Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά ημερομηνία για το ερώτημα Σαμαρείτιδα. Ταξινόμηση κατά συνάφεια Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά ημερομηνία για το ερώτημα Σαμαρείτιδα. Ταξινόμηση κατά συνάφεια Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σαμαρείτιδα: Η πρώτη θεολογική συνομιλήτρια του Χριστού

Ζων Ύδωρ, Η Γυναίκα στο Πηγάδι από την Τζούντιθ Φρίτσμαν, 2008 Living Water, The Woman At The Well - Original art by Judith Fritchman 2008
Ζων Ύδωρ, Η Γυναίκα στο Πηγάδι από την Τζούντιθ Φρίτσμαν, 2008
Living Water, The Woman At The Well (art by Judith Fritchman 2008)

Η υπαρξιακή δίψα, το «ζων ύδωρ» και η πιο ανατρεπτική συνάντηση του Ευαγγελίου

Ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης για την Αγία Φωτεινή Σμύρνης (1898) - Με του Βορηά τα κύματα (ανάλυση) | Αέναη επΑνάσταση

Καρτ ποστάλ 1875 στον ναό Αγίας Φωτεινής Σμύρνης
Ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης και η Αγία Φωτεινή Σμύρνης

Μια ζωντανή περιγραφή του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη για τον Ιερό Ναό Αγίας Φωτεινής Σμύρνης το 1898: το καμπαναριό, το τέμπλο, οι τοιχογραφίες και η ευλάβεια των Σμυρναίων, λίγο πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Άγιος Ιουστίνος ο Απολογητής, φιλόσοφος και Μάρτυρας - Από τους πρώτους μεγάλους θεολόγους της Ορθοδοξίας | Αέναη επΑνάσταση

St. Justin Martyr, The First Apology Άγιος Ιουστίνος ο Φιλόσοφος και Μάρτυς, ένας ανήσυχος κυνηγός της Αλήθειας
St. Justin Martyr, The First Apology - Icon: British Iconographer by Aidan Hart

Ο Ιουστίνος ο Μάρτυρας, γνωστός και ως Ιουστίνος ο Φιλόσοφος και Ιουστίνος Καισαρείας (πιθ. 100 - περ. 165 μ.Χ.) ήταν χριστιανός φιλόσοφος και απολογητής, ο οποίος μεταστράφηκε από τον παγανισμό. Τα έργα του αντιπροσωπεύουν τις αρχαιότερες σωζόμενες Χριστιανικές απολογίες αξιόλογου μεγέθους. 

Το πάθος ως υποκατάστατο νοήματος - Ο Χριστός αγνοεί την γνώμη του κόσμου για να σώσει μια ύπαρξη: την Αγία Φωτεινή την Σαμαρείτιδα... Τις Θεός μέγας

Christ-and-the-Samaritan-Julia Stankova
Ο Χριστός και η Σαμαρείτιδα, πίνακας της Γιούλια Στάνκοβα

Τις Θεός μέγας... (Αγία Φωτεινή)
Το πάθος ως υποκατάστατο νοήματος

Κάθε φορά που διαβάζω την Αγία Γραφή, μου κάνει εντύπωση, ότι ο Θεός τις περισσότερες φορές για να στείλει ένα μήνυμα, για να ολοκληρώσει ένα σχέδιο, για να φανερώσει την δόξα Του, διαλέγει ανθρώπους που δεν ήταν τα καλύτερα παιδιά της εποχής τους.

Οι Μαθήτριες του Χριστού: Η νοημοσύνη στην δυναμική των γυναικών - Νίκος Λυγερός

Christ and the female students
Christ and the female students

Κανείς δεν μπορούσε ν’ αμφισβητήσει τον ρόλο των Μαθητριών στο έργο του Σωτήρα. Την εποχή του Χριστού δεν υπήρχαν οι Απόστολοι. Υπήρχαν μόνο Μαθητές και Μαθήτριες.

Ο Χριστός προχωρεί πέρα από το πανηγύρι - Κυριακή των Βαΐων

As Jesus approaches Jerusalem and sees the city, He weeps over it.
As Jesus approaches Jerusalem and sees the city. He weeps over it. (Luke 19:41-44). 
The Lord Wept by James Tissot (1836-1902) Collection Brooklyn Museum
- Μτφ: Καθώς ο Ιησούς πλησιάζει την Ιερουσαλήμ και βλέπει
την πόλη, κλαίει πάνω της. (Λουκά 19:41-44). Ο Κύριος έκλαψε

Γιατί πρέπει πάντα να Σταυρώνουμε «Αυτούς» που λίγο πριν Δοξάζαμε στην είσοδο της Ιερουσαλήμ;

Η Σαμαρείτιδα - π. Νικόλαος Λουδοβίκος

Living Water 2004, canvas, oil, by Bato Dugarzhapov
Πίνακας: «Living Water» 2004, canvas, oil, by Bato Dugarzhapov

Ο Χριστός συναντάται με όλο τον ξεπεσμένο κόσμο, του παρόντος, του παρελθόντος και του μέλλοντος. Δεν απορρίπτει και αποδιώχνει κανένα. Θέλει να επικοινωνήσει με όλους, ακόμη και τους πιο παρακατιανούς.

Ο Ναός της Αγίας Φωτεινής έξω της θύρας των Βλαχερνών στη Σμύρνη - Η ιστορία, η καταστροφή και η μνήμη των προσφύγων

Το καμπαναριό της Αγίας Φωτεινής, σύμβολο πίστης και θυσίας
Η Αγία Φωτεινή Σμύρνης, το στολίδι του ελληνισμού στη Μικρά Ασία

Η Αγία Φωτεινή, ο Μητροπολιτικός Ναός της Σμύρνης με το περίφημο καμπαναριό, έγινε το σύμβολο πίστης και θυσίας των Σμυρναίων. Από την ίδρυσή του έως την πυρπόληση και την ανατίναξη του 1922, μέχρι τη ζωντανή μνήμη στους προσφυγικούς ναούς της Ελλάδας και της διασποράς.

Η αγία Μακρίνα η Φιλόσοφος: Πρώτη ιδρύτρια γυναικείου κοινοβίου μοναστηριού - Παγκόσμια Ημέρα για τη Μόρφωση των Γυναικών

Εικ: Η αγία Μακρίνα κρατάει την εικόνα των αδελφών (και μαθητών) της αγίων Βασιλείου, Γρηγορίου και Πέτρου Σεβαστείας.
Η αγία Μακρίνα κρατάει την εικόνα των αδελφών (και μαθητών) της 
αγίων Βασιλείου, Γρηγορίου και Πέτρου Σεβαστείας.

Όλα όσα θα διαβάσετε, μάς λένε ότι η ημέρα της μνήμης της αγίας Μακρίνας (19 Ιουλίου) θα μπορούσε να καθιερωθεί ως παγκόσμια ημέρα αφιερωμένη στη μόρφωση των Γυναικών.

Έρευνα, επιμέλεια της Σοφίας Ντρέκου

Περιεχόμενα:

Η Αγία Μαρίνα η Μεγαλομάρτυς - Θαύματα, μαρτύριο και ανάλυση στην αγιογραφία της

Η Αγία Μαρίνα εικονίζεται με σταυρό στο χέρι και τον δράκοντα κάτω από τα πόδια της – σύμβολο της νίκης της πίστης επί του πειρασμού και του θανάτου.
Η Αγία Μαρίνα εικονίζεται με σταυρό στο χέρι και τον δράκοντα κάτω από τα 
πόδια της, σύμβολο της  νίκης της πίστης επί του πειρασμού και του θανάτου.

Η νεαρή Μάρτυς που νίκησε τον δράκοντα της απιστίας με την
πίστη της – μία μαρτυρία φωτός και χαράς μέσα στον πόνο.

Η Αγία Μαρίνα, κόρη ειδωλολάτρη ιερέα, υπέμεινε φρικτά βασανιστήρια και έδωσε τη ζωή της για την πίστη στον Χριστό, σε ηλικία μόλις δεκαπέντε ετών. Το μαρτύριό της, γεμάτο θαυμαστά σημεία και πνευματική δύναμη, συγκλονίζει μέχρι σήμερα.

Ζωοδόχος Πηγή - Ένα διαφορετικό Ύδωρ

Η Πηγή της Ζωής τοιχογραφία από ορθόδοξο μοναστήρι στην Ρουμανία The Fountain of Life (icon from Orthodox Monastery Ghighiu, Romania)
Η Πηγή της Ζωής τοιχογραφία από ορθόδοξο μοναστήρι στην Ρουμανία
The Fountain of Life (icon from Orthodox Monastery Ghighiu, Romania)

Η Εκκλησία, 5 ημέρες μετά το Άγιο Πάσχα, την Παρασκευή της Διακαινησίμου εβδομάδος, τιμά την Παναγία με την προσωνυμία « Ζωοδόχος Πηγή »!

Αγία Φωτεινή η ισαπόστολος: Η μεγαλομάρτυς Σαμαρείτιδα - Ο Βίος, το αγίασμα, ο ναός και η πίστη του Αγά

St Photini, the Samaritan Woman by Orthodox 
Monastery of St. Macarius the Great of Egypt

Η Σαμαρείτις και δίψασε και άλλαξε η σειρά· αυτή που έδινε νερό, αυτή που διψούσε, τώρα «δαψιλώς» το μοιράζεται∙ χωρίς να πιεί ποτίζει και φωνάζει στους ανθρώπους. Ελάτε να δείτε το «Ποτό» που βρήκα Αυτός πράγματι είναι Εκείνος...!!!

Η θεολογία των γεγονότων αντιμέτωπη με τα γεγονότα της ιστορίας και της επικαιρότητας - Μητροπολίτης Ιερόθεος (Βλάχος) | Αέναη επΑνάσταση

Η θεολογία τής Εκκλησίας δεν είναι ιδεολογία... η αποκαλυφθείσα αλήθεια γίνεται αγιοπνευματικό γεγονός και εκφράζεται καταφατικά με σύμβολα και εικόνες αυτή είναι η χαρισματική διάσταση της θεολογίας

Όταν ο Μανώλης Γλέζος ζήτησε από τον Αρχιεπίσκοπο Ορθόδοξη Χριστιανική κηδεία

Μανώλης Γλέζος και ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος

Το ζωντανό σύμβολο για τον «αριστερό» χώρο βάζει τα πράγματα στη «θέση» τους. «Όταν πεθάνω θα αναλάβετε εσείς υπεύθυνα, (απευθύνεται στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο) και θα κάνετε εκκλησιαστική ορθόδοξη κηδεία. Δεν θα αφήσετε άλλους ανθρώπους να αναμιχθούν σε αυτό το θέμα». Μ. Γλέζος

Τι είναι ο Μεγάλος Κανόνας, πότε ψάλλεται και γιατί ονομάστηκε ΜΕΓΑΣ ΚΑΝΩΝ; (ολόκληρος) πρωτότυπο, απόδοση, ερμηνεία


Ο Μεγάλος Κανόνας

Εργασία Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Sophia Drekou, BSc in Psychology)

«Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις;» 
Αν εμείς δεν κατανοήσουμε την ανάγκη 
της εν αγάπη σχέσης μας με τον Κύριο, 
λίγα πράγματα οι άλλοι μπορούν να προσφέρουν.

Η φάτνη βρίσκεται στο χέρι που προσφέρει γιατί η μέγιστη πράξη προσφοράς του Θεού φωλιάζει στη Γέννηση

Η φάτνη βρίσκεται στο χέρι που προσφέρει

Η κεφαλή της Εκκλησίας, ο Χριστός, φανέρωσε με τα θαύματά του στον άνθρωπο πως η αγάπη είναι ζωοδόχος πηγή που σώζει και ενώνει τον κόσμο, ακόμη κι όταν συναντά το κακό – χαρακτηριστική είναι η παραβολή του καλού Σαμαρείτη.

Δύο Αγίες από εταιρίδων, Πελαγία και Ταϊσία: Γιατί αγάπησε τόσο πολύ ο Χριστός το περιθώριο;

Αγία Πελαγία της Αντιόχειας 1848–1854 Ιππόλυτος Φλαντρέν © Μουσείο Καλών Τεχνών και Αρχαιολογίας της Μπεζανσόν
Αγία Πελαγία της Αντιόχειας 1848–1854 Ιππόλυτος Φλαντρέν 
© Μουσείο Καλών Τεχνών και Αρχαιολογίας της Μπεζανσόν

Αφιέρωμα, έρευνα Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος

«Να αξιωθούμε μια μέρα να ζήσουμε σαν ελεύθεροι άνθρωποι,
δηλαδή σαν άνθρωποι που αρνιούνται να ασκήσουν
καθώς και να υποστούν τη φρίκη.» - Αλμπέρ Καμύ

Έρχεται πάλι σήμερα να ...σκανδαλίσει η εκκλησία. Να ανατρέψει, να προβληματίσει, να αναστατώσει. Υπάρχει μια αγία επιμονή... εντελώς σαλή και ασυμβατική, όσο σαλή είναι η φωτεινή αλήθεια, να μην κρύβει τους δικούς της ανθρώπους, να προβάλει το παρελθόν τους, όχι για να κλονίσει, αλλά για να τονίσει το μέγεθος του παρόντος τους.

Σου δίνει λοιπόν ελεύθερα κάποιους ανθρώπους του περιθωρίου, χωρίς ψευτοντροπές και ηθικισμούς, σε πρώτο πλάνο και τους επιδεικνύει, όπως η μεγαλοκυρά τα κοσμήματα της σαν τρόπαια και καμάρι.

Στο μέσον εν τω μεταξύ υπάρχει μια συγκλονιστική επαναστατική πράξη πού λέγεται μεταστροφή, μετάνοια. Δύο πόρνες πού αγίασαν! Το αντέχει ο κόσμος μας; Πελαγία και Ταϊσία (8 Oκτωβρίου, μέρα που γιορτάζουν δύο πόρνες: Πελαγία και Ταϊσία). Δυο πρώην πόρνες. Δύο οσίες μητέρες των χριστιανών. 

Τις πρεσβείες τους να έχουμε.

Τα μωρά του κόσμου διάλεξε ο Θεός για να ταπεινώσει τα σοφά και τα μη όντα για να καταργήσει τα όντα. Οι τελώνες και οι πόρνες προάγουσιν ημάς εις την βασιλείαν του Θεού. Άλλωστε και ο ίδιος επέλεξε το περιθώριο πλην της αμαρτίας.

Ο Ιερός Χρυσόστομος δεν εντρέπεται να πεί πώς ο Χριστός επεθύμησε πόρνη. Μεγαλώνει στην Γαλιλαία. Οι φαρισαίοι αρέσκονταν να τον ονομάζουν γέννημα πορνείας και σαμαρείτη. Ο Ίδιος πεθαίνει στον σταυρό και κατεβαίνει στον άδη με τους δεσμίους.

Στην παραβολή της κρίσης ταυτίζεται με απόβλητα στοιχεία χωρίς να κωλύεται από ανθρώπινη ντροπή και συστολή. Η αμαρτωλή, Του αγγίζει τα πόδια και τα σπογγίζει με τα μαλλιά της. Ακουμπά σε ένα φέρετρο, αφήνει τους λεπρούς να προσπέσουν στα πόδια Του και τρώει με χέρια πού δεν έχουν πλυθεί σε τελετουργικούς καθαρμούς.
Δείτε επίσης:
Η παραβολή της Μέλλουσας Κρίσης κατά τον Ντοστογιέφσκι στο Έγκλημα και τιμωρία
Διαλέγεται με την Σαμαρείτιδα με τους πολλούς άντρες. Μπαίνει στο σπίτι του Ζακχαίου και του Ματθαίου. Λογίζεται με τους δούλους και τους ανόμους. Επισύρει τον οίκτο και τον σκανδαλισμό των δικαίων, διότι ουκ έχει πού την κεφαλήν κλίναι. Και αυτό για τους Ιουδαίους είναι κατάρα από τον Θεό. Μακαρίζει τον Λάζαρο και ονειδίζει τον πλούσιο. Και αυτό πρόκληση για την βαριά «κατάρα» πού δέρνει τους λαζάρους και την «ευλογία» των γνησίων παιδιών του Μωϋσή.
  • Και δεν θα αναφερθώ στο αγιολόγιο μας, πού γεννάει τόσα σκάνδαλα στους εντός και στους εκτός και προκαλεί πολυσέλιδους τόμους κατηγοριών και απολογιών. Δεν πρέπει να αγαπάμε και να εξιδανικεύουμε το περιθώριο. Η έννοια του περιθωρίου προϋποθέτει καταναγκαστικά όρια, εννοεί την επιλογή ακοινωνησίας και από τις δύο πλευρές. Ο Χριστός πλησίασε και έζησε το περιθώριο όχι για να το προβάλει ως εναλλακτική λύση, αλλά για να καταργήσει αυτά τα όρια. Και για τους από μέσα και για τους απ' έξω του περιθωρίου.
Οι χριστιανοί δεν έζησαν στις κατακόμβες επειδή το ήθελαν. Αυτό ήταν διωγμός και δοκιμασία. Δεν αξίζει σε κανέναν το περιθώριο, με την ίδια ακριβώς δύναμη και σημασία πού δεν αξίζει σε κανέναν να υπερασπίζεται το δικαίωμα ασφαλείας του εντός των ανθρωπίνων ορίων, όσο μια ανθρώπινη ψυχή ζει στο περιθώριο. Μας βομβαρδίζει το ευαγγέλιο, μας πολιορκεί η Εκκλησία. Ταλανίζει και προκαλεί το αίσθημα στεγανών, θρησκευτικότητας και ασφαλείας μας.
Έχοντας κατά νου τις δύο Αγίες Πελαγία και Ταϊσία, τίθεται το εναγώνιο ερώτημα:
Γιατί αγάπησε τόσο πολύ ο Χριστός το περιθώριο;
Μήπως θέλησε να εντάξει όλους όσους ήταν μέσα στα ορθά αποδεκτά κοινωνικά πλαίσια σε έναν άλλο εναλλακτικό επαναστατικό τρόπο ζωής; Να μας βγάλει από το νόμιμο και να μας μυήσει στο παράνομο; Ή μήπως ήθελε να πάρει τους περιθωριακούς από το παράμερο και το σκοτεινό και να τους φέρει στα αποδεκτά κοινωνικά όρια των νοικοκυρεμένων ανθρώπων; Να τους δώσει την σωτηρία μέσα στα όρια του καθωσπρέπει και του υγιούς;

Όσοι δέχονται μία από τις δύο περιπτώσεις σαν απόλυτες, έχουν παρεξηγήσει την σωτηρία και πορεύονται με συστήματα θρησκευτικά και αλλότρια. Δεν έχουμε καταλάβει, πώς, πριν από τον Ερχομό του Χριστού, αλλά και μετά, όσο υπάρχει αμετανοησία στον κόσμο, όλοι μας είμαστε στο περιθώριο, απομακρυσμένοι και αυτονομημένοι από τον Θεό και επαναστατημένοι και αναπαυόμενοι στον τρόπο ζωής πού έχουμε διαλέξει.

Όταν ο Χριστός διάλεξε να γεννηθεί μέσα στην πόλη της αμαρτίας και να μεγαλώσει άσημος, να προσεταιριστεί όλους τους περιθωριακούς, προσέγγιζε την ίδια την Ανθρωπότητα, αυτή πού βρίσκεται εκτός της Εδέμ. Μας έδωσε εικόνα ανθρώπου. Δεν διάλεξε τους κατά κόσμον δίκαιους, για να μην φανεί πώς ήρθε στον κόσμο γι αυτούς, καίτοι ανάμεσα τους βρίσκονται οι μεγαλύτερες αμαρτίες, αλλά τους προφανέστερα αμαρτωλούς, αυτούς για τους οποίους θα μπορούσε να καταλάβει ο καλοπροαίρετος άνθρωπος, πώς διάλεξε για να εικονίσει τις πληγές και την πτώση μας.

Συνεπώς ο Χριστός ούτε εξιδανίκευσε το περιθώριο, αλλά ούτε το περιφρόνησε. Αλλά έδειξε σε όλους εμάς την Κοινή Ανάγκη, η οποία είναι η επιστροφή σε Αυτόν.

Μόνο ένας γενναίος και ελεύθερος άνθρωπος μπορεί να λογιστεί ως χριστιανός. Το να είσαι χριστιανός σημαίνει απλόχωρη, τεράστια καρδιά. Δεν είναι του κόσμου τούτου κατόρθωμα.
8 Oκτωβρίου: Μέρα που γιορτάζουμε δύο πρώην πόρνες: Πελαγία και Ταϊσία
Οσία Πελαγία η από εταιρίδων
Η Οσία Πελαγία η από εταιρίδων γνωστή σαν Μαργιτώ ήταν Βυζαντινή ηθοποιός, μίμος, και χορεύτρια διάσημη στην εποχή της με καταγωγή την Αντιόχεια.

Έζησε την εποχή του Ιωάννη του Χρυσόστομου. Αναφέρεται πανέμορφη και διάσημη μίμος της Αντιόχειας, διάσημη σε όλη την αυτοκρατορία, το όνομα της, Μαργιτώ, δεν ήταν το αληθινό της, αλλά, το καλλιτεχνικό της που το είχε αποκτήσει από τα πολλά μαργαριταρένια κοσμήματα που φορούσε και ήταν δώρα από θαυμαστές της.

Η Μαργιτώ, τυχαία, σε κάποια σύναξη χριστιανών άκουσε θερμό κήρυγμα περί αγνότητας, του επισκόπου Νόννου.

Ο Χρυσόστομος αναφέρει ότι κατάφερε να την προσηλύτιση ο επίσκοπος, Άγιος Νόννος ο κατηχητής (10 Νοεμβρίου), στον χριστιανισμό, και να την βαπτίσει Πελαγία όπως ήταν το αληθινό της όνομα.

Έπειτα η Μαργιτώ λόγω των πολλών πειρασμών που αντιμετώπιζε εγκατέλειψε το θέατρο, πούλησε τα κοσμήματα της και τα χρήματα διαμοίρασε στους φτωχούς.

Αφού κατηχήθηκε και βαπτίσθηκε, μετά οκτώ μέρες πήγε στην Ιερουσαλήμ, στο όρος των Ελαιών, σε αντρική μονή, υποδυόμενη τον άνδρα με το όνομα Πελάγιος. Μετά από τρία χρόνια πέθανε (περ. το 284 μ.Χ.), αναφέρεται ότι μετά τον θάνατο της ανακάλυψαν ότι ήταν γυναίκα. Η Αγία Πελαγία εορτάζει στις 8 Οκτωβρίου.

Ο πολυεύσπλαχνος Κύριος μάς διαβεβαίωσε ότι: «τελῶναι καί αἱ πόρναι προάγουσιν ἡμᾶς εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν» (Ματθαίου, κα' 31). Δηλαδή, οι τελώνες και οι πόρνες, πού στην αρχή έδειξαν απείθεια στο Νόμο του Θεού, αλλά κατόπιν ειλικρινά μετάνιωσαν, προλαμβάνουν στη βασιλεία του Θεού. Εσάς, πού μόνο με τα λόγια δείξατε υπακοή στο Θεό, στην πράξη όμως υπήρξατε απειθείς και άπιστοι, ενώ η Οσία Πελαγία αν και ζούσε στο περιθώριο, επαναστάτησε. Η άποψη αυτή ξενίζει τούς Φαρισαίους κάθε εποχής, οι οποίοι σκανδαλίζονται επί πλέον, γιατί ο Ιησούς δεν περιφρονεί, αλλά αγκαλιάζει τους περιθωριοποιημένους.

Απολυτίκιο: Εξ ακανθών καθάπερ ρόδον ευώδες, τη Εκκλησία Πελαγία εδείχθης, ταις εναρέτοις πράξεσιν ευφραίνουσα ημάς, όθεν και προσήγαγες, ως οσμὴν ευωδίας, τω σε θαυμαστώσαντι, τον σον βίον Οσία. Ον εκδυσώπει σώζεσθαι ημάς, παθών παντοίων, ψυχής τε και σώματος.
ΟΣΙΑ ΤΑΪΣΙΑ η έγκλειστη

Η ομορφιά της ήταν από τις σπάνιες. Πλεονέκτημα, πού αποβαίνει ολέθριο, όταν δεν είμαστε σε θέση να το διατηρούμε αγνό με το φόβο του Θεού, τη φωτεινή διάκριση, την αδιάλειπτη προσευχή και την ταπεινοφροσύνη.

Δυστυχώς για την Ταϊσία, αυτή πού επιβουλεύτηκε την τιμή της ήταν ή ίδια ή μητέρα της. Γυναίκα πού ήθελε πολύ πλούτο, και δεν δίστασε να εκμεταλλευτεί την κόρη της για να τον αποκτήσει. Έτσι ή Ταϊσία, παρασύρθηκε στο δρόμο της ατιμίας μόλις 17 ετών. Έγινε και ή ίδια πλούσια αλλά και πόρνη. Οι τίμιοι άνθρωποι την απεχθάνονταν. Καμιά οικογενειακή πόρτα δεν ήταν ανοικτή γι' αυτήν.

Οι ίδιοι οι εκμεταλλευτές της σάρκας της, ποτέ δεν θα την έφερναν να γνωριστεί με τις μητέρες τους και τις αδελφές τους. Διότι είχε καταντήσει ένα αντικείμενο σαρκικής Ικανοποίησης και τίποτα περισσότερο. Τότε η Ταϊσία έπεσε σε θλίψη μεγάλη, αλλά και ή Εκκλησία μπορεί να έχασε ένα πρόβατο, όμως δεν έπαψε να το αναζητεί. Όταν λοιπόν ο Παφνούτιος από τη Σιδώνα έμαθε την ψυχική της κατάσταση, προσευχήθηκε και αποφάσισε να εργαστεί για την ψυχή της. Και δεν αστόχησε. Την επισκέφθηκε και με τη χάρη του Θεού πέτυχε το θαύμα! Καυτά δάκρυα μετανοίας κύλησαν στα μάγουλα της Ταϊσίας.

Πέταξε όλα της τα πλούτη στη θάλασσα, διότι το τίμημα της ατιμίας δεν άξιζε να χρησιμοποιηθεί στο Ιερό έργο της ελεημοσύνης. Από τότε έζησε φτωχά, αλλά πλούσια σε πίστη, σε μετάνοια, σε σωφροσύνη, σε προσευχή, σε υπακοή, σε ταπείνωση και καλοσύνη. Έγινε δεκτή σε ευσεβή όμιλο γυναικών και πέθανε φροντίζοντας αρρώστους και ανήμπορους ανθρώπους, περί το 340 μΧ.

Ο αββάς Παύλος ο απλούς είδε σε όραμα την ψυχή της μετανοημένης πόρνης να απολαμβάνει τα αγαθά της Βασιλείας του Θεού, δίνοντας μεγάλη χαρά στον γέροντα Παφνούτιο.
Βιωμένη Θεολογία εκ της Τρούμπας
Η Τρούμπα του Πειραιά
Σε ένα κήρυγμά του, καθώς ακούγονταν τα μεγάφωνα απ' έξω από το ναό (Αγίου Σπυρίδωνος Πειραιώς) και υπήρχε πολύς κόσμος, μπροστά από το ναό πέρασε μία πόρνη γυναίκα, η οποία πήγαινε στη δουλειά της (στην παρακείμενη Τρούμπα) » Διαβάστε την συνέχεια » 
Τα μηνύματα της αγίας Πελαγίας για τη ζωή μας...
Θεόδωρος Ρηγινιώτης (8 Οκτωβρίου 2024)

Το εξωκλήσι της αγίας Πελαγίας (8 Οκτωβρίου) στα Μισίρια Ρεθύμνου. Πήγαμε (όπως κι άλλες χρονιές), αφού, λόγω των καταλήψεων, δεν είχαμε μάθημα... Οξύμωρο, αλλά ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Ο βίος της αγίας (όπως κάθε αγίου) περιέχει συγκλονιστικά μηνύματα για όλους μας... Η αγία ήταν πόρνη στην Αντιόχεια της Συρίας, διάσημη και με τα χρόνια είχε γίνει πάμπλουτη! Ανακαλύπτοντας τον Χριστό, ράγισε η καρδιά της από την επιθυμία να αλλάξει!

Κατηχήθηκε και βαπτίστηκε από έναν άγιο επίσκοπο, τον άγιο Νόννο (10 Νοε). Μοίρασε όλη την περιουσία της στους φτωχούς και κατόπιν, μεταμφιεσμένη σε άντρα, έφυγε από τη Συρία και ταξίδεψε μέχρι το Ισραήλ, όπου ασκήτεψε σε μια σπηλιά στο Όρος των Ελαιών, το ιστορικό & θεοβάδιστο από τον Ιησού Χριστό! Εκεί έζησε όλη την υπόλοιπη ζωή της και εκοιμήθη ειρηνικά.

Τα μηνύματα - αν και δε χρειάζεται να τα πούμε - είναι δύο:

Πρώτον, η ανάγκη για μετάνοια που καλό είναι να συνειδητοποιούμε για τον εαυτό μας όλοι μας. Κανείς δεν είναι «σε όλα εντάξει». Μάλιστα, νομίζω πως είμαι σε όλα εντάξει; Ας πάω να εξομολογηθώ, να δω κατά πόσον ισχύει αυτό.

Ή μήπως είμαι τόσο εντάξει, τόσο τέλειος, που «δε χρειάζομαι εξομολόγηση»; Να αμέσως το αγκάθι στην καρδιά μου: ο εγωισμός, ότι είμαι τόσο καλός, που «δε σε χρειάζομαι», παπά μου. Ίσως μάλιστα και «να μη χρειάζομαι» ούτε εσένα, Χριστέ μου! Καταλαβαίνουμε νομίζω όλοι το πρόβλημα και την ειρωνεία του πράγματος.

Το δεύτερο μήνυμα είναι ότι καλούμαστε να μην καταδικάζουμε μέσα μας κανένα συνάνθρωπό μας, όσο ανήθικος, διεφθαρμένος ή άδικος κι αν είναι. Κατ' αρχάς, αυτός ο ανήθικος άνθρωπος μπορεί αύριο, με συγκλονιστική μετάνοια, να γίνει άγιος. Κατά δεύτερον, αν είμαστε άνθρωποι του Θεού, θέλουμε να συγχωρεθεί και να σωθεί όλος ο κόσμος και όχι να τιμωρηθεί «ακριβοδίκαια» ο συνάνθρωπος, δηλαδή ο ΑΔΕΛΦΟΣ μας.

Γι' αυτό και σήμερα ακούσαμε το ευαγγέλιο (κατά Ιωάννην, κεφ. 8, στίχ. 1-11), όπου ο Κύριος έσωσε από το λιθοβολισμό τη μοιχαλίδα, ελέγχοντας έμμεσα, πλην σαφώς, τη συνείδηση των υποψήφιων δημίων της (με τη φράση «ο αναμάρτητος εξ υμών πρώτος βαλέτω λίθον επ' αυτήν» = όποιος από σας είναι αναμάρτητος ας της ρίξει πρώτος πέτρα).

Και στο τέλος, που όλοι είχαν αποχωρήσει και είχαν μείνει οι δυο τους, ο Κύριος με τη γυναίκα, στο δρόμο, της απεύθυνε και το λόγο και τη ρώτησε: «πού είναι εκείνοι που σε καταδίκαζαν; δεν υπάρχει κανείς;» «Κανείς, Κύριε» του λέει εκείνη. Και της απαντά: «Ούτε εγώ σε καταδικάζω. Πήγαινε και μην αμαρτάνεις πια».

Ευχαριστώ και συγγνώμη για το δασκαλίστικο κείμενο. Έτη πολλά και ευλογημένα με τη χάρη της αγίας μας και όλων των αγίων.
Και: Οι αγίες Πελαγία & Ταϊσία (8 Οκτωβρίου), από την πορνεία στον παράδεισο: επειδή κανένας δεν είναι για πέταμα
Αγία Πελαγία Ρεθύμνης
Η Αγία Πελαγία είναι χωριό της κοινότητας Μυξορρούματος, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Λάμπης, του δήμου Βασιλείου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ρεθύμνης, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Αγίου Βασιλείου του νομού Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

Το εξωκλήσι της αγίας Πελαγίας στα Μισίρια Ρεθύμνου
Γεωγραφία
Η Αγία Πελαγία είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Ρεθύμνης. Βρίσκεται κοντά στο Σπήλι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360. Απέχει περίπου 25 χλμ. Ν. του Ρεθύμνου.

Ο ναός Αγίας Πελαγίας εορτάζει στις 8 Οκτωβρίου και είναι ένας από τους σημαντικότερους ναούς που σώζεται στην Κρήτη από την Ενετική περίοδο. Η ημέρα εορτασμού του ναού, σύμφωνα με διάταγμα του 1519, κηρύχθηκε επίσημη αργία και κατείχε ξεχωριστή θέση από τα τέλη του 19ου αιώνα.

ΜΥΣΣΙΡΙΑ (ΔΗΜΟΣ/ΚΟΙΝ: ΡΕΘΥΜΝΟΥ)
Τα Μυσσίρια (ή Μισίρια ή Μισίργια) είναι παραθαλάσσιος οικισμός, στα βόρεια του νομού Ρεθύμνου. Απέχουν μόλις 3 χιλιόμετρα από την πόλη του Ρεθύμνου και βρίσκονται λίγο δυτικότερα από τα Περιβόλια. Καθώς το Ρέθυμνο αναπτύσσεται ραγδαία, τόσο τα Μισσίρια, όσο και τα Περιβόλια μοιάζει να είναι προέκταση της πόλης.

Το όνομα του οικισμού προέρχεται από την αραβική λέξη Misr, που σημαίνει Αίγυπτος (Μισιρλής = Αιγύπτιος) και χρονολογείται από την εποχή της Αραβοκρατίας. Στην Κρήτη λέγοντας μισίρι εννοούσαν τη γόνιμη γη, όπως είναι η Αιγυπτιακή, που ποτίζεται και λιπαίνεται από το Νείλο.

Η περιοχή που βρίσκονται τα Μυσσίρια εξακολουθεί να είναι και σήμερα πλούσια στην παραγωγή κηπευτικών.
Βιβλιογραφία:
● Κοβακιώτης Κωνσταντίνος Πολύδωρου, Η στάση της εκκλησίας και της κοινωνίας απέναντι στα θεατρικά δρώμενα κατά την περίοδο των πρώτων αιώνων του Βυζαντίου., σελ. 42, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεολογική Σχολή, Τμήμα Θεολογίας, 2011.
● Σάθας, Κωνσταντίνος, Ιστορικόν δοκίμιον περί του θεάτρου και της μουσικής των Βυζαντινών: ήτοι εισαγωγή εις το κρητικόν θέατρον, Εν Βενετία: 1878, σελ. 335 έως 337.
● Συμπληρωματικά στοιχεία στον βίο της Οσίας Πελαγίας Sophia Ntrekou.gr
● In English: St. Pelagia and St. Taisia (The Harlots go into the Kingdom of God before you)
● Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978.
● Σπανάκης, Στέργιος (1993). Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Α. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης.
● Κεντρική εικόνα: Αγία Πελαγία της Αντιόχειας 1848–1854 Ιππόλυτος Φλαντρέν © Μουσείο Καλών Τεχνών και Αρχαιολογίας της Μπεζανσόν (Saint Pelagia of Antioch Sainte Pélagie d'Antioche 1848-1854 Hippolyte Flandrin © Musée des beaux-arts et d'archéologie de Besançon.)

Η δωρεά του Αγίου Πνεύματος: Τι είναι το Άγιο Πνεύμα; Πώς μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε την παρουσία του και τα δώρα του;

RubilevTrinity. Η φιλοξενία του Αβραάμ 1408 μ.Χ.
το πιο φημισμένο έργο του Αντρέι Ρουμπλιώφ. 
Ερμηνεία εικόνας της Αγίας Τριάδας του Αντρέι
Ρουμπλιόφ και ο βίος του (αφιέρωμα videos) ΕΔΩ

Κυριακή της Πεντηκοστής: Τα δώρα του Αγίου Πνεύματος.
(Ιων. 7, 37 – 52. 8, 12) του καθ. Ιωάννης Καραβιδόπουλος

«Έάν τις διψά ερχέσθω πρός με και πινέτω». Με αυτά τα λόγια αρχίζει ο Ιησούς την ομιλία του που κατά τη σημερινή ευαγγελική περικοπή απηύθυνε προς τους Ιουδαίους την τελευταία μέρα της μεγάλης εορτής της Πεντηκοστής.