Πρωτοχρονιά με τον Φώτη Κόντογλου: Ο χρόνος ο φθονερός γέρων και ο κόσμος της φθοράς - Πρωτοχρονιάτικες σκέψεις του κυρ Φώτη

Πρωτοχρονιάτικες σκέψεις εξαιρετικά επίκαιρες του κυρ Φώτη Κόντογλου

Πρωτοχρονιάτικες σκέψεις εξαιρετικά επίκαιρες του κυρ Φώτη Κόντογλου

O γέρος φθονερός και των έργων εχθρός και πάσης μνήμης, έρχεται. Περιτρέχει την θάλασσαν και την γην όλην. Από την στάμναn χύνει τα ρεύματα τής λήθης, και τα πάντα αφανίζει.

Αναχωρησάντων των Μάγων την Κυριακή Μετά την Του Χριστού Γέννηση ~ πολιτικοθεολογική ανάλυση π. Κων. Στρατηγόπουλος


Να δούμε σε κείμενο και βίντεο και την πολιτικοθρησκευτική διάσταση της αποχώρησης των Μάγων από την Βηθλεέμ μέσα από την ομιλία του π. Κων. Στρατηγόπουλου; Γιατί η τόλμη είναι διαχρονική. Τι κάνουν οι μάγοι; Οι μάγοι πρώτα - πρώτα κάνουν μια απογύμνωση του συστήματος· τι σημαίνει αυτό; πώς το απογυμνώνουν; Συνεχίζουμε με την Ευαγγελική περικοπή Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον Κεφ. Β. 13-23 και τα υμνολογικά του όρθρου σε Απόδοση Μοναχής Θεοδοσίας.

Τα Χριστούγεννα του κυρ Μανώλη στην Πόλη - Διήγημα π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΚΥΡ ΜΑΝΩΛΗ

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Τόσο βαθιά ανθρώπινη ο θεολογία του διηγήματος, που τρομάζεις...! Και αναρωτιέσαι: πώς μου ξέφυγαν όλ' αυτά, γιατί δεν τα βλέπω ενώ είναι μπροστά μου; Γιατί έχω συνηθίσει τόσα χρόνια στη γκρίνια και τη μιζέρια; Ενώ το «φως» είναι μέσα μου, αρκεί να κοιτάξω κατάματα το αληθινό Φως, και να κάνω μια μικρή θυσία όπου μπορώ. Τρομάζει αυτή η θεολογία της αγάπης γιατί δεν μένει στην επιφάνεια της λάμψης, αλλά στο βάθος της εσωτερικής λάμψης που δημιουργεί το φως μέσα μας, αφού βέβαια καταλάβουμε τι σημαίνει να γεννηθεί η αγάπη δηλαδή Ο Χριστός!

🌲ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΚΥΡ ΜΑΝΩΛΗ - Διήγημα του π. Κων. Στρατηγόπουλου
Ο Γαλατάς στα χρόνια του 1920- 1920 ler Galata
Ο Γαλατάς στα χρόνια του 1920- 1920 ler Galata

Τα Χριστούγεννα στην Πόλη γιορτάζονται ταπεινά. Καί ὅταν λέμε ταπεινά, ἐννοοῦμε τήν ἀφαίρεση τῆς ἐξωτερικῆς λαμπρότητας καί τήν καλλιέργεια τοῦ ἐσωτερικοῦ κάλλους. Κάτι, τό μή χριστιανικό περιβάλλον, κάτι, ἡ βαριά κληρονομιά τῆς λειτουργικῆς παραδόσεως, ὁδηγοῦν σ᾽ αὐτό τό κατανυκτικό ἦθος.

Ἔτσι θά περνοῦσαν καί τά Χριστούγεννα ἐκεῖνα γιά τόν κύρ Μανώλη τό λουστραδόρο. Μάστορας στή δουλειά του. Δούλευε μέ μεράκι τά ἔπιπλα, σάν καλλιτέχνης πραγματικός, χωρίς νά βιάζεται καί χωρίς νά λογαριάζει τό κέρδος ἤ τη ζημιά. Ὅ,τι περνοῦσε ἀπό τό χέρι του ἔπρεπε νά λάμπει «ἡλίου φαεινότερον», ὅπως ἔλεγε ὁ ἴδιος. Καί προσέθετε:


- Προπάντων, ὅμως, προσοχή στό βάθος τῆς λάμψης, μιᾶς καί εἶναι εὔκολο νά λάμπει ἡ ἐπιφάνεια, ἀλλά ἡ ἐπιτυχία βρίσκεται στό πῶς θά ᾽ρχεται τό φῶς.


Τό «βάθος τῆς λάμψης». Αὐτή ἦταν ἡ ἰδεολογία τοῦ κύρ Μανώλη. Μπορεῖ καί νά μήν ἦταν ἡ ἰδεολογία μόνο δική του. Μπορεῖ καί νά μετέφερε πάνω του μία χιλιόχρονη παράδοση πού ἔπλασε τό φῶς στό βάθος κι ἄφησε τήν ἐπιφάνεια στό περιθώριο. Ἡ γυναίκα του, βέβαια, ἡ Πολυξένη, διαφωνοῦσε μ᾽ ὅλα αὐτά.


- Τό μεροκάματο δέν βγαίνει μέ φιλοσοφίες, τοῦ ᾽λεγε. Αὐτό πού κάνεις οὔτε ὁ Θεός δέν τό θέλει. Ὁ Πανάγαθος ὅρισε νά κερδίζουμε τό ψωμί μας με τόν ἱδρῶτα τοῦ προσώπου μας κι ὄχι με τόν ἱδρῶτα τριῶν προσώπων. Ἐκεῖνος θά τό ᾽θελε ἀλλιῶς γιατί ξέρει πιό καλά ἀπό σένα.


Ὁ κύρ Μανώλης ὅμως δέν καταλάβαινε ἀπό τέτοια. Πάνω ἀπό ὅλα ἦταν ἡ λάμψη. Ἀλλά τό παράπονο τῆς Πολυξένης τῆς «πολύπαθης», ὅπως ἔλεγε μόνη της γιά τόν ἑαυτό της, ἦταν κι ἄλλο. Ὁ ἄντρας της, ὁ προκομμένος, εἶχε τό ἐργαστήρι κάτω στό Γαλατά, κοντά στόν Ἅγιο Νικόλαο. Τό σπίτι του βρισκόταν στούς πρόποδες τοῦ λόφου τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου, στό Σταυροδρόμι. Ἦταν μία ἀπόσταση πού δέν ἐπέτρεπε στην πληθωρική Πολυξένη νά ἐλέγχει τά συμβαίνοντα στό ἐργαστήρι.

Καθώς ἦταν ἀνοικτή καρδιά ὁ κύρ Μανώλης, εἶχε πολλές κοινωνικές σχέσεις μέ ἄλλους μαστόρους τῆς περιοχῆς τοῦ Γαλατᾶ. Τά κουτσόλεγαν στό ἐργαστήρι του, πού εἶχε γίνει χῶρος συζητήσεων, φιλοσοφικῶν καί κοινωνικῶν. Ἦταν σάν ἕνα μικρό καφενεῖο, ὅπου οἱ συζητήσεις γιά τά τρέχοντα θέματα ἦταν στήν ἡμερησία διάταξη.


Ποιός ψάλτης εἶπε πιό κατανυκτικά τό δοξαστικό τῆς Κυριακῆς; Ποιός δεσπότης τηροῦσε τό περίφημο πολίτικο τυπικό; Ποιά παράδοση ἔφερε νά ψάλλονται δύο καταβασίες τά Χριστούγεννα; Κι ἄλλα πολλά πού ἔβγαζαν πάντοτε τόν κύρ Μανώλη ἔξω ἀπό τόν ρυθμό τῆς δουλειᾶς του. Ἀναγκαζόνταν, τότε, νά δουλέψει ὡς τά μεσάνυχτα γιά νά προλάβει τό χαμένο χρόνο καί μερικές φορές κοιμόταν καί μέσα στο ἐργαστήρι, ἐπειδή ἦταν δύσκολο νά πάει στό σπίτι του, λόγω τοῦ προχωρημένου τῆς ὥρας. Τότε ἦταν πού ἡ Πολυξένη ἔχανε τ᾽ αὐγά καί τά καλάθια ἀπό τά νεῦρα της. Καί μεροκάμματο δέν ἔβγαινε καί ἄντρα δέν εἶχε. Ἔστηνε στήν πόρτα τόν ἄντρα της λέγοντας: 

- Θά σέ ξετινάξουν ὅλοι αὐτοί, στήν ψάθα θά πεθάνεις. Καί ἐκεῖνος ἀπαντοῦσε:

- Μά εἶναι καλά παιδιά καί γιά τό Χριστό μιλᾶμε. Καί μήν ξεχνᾶς πῶς οἱ ἄνθρωποι ἔχουν μέσα τους φῶς, πολύ φῶς. Λίγο νά σταθεῖς μπροστά τους, λίγο νά τούς καλομιλήσεις καί θά βρεθεῖς κατάματα με τό Χριστό. Ἔχουν κι οἱ ἄνθρωποι λάμψη, Πολυξένη μου.

Ἡ Πολυξένη, ὅμως, δέν καταλάβαινε ἀπό τέτοια. Ἔβλεπε τά παιδιά της, καί τήν ἴδια, νά ζοῦνε φτωχικά. Ὅλα τ᾽ ἄλλα ἦταν δεύτερα.

View of Constantinople from Scutari William Henry Bartlett, 1838
View of Constantinople from Scutari by William Henry Bartlett, 1838
Ο Ουίλιαμ Χένρυ Μπάρτλετ ήταν Βρετανός καλλιτέχνης,
περισσότερο γνωστός για τα πολυάριθμα σχέδιά του
που αποδίδονται σε χαλύβδινα χαρακτικά.

Ἦταν παραμονή τῶν Χριστουγέννων. Ἡ Πολυξένη εἶχε ἀπό τό πρωί δώσει τίς ὁδηγίες καί τά διαγγέλματά της στον ἄνδρα της.

- Τό ἀργότερο στίς ὀκτώ τό βράδυ θά εἶσαι στο σπίτι, οὔτε λεπτό καθυστέρηση. Ὅπως γυρνᾶς ἀπό τό Πέρα, ψώνισέ μου κουκουνάρια γιά τή γαλοπούλα, παστουρμά, σουτζούκι, τυρί, κασέρι, καί δύο κιασέδες γιαούρτι γιά νά νιώσουμε κι ἐμεῖς οἱ φτωχοί τή χρονιάρα μέρα.


Ὁ κύρ Μανώλης ἄκουγε τά διαγγέλματα. Δέν μποροῦσε νά κάνει καί κάτι ἄλλο.


- Κρίμα πού ἡ Πολυξένη δέν εἶχε γίνει συνταγματάρχης, σκεπτόταν, θά εἶχε τήν πιό δυναμική στρατιωτική μονάδα, κρίμα στή γυναίκα, πηγαίνει χαμένη μέ μένα τόν κακομοίρη.


Ἀπαντοῦσε ὅμως σταράτα:


- Ναί Πολυξένη μου, ὅλα θά γίνουν ὅπως θέλεις.


Καί πράγματι, ὅλα ἔγιναν ὅπως ἤθελε ἡ Πολυξένη. Στίς 8 ἡ ὥρα ὁ κύρ Μανώλης κατηφόριζε τή μεγάλη κατηφόρα τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου. Στό βάθος, στό τέλος τοῦ μεγάλου δρόμου, φαινόταν ἤδη τό σπίτι του. Τότε συνέβη τό ἔκτακτο. Ἐκεῖ, σε κάποιο ἀριστερό στενάκι ὑπῆρχε τό μικρό ταβερνάκι τοῦ Φώτη τοῦ Κάβουρα. Κάβουρα τόν ἔλεγαν λόγῳ τῶν ἀργῶν κινήσεων μέ τίς ὁποῖες περπατοῦσε. Καλή καί ἄδολη καρδιά ὁ Φώτης, διατηροῦσε αὐτό τό μικρό κατάστημα, ὅπου μαζεύονταν οἱ ἄντρες τῆς γειτονιᾶς καί τά κουτσόπιναν τά βραδάκια. Ἐκεῖνο τό βράδυ, λόγῳ τῆς παραμονῆς, πελατεία δέν ὑπῆρχε, μόνο ἕνας, κι ὁ Φώτης πού περιδιάβαινε μέ τή ματιά του τούς διαβάτες τῆς κατηφόρας. Τότε εἶδε τόν κύρ Μανώλη.


- Γειά σου, Μανώλη, σπάνια σέ βλέπουμε πιά.


- Ναί, ἀπάντησε ὁ κύρ Μανώλης, οἱ δουλειές βλέπεις.


- Ἔλα νά τά ποῦμε γιά λίγο μέσα.


Ὁ κύρ Μανώλης κοντοστάθηκε. Ἡ Πολυξένη περίμενε στο σπίτι, ἀλλά κι ἡ πρόσκληση ἦταν πρόκληση. Τό σκέφτηκε. Θά καθόταν δέκα λεπτά καί μετά θά συνέχιζε. Δέκα λεπτά δέν ἦταν τίποτε. Μπῆκαν μέσα καί κάθισαν σέ μία γωνιά, μιλώντας γιά τά Χριστούγεννα. Γιά τήν πρωινή λειτουργία. Γιά τά τροπάρια πού θά εἶχε τό τυπικό καί ἄλλα παρόμοια. Εἶχαν σχεδόν ξεχάσει πώς στό κατάστημα ὑπῆρχε κι ἕνας, ὁ μοναδικός, πελάτης. Τόν θυμήθηκαν ὅταν ξερόβηξε, λίγο, λέγοντας σέ σπασμένα Ἑλληνικά:


Θέλω ἕνα ποτήρι ἀπ᾽ τό γλυκό κρασί.

Καί σάν νά ἤθελε νά ἁρπάξει τήν εὐκαιρία εἶπε:

- Αὔριο ἐσεῖς οἱ ρωμηοί, ἔχετε μεγάλη γιορτή.

Οἱ δύο μας φίλοι στάθηκαν ἀμήχανοι, μ᾽ ἕναν τοῦρκο πάντα πρέπει νά εἶσαι κουμπωμένος. Ἐκεῖνος, σαν νά κατάλαβε, εἶπε:

Μέ λένε Τζεμίλ, μεγάλωσα σέ ρωμαίικο μαχαλά καί ξέρω κάτι λίγα ἑλληνικά. Εἶμαι μόνος, χωρίς οἰκογένεια, ξωμάχος τῆς ζωῆς. Σᾶς ρώτησα γιά τή γιορτή σας. Τί γιορτάζετε αὔριο;


Φαινόταν τίμιος καί εἶχε καθαρή ματιά. Ἔνιωθες ἐμπιστοσύνη. Ὁ κύρ Μανώλης πῆρε θάρρος.


- Νά, πῶς νά στο πῶ, αὔριο γεννήθηκε ἡ ἀγάπη. Ὁ Τζεμίλ σοβάρεψε πολύ.


- Πῶς γεννιέται ἡ ἀγάπη; Ἔχει πρόσωπο;


- Γι᾽ αὐτό γεννήθηκε ἀκριβῶς, ἐπειδή ἔχει πρόσωπο καί θέλει νά μᾶς δεῖ κατά πρόσωπο, ἀπάντησε ὁ κύρ Μανώλης. Καί συνέχισε:


- Ξέρεις; Ἡ ἀγάπη πού γεννήθηκε εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ὁ Τζεμίλ ἀντέδρασε.


- Ὁ Θεός οὔτε γεννιέται, οὔτε ἔχει πρόσωπο.


- Φίλε μου Τζεμίλ, εἶπε ὁ κύρ Μανώλης, γι᾽ αὐτό ἀκριβῶς εἶναι ἀγάπη, ἐπειδή καταδέχτηκε νά γεννηθεῖ καί νά μᾶς δεῖ στο πρόσωπό μας, μέσα μας, βαθιά μας. Θέλει νά βρεῖ τη λάμψη πού ἔχουμε μέσα μας καί νά τήν κάνει φωτιά.


Ὁ Τζεμίλ σώπασε. Ἄκουγε μέ προσοχή τόν κύρ Μανώλη. Ὁ Μανώλης, ὁ λουστραδόρος, εἶχε γίνει ὁλόκληρος μια φωτιά πού ἔλαμπε. Σώπασαν καί οἱ δύο. Μετά ἀπό ὥρα ψιθύρισε ὁ Τζεμίλ:


Κι ἀφοῦ ὁ Θεός σας εἶναι ἀγάπη ἐσύ πῶς θά μοῦ τό ἀποδείξεις;


Ὁ Μανώλης μάζεψε τά φρύδια καί εἶπε, ψιθυρίζοντας:


- Νά τ᾽ ἀποδείξω δέν μπορῶ μέ λόγια, ἀλλά μόνο ἄν χρειαστεῖ νά κάνω μιά θυσία γιά σένα, τότε θά τό καταλάβεις.


Ὁ Τζεμίλ εἶπε φωναχτά:


- Κάνε μια θυσία γιά μένα. Θέλω νά καταλάβω τήν ἀγάπη πού γίνεται ἄνθρωπος ἤ μάλλον νά καταλάβω πῶς εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὅταν ἔχει τήν ἀγάπη; 

Ὁ κύρ Μανώλης δέν σκέφτηκε καί πολύ. Οἱ θυσίες δέν προγραμματίζονται, ἔρχονται ξαφνικά, ἀρκεῖ νά τίς ἀξιοποιήσεις. Κάθισε, ἐκεῖ, στό ταβερνάκι, ὅλη τή νύχτα μέ τόν Τζεμίλ. Δέν ἦταν δά καί τόσο δύσκολο. Κάθε μέρα ξενυχτοῦσε γιά νά φτάσει στη «λάμψη τήν ἐσωτέρα», γιά νά βρεῖ τήν κοινωνία μέ τόν ἄλλο.

Ἔτσι πέρασε ὅλη τή νύχτα καί τό πρωί τράβηξε γιά τόν Ἅγιο Κωνσταντῖνο γιά ν' ἀκούσει: «Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός».


Ἕνα ἦταν σίγουρο. Ἐκεῖνο τό βράδυ μέσα στό καπηλειό τοῦ Φώτη ἐγεννήθη ὁ Χριστός. Πάντοτε ἔτσι γεννιέται, στά ταπεινά καί στά μοναχικά. Γεννιέται ἐκεῖ πού ἡ λάμψη δέν εἶναι ἐξωτερική. Ἔτσι γιόρτασαν τά Χριστούγεννα ἐκεῖνα στην Πόλη. Ἔτσι πάντα τά γιορτάζουν. Μέ τή φωταυγή ἀχτίδα τοῦ ἐσωτέρου φωτός. Καί μετά ἔρχονται πάντα οἱ Ἡρῶδες.


Καί στή διήγησή μας αὐτή, τό μαρτύριο γιά τόν κύρ Μανώλη ἦρθε ἀπό τήν Πολυξένη, τήν πολύπαθη καί κουρασμένη, πού ξεχνοῦσε ὅμως νά καταλάβει τή λάμψη πού εἶχε κοντά της, τόν κύρ Μανώλη, ἕνα ἀκόμη σημεῖο τῆς φανέρωσης τοῦ Κυρίου πάνω στή γῆ.

† π.Κ.Σ. Περισσότερα: π. Κων.Στρατηγόπουλος

Δείτε επίσης: Εγώ, το παιδί και τα Χριστούγεννα - π. Κωνστ. Στρατηγόπουλος

Βιβλιογραφία

Αυτοτελές απόσπασμα μέσα από το βιβλίο «Το σταυροδρόμι τής καρδιάς μου», Σελίδα 85, εκδόσεις «Φιλοκαλία», Μάϊος 2002.

Επιμέλεια: Αέναη επΑνάσταση by Sophia Ntrekou.gr

Περισσότερα Θέματα: π. Κων.Στρατηγόπουλος


🎞️ video: Ακούστε την κατανυκτική αφήγηση του διηγήματος που διαβάσαμε, με τον αγαπητό σε όλους μας κ. Νώντα Σκοπετέα, γιατί μπορεί να μας κάνει να νοιώσουμε και πάλι παιδιά 🎅 τα Χριστούγεννα🎄 με τις διηγήσεις του, όπως θα διαπιστώσετε και εδώ.

Καλή Χριστουγεννιάτικη Ακρόαση

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΑΝΤΑ (π. Κωνσταντίνος
Στρατηγόπουλος) - ΝΩΝΤΑΣ ΣΚΟΠΕΤΈΑΣ
Αέναη επΑνάσταση 29 Δεκεμβρίου 2013
Σοφία Ντρέκου 2 Νοεμβρίου 2015 στις 9:46 π.μ.
Αέναη επΑνάσταση 17 Δεκεμβρίου 2017 στις 12:00 π.μ.

Άγιος Στέφανος ο πρωτομάρτυρας: Βίος, Μαρτύριο και Ανακομιδή Ιερού Λειψάνου του Αγίου Στεφάνου

Sfantul Mucenic Stefan, ICONOGRAFIE Cristina Raileanu, 2016
Άγιος Μάρτυρας Στέφανος, δια χειρός Κριστίνα Ραϊλεάνου
Sfantul Mucenic Stefan, Iconografie Cristina Raileanu, 2016

Η μνήμη του εορτάζεται στις 27 Δεκεμβρίου
η εύρεσις των λειψάνων του στις 15 Σεπτεμβρίου,
ενώ η ανακομιδή των λειψάνων του στις 2 Αυγούστου.

🟠 Βιογραφία του Αγίου Στεφάνου

Απόκρυφα Ευαγγέλια: η Γέννηση του Χριστού, η Πορεία στη Βηθλεέμ και η Φυγή στην Αίγυπτο

Cretan_School_-_The_Flight_into_Egypt_(egg_tempera_on_panel)
Η Φυγή στην Αίγυπτο. Εικόνα κρητικής τέχνης, 15ος αι.,
Μουσείο Μπενάκη (Δωρεά Ελένης Σταθάτου, λεπτομέρεια)

Η Γέννηση του Χριστού, η Πορεία στη Βηθλεέμ και 
η Φυγή στην Αίγυπτο στα Απόκρυφα Ευαγγέλια

Εργασία της Σοφίας Ντρέκου

Κατανυκτικά, μοναχικά Χριστούγεννα στο Άγιον Όρος ★ Μεσογαίας Νικόλαος (video)

ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, Νικόλαος Χατζηνικολάου

Πάμε ν' ακούσουμε μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία που μας την διηγείται ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, Νικόλαος Χατζηνικολάου, ο οποίος μας περιγράφει τα κατανυκτικά, μοναχικά Χριστούγεννα, που πέρασε στο Άγιο Όρος;

Ζεις τη μελαγχολία των γιορτών; έλα μαζί μας σ' ένα αλλιώτικο πάρτι Χριστουγέννων 🎄

Ζεις τη μελαγχολία των γιορτών;

Ξέρετε ότι δεν ζητώ ποτέ κοινοποιήσεις.
Το ζητώ μόνο γι' αυτή την δημοσίευση,
όπως και πέρυσι και κάθε χρόνο θα το κάνουμε

Βυζαντινά Κάλαντα Χριστουγέννων - Ρωμαίϊκα και Παραδοσιακά 🔔 Αέναη επΑνάσταση

Πίνακας ζωγραφικής «Τα Κάλαντα» δια χειρός Γιώργου Κόρδη

🔔 Τα Κάλαντα των Χριστουγέννων τα Ρωμαίϊκα, τα Βυζαντινά

της Σοφίας Ντρέκου

Παραμονή Χριστουγέννων πρωί, το κουδούνι χτυπάει, οι νοικοκύρηδες ανοίγουν και η ατμόσφαιρα γεμίζει με την γνωστή μελωδία: Τα κάλαντα των Χριστουγέννων. Ο ήχος της μελόντικας, μια φλογέρα ή πολλές φορές μόνο ένα απλό τριγωνάκι συνοδεύουν το τραγούδι των παιδιών.

Τα Χριστούγεννα μέσα απ' τα μάτια του Αγίου Ρωμανού του Μελωδού (Κοντάκια Χριστουγέννων)


της Σοφίας Ντρέκου


Βράδυ Χριστουγέννων ήταν. Σηκώθηκε ο άγιος Ρωμανός,
 πήγε στην εκκλησία, ανέβηκε στον άμβωνα κι άρχισε να ψάλλει: 
«Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει»

Επιζώντων Θαυμάτων

Winged Victory of Samothrace
Η Φτερωτή Νίκη της Σαμοθράκης περ. το 220 με 190 π.Χ.
άγνωστος καλλιτέχνης. Μουσείο του Λούβρου από το 1884.*

Επιζώντων Θαυμάτων
Στην Σοφία Ν.

Aνάερη ελευθερία 
λευκού μαρμάρου θύμηση
τρισμέγιστου χρόνου
αιώνιο πέρασμα. 

Ξημερώνει Χριστούγεννα με τον Παπαδιαμάντη

Ξημερώνει Χριστούγεννα. Η βελέντζα βαριά θερμαίνει όσο γίνεται τα παιδικά ονείρατά μας.
φώτο by sophia-ntrekou.gr

Όσο ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα πάψω να υμνώ
μετά λατρείας τον Χριστόν μου. Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ξημερώνει Χριστούγεννα. Η βελέντζα βαριά θερμαίνει όσο γίνεται τα παιδικά ονείρατά μας. Το τρίξιμο της πόρτας ακούστηκε απ' τις τέσσερις. Ήταν η μάνα με το μαγκάλι. Τ' άφησε πλάι στο παράθυρο να σπάσει λίγο το κρύο του μικρού μας δωματίου. Τα κεφάλια μας χωμένα, ούτε που τολμάνε να συναντηθούν με την παγωμένη ατμόσφαιρα...

Μπέρτολτ Μπρεχτ: Κουράστηκες λες, δε μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς


της Σοφίας Ντρέκου

Όπου και ν' ανήκουμε, πολεμιστής του πνεύματος, της σωτηρίας της ψυχής, της ζωής, της βιοπάλης, της ελευθερίας και της τιμής. Ποιητής, μουσικός, αθλητής, στρατιώτης, μοναχός, αγρότης, πατέρας, μάνα, σοφός ή παρορμητικός, νέος και γέρος. Των αλλοτινών και των σημερινών καιρών. Με της καρδιάς το πύρωμα. Τότε και τώρα, πάντοτε μοναχικός/ή.

Θεοποιΐα η Mετανεωτερική Θεολογική Απορία


Η θέωση είναι ο μόνος σκοπός για οτιδήποτε έχει δημιουργηθεί, καθώς κάθε κτίσμα συνίσταται ακριβώς από μια θεία κλήση, είτε είναι υλικό είτε πνευματικό, σωματικό η ψυχικό, ατομικό η κοινωνικό ή ακόμη, πολιτικό.

Το Έθιμο του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου - Προέλευση, Συμβολισμός και το δένδρο ή ρίζα του Ιεσσαί | Αέναη επΑνάσταση

Τρία παιδάκια στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο σε ζεστό οικογενειακό χώρο.
Τρία παιδιά στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο,
εικόνα χαράς, οικογενειακής μνήμης και προσδοκίας.

Από τη δενδρολατρεία και το Χριστόξυλο στο Δέντρο της Ζωής και το άστρο της Ενανθρωπήσεως

Ο Χριστός και ο Μίσα - Δυο μωρά σε μια φάτνη


της Σοφίας Ντρέκου 

Στρώμα έχουν τη μαύρη γής, προσκέφαλο λιθάρια 
και γι' απανωσκεπάσματα του φεγγαριού τη λάψη. 

Γιόγκα και Ορθοδοξία – Συνέντευξη με τη δρ. Χριστίνα Μανγκάλα, πρώην Ινδουίστρια | Αέναη επΑνάσταση

Κάλλιστος Ware και Χριστίνα Μανγκάλα, συζήτηση για Γιόγκα και Ορθοδοξία
Ο Επίσκοπος Διοκλείας Κάλλιστος Ware με τη δρ. Χριστίνα Μανγκάλα

Η δρ. Χριστίνα Μανγκάλα, μεγαλωμένη στον Ινδουισμό και πλέον Ορθόδοξη Χριστιανή, μιλά για τη Γιόγκα, τις πνευματικές της ρίζες και αν μπορεί να συμβαδίσει με την Ορθόδοξη πίστη.

Πολεμώντας ...τα Χριστούγεννα ...η εορτή των Χριστουγέννων και οι πολέμιοί της

Christmas in Athens

Οι πολέμιοι των Χριστουγέννων. Μελέτη για τα αίτια
από την Πολιτική, Ιστορία, Θεολογία και Κοινωνιολογία

Έρευνα, εργασία Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Sophia Drekou, BSc in Psychology)


Εισαγωγή

Δέντρα, στολίδια στην πόλη, άρωμα εορταστικό με μικρούς και μεγάλους εν δράση. Τα τελευταία χρόνια μαίνεται ένας ιδιότυπος «πόλεμος»: ο πόλεμος εναντίον των Χριστουγέννων. Ξεκίνησε ήδη από τον 17ο αιώνα στην Αγγλία και έκτοτε ενισχύεται λόγω της παγκοσμιοποίησης, η οποία προωθεί την κοινωνική, πολιτική και θρησκευτική ελευθερία. Γιατί πολλοί προτείνουν να χρησιμοποιείται ο ουδέτερος όρος «γιορτές»; Γνωρίζουμε τις συνέπειες του μέλλοντος χωρίς μνήμη;

Ο Άγιος της συγχώρεσης Διονύσιος ο Ζακυνθινός, Αρχιεπίσκοπος Αιγίνης - Βιογραφία | Αέναη επΑνάσταση

Saint-Dionysios-of-Zakynthos-Bishop-of-Aegina-XENOY-ANNA-AGIOGRAFOS
Ζωγραφική - Αγιογραφία Ξένου Άννα

Εργασία της Σοφίας Ντρέκου

Ο Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου (1547 - 17 Δεκεμβρίου 1622) έζησε και έδρασε στη Ζάκυνθο από τα μέσα του 16ου αιώνα ως και τις αρχές του 17ου, ενώ διετέλεσε και επίσκοπος Αιγίνης. Σήμερα αποτελεί έναν από τους λαοφιλέστερους σύγχρονους αγίους και είναι πολιούχος της πόλης της Ζακύνθου. Ο άγιος Διονύσιος θεωρείται ο Άγιος της Συγχώρεσης καθώς συγχώρησε τον φονιά του αδελφού του.

Εμφάνιση του Αγίου Σπυρίδωνα στην Καντάρα της Αιγύπτου σε Κόπτη Χριστιανό το 2009 (Επίσημη ανακοίνωση) | Αέναη επΑνάσταση


Ο άγιος Σπυρίδων πολλές φορές βγαίνει από την εκκλησιά του στην Κέρκυρα, που είναι το λείψανό του, και γυρίζει τη θάλασσα και τη στεριά, για να κάμει καλά και να βοηθήσει εκείνους που τον επικαλούνται.[1]

ΕΤΣΙ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ: Τα αίτια της ρήξης μεταξύ Θεολογίας και Επιστήμης

Τα αίτια της ρήξης μεταξύ Θεολογίας και Επιστήμης [Βίντεο Έτσι Βλέπω τον Κόσμο: Επιστήμη και Θεολογία]

«Ένα θέμα το οποίο έχει απασχολήσει για διάφορους λόγους την ελληνική κοινωνία είναι η αφανής ή φανερή σύγκρουση μεταξύ του εν γένει Χριστιανισμού και της Επιστήμης.

«Αγιογκράφιτι» στους τοίχους της Αθήνας. Τί είναι το Γκράφιτι;


της Σοφίας Ντρέκου

Η πάλη ανάμεσα στο καλό και στο κακό (Video)


Η παράδοξη οδός - Ν. Λυγερός
Μετάφραση από τα γαλλικά:
Σάνη Καπράγκου

Κι αν η οδός είναι παράδοξη
ποιος θα μπορούσε να τη δανειστεί;

Η συγκύπτουσα - καμπουριασμένη γυναίκα του Ευαγγελίου και η υποκρισία | Ποιά είναι η αιτία που γεννά την υποκρισία;

The Crippled Woman by Jan van 't Hoff (1959)

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

κατά ΜατθαίονΟἱ διυλίζοντες τόν κώνωπα, τήν δέ κάμηλον καταπίνοντες!
κατά Ματθαίον – κγ' 24 (Ματθ. 23,24)

🟠 Η συγκύπτουσα (καμπουριασμένη) γυναίκα του Ευαγγελίου και η υποκρισία

Η καμπουριασμένη - συγκύπτουσα κοινωνία και κάποιοι πνευματικοί όροι επ-ανάστασης


...η παλίρροια της φτώχειας, της πείνας και της εξαθλίωσης καμπούριασαν κάθε εγχώρια κοινωνία. Οι χιλιάδες αυτοκτονίες, οι πρόωροι θάνατοι λόγω πλημμελούς ή παντελούς υγειονομικής περίθαλψης και οι δολοφονικές επιθέσεις συμμοριών επιβίωσης, τις ανέδειξαν οιωνεί ως απολύτως εξαθλιωμένες.

Ένας επίσκοπος ο Αμβρόσιος υψώνει το ανάστημά του στον τότε πλανητάρχη Μέγα Θεοδόσιο !


Μήπως θα έπρεπε να παίρνουμε μαθήματα
πολιτικής από την Εκκλησιαστική Ιστορία;

Φωτογραφίες που συγκλόνισαν την ανθρώπινη ιστορία

Το Κορίτσι του Αφγανιστάν, του National Geographic
το 1984. Πηγή και περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ

Όταν το 1911 ο Αμερικανός εκδότης Άρθουρ Μπρίσμπεϊν είπε τη γνωστή φράση «μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις» κατάφερε να σφραγίσει το μέλλον της φωτογραφίας.

Νέλσον Μαντέλα, ο μαχητής της ζωής και της δικαιοσύνης Nelson Mandela (Αφιέρωμα)


Νέλσον Μαντέλα (Nelson Mandela)
18 Ιουλίου 1918 - 5 Δεκεμβρίου 2013

Ο μεγάλος μαχητής της ζωής
και της δικαιοσύνης Νέλσον Μαντέλα,
άφησε σπουδαία κληρονομιά. Τον ΑΓΩΝΑ.
Ο Νέλσον Μαντέλα έφυγε για την Αιώνια Χώρα

Ύμνοι, κάλαντα και τραγούδια με την Νεκταρία Καραντζή (αφιέρωμα video) Christmas Byzantine Hymns & Carols by Nektaria Karantzi Xmas

gazarte

🎄 Καλή Χριστουγεννιάτικη Θέαση 🎄
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Η απόλυτη Ορθόδοξη Ελληνίδα Ρωμηά.
Το θηλυκό αηδόνι της Πατρίδας!
Τυχεροί όσοι έχουν την τύχη να την 
ακούν από κοντά να δοξάζει 
τον Θεό με το ταλέντο της. 

Των Θαλασσών ο Άγιος - Ο Εσπερινός του Αγίου Νικολάου στη Σκιάθο μέσα από το διήγημα του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη

Σύγχρονη καλλιτεχνική απεικόνιση του Αγίου Νικολάου πάνω σε πλοίο να υψώνει το χέρι προς μια φλεγόμενη θαλασσοταραχή, με ύφος που θυμίζει ρομαντική θαλασσογραφία.
Ο Άγιος Νικόλαος κατευνάζει τη θαλασσοταραχή, νεότερη καλλιτεχνική 
απόδοση εμπνευσμένη από την αισθητική των ρομαντικών θαλασσογράφων
του Ρώσου ζωγράφου Ιβάν  Αϊβαζόφσκι (1817 - 1900), Αρμενικής καταγωγής.

Ένα λυρικό διήγημα για τον Ναυτικό Άγιο, τη θαλασσινή παράδοση και την ευλάβεια της Σκιάθου.

Πώς θα γίνει η Δύση πάλι Ορθόδοξη; - Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς


Πώς θα γίνει η Δύση πάλι Ορθόδοξη; 

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Μην επηρεάζεστε από αυτά που βλέπουν τα μάτια, επειδή τα μάτια βλέπουν επιφανειακά και δε βλέπουν το βάθος. Τα μάτια βλέπουν την εξωτερική ενδυμασία του ανθρώπου και δε βλέπουν τον χαρακτήρα του, βλέπουν τον ηθοποιό και δεν βλέπουν τον άνθρωπο.

Αγία Βαρβάρα: Βίος, Μαρτύριο και τα Τρία Παράθυρα - Θεολογική ανάλυση | Αέναη επΑνάσταση


Η Αγία Βαρβάρα είναι Μικρασιάτισσα Aγία και μεγαλομάρτυς, που έζησε κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ. στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας.

Επαναστατική, οσιακή και μαρτυρική φυσιογνωμία η Αγία Βαρβάρα, αποτελεί πρότυπο ενθάρρυνσης για όσους τούς μάχονται οι γονείς αλλά και ο κόσμος, στην επιλογή τους να αφιερωθούν με όλες τους τις δυνάμεις στο Χριστό! 

Άγιος Παΐσιος: Είπα και κανα-δυό λόγια με παράπονο στην Αγία Βαρβάρα στο Εκκλησάκι της στην Κόνιτσα

Ο Άγιος Παΐσιος, η Αγία Βαρβάρα
το Εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας στην Κόνιτσα

Διηγείται ο Άγιος Παΐσιος στις Μοναχές

«Καθένας από κάποιο γεγονός που του έχει συμβεί με την βοήθεια ενός Αγίου, έχει και μια ιδιαίτερη αγάπη στον Άγιο αυτόν. Μπορεί να είναι σοβαρό αυτό το γεγονός, μπορεί να είναι και απλό.

Ο Γέρων Πορφύριος υπήρξε ένας σύγχρονος στάρετς της ελληνικής ορθοδοξίας

ο Γέροντας Πορφύριος

Συνέντευξη Αρχιμανδρίτη Ιωαννίκιου Κοτσώνη, καθηγ. Ἱ. Μ. Μεταμορφώσεως Σωτήρος Σοχοῦ, πνευματικό παιδί Αγίου Πορφυρίου μίλησε για τον Άγιο
(Σημείωση: Σήμερα, ο Αρχιμανδρίτης Ιωαννίκιος Κοτσώνης είναι ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Σοχό Θεσσαλονίκης.)

Η φάτνη βρίσκεται στο χέρι που προσφέρει γιατί η μέγιστη πράξη προσφοράς του Θεού φωλιάζει στη Γέννηση

Η φάτνη βρίσκεται στο χέρι που προσφέρει

Η κεφαλή της Εκκλησίας, ο Χριστός, φανέρωσε με τα θαύματά του στον άνθρωπο πως η αγάπη είναι ζωοδόχος πηγή που σώζει και ενώνει τον κόσμο, ακόμη κι όταν συναντά το κακό – χαρακτηριστική είναι η παραβολή του καλού Σαμαρείτη.

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο διορατικός (αφιέρωμα) | Αέναη επΑνάσταση

η προσωπογραφία του Αγίου Πορφυρίου
έργο του Δημήτρη Ευσταθόπουλου

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος

Περιεχόμενα:

• Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο διορατικός και θαυματουργός