Η αυτοκτονία: ορισμός, αρχαία Ελλάδα, άλλες θρησκείες,
ορθόδοξη εκκλησία, πνευματικές ποινές, ευθανασία
της Σοφίας Ντρέκου (Sophia Drekou)
Αρθρογράφος (BSc in Psychology)
«Η αυτοκτονία είναι το μόνο φιλοσοφικό πρόβλημα», διακηρύσσει ο Νομπελίστας φιλόσοφος Αλμπέρ Καμύ στην πραγματεία του και καταλήγει πως η μοναδική λύση απέναντι στην εγγενώς παράλογη και χωρίς ελπίδα ζωή μας δεν είναι η αυτοκτονία, αλλά μία αενάως επαναστατημένη στάση. [Ο Μύθος του Σίσυφου, 1942]
Το άγχος υπό το πρίσμα της Χριστιανικής ανθρωπολογίας
Το άγχος είναι αναμφιβόλως ένα πληθωρικό ψυχολογικό χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς του ανθρώπου της εποχής μας.
Οι χαρακτηρισμοί· αγχώδης αντίδραση, αγχογόνος κατάσταση ανθρώπινης ζωής, αγχωτικός τύπος και άλλοι παρόμοιοι και σχετικοί με την έννοια του άγχους χαρακτηρισμοί, ακούγονται συχνά στην καθημερινή μας ζωή.
Η Ενσάρκωση δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να χρησιμοποιήσει την ελευθερία του (να αγαπά, να δημιουργεί, να χαίρεται) με τρόπο που να τον φέρνει διαρκώς πιο κοντά στην πηγή του είναι του, τον Θεό.
Η Γέννηση της Θεοτόκου, τοιχογραφία στην Ιερά Μονή Δαφνίου·
το μνημείο κατατάσσεται στα σημαντικότερα της βυζαντινής
εποχής και είναι Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά της UNESCO.
Χρονολόγηση: τέλη του ενδέκατου αιώνα, πιθανώς γύρω στο χίλια ογδόντα.
Τοποθεσία: παρυφές Άλσους Χαϊδαρίου, επί της Λεωφόρου Αθηνών.
8 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία τιμά το Γενέθλιον της Θεοτόκου, ποιος είναι ο τόπος γεννήσεως στην Ιερουσαλήμ, ποιες οι γραπτές μαρτυρίες (Πρωτοευαγγέλιο Ιακώβου) και πώς η υμνολογία φωτίζει το νόημα της εορτής.
«Ίσως και να είναι φυσικό. Ακριβώς όπως στον έρωτα. Στην αρχή, θέλεις τον ερωτευόμενο δικό σου, αποκλειστικά δικό σου. Μετά από λίγο όμως, -και εφόσον καταφέρεις να μετουσιώσεις τον προσωπικό σου έρωτα σε συμπαντικό-, θέλεις να τον κοινωνήσεις σε όλους. Αφού άξιζε τον έρωτά σου, σίγουρα αξίζει να γνωριστεί και από άλλους, όσο γίνεται περισσότερους.
«Μέσα σε κάθε σκέψη περί Θεού είναι ο Θεός, που σκέφτεται τον εαυτό του μέσα στο ανθρώπινο πνεύμα και συνιστά αμέσως το βίωμα της παρουσίας του.» (Παύλος Ευδοκίμωφ, Η πάλη με τον Θεό, Εκδόσεις Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών). Ο Παύλος Ευδοκίμωφ παραπέμπει στο ρητό του Αγίου Βαρσανουφίου: «Οι Άγιοι ουκ αυτοί εισίν οι λαλούντες αφ' εαυτών, αλλ' ο Θεός εν αυτοίς λαλεί».
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ο μεγαλύτερος Έλληνας συγγραφέας και η κορυφή των κορυφών κατά τον Κ.Π. Καβάφη, υπήρξε ο βαθύτερος μελετητής της κοινωνικής και πολιτικής μας ζωής. Κανείς δεν σατίρισε τόσο καυστικά, με τέτοια εκπληκτική περιγραφική γλαφυρότητα, την ευτέλεια του πολιτικού μας βίου, κανείς δεν πρόβαλε όσο αυτός τις παθογένειες του ελληνικού κράτους: τον δικομματισμό, την εξαγορά των ψήφων, τις πελατειακές σχέσεις, το ρουσφέτι, την αναξιοκρατία, τη διαφθορά.
η Αειπαρθενία της Θεοτόκου απεικονίζεται με τρία άστρα, συμβολίζοντας
την παρθενία της πριν, κατά και μετά τη γέννηση του Ιησού
Η Αειπαρθενία της Θεοτόκου είναι σημαντικό δόγμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η Παναγία παρέμεινε παρθένος τόσο πριν από τη σύλληψη του Ιησού όσο και μετά τη γέννησή του.
Αγιογραφία 19ου αιώνα, βαλκανικής ή ρωσικής σχολής,
που εικονίζει την Υπεραγία Θεοτόκο να κρατά την Τιμία Ζώνη
Αφιέρωμα: Τιμία Ζώνη ή Αγία Ζώνη της Θεοτόκου
Κατάθεσις της Τιμίας Εσθήτος της Θεοτόκου (2 Ιουλίου)
Ανάμνηση της Κατάθεσης της Τιμίας Ζώνης (31 Αυγούστου)
Αφιέρωμα στην Τιμία Ζώνη της Παναγίας: Ιστορική πορεία, θαύματα, παραδόσεις και το μοναδικό ιερό κειμήλιο που σώζεται από την επίγεια ζωή της Θεοτόκου.
Το ιστολόγιό μας έχει την τιμή αγαπητοί αναγνώστες, να φιλοξενεί άρθρο του θεολόγου Θεόδωρου Ρηγινιώτη σ’ ένα θέμα σημαντικό με κοινωνικές προεκτάσεις πέρα από τα θεολογικά του νοήματα. Τον ευχαριστούμε ιδιαιτέρως για την αποστολή του άρθρου. Εμείς ωφεληθήκαμε και το ίδιο ευχόμεθα και για σας. Ας έχουμε τις πρεσβείες του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, μεγάλου Διδασκάλου του Γένους μας.
Πομπή πιστών στις απόκρημνες πλαγιές του Άθω∙ ύμνοι, βήματα και σιωπές.
Ανάβαση σε απόκρημνες πλαγιές προς τη στέγη του Άθω για την αγρυπνία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
✒️ Επιμέλεια: Σοφία Ντρέκου
Αρθρογράφος – (Sophia Drekou)
Οδοιπορικό στη «στέγη» του Αγίου Όρους: πομπή πιστών, δοκιμασία αντοχής από την Κερασιά έως την κορυφή στα δύο χιλιάδες τριάντα τρία μέτρα, αγρυπνία μέσα στη νύχτα και η νεφέλη που θυμίζει Θαβώρ. Ο «στύλος» του Άθω: άξονας προσευχής ανάμεσα σε γη και ουρανό.