ♪♫ ★ Βίντεο: Ένα μικρό κοριτσάκι ψέλνει μαζί με τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη. Ποιό να είναι άραγε;;;

2. Ακούστε την και στο αφιέρωμά μας στην Παναγία Πορταΐτισσα εδώ: 5. Βίντεο: «Κυρά μου Πορταΐτισσα» παραδοσιακό τραγούδι από την Αστυπάλαια σε ερμηνεία Νεκταρίας Καραντζή.

3.  Ακούστε την «Θρήνος Μεγάλης Παρασκευής» - Χρόνης Αηδονίδης/Νεκταρία Καραντζή. Κάλαντα του Πάσχα (Πανελλαδικά) Στίχοι-Μουσική: Παραδοσιακό

Δείτε αν επιθυμείτε...

Δεν υπάρχουν σχόλια: