Πρωτοχρονιά - μια πράξη προσανατολισμού μέσα στον χρόνο (Αέναη επΑνάσταση)

Ο χρόνος ως στάση, όχι ως μέτρηση... όχι για να

στολίσει τον χρόνο, αλλά για να τον ευθυγραμμίσει.

Ο χρόνος δεν αρχίζει σήμερα. Σήμερα αλλάζουμε τον τρόπο που τον διασχίζουμε.

Καλή Δυναμική, αγωνιστική, στοχαστική Χρονιά με γραφή και την αρχή της χρονιάς ως πράξη προσανατολισμού.

Χρόνος και Ζωή κατά τον Μέγα Βασίλειο

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Τοις πάσι χρόνος και καιρός τω παντί

πράγματι υπό τον ουρανόν.

Παλαιά Διαθήκη – Εκκλησιαστής Γ’ 1

Το Μπαλκόνι σε Χρόνο Χωρίς Εποχή

Νύχτα στα Αναφιώτικα της Πλάκας. Το φως χαμηλό, το στενό ανηφορικό, 

η Ακρόπολη σαν σιωπηλός μάρτυρας. Το φεγγάρι πάνω από την Ακρόπολη 

φωτίζει το στενό, κι ένα μπαλκόνι γίνεται μυστικό πέρασμα σε χρόνο χωρίς εποχή.

Μια υπαινικτική μνήμη έρωτα στα Αναφιώτικα της Πλάκας σε χρόνο χωρίς ημερομηνία σε Μια Άνοιξη που Δεν Καταγράφηκε

Χρόνος και Αιών στον Άγιο Μάξιμο - Κτιστό, άκτιστο και πορεία προς την αιωνιότητα | Αέναη επΑνάσταση

Οντολογική και κοσμολογική προσέγγιση της διάκρισης Χρόνου και Αιώνος στον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, σε διάλογο με τη σύγχρονη επιστήμη, την πληροφορία και τη συνείδηση

Εδαμάσθη ο πανδαμάτωρ χρόνος ⌚ Time - Pink Floyd (video The Dark Side of the Moon)

Η Αέναη επΑνάσταση

σάς εύχεται Καλή Χρονιά 

με Υγεία και δημιουργία.

Ο Πολύτιμος Χρόνος των Ώριμων Ανθρώπων - Όταν ο Χρόνος Δεν Σπαταλιέται Πια | Αέναη επΑνάσταση

Αφηρημένη τέχνη με ρολόι και γρανάζια

Ένα στοχαστικό κείμενο του Μάριο ντε Αντράντε για την ωριμότητα, την αξιοπρέπεια και την επιλογή της ουσίας αντί της ματαιότητας: γιατί, όσο λιγοστεύει ο χρόνος, αυξάνει η ανάγκη για αλήθεια, καθαρές σχέσεις και εσωτερική ειρήνη.

Ο χρόνος θεραπεύει - Δώστε χρόνο στο χρόνο

🎅 Καλή  Χρονιά 🎄 

Αρχιμηνιά και Αρχιχρονιά 

μες στην βροχή και τον χιονιά!

Η διαφορά Χρόνου και Αιώνος - Η κοσμική και θεολογική θέαση του Αγίου Μαξίμου (Σχολιασμός) | Αέναη επΑνάσταση

Η οντολογική διάκριση μεταξύ χρόνου και αιώνος στον λόγο του Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής και η σημασία της για την κατανόηση της κτίσης, της σωτηρίας και της αιωνιότητας.

Πρωτοχρονιάτικη Βόλτα στην Παλιά Αθήνα - Μνήμη, Πόλη και Χρόνος: Η πόλη θυμάται εκείνους που τη θυμούνται (Αέναη επΑνάσταση)

Ο Άι Βασίλης καταφθάνει έρχεται τη δεκαετία του '50 με αυτοκίνητο μπροστά 

από το «Αστόρια» και οι Αθηναίοι σπεύδουν να τον προϋπαντήσουν. Φωτο:

Δημήτρης Χαρισιάδης / Φωτογραφικό Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη

Ψώνια, πολυκαταστήματα και εικόνες από την Αθήνα των δεκαετιών 1960–1970 σε μια πρωτοχρονιάτικη βόλτα μνήμης και πόλης.

Εθελοδουλία ή ελευθερία - Θεώρησε τον εαυτό σου ελεύθερο ή δούλο

Ομιλία με θέμα: «Εθελοδουλία ή ελευθερία, θεώρησε τον εαυτό σου ελεύθερο ον ή δούλο, όλα εξαρτώνται από σένα», με εισηγητή τον καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Λυών και στρατηγικό αναλυτή κ. Νίκο Λυγερό, πραγματοποίησε η Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία ΤΕΧΝΗ Κιλκίς στην αίθουσα «Μανόλης Ανδρόνικος» του φορέα.

Ποιες ημέρες ισχύει η Δωρεάν είσοδος σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους | Αέναη επΑνάσταση

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών είναι το μεγαλύτερο της Ελλάδας.

Η Ελλάδα διαθέτει πάνω από 100 αρχαιολογικούς χώρους. Θέατρα, βουλευτήρια, μεγάλοι ναοί, δημόσιες αγορές, αποτυπώνουν μια ιστορία που υπερβαίνει τα 5.000 χρόνια.

Η ιστορία αλλαγής της ώρας: Ο Διονύσης Σιμόπουλος, εξηγεί γιατί αλλάζει η ώρα - Πως αντέδρασαν οι Αθηναίοι στην πρώτη αλλαγή της ώρας;

Στην Ελλάδα η θερινή ώρα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά, δοκιμαστικά, το 1932 και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Αργότερα, κατά τη δεκαετία του ‘70, μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973, αποφασίστηκε η υιοθέτηση της θερινής ώρας από πολλά κράτη της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, η οποία εφάρμοσε το μέτρο την άνοιξη του 1975.

⏰Η ιστορία της Θερινής Ώρας

Ο Φεβρουάριος (Φλεβάρης) και το Δίσεκτο Έτος - Η Ιστορία των Χαμένων Ημερών

Από τα αρχαία ημερολόγια και τη ρωμαϊκή χρονομέτρηση, έως τη σύγχρονη αστρονομία και τη γλωσσική ιστορία του Φεβρουαρίου, με επιστημονικό λόγο, γλωσσική ανάλυση και ιστορικές λεξικογραφικές μαρτυρίες.

Φθινοπωρινή ισημερία: επίσημη αρχή του φθινοπώρου - τι είναι, πότε συμβαίνει, μύθοι και επιστήμη | Αέναη επΑνάσταση

Φθινόπωρο: το φύλλο που προαναγγέλλει την ισημερία και την αλλαγή των εποχών

Ισομεγέθη μέρα και νύχτα κοντά στην ισημερία, «Ισόφως» (Equilux), βόρειο–νότιο ημισφαίριο, εκλειπτική και ουράνιος ισημερινός, Αθήνα και παραδόσεις.

Χριστουγεννιάτικα Αποφθέγματα - Σκέψεις, Γνωμικά και Λόγια για το Πνεύμα των Χριστουγέννων🎄

Χριστούγεννα ανάμεσα στα βιβλία: όταν η

γνώση, η μνήμη και το φως συναντιούνται.

Λόγια σοφίας από ποιητές, συγγραφείς και στοχαστές για την αγάπη, τη μνήμη και το Φως των Χριστουγέννων

Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο της Ζωής μέσα στον Χρόνο ως Σιωπηλή Θεολογία | Αέναη επΑνάσταση

Ο Ιερός Ναός Αγίας Μαρκέλλης Βοτανικού με την εικόνα

της γεννήσεως στολισμένη για τα Χριστούγεννα,

μέσα σε πνεύμα χαράς και κατάνυξης.

Από το Έθιμο και την Παράδοση στη Θεολογική Ερμηνεία της Ενανθρωπήσεως

Βίος και Ύμνος στην μεγίστη των Ασκητών οσία Μαρία την Αιγυπτία

Η οσία Μαρία η Αιγυπτία
η μεγίστη των Ασκητών

Εορτάζει την 1η Απριλίου 

και την Ε' Κυριακή των Νηστειών

Τον βίο της ξεχωριστής Οσίας έγραψε 

ο άγιος Σωφρόνιος, Πατριάρχης 

Ιεροσολύμων (560 - 11 Μαρτίου 638 μ.Χ.)

Είμαστε αυτό που τρώμε και πίνουμε - Ν. Λυγερός

Για τη διατροφή σκέψου ότι είναι καλό αφού είμαστε αυτό που τρώμε τελικά.

Στην Ιθάκη του Καβάφη με το βλέμμα του Οδυσσέα - Νίκος Λυγερός

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου

Δεν αρκεί να διαβάσεις

τα ποιήματα του Καβάφη

για να ξέρεις τι θα κάνεις

μπροστά στα τείχη.

Κοίτα αν έχεις τη θέληση

να παλέψεις με την πέτρα

να γίνεις ένα με το σπαθί

για ν’ αντέξεις την επίθεση.

Αν πιστεύεις πραγματικά

σε κάτι ανώτερο από σένα

κοίτα την ανθρωπότητα

και το χρόνο πριν χαθείς.

Με το βλέμμα του Οδυσσέα

εξετάζεις όσους προσπαθούν

να καπηλευτούν την Ιθάκη

και χαμογελάς με το ύφος τους

αφού ξεχειλίζει από αυτό η άγνοια

που δεν δικαιολογεί καν

την ανικανότητα παραγωγής

ενός έργου που να προσφέρει

μέλλον στην πατρίδα του φωτός

που νίκησε στην Τροία.

Στην Ιθάκη του Καβάφη περπατήσαμε αργά. (Διάλογος)

Δύο φίλοι περιμένουν το ΜΕΤΡΟ στη στάση ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ καθισμένοι στις καρέκλες. Από πάνω τους υπάρχει ο στίχος του ΚΑΒΑΦΗ «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» από το ποίημα «Το πρώτο σκαλί». 

- Που φτάσαμε βρε φίλε; Να σκοτώνουν οι άνθρωποι ο ένας τον άλλον για 2 ευρώ. Λίγο δεν είναι, να έχει γίνει τόσο φθηνή η ανθρώπινη ζωή.

- Δεν είναι φτηνή, ούτε ακριβή, δεν έχει τιμή! Γι’ αυτό δεν υπάρχουν προσφορές, ούτε ευκαιρίες. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι φτάσαμε μαζί.

- Φτάσαμε ΜΑΖΙ! Το είπες τόσο ποιητικά φίλε μου αγαπημένε.. Και με τα μεγάλα και υψηλά τείχη που έχουν κτίσει γύρω μας, τι θα κάνουμε; Νομίζω πως στόχος τους είναι να χτίζουν, να χτίζουν για να γκρεμίσουν το ΜΑΖΙ! 

εκείνη τη στιγμή φτάνει το μετρό, όπου βγαίνουν πλήθη ανθρώπων και ατόμων.

- Δεν είναι ποίηση, είναι ανθρωπιά. Διότι είμαστε οι παράνθρωποι, οι αλλάνθρωποι, οι άλλοι άλλοι που αγαπούν τους συνανθρώπους. Είμαστε κι εμείς χτίστες, αλλά δεν φτιάχνουμε τοίχους σαν τα άτομα, αλλά γέφυρες για τους ανθρώπους. Τα μόνα τείχη που έχουμε είναι τα βιβλία μας. 

Μπαίνουν στο μετρό. Μες στο βαγόνι υπάρχει ο στίχος του Ποιητή από το ποίημα ΠΑΡΑΘΥΡΑ «Πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον».

- Και μεις γιατί μπήκαμε μέσα; με απορία στον φίλο του.

- Μόνο όταν είμαστε μέσα μπορούμε να ασχοληθούμε με το έξω. Είμαστε στην όαση για να βοηθήσουμε την έρημο. Είμαστε μαζί γιατί ξέρουμε ότι το κοντά δεν φτάνει. 

Φτάνουν Σύνταγμα.

- Δε θέλω να κατέβουμε εδώ φίλε. Δεν εμπιστεύομαι με τίποτα το «Σύνταγμα» αυτής της χώρας. Συνεχίζουμε για Ακρόπολη να βρούμε τους αρχαίους φίλους μας;

- Τότε πρέπει να κατεβούμε για να αλλάξουμε μετρό! Άντε, έλα μαζί μου! Αλλάζουμε χώρο για να βρούμε τον χρόνο...

- Σου έχω τυφλή εμπιστοσύνη 

κλείνει τα μάτια και δίνει το αριστερό του χέρι στον φίλο του. 

Αν βρούμε χρόνο, θα βρούμε και χρήμα και έτσι θα βοηθήσουμε ανθρώπους.

- Σε κρατάω, μην φοβάσαι! Ακολουθώ το χρώμα του αοράτου. Από εδώ. Από εκεί. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Μόνο μπροστά για να πάμε πίσω στο χρόνο. 

Μπαίνουν στην κόκκινη γραμμή

- Κόκκινη γραμμή είναι αυτό ή φλέβα; Η πιο παράξενη μηχανή του χρόνου. Λες να μας μεταφέρει στην Ιθάκη;

- Είναι χρονική αιμοδοσία. Μπορείς ν’ ανοίξεις τα μάτια σου τώρα. Έχει φως εδώ... Ας βρούμε πρώτα την αγορά του Σωκράτη.

- Υπάρχει σε έναν τοίχο ο στίχος του Καβάφη «Ίσως το φως θα 'ναι μια νέα τυραννία». Και νιώθει φοβισμένος. Δεν μου είπες να μην φοβάμαι;

- Να μην φοβάσαι, εδώ έχει πολλές σκιές. Υπάρχει το φως του μαύρου. Περπάτα σιγά σιγά, για να μην πληγώσουμε το φως του μαρμάρου.

- Θα περπατήσω τόσο σιγά, που κάθε μου βήμα θα φέρνει πίσω κάθε γενιά που εξαφάνισαν κάποτε.

- Ναι, ναι, αυτός είναι ο σωστός ρυθμός, διότι η βραδύτητα πάει με την μνήμη, ενώ η ταχύτητα με τη λήθη.

Εκείνη τη στιγμή, βλέπουν έναν πιτσιρικά να σβήνει με μαρκαδόρο κόκκινο, ένα έψιλον από την λέξη ταξείδι του Ποιητή.

- Όταν σβήνεις ένα γράμμα, εμφανίζεται το πνεύμα, αν είναι ιστορική η πράξη, αλλιώς είναι κίνηση λήθης.

- Εμείς τώρα είμαστε μάρτυρες μίας ηρωικής πράξης ή όχι;

- Μόνο μίας άλλης λήθης.

- Έλα φτάσαμε στην Αγορά του Σωκράτη. κάθονται σε ένα παγκάκι. Αν ο Καβάφης φίλε ήταν μνημείο, ποιο λες να ήταν;

- Ο ναός του Ήφαιστου.

- Συμφωνώ απόλυτα αλλά με μία σημείωση μόνο. Πως ο ναός του Ηφαίστου είναι προσβάσιμος για το κοινό. Ενώ το έργο του Καβάφη, είναι καινό για το κοινό και προσβάσιμο στους βασικούς. Τι λες κι εσύ φίλε;

- Υπάρχει η ίδια προσβασιμότητα. Ο καθένας μπορεί να τον δει, αλλά σπάνιοι είναι αυτοί που πηγαίνουν να τον δουν. Είναι ένα ανοιχτό βιβλίο. Και λίγο πιο πέρα υπάρχει ο χώρος μας, εκεί που βρεθήκαμε ήδη! Είδες πόσο αργά περπατήσαμε...

- Ναι θυμάμαι, με έχεις ξαναφέρει εδώ, τότε που με πήγες πρώτη φορά σπίτι σου και καθήσαμε ξυπόλητοι στο ξύλινό σου πάτωμα για να κάνουμε θέατρο με μπογιές πανάκριβες.

- Μην ξεχνάς όμως ότι ήπιαμε και μαζί ακόμα πιο κοντά από το ναό, διαβάζοντας για τους 33 μήνες του Μαΐου. Και τώρα φτάσαμε εδώ στο σταυροδρόμι του γαλάζιου κάτω από τη λευκή πέτρα για να δούμε τα μαύρα γράμματα του ποιητή.

- Ναι ήπιαμε μαζί. Δε το ξεχνώ ούτε αυτό. Ήρθε ο σερβιτόρος και εγώ παρήγγειλα κάτι παράξενο. Σε κοιτάζει για να παραγγείλεις εσύ και του λες «το ίδιο». Έτσι είναι οι καλοί φίλοι πιστεύω και είμαι σίγουρος για αυτό. Λένε συχνά «το ίδιο» και τρώνε και ίδιες καραμέλες. Βγάζει από την τσέπη 4 στυλό. Μοβ, μαύρο, κόκκινο, ροζ. Διάλεξε και γράψε έναν αγαπημένο σου στίχο του ποιητή, εδώ σε αυτή την μαύρη πέτρα που δεν έριξε ποτέ ο Καβάφης στην Ελλάδα.

- Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Σημ. Σ.Ν. Στον διάλογο έχουμε τις εικόνες του 2013 που ήταν το «Έτος Καβάφη». Έχουμε γράψει σχετικά στο θέμα: «Ο Καβάφης Στα 200 π.Χ. Εν μεγάλη Ελληνική αποικία (ανάλυση) για το Έτος Καβάφη» σχολιασμός στο ποίημα ► ΕΔΩ

Κ.Π. Καβάφης - ΤΕΙΧΗ [1896, 1897]

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία - Ν. Λυγερός

Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία
κάτω από την Ακρόπολη
είδαμε ξαφνικά τον Σολωμό
από το Ιόνιο και τον Καβάφη
από την Ανατολική Μεσόγειο
να έρχονται μαζί μας
με το κάλεσμα του Μίκη
για να δείξουν στον λαό μας
το φωτεινό μονοπάτι
που πρέπει να πάρει
ακόμα κι όταν σβήσουν
και οι τελευταίες σπίθες
για να μην χαθεί
στον σκοταδισμό της κοινωνίας
και να μπορέσει επιτέλους
ν’ αγγίξει με την ανθρωπιά του
τα διαχρονικά στοιχεία
της Ανθρωπότητας και του Χρόνου,
έτσι νιώσαμε ότι μπορούμε
ακόμα και τώρα ν’ αλλάξουμε
τον αναλλοίωτο κόσμο
και να ζήσουμε τον επόμενο.

9:28

by Sophia-Ntrekou.gr | Αέναη επΑνάσταση

Βιβλιογραφία / Πηγές:
• 13681) Στην Ιθάκη του Καβάφη περπατήσαμε αργά. 

Β. Ευαγγελίου, Ν. Λυγερός, October 30, 2013 / Dialogs

(με Β. Ευαγγελίου). (διάλογος). Perfection 14 9 10/2013
• 39941 - Με το βλέμμα - Ν. Λυγερός August 24, 2018

• 7421 - Μπροστά στα τείχη - Ν. Λυγερός June 11, 2012

• Ο Νίκος Λυγερός είναι μαθηματικός, στρατηγικός αναλυτής 

και γεννήθηκε...Διαβάστε την συνέχεια του βιογραφικού »

*Τείχη [1896, 1897] Καβάφης, Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος, 1984

• 10374 - Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία. Ν. Λυγερός October 7, 2012

Σχετικά:

► Το μοναχικό τέλος, ο θάνατος και οι τελευταίες ώρες του Καβάφη

ΑυτοΒιογραφία του Καβάφη ΕΔΩ

Αναλύσεις ποιημάτων του ΕΔΩ

Περισσότερα: Κ.Π. Καβάφης, Ν. Λυγερός, Λογοτεχνία-Ποίηση


Συνομιλίες στο Facebook:

Effie Gounari: Σοφία Ντρέκου Στάση πάλι έκανα.... και θυμήθηκα μια άλλη στάση το 2003 που μας είχε αγγίζει ...και επειδή σε λίγες μέρες θα γράψουν για τα 13 χρόνια μιας "μη λήθης" και "Λένε συχνά "το ίδιο" και τρώνε και ίδιες καραμέλες" και επειδή το "Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω". και το "ταξείδι" συνεχίζεται και ας νομίζουν οι κοινωνίες ότι σταμάτησε, και επειδή η όλη εικόνα που δίδει ο Νίκος Λυγερός / Nikos Lygeros αφορά μέσα μεταφοράς, ανθρωπιά και λήθη -κάθε του λέξη με αγγίζει - και επειδή Καβάφης μέσα του αλλά και μέσα μας-μου ...επέτρεψέ μου να σου θυμίσω αυτό το γεγονός ''ΣΑΝ σήμερα πριν 12 χρόνια: το δυστύχημα στα Τέμπη που συγκλόνισε την Ελλάδα-21 μαθητές νεκροί! Η χώρα βυθίστηκε στο ΠΕΝΘΟΣ'' και να ανεβάσω αυτό που μοιράστηκα τότε τότε στο Πανελλήνιο Οικονομικό Περιοδικό "Προσέγγιση" |(δύο σελίδες αφιέρωσαν). Τελειώνει με ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ όχι γιατί ιστορικά έχει σχέση αλλά για την ουσία του, διότι η ίδια είμαι ασήμαντη να ομιλώ, μα όταν ομιλώ δημόσια πάντα ψάχνω να βρω αυτό που θα πω να τόχουν πει άριστα και οι γίγαντες.

Πηγή: 5 Απριλίου 2016 στις 3:59 μ.μ. Νίκος Λυγερός / Nikos Lygeros

Ο χρόνος στην ενατένιση του μέλλοντος - στοχασμός για τη φθορά και την ευθύνη

Από τη φθορά του χρόνου στη συνείδηση της ευθύνης: θεολογικός, υπαρξιακός και πολιτικός στοχασμός