Ποιες ημέρες ισχύει η Δωρεάν είσοδος σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους | Αέναη επΑνάσταση

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών

είναι το μεγαλύτερο της Ελλάδας.

Η Ελλάδα διαθέτει πάνω από 100 αρχαιολογικούς χώρους. Θέατρα, βουλευτήρια, μεγάλοι ναοί, δημόσιες αγορές, αποτυπώνουν μια ιστορία που υπερβαίνει τα 5.000 χρόνια.

Εικαστική ανάλυση του πίνακα: Το Σαρακοστιανό Τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας και οι Χαρταετοί του Σπύρου Βασιλείου

Ο ζωγράφος Σπύρος Βασιλείου με look ταβερνιάρη,

σε κάποια από τα Κούλουμά του που άφησαν εποχή

Κανένας άλλος πίνακας δεν έχει κατορθώσει να αποδώσει τόσο ολοκληρωμένα το πνεύμα και την ουσία της Καθαρής Δευτέρας. H λιτότητα, το μέτρο και η πνευματική ουσία της Σαρακοστής μέσα από την τέχνη

Καρναβάλι και Αποκριά: Ιστορικές Ρίζες και Σύγχρονη Κρίση της Παράδοσης

🎨 Πίνακας ζωγραφικής του 1926. Τίτλος: Μασκαράτα, 

ή Μεταμφίεση τον 18ο αιώνα, πληροφ. στην Βιβλιογραφία

Από τις διονυσιακές τελετουργίες και τη λαογραφική καταγραφή μέχρι τη σύγχρονη κατανάλωση και την αποξένωση: τι σημαίνει σήμερα το καρναβάλι και η Αποκριά και πώς μεταμορφώθηκε η παράδοση σε φολκλόρ;

Ψυχοσάββατο: Μνήμη και η ορθόδοξη θεώρηση του θανάτου

Πλήθος πιστών γύρω από τραπέζια με κόλλυβα και αναμμένα κεριά σε 

εκκλησία κατά το Ψυχοσάββατο, προσευχόμενοι για τους κεκοιμημένους. 

Το φως των κεριών στο Ψυχοσάββατο δεν είναι ανάμνηση μόνο· 

είναι ομολογία ότι η μνήμη δεν σβήνει.

Η σημασία των μνημοσύνων, η κοινωνική διάσταση της μνήμης και τι μπορούμε να κάνουμε για τους κεκοιμημένους

Τσικνοπέμπτη: Η λαϊκή φωτιά της Αποκριάς και η κοινωνική διάσταση

Η Τσικνοπέμπτη ως λαϊκή γιορτή του σώματος πριν από τη Σαρακοστή: παράδοση, μέτρο, ελευθερία και η κοινωνική διάσταση της σύγχρονης υπερκατανάλωσης.

Ο Άσωτος Υιός: στάδια διάλυσης και αναγέννησης του εαυτού - Μια διαφορετική προσέγγιση | Αέναη επΑνάσταση

Ο Άσωτος στην αγκαλιά της σχέσης πριν από κάθε ερμηνεία. 

Η επιστροφή δεν αποκαθιστά το παρελθόν· ανοίγει μέλλον. Icon of the 

Prodigal Son, with Christ and a repentant Christian, by Elena Murariu (2018)

Η επιστροφή δεν ζητά εξηγήσεις· ζητά χώρο για να υπάρξει.

Μια υπαρξιακή και ψυχολογική ανάγνωση της παραβολής του Ασώτου Υιού: φυγή, αυτονόμηση, σπατάλη, πείνα νοήματος, επιστροφή στον εαυτό και η αγάπη που προηγείται της ερμηνείας και κάθε δικαίωσης

Χρόνος και Αιών στον Άγιο Μάξιμο - Κτιστό, άκτιστο και πορεία προς την αιωνιότητα | Αέναη επΑνάσταση

Οντολογική και κοσμολογική προσέγγιση της διάκρισης Χρόνου και Αιώνος στον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, σε διάλογο με τη σύγχρονη επιστήμη, την πληροφορία και τη συνείδηση

Πρωτοχρονιά - μια πράξη προσανατολισμού μέσα στον χρόνο (Αέναη επΑνάσταση)

Ο χρόνος ως στάση, όχι ως μέτρηση... όχι για να

στολίσει τον χρόνο, αλλά για να τον ευθυγραμμίσει.

Ο χρόνος δεν αρχίζει σήμερα. Σήμερα αλλάζουμε τον τρόπο που τον διασχίζουμε.

Καλή Δυναμική, αγωνιστική, στοχαστική Χρονιά με γραφή και την αρχή της χρονιάς ως πράξη προσανατολισμού.

Χριστούγεννα ως Στάση Ζωής και Πράξη Αντίστασης στον Σύγχρονο Κόσμο | Αέναη επΑνάσταση

Ένα παιδί μέσα στον χειμώνα κρατά το φως στα χέρια του. Το φως

της ανθρωπιάς μέσα στη σιωπή του χειμώνα, σύμβολο ελπίδας και

φωτός τα Χριστούγεννα. Photographer Catherine Belotserkovskaya.

📘 Όταν ένα παιδί κρατά το φως μέσα στον χειμώνα, τα Χριστούγεννα δεν είναι εποχή, δεν είναι μόνο γιορτή· είναι στάση ζωής.

Ένα Χριστουγεννιάτικο Δοκίμιο για την ενανθρώπιση ως πράξη αντίστασης, στον σύγχρονο κόσμο, όχι ευχή, όχι αφήγηση, αλλά λόγος ευθύνης και φωτός.

Τα Χριστούγεννα του Σταλαγμίτη - ο Νίκος Καρούζος για την Άγια Νύχτα (Ανάλυση) | Αέναη επΑνάσταση

Ο ποιητής εμπλέκεται στη χριστουγεννιάτικη εξιστόρηση ως ο άψυχος σταλαγμίτης του σπηλαίου, ο οποίος συνεχώς «ανεβαίνει» μέσα στο χρόνο. Παντού γύρω του, σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που εξυπονοούν τη χρονική διάρκεια.

Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο της Ζωής μέσα στον Χρόνο ως Σιωπηλή Θεολογία | Αέναη επΑνάσταση

Ο Ιερός Ναός Αγίας Μαρκέλλης Βοτανικού με την εικόνα

της γεννήσεως στολισμένη για τα Χριστούγεννα,

μέσα σε πνεύμα χαράς και κατάνυξης.

Από το Έθιμο και την Παράδοση στη Θεολογική Ερμηνεία της Ενανθρωπήσεως

Αντίδοτο στη θρησκευτική α-νοησία - Ο Χρήστος Γιανναράς για τα Χριστούγεννα | Αέναη επΑνάσταση

Ο Χρήστος Γιανναράς και το φως των Χριστουγέννων ως πρόκληση νοήματος και 

ελευθερίας. Η εικόνα δεν εικονογραφεί τον λόγο· τον συνοδεύει. Και αυτό είναι τέχνη.

Τα Χριστούγεννα πέρα από την ηθικολογία, τα θρησκευτικά κλισέ και τη χρησιμοθηρία. Η ενανθρώπηση του Θεού ως εμπειρία και όχι ως θρησκευτικό ιδεολόγημα

Πανσέληνος Δεκεμβρίου - Η Χριστουγεννιάτικη Υπερπανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας (Cold Moon)

📸  Χριστουγεννιάτικη νύχτα και η Σελήνη φωτίζει 

την πόλη του Ναυπλίου με το στολισμένο δέντρο -

 μια στιγμή φωτός μέσα στη Μεγάλη Νύχτα του χειμώνα.

Η Ψυχρή Πανσέληνος του χειμώνα, τα ονόματα και οι παραδόσεις της - από το «Moon before Yule» έως την Πανσέληνο των Χριστουγέννων.

Δεκεμβριανά: Η Πόλη που Ράγισε σε Πέντε Καθρέφτες - Ιστορία, Πολιτική Ρήξη, Γεωπολιτική Σκακιέρα, Ταξικές Συγκρούσεις και Ψυχαναλυτικές Τομές

📸  Βρετανοί στρατιώτες στην Ακρόπολη της Αθήνας τον Οκτώβριο του 1944, λίγο πριν τα Δεκεμβριανά. H καταγραφή της στρατιωτικής κατάκτησης και της ήττας. Ιστορική φωτογραφία που αποτυπώνει την έλευση των βρετανικών δυνάμεων και την προετοιμασία των γεγονότων που θα ακολουθήσουν. photos Wikimedia Commons. Επίσημος φωτογράφος του Γραφείου Πολέμου, Tanner (Λοχαγός)

Πολυεπίπεδη διερεύνηση των Δεκεμβριανών μέσα από πέντε καθρέφτες: από την πολιτική ρήξη και τις γεωπολιτικές ισορροπίες μέχρι τις ταξικές τομές και την ψυχαναλυτική διάσταση μιας χώρας που κουβαλούσε τη σιωπή που σκέπασε την πόλη μετά τη ρήξη.

Ποίηση, ευθύνη, Νόμπελ - Το ταξίδι δύο Ελλήνων, Σεφέρη και Ελύτη, στην παγκόσμια συνείδηση | Αέναη επΑνάσταση

Alfred Bernhard Nobel, portrait by Emil-Osterman Foundation, 1915

Από την Αθήνα και τη γλώσσα του Αιγαίου μέχρι τη Στοκχόλμη, το παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα, τα δύο ελληνικά Νόμπελ Λογοτεχνίας, του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, έγιναν όχι μόνο τιμή για την Ελλάδα, αλλά και φανέρωσαν πως η ποίηση μπορεί να γίνει πράξη ευθύνης, πολιτισμική γέφυρα και φως που συνομιλεί με την παγκόσμια μνήμη.

Τα Εισόδια της Θεοτόκου: πώς αλλάζουν την αρχιτεκτονική του κόσμου; | Αέναη επΑνάσταση

Η είσοδος της Παναγίας στον Ναό ως πολιτική και υπαρξιακή στροφή: από την ισχύ στην ευθύνη, από το σκηνικό του ιερού στη δικαιοσύνη του κοινού χώρου.

Υπάρχουν δύο ημέρες τον Νοέμβρη που δεν χωρούν ευχές | Αέναη επΑνάσταση

Παιδική αθωότητα σε έναν κόσμο που συχνά δεν είναι ίσιος στα βήματά τους.

Η ευθύνη μας: να κρατήσουμε καθαρό τον δρόμο για κάθε παιδί.

Δύο ημέρες του Νοεμβρίου - η Παγκόσμια Ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και η Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού - μας θυμίζουν ότι η αθωότητα δεν είναι δεδομένη, αλλά ευθύνη. Μέσα σε έναν κόσμο που πληγώνει τους πιο ευάλωτους, η προστασία των παιδιών γίνεται πράξη ανθρωπιάς, δικαιοσύνης και συλλογικής συνείδησης.

Οι Άγγελοι κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό και την Ορθόδοξη Εικονογραφία - Φύση, Ρόλος και Θεολογική Παρουσία | Αέναη επΑνάσταση

Η φύση, η ιεραρχία και το διακόνημα των Αγγέλων σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό και η θεολογική τους απεικόνιση στην Ορθόδοξη εικονογραφία... πνευματικές υπάρξεις, λειτουργοί του Θεού, σύμβολα φωτός και διακονίας.

28 Οκτωβρίου 1940: Γιατί γιορτάζουμε την είσοδο στον πόλεμο και όχι την Απελευθέρωση - Ο πραγματικός λόγος πίσω από την Επέτειο του «Όχι»

Αριστερά, Έλληνες στρατιώτες αναχωρούν για το μέτωπο του 1940.

Δεξιά, ο λαός της Αθήνας πανηγυρίζει την Απελευθέρωση από

τα γερμανικά στρατεύματα στις 12 Οκτωβρίου 1944.

Με ιστορικά στοιχεία και ντοκουμέντα: από το ΕΑΜ και την πρώτη 28η Οκτωβρίου του 1941 ως τη θεσμοθέτηση της εθνικής επετείου και την πολιτική αποσιώπηση της Αντίστασης. Από τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο στο έπος της Εθνικής Αντίστασης και τη Μάχη της Κρήτης... γιατί η 28η Οκτωβρίου πρέπει να θυμίζει όχι μόνο τη στρατιωτική ανδρεία αλλά και τον λαϊκό αγώνα για Ελευθερία και Δημοκρατία.

Διονύσης Σαββόπουλος - Ο φιλόσοφος του ελληνικού τραγουδιού και η πολιτισμική του παρακαταθήκη | Αέναη επΑνάσταση

Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τίμησε την επέτειο των 50 χρόνων από την 

αποκατάσταση της Δημοκρατίας προσκαλώντας τον Διονύση  Σαββόπουλο  να 

δημιουργήσει μια μουσική γιορτή/αφιέρωμα, 8 και 9 Ιουλίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

𝄞 Είχα-είχα μια αγάπη, αχ Διονυσούλη μου

Που 'μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλη μου

Σαν συννεφάκι φεύγει, φεύγει εκεί ψηλά…

ναι φεύγει... και δεν ξαναγυρνά... 𝄞

Έφυγε ο Διονύσης Σαββόπουλος, μα άφησε πίσω του φως, λέξεις και ρυθμούς που θα μας συνοδεύουν και μαζί τον απόηχο της φωνής του θα εξακολουθεί να διατρέχει τον ελληνικό χρόνο. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς, συνέδεσε τη μουσική με τη σκέψη και τη φιλοσοφία της ελληνικής ταυτότητας. Η φωνή του σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι και έγινε καθρέφτης μιας ολόκληρης εποχής.