Αριστερά, Έλληνες στρατιώτες αναχωρούν για το μέτωπο του 1940.
Δεξιά, ο λαός της Αθήνας πανηγυρίζει την Απελευθέρωση από
τα γερμανικά στρατεύματα στις 12 Οκτωβρίου 1944.
Με ιστορικά στοιχεία και ντοκουμέντα: από το ΕΑΜ και την πρώτη 28η Οκτωβρίου του 1941 ως τη θεσμοθέτηση της εθνικής επετείου και την πολιτική αποσιώπηση της Αντίστασης. Από τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο στο έπος της Εθνικής Αντίστασης και τη Μάχη της Κρήτης... γιατί η 28η Οκτωβρίου πρέπει να θυμίζει όχι μόνο τη στρατιωτική ανδρεία αλλά και τον λαϊκό αγώνα για Ελευθερία και Δημοκρατία.
ο απόστολος Παύλος και φιλόσοφοι. Μια συμβολική σύνθεση
που ενώνει το κείμενο της πίστης με την κριτική σκέψη.
Είναι η σύγχρονη ενασχόληση των φιλοσόφων με τον απόστολο Παύλο καλά νέα για τους χριστιανούς; Όταν οι μεγάλοι στοχαστές της εποχής μας ξαναδιαβάζουν τον Παύλο: Τι σημαίνει αυτό για τον σύγχρονο χριστιανό;
🟩🔴 ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΑΝΤΙΠΑΡΑΜΥΘΙ - ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ - Ηλίας Α. Βουλγαράκης: Διήγημα - Μια αξιοπρεπής Τριάδα Ή η αξιοπρέπεια του ανθρώπου και η αναξιοπρέπεια του Θεού
Ο Φρανκ Σινάτρα, είχε μια μακρόχρονη και επιτυχημένη καριέρα, με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 150 εκατομμύρια δίσκους. Έχει χαρακτηριστεί ως ο σημαντικότερος αμερικανός τραγουδιστής του 20ου αιώνα... και ως τη Χρυσή «Φωνή».
Το χιούμορ του ξεχώρισε αμέσως, γι' αυτό αναλάμβανε κυρίως κωμικούς ρόλους. Όπως έλεγε ο ίδιος, όσο πιο λιτά ερμηνεύσεις έναν κωμικό ρόλο, τόσο πιο αστείος θα βγει.
Πρόκειται για μια επιστολή σε ποιητική μορφή προς τον γνωστό ηθοποιό και σκηνοθέτη τού βωβού κινηματογράφου, στην οποία ο ποιητής μιλάει για λογαριασμό όλων των φτωχών και κατατρεγμένων τού κόσμου.
Ο σπουδαίος ψυχίατρος και ψυχαναλυτής μιλά για το τραύμα, τη γονεϊκή αγάπη, τη μεταφυσική, τη μοναξιά και την ανάγκη νοήματος. Μοιράζεται βαθιές σκέψεις για τη ζωή, ψυχανάλυση, το παιδί, την Εκκλησία, τον Θεό και τη μετάδοση νοήματος. Αφιέρωμα στη σκέψη και τον στοχασμό του.
Η Μαργαρίτα Καραπάνου μέσα από τα βιβλία της, σε ένα μανιακό επεισόδιο μόλις 20 ετών. Στο βιβλίο της διαπραγματεύεται με τον πιο ωμό τρόπο την ψυχωτική κατάσταση που ζει.
Παλιός κινηματογραφικός προβολέας, σύμβολο του φωτός, της
μνήμης και της τέχνης που συνεχίζει να ζει μέσα από κάθε ταινία.
Από τον Ζωρζ Μελιέ και τον Αντρέ Μπαζέν έως την ψηφιακή εποχή. Η ιστορία, η θεωρία και η υπαρξιακή αγωνία για το «τέλος του κινηματογράφου» μέσα από λόγια δημιουργών, φιλοσόφων και ποιητών.
Ο ποιητής είναι κατώτερος από τον ζωγράφο στην απεικόνιση ορατών πραγμάτων και πολύ κατώτερος από τον μουσικό στην έκφραση αοράτων πραγμάτων. Λεονάρντο Ντα Βίντσι
Σοφία Ντρέκου, αρθρογράφος
Εξεγερμένη ευαισθησία
Αντικατοπτρισμοί, ρομαντισμός, κλασσικές στιγμές ευαισθησίας Πώς να σωπάσει η ευαισθησία μέσα από την Μουσική του Μάνου Χατζιδάκι; Δεν θα σωπάσει ποτέ... Και θα κυλάει σαν αυλάκι ποίησης που γίνεται καταρράκτης συναισθημάτων.
Ένας κλασσικισμός πέρα από ακαδημαϊκότητες και κλισέ είναι αυτός ο δίσκος, βγαλμένος από τα χρόνια της δεκαετίας του '60, τότε που η Μουσική ζυμωνόταν με μαγιά την αμφισβήτηση και με αλεύρι τον Έρωτα σε κάθε του μορφή. Και νερό; Νερό ήταν η αίσθηση αρμονίας και ο πειραματισμός.
Ακούω τον «Χορό των σκυλιών» (Dance of the dogs) και πιάνω τον εαυτό μου να μην έχει ακούσει από τότε πιο μοντέρνο ερωτικό ρυθμό από τους αναστεναγμούς της κοπέλας στην εισαγωγή του και το φιλάρεσκο γέλιο της, μέχρι το ρυθμό παίξιμο του πιάνο και τα βιολιά που κυλούν σαν σταγόνες στα ιδρωμένα κορμιά που κάνουν έρωτα. «Χόρεψε μαζί μου» είναι η επίκληση και η ηδονή του να αφήνεσαι με κάθε σου πόρο ανοικτό στην Αίσθηση. Τρομπέτες, βιολιά, κρουστά βιαστικά και απότομα και «παλιομοδίτικα» αρμονιάκια, αλλά και τσέλο που κόβουν σαν πριόνια, βουτούν την ψυχή σε ευτυχία και το σώμα σε κίνηση απαλή και ονειρική σαν την άρπα που ακούγεται στο βάθος.
Μα πριν από αυτό, είναι το Orpheus που ανοίγει τον δίσκο, σαν βόμβα που συνενώνει το αρχαιοελληνικότου μύθου με το μπαρόκ της μουσικής και το ιερό των πολυφωνιών. Και πώς να ξεχάσεις εκείνην την στροφή που σε περιμένει μια τρομπέτα που κλαίει μαζί με την κιθάρα σαν να βγαίνει από τους ήχους αρχαιοελληνικών μυστηριακών τελετών.
Κι έπειτα ακούγεται το «The Day» για να δηλώσει όλη την παράδοση σ' εκείνο που τόσο θέλουμε να δοθούμε και να μας πάρει από το χέρι να μας οδηγήσει όπου εκείνο θέλει, κι όλοι να αναρωτιούνται «πού το πάνε το παιδί;», αλλά εμείς να ξέρουμε... ότι στον Έρωτα το πάνε...
Κι έπειτα να ακούγεται εκείνο το πιάνο σαν δροσοσταλίδα και να οδηγεί κατευθείαν στην ψυχή, που την καλύπτει δεσποτικά σαν όλη την ποιητική μνήμη Εκείνη, η ιδανική...
Love her... Κι όσο κι αν προσπαθώ ΠΟΤΕ δεν θα μεταδώσω την αίσθηση αυτού του τραγουδιού... Ίσως μονάχα να το χαρίζω μπορώ να απλώνει την μαγεία του στον αέρα...
Ας του αφιερώσουμε το τραγούδι του πρώτου έρωτα, το Dedication, που σβήνει την ομίχλη του τοπίου της πρώτης αγάπης και την γεμίζει χρυσόσκονη, τόσο που για να περάσει η μνήμη μέσα από τα μονοπάτια του χρόνου και να φτάσει στην ανάμνηση των στιγμών θα γίνει μια χρυσοσκονισμένη μνήμη.
...Γιατί δεν θέλουμε φανταχτερά μέρη για να περάσουμε την ώρα μας φτάνει η Αγάπη μας να είναι δίπλα, χωρίς να σκεφτόμαστε αν είναι ο καιρός κατάλληλος για να ερωτευτούμε. ΠΑΝΤΑ είναι κατάλληλος ο καιρός.
Και πάντα θα υπάρχουν Three answers για τα πάντα... Ελπίδα, Ζωή, Αγάπη, σαν το ορχηστρικό του δρόμου (Street song), που μου φέρνει μπροστά στα μάτια ζευγαράκια να χορεύουν χαμογελαστά βαλσάκια σε παλιές γειτονιές με φρεσκοσιδερωμένα φορέματα που μυρίζουν τον ατμό του σίδερου και της φωτεινής κάμαρας.
Μα κάποτε φτάνει και το απόγευμα της Κυριακής... Κι ακούγεται από μακρυά ο ήχος της καμπάνας και το φρεσκοφυτρωμένο πράσινο χορτάρι μυρίζει απαλά. Και πλησιάζουμε όλοι το παράθυρο που πέρα μακριά λάμπει ο ήλιος που δύει σαν να καίει το πέλαγο στην δύση, κι απαλά, κι απαλά, κι απαλά όλος ο θίασος επί σκηνής με μυστικές εξαίσιες έρχεται και φτάνει σαν δέσμες μιας αναζωογονητικής θλίψης μπροστά στα μάτια μας. Η θλίψη της αισιοδοξίας, η χαρμολύπη της Ποίησης, η συνειδητοποίηση του ότι η ζωή κυλά σαν ποτάμι μια φορά και το μόνο που μας ζητά η ζωή είναι να μπούμε χορεύοντας στην κοίτη του.
Darling, I'm a dancer and I think Ι should dance for you now... στο καλύτερο τραγούδι του δίσκου.
Και στο τέλος η Noble Dame, η Περιμπανού αυτή που έγραφαν τον όνομά της στον καθρέπτη του ουρανού, με ενός πνιγμένου γλάρου φτερό.
Εύχομαι να σας αγγίξει η ποίηση για να νιώσετε πως τα αριστουργήματα δεν περιγράφονται απλά ακούγοντάς τα, καταλαβαίνεις την διαφορά, από αυτά που περιγράφονται ως τέτοια.
🟡 Ο χορός των σκύλων by Μάνος Χατζιδάκις, Νίκος Γκάτσος, Αλίκη Καγιαλόγλου (1993)
Ένα από τα τραγούδια που δείχνει ότι ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν κάτι πολύ παραπάνω από ένας απλός συνθέτης, αφού ο συνολικός του λόγος (μουσικός και μη) ήταν τρόπος και στάση ζωής και για όσους από τους ένθερμους ακροατές του δεν διστάζουν να έχουν άποψη και δεν ντρέπονται ούτε φοβούνται να τη δηλώσουν δημοσίως.
Στο βίντεο το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι και του ποιητή Νίκου Γκάτσου - Ο χορός των σκύλων, στο οποίο μάς κάνει αναφορά ο καθ. θεολογίας Νίκος Ματσούκας εδώ: Τα τραγούδια στη θεολογία.
Η Αλίκη Καγιαλόγλου φανερώνεται άξια ερμηνεύτρια, παίζοντας και μεταπηδώντας από το ύφος της Γκρέτα Γκάρμπο στην πληθωρικότητα της Μανιάνι ή την τραγική έξαρση της Κατίνας Παξινού. Με την ερμηνεία της το έργο αποκαλύπτεται. Κι έτσι με την απόσταση του χρόνου και με την ωριμότητα της ερμηνείας φανερώθηκαν ξανά οι «Αντικατοπτρισμοί» στην Αθήνα του '93.
🎞️ Video: Ο Χορός των Σκύλων Στίχοι: Νίκος Γκάτσος. Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις 1η εκτέλεση: Μάνος Χατζιδάκις και Αλίκη Καγιαλόγλου (βλέπετε στο τέλος το Βιντεο / αφιέρωμα)
Οι Στίχοι του τραγουδιού
Μάνος Χατζιδάκις: Πέντε σκύλοι πεινασμένοι μια ζωή βασανισμένοι μέσα σε βρισιές και γιούχα βάλανε καινούργια ρούχα και με γιορτινή φορεσιά βγήκαν να πάνε βόλτα στου παράδεισου την πόρτα πίσω από την παλιά εκκλησιά μέσα στην ζωή ποτέ μη ζητάς να βρεις ποιος είναι ο δικαστής να περπατάς και πάντα να κοιτάς που θα πας να κρυφτείς μεσ' στην ερημιά του κόσμου ένα χέρι γράφει εντός μου
Αλίκη Καγιαλόγλου: ...κάπου υπάρχει θεός
Μάνος Χατζιδάκις:
Πέντε πεινασμένοι σκύλοι στου παράδεισου την πύλη περίμεναν απ' τους πρώτους για να στήσουν το χορό τους μα προτού η αυγή χαράξει στου ουρανού την Άγια τάξη χωροφύλακες άγγελοι τους κρέμασαν στο τσιγκέλι μέσα στην ζωή ποτέ μη ζητάς να βρεις ποιος είναι ο δικαστής να περπατάς και πάντα να κοιτάς που θα πας να κρυφτείς φίλοι σκύλοι μη κλαίτε μεσ' την σύμφορα να λέτε
Αλίκη Καγιαλόγλου: κάπου υπάρχει θεός
Μάνος Χατζιδάκις: κάπου υπάρχει θεός
Από τις κορυφαίες στιγμές του Μάνου Χατζιδάκι
Ο Μάνος Χατζιδάκις άγνωστος στους δρόμους της Νέας Υόρκης.
𝄞 💿 Μάνος Χατζιδάκις: Reflections (1970)
Η δαιμόνια και πολυσχιδής μουσική προσωπικότητα του Μάνου Χατζιδάκι βρήκε με το δίσκο Reflections ένα εντυπωσιακό φανέρωμα που ξάφνιασε τους μουσικόφιλους του καιρού του κι εξακολουθεί να εντυπωσιάζει τους νεότερους φίλους της μουσικής του που τον γνώρισαν περισσότερο μέσα από τα πασίγνωστα τραγούδια του.
Πρόκειται για μια δουλειά της αμερικάνικης περιόδου του συνθέτη, τότε που είχε μόνιμα εγκατασταθεί στη Νέα Υόρκη και συνεργαζόταν με μεγάλους μουσικούς και ορχήστρες γράφοντας κυρίως μουσική για τον κινηματογράφο και το θέατρο. Εκεί γνωρίστηκε με το πρωτοποριακό ροκ συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble, το οποίο αποτελούνταν από φοιτητές και εκκολαπτόμενους μουσικούς, ένας από τους οποίους, ο Michael Kamen (1948-2003), εξελίχθηκε σε αξιολογότατο κινηματογραφικό συνθέτη.
Η συνεργασία αυτή απέφερε έναν σπάνιας ομορφιάς κύκλο τραγουδιών με ροκ και κλασικίζοντα μουσικά χαρακτηριστικά βασισμένο σε στίχους μελών του συγκροτήματος κι ερμηνευμένο φυσικά από τους ίδιους. Μεταξύ των σπουδαίων αυτών τραγουδιών περιλαμβάνεται ο περίφημος «Κεμάλ», η συγκινητική προσευχή «Bitter Way» και - πάνω απ' όλα - το αριστουργηματικό «Noble Dame», ένα κομμάτι με έντονα μπαρόκ χρώμα που τονίζεται ιδιαίτερα από την παρουσία του τσέμπαλου στην ορχήστρα, ενώ η ενδιάμεση μουσική γέφυρα είναι, νομίζω, από τις κορυφαίες στιγμές συνολικά του Μάνου Χατζιδάκι.
Φυσικά τα τραγούδια αυτά ακούστηκαν πολύ και είχαν πολύ ενδιαφέρουσα υστεροφημία, αφού στην ελληνική δισκογραφία καταγράφονται δύο αξιόλογες νεότερες επανεκτελέσεις τους:
Πρώτα η καθαρά «ελληνική» που ονομάστηκε «Αντικατοπτρισμοί» (1993) κι έχει στίχους του Νίκου Γκάτσου με ερμηνεύτρια την υπέροχη Αλίκη Καγιαλόγλου, και μια δεύτερη, σχεδόν πανομοιότυπη με την πρωτότυπη, ερμηνευμένη από το συγκρότημα Raining Pleasure (2005).
Επίσης το τραγούδι «The Day» πρωτοακούστηκε στα ελληνικά με τίτλο «Πού το πάνε το παιδί» και ενσωματώθηκε στο δίσκο «Επιστροφή» (1970), ενώ η δημοτικότητα του «Κεμάλ» μέχρι τις μέρες μας είναι αδιαφιλονίκητη και μετρά δεκάδες επανεκτελέσεις.
𝄞 Μια παλιά ή μια νέα μουσική πρόταση με ενδιαφέρον - New York Rock & Roll Ensemble and Mάνος Χατζιδάκις
Παραγωγή: ATLANTIC RECORDS Ημερομηνία πρώτης έκδοσης: 1968 Στίχοι: New York Rock 'n Roll Ensemble
και Μάνος Χατζιδάκις
Μουσική-Διεύθυνση ορχήστρας: Μάνος Χατζιδάκις Ηχογράφηση-Παραγωγή: Μάνος Χατζιδάκις / Adrian Barber & BruceTergesen στο Atlantic's New York Recording Studio
💿 Reflections μουσικό άλμπουμ του 1970
Το Reflections είναι μουσικό άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 1970 σε σύνθεση του Μάνου Χατζιδάκι.
Το λεύκωμα συντέθηκε για το συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble, στη Νέα Υόρκη όπου ο Μάνος Χατζιδάκις ζούσε από το 1966, και οι στίχοι ήταν στα αγγλικά, γραμμένοι από το συγκρότημα. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν αργότερα με ελληνικό στίχο τα τραγούδια Κεμάλ και Περιμπανού (Noble Dame), ενώ με ελαφρές αλλαγές ερμηνεύει ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης όπως το «Πού το πήγαν το παιδί».
Το 1993 επανακυκλοφόρησε με νέους στίχους του Νίκου Γκάτσου στα ελληνικά, σε ερμηνεία της Αλίκης Καγιαλόγλου, υπό τον τίτλο «Αντικατοπτρισμοί». Στον δίσκο αυτό υπάρχουν στίχοι σε όλα τα τραγούδια, σε αντίθεση με το Reflections όπου δύο τραγούδια ήταν ορχηστρικά.
Ελλάδα, 2005: η λυρική διάθεση των Refelctions συναντάει τον ηλεκτρικό ήχο των Raining Pleasure. Πορεία στην ιστορία ενός δίσκου που κυκλοφόρησε σε 2 γλώσσες και ηχογραφήθηκε σε 2 χώρες.
Είναι η διασκευή του από το ροκ συγκρότημα Raining Pleasure το 2005 και είναι μακράν η καλύτερη δεύτερη εκτέλεση έργου του Χατζιδάκι όλων των εποχών. Μεγάλη ήταν η προσπάθεια της Έλλης Πασπαλά για να γίνει η παράγωγη και της αξίζουν συγχαρητήρια που τίμησε την φιλία της με τον Μάνο Χατζιδάκι.
Διασκευές του Δίσκου 💿
Τραγούδια από τον δίσκο έχουν κατά καιρούς διασκευάσει, είτε με ελληνικούς είτε με αγγλικούς στίχους, πολλοί καλλιτέχνες όπως η Μαρία Φαραντούρη σε δύο δίσκους της (δίσκος Μαρία Φαραντούρη: Η ποίηση στο ελληνικό τραγούδι / Maria Farantouri: The poetry in hellenic music και δίσκος Η Μαρία Φαραντούρη τραγουδά Μάνο Χατζηδάκη), η Δήμητρα Γαλάνη (δίσκος Χορός με τη Σκιά μου), η Νάνα Μούσχουρη (δίσκος «Οι μύθοι μιας γυναίκας»), ο Αλκίνοος Ιωαννίδης (δίσκος Εκτός Τόπου και Χρόνου), η Τάνια Τσανακλίδου (δίσκος Το μαγικό κουτί), ο Βασίλης Λέκκας (δίσκος Όρθιοι) και ο Μάριος Φραγκούλης (δίσκος Φεγγάρι Ερωτευμένο).
Michael Kamen, Martin Fulterman, Brian Corrigan, Clifton Nivison,
Dorian Rudnytsky (New York Rock & Roll Ensemble)
Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Στην Ελλάδα έχουμε δικτατορία και ο Μάνος Χατζιδάκις ζει στη Νέα Υόρκη. Έχει ήδη τιμηθεί με Όσκαρ για την ταινία «Ποτέ την Κυριακή». Έχει γράψει μουσική για το φιλμ του Ηλία Καζάν «America America» και για το «Blue» του Σίλβιο Ναριτζάνο. Η παράσταση «Ilya Darling» (με τη Μελίνα Μερκούρη) έχει ανεβεί στο Μπροντγουέι και το «Χαμόγελο της Τζοκόντας» βρίσκεται στις προθήκες των δισκοπωλείων.
Ξένος σε μια χώρα που τη σημαδεύει ο πόλεμος του Βιετνάμ, ο Χατζιδάκις εμπνέεται από τη ροκ σκηνή και από τα κινήματα της αμφισβήτησης και γράφει έναν κύκλο μουσικής και τραγουδιών με αγγλικό στίχο.
Το 1969 συνεργάζεται με το συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble. Πρόκειται για ένα γκρουπ που πειραματιζόταν μπολιάζοντας με στοιχεία κλασικής μουσικής τη ροκ τραγουδοποιία των sixties. Τότε, λοιπόν, κυκλοφορεί το άλμπουμ «Reflections» («Αντικατοπτρισμοί»). Αποτέλεσμα ένας «κλασικός» πλέον δίσκος με 8 τραγούδια -σε αγγλικούς στίχους μελών του γκρουπ- και 2 ορχηστρικά.
Η ανατολίτικη ευγένεια των μελωδιών, η λεπτοδουλειά στην ενορχήστρωση και οι ερμηνείες άφησαν άναυδους όσους ξένους νόμιζαν ότι ο Χατζιδάκις είχε γράψει μόνο τη διεθνώς πιασάρικη μελωδιούλα των «Παιδιών του Πειραιά».
💿 Ο Χατζιδάκις είχε πει για τον δίσκο:
Τα «Reflections» με την φόρτιση των Ελληνικών στίχων του Γκάτσου έγιναν σαν τα πολλά πρόσωπα μιας γυναίκας. Μιας γυναίκας που θα μπορούσε να είναι κι ένας νέος άντρας μέσα στην επαναστατημένη ατμόσφαιρα αμφισβήτησης που χαρακτήριζε τη Νέα Υόρκη του '68. Έγιναν οι αντικατοπτρισμοί της πόλης και των νέων ανθρώπων της και απαιτούσαν πολυεδρική ερμηνεία γυναίκας με διαφορετικές φωνές, με αντιδράσεις, με όψεις σπασμένες μέσα σε κρύσταλλα. Η Αλίκη Καγιαλόγλου φανερώνεται άξια ερμηνεύτρια, παίζοντας και μεταπηδώντας από το ύφος της Γκρέτα Γκάρμπο στην πληθωρικότητα της Μανιάνι ή την τραγική έξαρση της Κατίνας Παξινού. Με την ερμηνεία της το έργο αποκαλύπτεται. Κι έτσι με την απόσταση του χρόνου και με την ωριμότητα της ερμηνείας φανερώθηκαν ξανά οι «Αντικατοπτρισμοί» στην Αθήνα του ’93.
Το 1993 ο Μάνος Χατζιδάκις, αφού έχει επιστρέψει στην Ελλάδα, αποφασίζει να εκδώσει ξανά το έργο σε στίχους ελληνικούς του Νίκου Γκάτσου. Ήδη δύο από τα τραγούδια των «Reflections» είχαν αποδοθεί στα ελληνικά και μάλιστα βρίσκοντας πολύ μεγάλη απήχηση στον κόσμο. Πρόκειται για τον «Κεμάλ» και για την «Περιμπανού» (Noble dame). Επίσης το τραγούδι «Πού το πήγαν το παιδί» (με μικροδιαφορές στο στίχο –κυρίως το πέρασμα των ρηματικών τύπων από τον ενεστώτα σε παρατατικό και αόριστο) ήταν γνωστό από την εκτέλεση με τον Γ. Μπιθικώτση. Χαρακτηριστικό είναι ότι και τα 10 τραγούδια ακούγονται τώρα με στίχους, ενώ η αρχική έκδοση του δίσκου στα αγγλικά περιλάμβανε και 2 ορχηστρικά θέματα.
Έτσι προκύπτει ο δίσκος «Αντικατοπτρισμοί», που κυκλοφορεί από τον Σείριο, με ερμηνεύτρια την Αλίκη Καγιαλόγλου, διεύθυνση της ορχήστρας από τον ίδιο τον Μ. Χατζιδάκι και ένα πανέμορφο εξώφυλλο του Νίκου Χατζηκυριάκου – Γκίκα.
𝄞 🎤Track list: 1. Το τραγούδι της χαμένης Κυριακής 2. Που πήγαν το παιδί 3. Πες μου τ' όνομα σου 4. Ο χορός των σκύλων 5. Ο κόσμος σου να είμαι εγώ 6. Κεμάλ 7. Τρεις απαντήσεις 8. Το τραγούδι του δρόμου 9. Η προσευχή του ακροβάτη 10. Περιμπανού
Εύχομαι να σας αγγίξει η Ποίηση και η Μουσική του μεγάλου και οικουμενικού συνθέτη μας Μάνου Χατζιδάκι, για να νιώσετε πως τα αριστουργήματα δεν περιγράφονται απλά ακούγοντάς τα, καταλαβαίνεις την διαφορά, από αυτά που περιγράφονται ως τέτοια.
• Κεμάλ, η ιστορία ενός τραγουδιού (Την πραγματική ιστορία του «Κεμάλ» αφηγείται ο Μάνος Χατζιδάκις) • Reflections - Αντικατοπτρισμοί Μάνος Χατζιδάκις, manoshadjidakis.com • Πώς να σωπάσει η ευαισθησία μέσα από την Μουσική του Μάνου Χατζιδάκι; 2001 alavastros.net, wikipedia.org/Reflections. • (c) LP | Atlantic/Warner Bros | 1970 | Άαβας / d58 ΔΙΣΚΟΒΟΛΟΣ
• Το οπτικοακουστικό υλικό (Βίντεο) από www.YouTube, εταιρεία της Google
🎞️ Video / αφιέρωμα: Reflections - Αντικατοπτρισμοί
Ο Μάνος Χατζιδάκις, η Ελλάδα, η Αθήνα - Σειρά Ντοκιμαντέρ ΛΟΓΟΥ, 1992: Το βίντεο είναι από μια σειρά κυπριακών εκπομπών για τον Μάνο Χατζιδάκι. Τον Μάρτιο του 1992 ο Ραδιοτηλεοπτικός Σταθμός Ο ΛΟΓΟΣ έστειλε συνεργείο με επικεφαλής τον Σκηνοθέτη Γιάννη Ιωάννου και τον Έλμο Νεοκλέους και κατέγραψαν το Μάνο Χατζιδάκι με την Ορχήστρα των Χρωμάτων.
Με μία μοναδική παράσταση του Μουσικού Σχολείου Καρδίτσας έκλεισε το βράδυ της Κυριακής 30 Μαρτίου ώρα 8.30μ.μ, στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο, η αυλαία του 30ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας που διοργανώνει η Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων του Νομού.
Έχοντας ως αφετηρία τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και αξιοποιώντας τη δύναμή της παιδαγωγικά και καλλιτεχνικά, το Μουσικό Σχολείο Καρδίτσας επιχειρεί μια πρωτότυπη προσέγγιση των Reflections του Μάνου Χατζιδάκι.
Raining Pleasure - «Reflections» live στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου (MAD, 27-4-2005): Raining Pleasure στο MAD TV - Reflections live Τετάρτη 20 Απριλίου και οι Raining Pleasure βρίσκονται από νωρίς στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου, στην οδό Φιλελλήνων, κάνοντας πρόβες για τη live παρουσίαση του «Reflections», που ηχογράφησαν πριν λίγους μήνες σ' ένα home studio της Κολωνίας.
Το ίδιο βράδυ έπαιξαν live όλα τα κομμάτια του album, ενώπιον ανθρώπων της δισκογραφίας, της μουσικής και της Τέχνης αλλά και δημοσιογράφων, ενώ τόσο ο David Lynch όσο και η Έλλη Πασπαλά συμμετείχαν στο ξεχωριστό live. Από εκεί δεν θα μπορούσε να λείπει το MAD, που κατέγραψε ολόκληρη την συναυλία αλλά και πλάνα από τις πρόβες και τις προετοιμασίες και δηλώσεις των Γιώργου Χατζιδάκι-Θεοφανόπουλου, Έλλης Πασπαλά, David Lynch, Ζακ Στεφάνου και άλλων, για το συγκρότημα και το project του.
Δείτε όλα τα παραπάνω και ακόμη περισσότερα, στο ξεχωριστό αφιέρωμα που ετοίμασε το MAD για τους Raining Pleasure και προβλήθηκε την Τετάρτη 27 Απρίλη 2005.
ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ \ ΕΚΠΟΜΠΕΣ \ Carte Postale Ένας μεταφραστής εξομολογείται \ 23 Οκτ 2017, Αφιέρωμα στον δίσκο Reflections του Μάνου Χατζιδάκι Reflections- Αντικατοπτρισμοί: Ένας δίσκος σε 2 γλώσσες
Raining Pleasure – Reflections. Το 2005 κυκλοφόρησε μια διασκευή του άλμπουμ από το Πατρινό συγκρότημα Raining Pleasure, με τον τίτλο Reflections και τους αγγλικούς στίχους με την φωνή της Έλλης Πασπαλά.
Credits: Arranged By – Raining Pleasure Drums, Percussion – Jay (65) Guitar, Mandolin – Jeremy (32) Keyboards, Guitar – Spiràl Music By – Manos Hadjidakis Vocals, Bass, Keyboards – Vassilikos
Φωτογραφία: από την τελετή απονομής στον Μίκη Θεοδωράκη
των διασήμων του Ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής
στην Πρεσβεία της Γαλλίας, στις 26 Μαρτίου 2007.
«Είχα την τιμή να συναντήσω τον Μίκη Θεοδωράκη, έναν άνθρωπο βαθιά συνδεδεμένο με τη Γαλλία, όπου βρήκε καταφύγιο κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Η μουσική του, μια οικουμενική γλώσσα ελευθερίας. Συλλυπητήρια στους οικείους του και σε όλους τους Έλληνες». Ο Πρέσβης της Γαλλίας στην Ελλάδα, Patrick Maisonnave
Στη φωτογραφία: Ο συγγραφέας του βιβλίου και σεναριογράφος της ταινίας Ζ (1969), Βασίλης Βασιλικός και ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, την μουσική της οποίας υπογράφει ο Μίκης Θεοδωράκης, αποχαιρετούν τον μεγάλο εκλιπόντα, Μητρόπολη Αθηνών, Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2021
