Αέναη επΑνάσταση

Τα 100 καλύτερα βιβλία της νεοελληνικής λογοτεχνίας

Τα 100 καλύτερα βιβλία της νεοελληνικής λογοτεχνίας των τελευταίων δύο αιώνων επιλέγουν 120 σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς

Επιμέλεια, Σύνδεσμοι και διαδικτυακή
έρευνα των βιβλίων Σοφία Ντρέκου

Με τη συμμετοχή 120 λογοτεχνών ολοκληρώθηκε η μεγάλη έρευνα που πραγματοποίησαν το bookpress.gr και το Βιβλιοπωλείο Πολιτεία, για την ανάδειξη των 100 βιβλίων που αξιολογούνται από τους συγγραφείς ως τα καλύτερα της νεοελληνικής λογοτεχνίας των τελευταίων δύο αιώνων (1813-2013).

Πώς ήταν η διαδικασία;

Υπενθυμίζουμε ότι από τους συγγραφείς ζητήθηκε να δηλώσουν τα 20 βιβλία που αξιολογεί ο καθένας ως τα καλύτερα, σύμφωνα πάντα με τις αναγνωστικές προτιμήσεις τους, την κρίση τους για την επιρροή που άσκησαν ή άλλα κριτήρια που καθορίζουν τις επιλογές τους. Στα βιβλία αυτά μπορούσαν να περιλαμβάνονται τίτλοι πεζογραφίας, μυθιστορήματα ή διηγήματα, ποιητικές συλλογές (μεμονωμένες, συγκεντρωτικές ή άπαντα) και θεατρικά έργα. Οι συγγραφείς που συμμετείχαν ήταν καταξιωμένοι τόσο από την κριτική όσο και από τους αναγνώστες, αλλά δώσαμε φωνή και σε αρκετούς νεότερους με αξιόλογο συγγραφικό έργο.

Τα συμπεράσματα από την έρευνα

Τα 100 βιβλία που συγκέντρωσαν τις περισσότερες προτιμήσεις δημοσιεύονται κατά αλφαβητική σειρά, σύμφωνα με το επώνυμο των συγγραφέων, και όχι με βάση τις προτιμήσεις που συγκέντρωσαν, αφού στις προθέσεις της έρευνάς μας δεν είναι να θέσουμε συγγραφείς και βιβλία σε «ανταγωνισμό», αλλά «να καταδειχτούν προτιμήσεις, επιρροές, τάσεις, τροφοδοτώντας τη συζήτηση που αφορά το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της ελληνικής λογοτεχνίας.»

Από τους εκατόν είκοσι (120) συγγραφείς που συμμετείχαν στην έρευνα καταθέτοντας τις επιλογές τους οι εβδομήντα τέσσερις (74) είναι άντρες και οι σαράντα έξι (46) γυναίκες. Η σχετικά αυξημένη παρουσία των αντρών στο «δείγμα» μας δεν αρκεί βέβαια για να εξηγήσει την ισχνή παρουσία γυναικών συγγραφέων (μόλις 7 στους 66) στον κατάλογο με τα 100 βιβλία», γράφει το Βιβλιοπωλείο Πολιτεία.

🟤 Ο κατάλογος με τα 100 καλύτερα βιβλία της νεοελληνικής λογοτεχνίας είναι ο εξής:

1 Άρης Αλεξάνδρου - Το Κιβώτιο - Μυθιστόρημα, 1974
2 Μανόλης Αναγνωστάκης - Τα Ποιήματα (1941-1971)
3 Μέλπω Αξιώτη - Δύσκολες νύχτες - Μυθιστόρημα, 1938
4 Θανάσης Βαλτινός: Η Κάθοδος των Εννιά (1963)
5 Θανάσης Βαλτινός: Στοιχεία για τη δεκαετία του '60 (1989)
6 Θανάσης Βαλτινός: Συναξάρι Αντρέα Κορδοπάτη 1964
7 Θανάσης Βαλτινός: Ορθοκωστά, 1979
8 Κώστας Βάρναλης: Το φως που καίει - (κι εδώ), 1922
9 Βασίλης Βασιλικός - Τριλογία: Το φύλλο. Το πηγάδι. Τ' αγγέλιασμα 1966
10 Ηλία Βενέζη: Αιολική γη - Μυθιστόρημα α' έκδοση 1943
11 Ηλίας Βενέζης - Το νούμερο 31328 (1924)
12 Γεώργιος Βιζυηνός - Νεοελληνικά διηγήματα (1849 - 1896)
13 Γεώργιος Βιζυηνός - Το Αμάρτημα της Μητρός μου 1883
14 Γεώργιος Βιζυηνός - Το Μόνον της Ζωής του Ταξείδιον 1884
15 Ρέα Γαλανάκη - Ο βίος του Ισμαήλ Φερίκ Πασά (1989)
16 Μιχάλης Γκανάς - Γυάλινα Γιάννινα (1989)
17 Νίκος Γκάτσος - Αμοργός (1943)
18 Επαμεινώνδας Γονατάς - Η κρύπτη (1979)
19 Δημήτρης Δημητριάδης - Πεθαίνω σαν χώρα 2003
20 Σωτήρης Δημητρίου - Ντιάλιθ' ιμ, Χριστάκη: διηγήματα 1987
21 Κική Δημουλά - Χαίρε ποτέ, 1988
22 Μάρω Δούκα - Η αρχαία σκουριά, 1979
23 Στρατής Δούκα - Ιστορία ενός αιχμαλώτου, 1929
24 Νίκος Εγγονόπουλος - Στην κοιλάδα με τους ροδώνες 1978
25 Νίκος Εγγονόπουλος - Μπολίβαρ, 1944
26 Οδυσσέας Ελύτης - Άξιον Εστί, 1959
27 Οδυσσέας Ελύτης - Τα Ελεγεία της Οξώπετρας, 1991
28 Οδυσσέας Ελύτης - Ποιήματα 1911-1996
29 Οδυσσέας Ελύτης - Μαρία Νεφέλη, 1978
30 Ανδρέας Εμπειρίκος - Οκτάνα
31 Ανδρέας Εμπειρίκος - Ενδοχώρα (από το 1934 ως το 1937)
32 Ανδρέας Εμπειρίκος - Υψικάμινος, 1935
33 Ζυράννα Ζατέλη - Και με το φως του λύκου επανέρχονται, 1993
34 Κωνσταντίνος Θεοτόκης - Η Τιμή και το Χρήμα, 1912
35 Γιώργος Ιωάννου - Επιτάφιος θρήνος: πεζογραφήματα, 1981
36 Γιώργος Ιωάννου - Η σαρκοφάγος: πεζογραφήματα, 1971
37 Κ. Π. Καβάφης - Άπαντα
38 Κ. Π. Καβάφης - Τα ποιήματα
39 Νίκος Καζαντζάκης - Αναφορά στον Γκρέκο, 1961
40 Νίκος Καζαντζάκης - Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, 1946
41 Νίκος Καζαντζάκης - Ο Καπετάν Μιχάλης, 1953
42 Νίκος Καζαντζάκης - Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται, 1948
43 Aνδρέας Κάλβος - Ωδαί, 1819
44 Ιάκωβος Καμπανέλλης - Η Αυλή των θαυμάτων, 1957
45 Μ. Καραγάτσης - Η μεγάλη χίμαιρα, 1953
46 Μ. Καραγάτσης, Ο Γιούγκερμαν και τα στερνά του, 1938
47 Μ. Καραγάτσης, Ο συνταγματάρχης Λιάπκιν, 1933
48 Μαργαρίτα Καραπάνου - Η Κασσάνδρα και ο Λύκος, 1976
49 Ανδρέας Καρκαβίτσας - Ο ζητιάνος, 1897
50 Κώστας Καρυωτάκης - Ελεγεία και Σάτιρες, 1927
51 Κώστας Καρυωτάκης - Ποιήματα και πεζά, 1972
52 Κώστας Καρυωτάκης - Νηπενθή (1921)
53 ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ ΚΑΤΑ ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΩΝ
54 ΝΙΚΟΣ ΚΑΧΤΙΤΣΗΣ Ο ΕΞΩΣΤΗΣ
55 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ ΑΝΤΙΠΟΙΗΣΙΣ ΑΡΧΗΣ
56 ΜΕΝΗΣ ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΑΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ ΥΑΛΙΚΩΝ
57 ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ
58 ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΤΕΣΙΣ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ
59 ΜΙΧΑΗΛ ΜΗΤΣΑΚΗΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
60 ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΡΑΤΗΣ ΤΟ ΠΛΑΤΥ ΠΟΤΑΜΙ
61 ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΛΗΣ Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ
62 ΣΤΡΑΤΗΣ ΜΥΡΙΒΗΛΗΣ Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΕ ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΜΑΤΙΑ
63 ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ Ο ΔΩΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ
64 ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ REMINGTON
65 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ Η ΦΟΝΙΣΣΑ
66 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑ
67 Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης - Tο Mυθιστόρημα της Kυρίας Έρσης, 1966
68 Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης - Ο Πεθαμένος και η Ανάσταση, 1938
69 ΚΟΣΜΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ EROICA
70 ΚΟΣΜΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΣΤΟΥ ΧΑΤΖΗΦΡΑΓΚΟΥ
71 ΚΟΣΜΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΛΕΜΟΝΟΔΑΣΟΣ
72 ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ
73 ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ
74 ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΪΔΗΣ Η ΠΑΠΙΣΣΑ ΙΩΑΝΝΑ
75 ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΚΗΣ ΤΟ ΛΑΘΟΣ
76 ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Α ΚΑΙ Β
77 ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
78 ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
79 ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΟΣ
80 ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ ΣΤΡΟΦΗ
81 ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ ΛΥΡΙΚΟΣ ΒΙΟΣ
82 ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΝΕΚΡΟΔΕΙΠΝΟΣ
83 ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ ΤΟ ΣΟΛΟ ΤΟΥ ΦΙΓΚΑΡΩ
84 ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ ΤΟ ΘΕΙΟ ΤΡΑΓΙ
85 ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΣ
86 ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ ΑΠΑΝΤΑ
87 ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ
88 ΔΙΔΩ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΩΜΑΤΑ
89 ΚΩΣΤΑΣ ΤΑΧΤΣΗΣ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ
90 ΣΤΡΑΤΗΣ ΤΣΙΡΚΑΣ ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ
91 ΣΤΡΑΤΗΣ ΤΣΙΡΚΑΣ Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ
92 ΜΑΡΙΟΣ ΧΑΚΚΑΣ Ο ΜΠΙΝΤΕΣ
93 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΑΣ ΠΟΛΗΣ
94 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΣ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΒΙΒΛΙΟ
95 ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ
96 ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ - ΟΙ ΧΤΙΣΤΕΣ
97 ΝΙΚΟΣ ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ - Ο ΛΟΥΣΙΑΣ
98 Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, Η κερένια κούκλα [1911]
99 Ντῖνος Χριστιανόπουλος - Ποιήματα (1950)
100 Γιάννης Ψυχάρης - Το ταξίδι μου 1888

Σελίδα 1 και 2 στο Βιβλιοπωλείο Πολιτεία

Ορισμένα συμπεράσματα

H έρευνα αυτή ελπίζουμε ότι θα αποτελέσει το έναυσμα για γόνιμες συζητήσεις. Είναι πάντως η πρώτη φορά, εξ όσων γνωρίζουμε, που καταγράφονται σε τέτοιο εύρος οι επιλογές εν ζωή Ελλήνων συγγραφέων σε σχέση με την ίδια τους την παράδοση, τις επιρροές τους, τις αναγνωστικές προτιμήσεις τους.

Στο σύνολο των βιβλίων

Από μια πρώτη επεξεργασία των στοιχείων προκύπτουν ορισμένα απλά δεδομένα. Καταρχάς, ο συνολικός αριθμός των συγγραφέων που έχουν βιβλία τους στα πρώτα 100 είναι μόλις εξήντα έξι (66), κάτι που προφανώς οφείλεται στο γεγονός ότι αρκετοί έχουν περισσότερα του ενός βιβλία (έως τέσσερα, το πιο πολύ). Από αυτούς, οι σαράντα τρεις (43) είναι κατά μείζονα λόγο πεζογράφοι, οι εικοσιένα (21) κατά μείζονα λόγο ποιητές, ενώ μόνο δύο (2) εξ αυτών (Ιάκωβος Καμπανέλλης, Δημήτρης Δημητριάδης) είναι κατά μείζονα λόγο θεατρικοί συγγραφείς. Από το σύνολο των εξήντα έξι (66) λογοτεχνών, μόνον επτά (7) είναι γυναίκες, με τις τέσσερις (4) εξ αυτών (Γαλανάκη, Δημουλά, Δούκα, Ζατέλη) να βρίσκονται εν ζωή – κάτι που καταδεικνύει βεβαίως τη σημαντική συμβολή των γυναικών συγγραφέων στην ελληνική λογοτεχνία από τη Μεταπολίτευση και στη συνέχεια.

Οι εν ζωή συγγραφείς

Ο αριθμός των εν ζωή συγγραφέων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο των 100 βιβλίων παρέμεινε μεν χαμηλός (είναι δώδεκα (12) συγγραφείς), αλλά όχι ασήμαντος. Ο αριθμός των βιβλίων τους ανέρχεται στα δεκαπέντε (15), με τον Θανάση Βαλτινό να είναι ο μοναδικός που έχει περισσότερα του ενός (συνολικά τέσσερα βιβλία). Από το σύνολο των δώδεκα (12) εν ζωή συγγραφέων, οι οκτώ (8) είναι άντρες και οι τέσσερις (4) γυναίκες, ενώ αντίστοιχα οι οκτώ (8) από τους δώδεκα είναι κατά μείζονα λόγο πεζογράφοι (Βαλτινός, Βασιλικός, Γαλανάκη, Δημητρίου, Δούκα, Ζατέλη, Κουμανταρέας, Χουλιαράς), οι τρεις (3) είναι κατά μείζονα λόγο ποιητές (Γκανάς, Δημουλά, Χριστιανόπουλος), κι ένας (1) είναι κατά μείζονα λόγο θεατρικός συγγραφέας (Δημητριάδης) αλλά το βιβλίο στο οποίο οφείλει τη θέση του στους εξήντα έξι (66) είναι πεζογράφημα (Πεθαίνω σαν χώρα). Αν βέβαια στον κατάλογο των εν ζωή συγγραφέων προστεθούν κι εκείνοι που πέθαναν πολύ πρόσφατα (Μάτεσις, Καμπανέλλης) ή σχετικά πρόσφατα (Διδώ Σωτηρίου, Σαμαράκης, Χειμωνάς,), καθώς κι ο πρόωρα χαμένος Γιάννης Πάνου (55 χρόνων το 1998) τότε η σχετική εντύπωση ενισχύεται σημαντικά.

Οι «διακριτές περιπτώσεις»

Από τους εξήντα έξι (66) λογοτέχνες, τέσσερις (4) εξ αυτών (Βαλτινός, Ελύτης, Καζαντζάκης, Σεφέρης) εκπροσωπούνται με τέσσερα (4) διαφορετικά έργα τους, ενώ έξι (6) εξ αυτών (Βιζυηνός, Εμπειρίκος, Καραγάτσης, Καρυωτάκης, Πολίτης, Σολωμός) εκπροσωπούνται με τρία (3) διαφορετικά έργα τους (στα «έργα» συμπεριλαμβάνεται και η επιλογή των Απάντων, όπου υπάρχει). Συνεπώς, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι δέκα (10) αυτοί συγγραφείς αναδεικνύονται ως «διακριτές περιπτώσεις» σε αυτή τη μεγάλη έρευνα. Εξ αυτών, μόνον ο Θανάσης Βαλτινός βρίσκεται στη ζωή.

Βέβαια, ο αριθμός των βιβλίων που έχει ένας συγγραφέας στα 100 καλύτερα είναι ένας μόνο από τους παράγοντες που φανερώνει τον βαθμό εκτίμησης που απολαμβάνει μεταξύ των 120 σύγχρονων συγγραφέων που κατέθεσαν τις προτιμήσεις τους. Ένας άλλος είναι, όπως είναι ευνόητο, το πλήθος των επιλογών που συγκέντρωσε, για ένα ή περισσότερα έργα του.

Από αυτή την άποψη, μεγάλος «νικητής» αναδεικνύεται αναμφίβολα ο Κ. Π. Καβάφης, ο οποίος, κυρίως με τα Ποιήματα (το «σώμα» ποιημάτων που προέκρινε ο ίδιος, δηλαδή) και κατά πολύ λιγότερο με τα Άπαντα συγκέντρωσε με σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους τις περισσότερες προτιμήσεις. Ο μόνος που τον πλησιάζει -ο κατεξοχήν συγγραφέας του ενός βιβλίου της γραμματείας μας- είναι ο Άρης Αλεξάνδρου με το Κιβώτιο. Την τριάδα συμπληρώνει ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης με τη Φόνισσα (ο οποίος βέβαια κατέχει συνολικά σημαντική θέση στον κατάλογο με τα 100, και μάλιστα με τα Άπαντά του) (βλ. εδώ άπαντα)

Εκπλήξεις;

Ούτε η πρωτιά των Καβάφη, Αλεξάνδρου και Παπαδιαμάντη (βλ. άπαντα τα έργα του) αποτέλεσε έκπληξη, ούτε η ισχυρή παρουσία του Θανάση Βαλτινού στα 100 καλύτερα βιβλία ήταν μη αναμενόμενη. Παρομοίως, έκπληξη δεν αποτέλεσε η ισχυρή παρουσία των δύο νομπελιστών, ούτε το ηχηρό παρών μεγεθών όπως οι Βιζυηνός, Σολωμός, Εμπειρίκος, Καρυωτάκης, Καζαντζάκης, Καραγάτσης κ.ά.

Από την άλλη, είδαμε στις επιλογές πολλών συγγραφέων να εγγράφονται βιβλία τα οποία έχουν μεν αναγνωριστεί από την Κριτική, στην εποχή τους διαβάστηκαν και συζητήθηκαν, δεν διαθέτουν όμως στις μέρες μας ισχυρό αποτύπωμα στη συνείδηση σημαντικής μερίδας του αναγνωστικού κοινού. Τέτοια βιβλία υπάρχουν αρκετά στα 100, όπως για παράδειγμα Το φύλλο – Το πηγάδι – Το αγγέλιασμα του Βασίλη Βασιλικού (για να ξεκινήσουμε από τους εν ζωή συγγραφείς), η Κρύπτη του Ε.Χ. Γονατά, ο Εξώστης του Νίκου Καχτίτση, το Πλατύ Ποτάμι του Γιάννη Μπεράτη, το «Από το στόμα της παλιάς Remington» του Γιάννη Πάνου, ο Πεθαμένος και η Ανάσταση του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη, ο Νεκρόδειπνος του Τάκη Σινόπουλου, ο Μπιντές του Μάριου Χάκκα, οι Χτίστες του Γιώργου Χειμωνά, η Κερένια Κούκλα του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου κ.ά.

Δείτε: Κατεβάστε Δωρεάν χιλιάδες βιβλία και δείτε Βιβλιοθήκες

🟤 Οι συγγραφείς που συμμετείχαν με τις επιλογές τους στην έρευνά μας είναι οι κάτωθι (με αλφαβητική σειρά):

Τατιάνα Αβέρωφ, Χρήστος Αγγελάκος, Δημήτρης Αθηνάκης, Κώστας Ακρίβος, Μαριγώ Αλεξοπούλου, Βασίλης Αμανατίδης, Κώστας Αρκουδέας, Χρήστος Αστερίου, Νάνος Βαλαωρίτης, Θανάσης Βαλτινός, Βασίλης Βασιλικός, Γιώργος Βέης, Νίκος Αδάμ Βουδούρης, Σπύρος Γιανναράς, Ηλίας Γκρης, Παναγιώτης Γούτας, Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Νίκος Δαββέτας, Λουκία Δέρβη, Άντζελα Δημητρακάκη, Αρχοντούλα Διαβάτη, Λένα Διβάνη, Φίλιππος Δρακονταειδής, Λίλυ Εξαρχοπούλου, Μαρία Ευσταθιάδη, Σταύρος Ζαφειρίου, Βασίλης Ζηλάκος, Κατερίνα Ηλιοπούλου, Αλέξανδρος Ίσαρης, Κώστας Καβανόζης, Αθηνά Κακούρη, Δημήτρης Καλοκύρης, Τασούλα Καραγεωργίου, Βασίλης Καραγιάννης, Αγγέλα Καστρινάκη, Κώστας Κατσουλάρης, Ηλίας Κεφαλάς, Γιάννης Κιουρτσάκης, Νένα Κοκκινάκη, Ζέφη Κόλια, Δήμητρα Κολλιάκου, Λίλα Κονομάρα, Μάνος Κοντολέων, Θωμάς Κοροβίνης, Αύγουστος Κορτώ, Θεώνη Κοτίνη, Μαρία Κουγιουμτζή, Ζέτα Κουντούρη, Μαρία Κούρση, Πέτρος Κουτσιαμπασάκος, Στάθης Κουτσούνης, Κώστας Κουτσουρέλης, Αχιλλέας Κυριακίδης, Γιώργος Λαμπράκος, Κώστας Λογαράς, Ηλίας Μαγκλίνης, Αργυρώ Μαντόγλου, Άρης Μαραγκόπουλος, Ελένη Μαρινάκη, Έλενα Μαρούτσου, Γιώργος Μητάς, Μάριος Μιχαηλίδης, Αμάντα Μιχαλοπούλου, Μιχάλης Μοδινός, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Γλυκερία Μπασδέκη, Βαγγέλης Μπέκας, Γιώργος Μπλάνας, Γιώργος Μπράμος, Σοφία Νικολαΐδου, Ηρώ Νικοπούλου, Δημήτρης Νόλλας, Γιώργος Ξενάριος, Νίκος Ξένιος, Γιάννης Παλαβός, Παυλίνα Παμπούδη, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Ευτυχία Παναγιώτου, Μάκης Πανώριος, Κάλλια Παπαδάκη, Χίλντα Παπαδημητρίου, Αριστέα Παπαλεξάνδρου, Ηλίας Παπαμόσχος, Νικήτας Παρίσης, Δημήτρης Πετσετίδης, Θοδωρής Ρακόπουλος, Ειρήνη Ρηνιώτη, Βασίλης Ρούβαλης, Αγγελική Σιδηρά, Ντίνος Σιώτης, Θωμάς Σκάσσης, Μαρία Σκιαδαρέση, Εύα Στάμου, Σταύρος Σταυρόπουλος, Δημήτρης Στεφανάκης, Αγγελική Στρατηγοπούλου, Άρης Σφακιανάκης, Δημήτρης Σωτάκης, Κλαίτη Σωτηριάδου, Βάσια Τζανακάρη, Σώτη Τριανταφύλλου, Νίκη Τρουλλινού, Θωμάς Τσαλαπάτης, Φωτεινή Τσαλίκογλου, Βασίλης Τσιαμπούσης, Μιχάλης Φακίνος, Ευγενία Φακίνου, Μαρία Φακίνου, Δημήτρης Φύσσας, Κυριάκος Χαραλαμπίδης, Κοσμάς Χαρπαντίδης, Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης, Θανάσης Χατζόπουλος, Έλενα Χουζούρη, Γιώργος Χουλιάρας, Ελιάνα Χουρμουζιάδου, Γιώργος Χρονάς, Χρήστος Χωμενίδης, Γιώργος Ψάλτης.

Επιμέλεια, Σύνδεσμοι και διαδικτυακή
έρευνα των βιβλίων για κατέβασμα:
Αέναη επΑνάσταση | Sophia-Ntrekou.gr

Δείτε επίσης:

Κατεβάστε Δωρεάν χιλιάδες βιβλία και δείτε Βιβλιοθήκες

Ετικέτες: Κωνσταντίνος Καβάφης, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Κωστής Παλαμάς, Οδυσσέας Ελύτης, Ν. Καζαντζάκης, Γιάννης Ρίτσος, Γιώργος Σεφέρης, Άγγελος Σικελιανός, Διονύσιος Σολωμός, Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης, Κική Δημουλά

Περισσότερα: Βιβλιοθήκη, Λογοτεχνία-Ποίηση

Ν. Λυγερός ο κινηματογράφος της λογοτεχνίας και η λογοτεχνία του κινηματογράφου 📽 Cinema Mon Amour 📽 αρχιτεκτονική και κινηματογράφος (video αφιέρωμα)

Για να παραμείνει ο Κινηματογράφος ζωντανός

θα πρέπει να επινοεί τα πάντα από την αρχή.

Ζαν Ρενουάρ (1894 - 12 Φεβρουαρίου 1979)

Π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ορθοδοξία Ελληνισμός Νέα Εποχή

Πραγματική τομή στην παγκόσμια ιστορία υπήρξε η συνάντηση του Χριστιανισμού, ως νέας δυνάμεως, που έμελλε να μεταστοιχειώσει πνευματικά και πολιτιστικά, αλλά και πολιτικά ακόμη, τον κόσμο, και του Ελληνισμού, ως τρόπου ζωής και σκέψεως.

«Της γυναίκας το σώμα είναι το μουσικό όργανο.

Η αρρενωπία του άντρα είναι ο οργανοπαίχτης.

της Σοφίας Ντρέκου

«Ο Δρόμος» του Ανδρέα Εμπειρίκου

«Θαμπός ο δρόμος την αυγή, χωρίς σκιές· λαμπρός σαν ήχος κίτρινος πνευστών το μεσημέρι με τον ήλιο. Tα αντικείμενα, τα κτίσματα στιλπνά και η πλάσις όλη με πανηγύρι μοιάζει, χαρούμενη μέσα στο φως, σαν πετεινός που σ' έναν φράχτη αλαλάζει.

Θα διαβάσουμε αποσπάσματα από την συνέντευξη του π. Νικολάου και θα δούμε ολόκληρη την συνέντευξή του σε βίντεο, να μάς μιλά για την διαφορετική προσέγγιση στο πνεύμα των εορτών, το νόημα των Θεοφανίων, την προσφορά της εκκλησίας, την πίστη και την ελευθερία, μέσα από τις σκέψεις και τον λόγο του Μητροπολίτη Μεσογαίας.

Ορθόδοξη εικόνα της Βάπτισης του Χριστού στον Ιορδάνη με τη φανέρωση της Αγίας Τριάδας.

Η Βάπτιση του Χριστού στον Ιορδάνη· φανέρωση

της Αγίας Τριάδας και αγιασμός της κτίσεως.

Ανάλυση της εικόνας των Θεοφανείων μέσα από την πατερική θεολογία: η Βάπτιση του Χριστού, η φανέρωση της Αγίας Τριάδας και ο αγιασμός ολόκληρης της κτίσεως

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ένας μποέμ κοσμοκαλόγερος.

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Στην εποχή του, όταν ρωτήθηκε για τη σύγκρουση στο γλωσσικό ανάμεσα στους δημοτικιστές και καθαρευουσιάνους, ο Παπαδιαμάντης απάντησε: «Εγώ ασχολούμαι με το Ωραίον!». Δηλαδή, με το Κάλλος, την Ομορφιά, την ομορφιά της Φύσης, την ομορφιά της Γλώσσας, την ομορφιά των Ανθρώπων, την ομορφιά του Θεού.

Κείμενο του 1896 για το Νέο Έτος του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Οιωνός»

της Σοφίας Ντρέκου

Ένα κείμενο του 1896 του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη για το Νέο Έτος, χαρακτηριστικό δείγμα αστείρευτου εκπαιδευτικού χιούμορ του Παπαδιαμάντη! Όταν γράφηκε το άρθρο αυτό, η πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας ήταν πολύ κακή. Είχε προηγηθεί το 1893, όταν ο Χαρίλαος Τρικούπης ομολόγησε δημοσίως: «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν».

Πρωτοχρονιάτικες σκέψεις εξαιρετικά επίκαιρες του κυρ Φώτη Κόντογλου

O γέρος φθονερός και των έργων εχθρός και πάσης μνήμης, έρχεται. Περιτρέχει την θάλασσαν και την γην όλην. Από την στάμναn χύνει τα ρεύματα τής λήθης, και τα πάντα αφανίζει.

Φώτη Κόντογλου: Γιάννης ο Βλογημένος ή Το Βλογημένο Μαντρί

Ένα από τα αριστουργήματα της Ελληνικής-Ρωμέϊκης Λογοτεχνίας φιλοξενούμε αγαπητοί αναγνώστες, του αειμνήστου και αγαπημένου κυρ-Φώτη Κόντογλου.

Να δούμε σε κείμενο και βίντεο και την πολιτικοθρησκευτική διάσταση της αποχώρησης των Μάγων από την Βηθλεέμ μέσα από την ομιλία του π. Κων. Στρατηγόπουλου; Γιατί η τόλμη είναι διαχρονική. Τι κάνουν οι μάγοι; Οι μάγοι πρώτα - πρώτα κάνουν μια απογύμνωση του συστήματος· τι σημαίνει αυτό; πώς το απογυμνώνουν; Συνεχίζουμε με την Ευαγγελική περικοπή Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον Κεφ. Β. 13-23 και τα υμνολογικά του όρθρου σε Απόδοση Μοναχής Θεοδοσίας.

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Τόσο βαθιά ανθρώπινη ο θεολογία του διηγήματος, που τρομάζεις...! Και αναρωτιέσαι: πώς μου ξέφυγαν όλ' αυτά, γιατί δεν τα βλέπω ενώ είναι μπροστά μου; Γιατί έχω συνηθίσει τόσα χρόνια στη γκρίνια και τη μιζέρια; Ενώ το «φως» είναι μέσα μου, αρκεί να κοιτάξω κατάματα το αληθινό Φως, και να κάνω μια μικρή θυσία όπου μπορώ. Τρομάζει αυτή η θεολογία της αγάπης γιατί δεν μένει στην επιφάνεια της λάμψης, αλλά στο βάθος της εσωτερικής λάμψης που δημιουργεί το φως μέσα μας, αφού βέβαια καταλάβουμε τι σημαίνει να γεννηθεί η αγάπη δηλαδή Ο Χριστός!

🌲ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΚΥΡ ΜΑΝΩΛΗ - Διήγημα του π. Κων. Στρατηγόπουλου

Ο Γαλατάς στα χρόνια του 1920- 1920 ler Galata

Τα Χριστούγεννα στην Πόλη γιορτάζονται ταπεινά. Καί ὅταν λέμε ταπεινά, ἐννοοῦμε τήν ἀφαίρεση τῆς ἐξωτερικῆς λαμπρότητας καί τήν καλλιέργεια τοῦ ἐσωτερικοῦ κάλλους. Κάτι, τό μή χριστιανικό περιβάλλον, κάτι, ἡ βαριά κληρονομιά τῆς λειτουργικῆς παραδόσεως, ὁδηγοῦν σ᾽ αὐτό τό κατανυκτικό ἦθος.

Ἔτσι θά περνοῦσαν καί τά Χριστούγεννα ἐκεῖνα γιά τόν κύρ Μανώλη τό λουστραδόρο. Μάστορας στή δουλειά του. Δούλευε μέ μεράκι τά ἔπιπλα, σάν καλλιτέχνης πραγματικός, χωρίς νά βιάζεται καί χωρίς νά λογαριάζει τό κέρδος ἤ τη ζημιά. Ὅ,τι περνοῦσε ἀπό τό χέρι του ἔπρεπε νά λάμπει «ἡλίου φαεινότερον», ὅπως ἔλεγε ὁ ἴδιος. Καί προσέθετε:

- Προπάντων, ὅμως, προσοχή στό βάθος τῆς λάμψης, μιᾶς καί εἶναι εὔκολο νά λάμπει ἡ ἐπιφάνεια, ἀλλά ἡ ἐπιτυχία βρίσκεται στό πῶς θά ᾽ρχεται τό φῶς.

Τό «βάθος τῆς λάμψης». Αὐτή ἦταν ἡ ἰδεολογία τοῦ κύρ Μανώλη. Μπορεῖ καί νά μήν ἦταν ἡ ἰδεολογία μόνο δική του. Μπορεῖ καί νά μετέφερε πάνω του μία χιλιόχρονη παράδοση πού ἔπλασε τό φῶς στό βάθος κι ἄφησε τήν ἐπιφάνεια στό περιθώριο. Ἡ γυναίκα του, βέβαια, ἡ Πολυξένη, διαφωνοῦσε μ᾽ ὅλα αὐτά.

- Τό μεροκάματο δέν βγαίνει μέ φιλοσοφίες, τοῦ ᾽λεγε. Αὐτό πού κάνεις οὔτε ὁ Θεός δέν τό θέλει. Ὁ Πανάγαθος ὅρισε νά κερδίζουμε τό ψωμί μας με τόν ἱδρῶτα τοῦ προσώπου μας κι ὄχι με τόν ἱδρῶτα τριῶν προσώπων. Ἐκεῖνος θά τό ᾽θελε ἀλλιῶς γιατί ξέρει πιό καλά ἀπό σένα.

Ὁ κύρ Μανώλης ὅμως δέν καταλάβαινε ἀπό τέτοια. Πάνω ἀπό ὅλα ἦταν ἡ λάμψη. Ἀλλά τό παράπονο τῆς Πολυξένης τῆς «πολύπαθης», ὅπως ἔλεγε μόνη της γιά τόν ἑαυτό της, ἦταν κι ἄλλο. Ὁ ἄντρας της, ὁ προκομμένος, εἶχε τό ἐργαστήρι κάτω στό Γαλατά, κοντά στόν Ἅγιο Νικόλαο. Τό σπίτι του βρισκόταν στούς πρόποδες τοῦ λόφου τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου, στό Σταυροδρόμι. Ἦταν μία ἀπόσταση πού δέν ἐπέτρεπε στην πληθωρική Πολυξένη νά ἐλέγχει τά συμβαίνοντα στό ἐργαστήρι.

Καθώς ἦταν ἀνοικτή καρδιά ὁ κύρ Μανώλης, εἶχε πολλές κοινωνικές σχέσεις μέ ἄλλους μαστόρους τῆς περιοχῆς τοῦ Γαλατᾶ. Τά κουτσόλεγαν στό ἐργαστήρι του, πού εἶχε γίνει χῶρος συζητήσεων, φιλοσοφικῶν καί κοινωνικῶν. Ἦταν σάν ἕνα μικρό καφενεῖο, ὅπου οἱ συζητήσεις γιά τά τρέχοντα θέματα ἦταν στήν ἡμερησία διάταξη.

Ποιός ψάλτης εἶπε πιό κατανυκτικά τό δοξαστικό τῆς Κυριακῆς; Ποιός δεσπότης τηροῦσε τό περίφημο πολίτικο τυπικό; Ποιά παράδοση ἔφερε νά ψάλλονται δύο καταβασίες τά Χριστούγεννα; Κι ἄλλα πολλά πού ἔβγαζαν πάντοτε τόν κύρ Μανώλη ἔξω ἀπό τόν ρυθμό τῆς δουλειᾶς του. Ἀναγκαζόνταν, τότε, νά δουλέψει ὡς τά μεσάνυχτα γιά νά προλάβει τό χαμένο χρόνο καί μερικές φορές κοιμόταν καί μέσα στο ἐργαστήρι, ἐπειδή ἦταν δύσκολο νά πάει στό σπίτι του, λόγω τοῦ προχωρημένου τῆς ὥρας. Τότε ἦταν πού ἡ Πολυξένη ἔχανε τ᾽ αὐγά καί τά καλάθια ἀπό τά νεῦρα της. Καί μεροκάμματο δέν ἔβγαινε καί ἄντρα δέν εἶχε. Ἔστηνε στήν πόρτα τόν ἄντρα της λέγοντας:

- Θά σέ ξετινάξουν ὅλοι αὐτοί, στήν ψάθα θά πεθάνεις. Καί ἐκεῖνος ἀπαντοῦσε:

- Μά εἶναι καλά παιδιά καί γιά τό Χριστό μιλᾶμε. Καί μήν ξεχνᾶς πῶς οἱ ἄνθρωποι ἔχουν μέσα τους φῶς, πολύ φῶς. Λίγο νά σταθεῖς μπροστά τους, λίγο νά τούς καλομιλήσεις καί θά βρεθεῖς κατάματα με τό Χριστό. Ἔχουν κι οἱ ἄνθρωποι λάμψη, Πολυξένη μου.

Ἡ Πολυξένη, ὅμως, δέν καταλάβαινε ἀπό τέτοια. Ἔβλεπε τά παιδιά της, καί τήν ἴδια, νά ζοῦνε φτωχικά. Ὅλα τ᾽ ἄλλα ἦταν δεύτερα.

View of Constantinople from Scutari William Henry Bartlett, 1838

View of Constantinople from Scutari by William Henry Bartlett, 1838

Ο Ουίλιαμ Χένρυ Μπάρτλετ ήταν Βρετανός καλλιτέχνης,

περισσότερο γνωστός για τα πολυάριθμα σχέδιά του

που αποδίδονται σε χαλύβδινα χαρακτικά.

Ἦταν παραμονή τῶν Χριστουγέννων. Ἡ Πολυξένη εἶχε ἀπό τό πρωί δώσει τίς ὁδηγίες καί τά διαγγέλματά της στον ἄνδρα της.

- Τό ἀργότερο στίς ὀκτώ τό βράδυ θά εἶσαι στο σπίτι, οὔτε λεπτό καθυστέρηση. Ὅπως γυρνᾶς ἀπό τό Πέρα, ψώνισέ μου κουκουνάρια γιά τή γαλοπούλα, παστουρμά, σουτζούκι, τυρί, κασέρι, καί δύο κιασέδες γιαούρτι γιά νά νιώσουμε κι ἐμεῖς οἱ φτωχοί τή χρονιάρα μέρα.

Ὁ κύρ Μανώλης ἄκουγε τά διαγγέλματα. Δέν μποροῦσε νά κάνει καί κάτι ἄλλο.

- Κρίμα πού ἡ Πολυξένη δέν εἶχε γίνει συνταγματάρχης, σκεπτόταν, θά εἶχε τήν πιό δυναμική στρατιωτική μονάδα, κρίμα στή γυναίκα, πηγαίνει χαμένη μέ μένα τόν κακομοίρη.

Ἀπαντοῦσε ὅμως σταράτα:

- Ναί Πολυξένη μου, ὅλα θά γίνουν ὅπως θέλεις.

Καί πράγματι, ὅλα ἔγιναν ὅπως ἤθελε ἡ Πολυξένη. Στίς 8 ἡ ὥρα ὁ κύρ Μανώλης κατηφόριζε τή μεγάλη κατηφόρα τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου. Στό βάθος, στό τέλος τοῦ μεγάλου δρόμου, φαινόταν ἤδη τό σπίτι του. Τότε συνέβη τό ἔκτακτο. Ἐκεῖ, σε κάποιο ἀριστερό στενάκι ὑπῆρχε τό μικρό ταβερνάκι τοῦ Φώτη τοῦ Κάβουρα. Κάβουρα τόν ἔλεγαν λόγῳ τῶν ἀργῶν κινήσεων μέ τίς ὁποῖες περπατοῦσε. Καλή καί ἄδολη καρδιά ὁ Φώτης, διατηροῦσε αὐτό τό μικρό κατάστημα, ὅπου μαζεύονταν οἱ ἄντρες τῆς γειτονιᾶς καί τά κουτσόπιναν τά βραδάκια. Ἐκεῖνο τό βράδυ, λόγῳ τῆς παραμονῆς, πελατεία δέν ὑπῆρχε, μόνο ἕνας, κι ὁ Φώτης πού περιδιάβαινε μέ τή ματιά του τούς διαβάτες τῆς κατηφόρας. Τότε εἶδε τόν κύρ Μανώλη.

- Γειά σου, Μανώλη, σπάνια σέ βλέπουμε πιά.

- Ναί, ἀπάντησε ὁ κύρ Μανώλης, οἱ δουλειές βλέπεις.

- Ἔλα νά τά ποῦμε γιά λίγο μέσα.

Ὁ κύρ Μανώλης κοντοστάθηκε. Ἡ Πολυξένη περίμενε στο σπίτι, ἀλλά κι ἡ πρόσκληση ἦταν πρόκληση. Τό σκέφτηκε. Θά καθόταν δέκα λεπτά καί μετά θά συνέχιζε. Δέκα λεπτά δέν ἦταν τίποτε. Μπῆκαν μέσα καί κάθισαν σέ μία γωνιά, μιλώντας γιά τά Χριστούγεννα. Γιά τήν πρωινή λειτουργία. Γιά τά τροπάρια πού θά εἶχε τό τυπικό καί ἄλλα παρόμοια. Εἶχαν σχεδόν ξεχάσει πώς στό κατάστημα ὑπῆρχε κι ἕνας, ὁ μοναδικός, πελάτης. Τόν θυμήθηκαν ὅταν ξερόβηξε, λίγο, λέγοντας σέ σπασμένα Ἑλληνικά:

Θέλω ἕνα ποτήρι ἀπ᾽ τό γλυκό κρασί.
Καί σάν νά ἤθελε νά ἁρπάξει τήν εὐκαιρία εἶπε:

- Αὔριο ἐσεῖς οἱ ρωμηοί, ἔχετε μεγάλη γιορτή.
Οἱ δύο μας φίλοι στάθηκαν ἀμήχανοι, μ᾽ ἕναν τοῦρκο πάντα πρέπει νά εἶσαι κουμπωμένος. Ἐκεῖνος, σαν νά κατάλαβε, εἶπε:

Μέ λένε Τζεμίλ, μεγάλωσα σέ ρωμαίικο μαχαλά καί ξέρω κάτι λίγα ἑλληνικά. Εἶμαι μόνος, χωρίς οἰκογένεια, ξωμάχος τῆς ζωῆς. Σᾶς ρώτησα γιά τή γιορτή σας. Τί γιορτάζετε αὔριο;

Φαινόταν τίμιος καί εἶχε καθαρή ματιά. Ἔνιωθες ἐμπιστοσύνη. Ὁ κύρ Μανώλης πῆρε θάρρος.

- Νά, πῶς νά στο πῶ, αὔριο γεννήθηκε ἡ ἀγάπη. Ὁ Τζεμίλ σοβάρεψε πολύ.

- Πῶς γεννιέται ἡ ἀγάπη; Ἔχει πρόσωπο;

- Γι᾽ αὐτό γεννήθηκε ἀκριβῶς, ἐπειδή ἔχει πρόσωπο καί θέλει νά μᾶς δεῖ κατά πρόσωπο, ἀπάντησε ὁ κύρ Μανώλης. Καί συνέχισε:

- Ξέρεις; Ἡ ἀγάπη πού γεννήθηκε εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ὁ Τζεμίλ ἀντέδρασε.

- Ὁ Θεός οὔτε γεννιέται, οὔτε ἔχει πρόσωπο.

- Φίλε μου Τζεμίλ, εἶπε ὁ κύρ Μανώλης, γι᾽ αὐτό ἀκριβῶς εἶναι ἀγάπη, ἐπειδή καταδέχτηκε νά γεννηθεῖ καί νά μᾶς δεῖ στο πρόσωπό μας, μέσα μας, βαθιά μας. Θέλει νά βρεῖ τη λάμψη πού ἔχουμε μέσα μας καί νά τήν κάνει φωτιά.

Ὁ Τζεμίλ σώπασε. Ἄκουγε μέ προσοχή τόν κύρ Μανώλη. Ὁ Μανώλης, ὁ λουστραδόρος, εἶχε γίνει ὁλόκληρος μια φωτιά πού ἔλαμπε. Σώπασαν καί οἱ δύο. Μετά ἀπό ὥρα ψιθύρισε ὁ Τζεμίλ:

Κι ἀφοῦ ὁ Θεός σας εἶναι ἀγάπη ἐσύ πῶς θά μοῦ τό ἀποδείξεις;

Ὁ Μανώλης μάζεψε τά φρύδια καί εἶπε, ψιθυρίζοντας:

- Νά τ᾽ ἀποδείξω δέν μπορῶ μέ λόγια, ἀλλά μόνο ἄν χρειαστεῖ νά κάνω μιά θυσία γιά σένα, τότε θά τό καταλάβεις.

Ὁ Τζεμίλ εἶπε φωναχτά:

- Κάνε μια θυσία γιά μένα. Θέλω νά καταλάβω τήν ἀγάπη πού γίνεται ἄνθρωπος ἤ μάλλον νά καταλάβω πῶς εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὅταν ἔχει τήν ἀγάπη;

Ὁ κύρ Μανώλης δέν σκέφτηκε καί πολύ. Οἱ θυσίες δέν προγραμματίζονται, ἔρχονται ξαφνικά, ἀρκεῖ νά τίς ἀξιοποιήσεις. Κάθισε, ἐκεῖ, στό ταβερνάκι, ὅλη τή νύχτα μέ τόν Τζεμίλ. Δέν ἦταν δά καί τόσο δύσκολο. Κάθε μέρα ξενυχτοῦσε γιά νά φτάσει στη «λάμψη τήν ἐσωτέρα», γιά νά βρεῖ τήν κοινωνία μέ τόν ἄλλο.

Ἔτσι πέρασε ὅλη τή νύχτα καί τό πρωί τράβηξε γιά τόν Ἅγιο Κωνσταντῖνο γιά ν' ἀκούσει: «Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός».

Ἕνα ἦταν σίγουρο. Ἐκεῖνο τό βράδυ μέσα στό καπηλειό τοῦ Φώτη ἐγεννήθη ὁ Χριστός. Πάντοτε ἔτσι γεννιέται, στά ταπεινά καί στά μοναχικά. Γεννιέται ἐκεῖ πού ἡ λάμψη δέν εἶναι ἐξωτερική. Ἔτσι γιόρτασαν τά Χριστούγεννα ἐκεῖνα στην Πόλη. Ἔτσι πάντα τά γιορτάζουν. Μέ τή φωταυγή ἀχτίδα τοῦ ἐσωτέρου φωτός. Καί μετά ἔρχονται πάντα οἱ Ἡρῶδες.

Καί στή διήγησή μας αὐτή, τό μαρτύριο γιά τόν κύρ Μανώλη ἦρθε ἀπό τήν Πολυξένη, τήν πολύπαθη καί κουρασμένη, πού ξεχνοῦσε ὅμως νά καταλάβει τή λάμψη πού εἶχε κοντά της, τόν κύρ Μανώλη, ἕνα ἀκόμη σημεῖο τῆς φανέρωσης τοῦ Κυρίου πάνω στή γῆ.

† π.Κ.Σ. Περισσότερα: π. Κων.Στρατηγόπουλος

Δείτε επίσης: Εγώ, το παιδί και τα Χριστούγεννα - π. Κωνστ. Στρατηγόπουλος

Βιβλιογραφία

Αυτοτελές απόσπασμα μέσα από το βιβλίο «Το σταυροδρόμι τής καρδιάς μου», Σελίδα 85, εκδόσεις «Φιλοκαλία», Μάϊος 2002.

Επιμέλεια: Αέναη επΑνάσταση by Sophia Ntrekou.gr

Περισσότερα Θέματα: π. Κων.Στρατηγόπουλος

🎞️ video: Ακούστε την κατανυκτική αφήγηση του διηγήματος που διαβάσαμε, με τον αγαπητό σε όλους μας κ. Νώντα Σκοπετέα, γιατί μπορεί να μας κάνει να νοιώσουμε και πάλι παιδιά 🎅 τα Χριστούγεννα🎄 με τις διηγήσεις του, όπως θα διαπιστώσετε και εδώ.

Καλή Χριστουγεννιάτικη Ακρόαση

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΑΝΤΑ (π. Κωνσταντίνος
Στρατηγόπουλος) - ΝΩΝΤΑΣ ΣΚΟΠΕΤΈΑΣ

FaceBook: Σοφία Ντρέκου 29 Δεκεμβρίου 2013

Αέναη επΑνάσταση 29 Δεκεμβρίου 2013
Σοφία Ντρέκου 2 Νοεμβρίου 2015 στις 9:46 π.μ.
Αέναη επΑνάσταση 17 Δεκεμβρίου 2017 στις 12:00 π.μ.

Άγιος Στέφανος ο πρωτομάρτυρας: Βίος, Μαρτύριο και Ανακομιδή Ιερού Λειψάνου του Αγίου Στεφάνου

Άγιος Μάρτυρας Στέφανος, δια χειρός Κριστίνα Ραϊλεάνου

Sfantul Mucenic Stefan, Iconografie Cristina Raileanu, 2016

Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Δεκεμβρίου,

η εύρεσις των λειψάνων του στις 15 Σεπτεμβρίου,
ενώ η ανακομιδή των λειψάνων του στις 2 Αυγούστου.

🟠 Βιογραφία του Αγίου Στεφάνου

Cretan_School_-_The_Flight_into_Egypt_(egg_tempera_on_panel)

Η Φυγή στην Αίγυπτο. Εικόνα κρητικής τέχνης, 15ος αι.,

Μουσείο Μπενάκη (Δωρεά Ελένης Σταθάτου, λεπτομέρεια)

Η Γέννηση του Χριστού, η Πορεία στη Βηθλεέμ και

η Φυγή στην Αίγυπτο στα Απόκρυφα Ευαγγέλια

Εργασία της Σοφίας Ντρέκου

Πάμε ν' ακούσουμε μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία που μας την διηγείται ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, Νικόλαος Χατζηνικολάου, ο οποίος μας περιγράφει τα κατανυκτικά, μοναχικά Χριστούγεννα, που πέρασε στο Άγιο Όρος;

Ρωμανός ο Μελωδός και ο Ύμνος της Γέννησης

Σοφία Ντρέκου

Ξέρετε ότι δεν ζητώ ποτέ κοινοποιήσεις.

Το ζητώ μόνο γι' αυτή την δημοσίευση,

όπως και πέρυσι και κάθε χρόνο θα το κάνουμε

Πίνακας ζωγραφικής «Τα Κάλαντα» δια χειρός Γιώργου Κόρδη

🔔 Τα Κάλαντα των Χριστουγέννων τα Ρωμαίϊκα, τα Βυζαντινά

της Σοφίας Ντρέκου

Παραμονή Χριστουγέννων πρωί, το κουδούνι χτυπάει, οι νοικοκύρηδες ανοίγουν και η ατμόσφαιρα γεμίζει με την γνωστή μελωδία: Τα κάλαντα των Χριστουγέννων. Ο ήχος της μελόντικας, μια φλογέρα ή πολλές φορές μόνο ένα απλό τριγωνάκι συνοδεύουν το τραγούδι των παιδιών.

της Σοφίας Ντρέκου

Βράδυ Χριστουγέννων ήταν. Σηκώθηκε ο άγιος Ρωμανός,
πήγε στην εκκλησία, ανέβηκε στον άμβωνα κι άρχισε να ψάλλει:

«Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει»

Η Φτερωτή Νίκη της Σαμοθράκης περ. το 220 με 190 π.Χ.

άγνωστος καλλιτέχνης. Μουσείο του Λούβρου από το 1884.*

Επιζώντων Θαυμάτων

Στην Σοφία Ν.

Aνάερη ελευθερία

λευκού μαρμάρου θύμηση

τρισμέγιστου χρόνου

αιώνιο πέρασμα.

Ξημερώνει Χριστούγεννα. Η βελέντζα βαριά θερμαίνει όσο γίνεται τα παιδικά ονείρατά μας.

φώτο by sophia-ntrekou.gr

Όσο ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα πάψω να υμνώ

μετά λατρείας τον Χριστόν μου. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ξημερώνει Χριστούγεννα. Η βελέντζα βαριά θερμαίνει όσο γίνεται τα παιδικά ονείρατά μας. Το τρίξιμο της πόρτας ακούστηκε απ' τις τέσσερις. Ήταν η μάνα με το μαγκάλι. Τ' άφησε πλάι στο παράθυρο να σπάσει λίγο το κρύο του μικρού μας δωματίου. Τα κεφάλια μας χωμένα, ούτε που τολμάνε να συναντηθούν με την παγωμένη ατμόσφαιρα...

της Σοφίας Ντρέκου

Όπου και ν' ανήκουμε, πολεμιστής του πνεύματος, της σωτηρίας της ψυχής, της ζωής, της βιοπάλης, της ελευθερίας και της τιμής. Ποιητής, μουσικός, αθλητής, στρατιώτης, μοναχός, αγρότης, πατέρας, μάνα, σοφός ή παρορμητικός, νέος και γέρος. Των αλλοτινών και των σημερινών καιρών. Με της καρδιάς το πύρωμα. Τότε και τώρα, πάντοτε μοναχικός/ή.

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος: Η προσκύνηση των ποιμένων (περ. 1605-1610) από τον Ελ Γκρέκο

εικ. λεπτ. Η Προσκύνηση των Ποιμένων (1610) Ελ Γκρέκο

Εργασία, επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
Αρθρογράφος (BSc in Psychology)

Περιεχόμενα:

Ευχαριστώ θερμά τον κ. Θεόδωρο Ρηγινιώτη.

Μην χάνετε να διαβάζετε άρθρα του,

όπου τα βρίσκετε. Είναι πηγή γνώσης και γαλήνης.

Η θέωση είναι ο μόνος σκοπός για οτιδήποτε έχει δημιουργηθεί, καθώς κάθε κτίσμα συνίσταται ακριβώς από μια θεία κλήση, είτε είναι υλικό είτε πνευματικό, σωματικό η ψυχικό, ατομικό η κοινωνικό ή ακόμη, πολιτικό.

Τρία παιδάκια στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο σε ζεστό οικογενειακό χώρο.

Τρία παιδιά στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο,

εικόνα χαράς, οικογενειακής μνήμης και προσδοκίας.

Από τη δενδρολατρεία και το Χριστόξυλο στο Δέντρο της Ζωής και το άστρο της Ενανθρωπήσεως

της Σοφίας Ντρέκου

Στρώμα έχουν τη μαύρη γής, προσκέφαλο λιθάρια

και γι' απανωσκεπάσματα του φεγγαριού τη λάψη.

Κάλλιστος Ware και Χριστίνα Μανγκάλα, συζήτηση για Γιόγκα και Ορθοδοξία

Kallistos Ware (Επίσκοπος Διοκλείας), Dr. Christine Mangala

Ο Επίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος Ware με τη δρ. Χριστίνα Μανγκάλα

Η δρ. Χριστίνα Μανγκάλα, μεγαλωμένη στον Ινδουισμό και πλέον Ορθόδοξη Χριστιανή, μιλά για τη Γιόγκα, τις πνευματικές της ρίζες και αν μπορεί να συμβαδίσει με την Ορθόδοξη πίστη.

Christmas in Athens

Οι πολέμιοι των Χριστουγέννων. Μελέτη για τα αίτια
από την Πολιτική, Ιστορία, Θεολογία και Κοινωνιολογία

Έρευνα, εργασία Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Sophia Drekou, BSc in Psychology)

Εισαγωγή

Δέντρα, στολίδια στην πόλη, άρωμα εορταστικό με μικρούς και μεγάλους εν δράση. Τα τελευταία χρόνια μαίνεται ένας ιδιότυπος «πόλεμος»: ο πόλεμος εναντίον των Χριστουγέννων. Ξεκίνησε ήδη από τον 17ο αιώνα στην Αγγλία και έκτοτε ενισχύεται λόγω της παγκοσμιοποίησης, η οποία προωθεί την κοινωνική, πολιτική και θρησκευτική ελευθερία. Γιατί πολλοί προτείνουν να χρησιμοποιείται ο ουδέτερος όρος «γιορτές»; Γνωρίζουμε τις συνέπειες του μέλλοντος χωρίς μνήμη;

Saint-Dionysios-of-Zakynthos-Bishop-of-Aegina-XENOY-ANNA-AGIOGRAFOS

Ζωγραφική - Αγιογραφία Ξένου Άννα

Εργασία της Σοφίας Ντρέκου

Ο Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου (1547 - 17 Δεκεμβρίου 1622) έζησε και έδρασε στη Ζάκυνθο από τα μέσα του 16ου αιώνα ως και τις αρχές του 17ου, ενώ διετέλεσε και επίσκοπος Αιγίνης. Σήμερα αποτελεί έναν από τους λαοφιλέστερους σύγχρονους αγίους και είναι πολιούχος της πόλης της Ζακύνθου. Ο άγιος Διονύσιος θεωρείται ο Άγιος της Συγχώρεσης καθώς συγχώρησε τον φονιά του αδελφού του.

Ymnos-poy-egine-eikona--ti-si-prosenegkomen-Xriste

Ο Χριστουγεννιάτικος Ύμνος τι σοι προσενέγκωμεν Χριστέ... που έγινε εικόνα (ανάλυση, μετάφραση, ποιητική απόδοση και βίντεο)

13 Δεκεμβρίου 1803: Η ανατίναξη στο Κούγκι... Η μεγάλη θυσία

«Καλόγερε, τί καρτερᾶς κλεισμένος μέσ' στό Κούγκι

...πέντε νομάτοι σού 'μειναν καί κεῖνοι λαβωμένοι...»

Έρευνα, Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Περιεχόμενα

Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, επίσκοπος Τριμυθούντος Κύπρου, ο Προστάτης των Φτωχών, ο Πατέρας των Ορφανών, Δάσκαλος των Αμαρτωλών

Άγιος Σπυρίδωνας ο Θαυματουργός

επίσκοπος Τριμυθούντος Κύπρου
κοιμήθηκε 12 Δεκεμβρίου του 350 μ.Χ.

Ο άγιος Σπυρίδων πολλές φορές βγαίνει από την εκκλησιά του στην Κέρκυρα, που είναι το λείψανό του, και γυρίζει τη θάλασσα και τη στεριά, για να κάμει καλά και να βοηθήσει εκείνους που τον επικαλούνται.[1]

Τα αίτια της ρήξης μεταξύ Θεολογίας και Επιστήμης [Βίντεο Έτσι Βλέπω τον Κόσμο: Επιστήμη και Θεολογία]

«Ένα θέμα το οποίο έχει απασχολήσει για διάφορους λόγους την ελληνική κοινωνία είναι η αφανής ή φανερή σύγκρουση μεταξύ του εν γένει Χριστιανισμού και της Επιστήμης.

Η Φιλοκαλία και το αδιανόητο τίποτα: εξηγήσεις υπερλόγων πραγμάτων

Ο φιλοσοφίζων κ. Στέλιος Ράμφος

με εξηγήσεις υπερλόγων πραγμάτων

Σελίδες

Χρήσιμες πληροφορίες