Βαρυτικά Κύματα: Η Ανακάλυψη που Αποκάλυψε τη Γεωμετρία του Χωροχρόνου - Όταν ο ίδιος ο χωροχρόνος πάλλεται

Τα βαρυτικά κύματα είναι ο πιο «αποδοτικός» τρόπος να παρατηρούμε το σύμπαν

Από τη Γενική Σχετικότητα του Einstein στην ανίχνευση των βαρυτικών κυμάτων από τα LIGO και VIRGO - πώς οι συγχωνεύσεις μαύρων τρυπών και αστέρων νετρονίων αποκάλυψαν ένα νέο παράθυρο παρατήρησης του σύμπαντος.

Χωρίς άσκηση καμία επΑνάσταση δεν είναι αέναη - Η νηστεία ως θεμέλιο πνευματικής ζωής στον Άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο

Το έργο, κλαδιά ελιάς και ποτήρια, που αιωρούνται στο σύμπαν και

δημιουργούν μια αίσθηση πνευματικότητας και διαχρονικότητας, είναι

του ζωγράφου Άγγελου (Παναγιώτου) ο οποίος υπογράφει ως «Άγγελος».

Η νηστεία στον Άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο ως θεμέλιο πνευματικής ζωής, άσκηση ελευθερίας και απάντηση στον σύγχρονο καταναλωτισμό – μια θεολογική και κοινωνική ανάγνωση της εγκράτειας ως αντίστασης στον πολιτισμό της υπερκατανάλωσης.

Ψυχοσάββατο: Μνήμη και η ορθόδοξη θεώρηση του θανάτου

Πλήθος πιστών γύρω από τραπέζια με κόλλυβα και αναμμένα κεριά σε 

εκκλησία κατά το Ψυχοσάββατο, προσευχόμενοι για τους κεκοιμημένους. 

Το φως των κεριών στο Ψυχοσάββατο δεν είναι ανάμνηση μόνο· 

είναι ομολογία ότι η μνήμη δεν σβήνει.

Η σημασία των μνημοσύνων, η κοινωνική διάσταση της μνήμης και τι μπορούμε να κάνουμε για τους κεκοιμημένους

Τσικνοπέμπτη: Η λαϊκή φωτιά της Αποκριάς και η κοινωνική διάσταση

Η Τσικνοπέμπτη ως λαϊκή γιορτή του σώματος πριν από τη Σαρακοστή: παράδοση, μέτρο, ελευθερία και η κοινωνική διάσταση της σύγχρονης υπερκατανάλωσης.

Ο Άσωτος Υιός: στάδια διάλυσης και αναγέννησης του εαυτού - Μια διαφορετική προσέγγιση | Αέναη επΑνάσταση

Ο Άσωτος στην αγκαλιά της σχέσης πριν από κάθε ερμηνεία. 

Η επιστροφή δεν αποκαθιστά το παρελθόν· ανοίγει μέλλον. Icon of the 

Prodigal Son, with Christ and a repentant Christian, by Elena Murariu (2018)

Η επιστροφή δεν ζητά εξηγήσεις· ζητά χώρο για να υπάρξει.

Μια υπαρξιακή και ψυχολογική ανάγνωση της παραβολής του Ασώτου Υιού: φυγή, αυτονόμηση, σπατάλη, πείνα νοήματος, επιστροφή στον εαυτό και η αγάπη που προηγείται της ερμηνείας και κάθε δικαίωσης

Ο Τελώνης και ο Φαρισαίος σήμερα - Η αυτοδικαίωση ως πνευματική ιδεολογία

Ο Φαρισαίος στο προσκήνιο της αυτάρκειας και ο Τελώνης στο βάθος της συντριβής. 

Interior of the Cathedral of the Dormition in the Moscow Kremlin – (Franz Kopallik)

Πλουτοκρατία, κοινωνικές ανισότητες, ηθικός ακτιβισμός και cancel culture μέσα από μια επικίνδυνα σύγχρονη παραβολή

Χρόνος και Αιών στον Άγιο Μάξιμο - Κτιστό, άκτιστο και πορεία προς την αιωνιότητα | Αέναη επΑνάσταση

Οντολογική και κοσμολογική προσέγγιση της διάκρισης Χρόνου και Αιώνος στον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, σε διάλογο με τη σύγχρονη επιστήμη, την πληροφορία και τη συνείδηση

Το Ύδωρ στα Θεοφάνεια - Κοσμολογική και Θεολογική Ανάγνωση του Αγιασμού | Αέναη επΑνάσταση

Ρωσική Μελέτη Φυσική Ιδιότητα του Νερού. Αλλαγή την Ημέρα 

των Θεοφανείων .(Russian Study Physical Property of Water

Changed on Theophany (Epiphany) Day)

Το βάθος δεν είναι απουσία φωτός, αλλά τόπος συνάντησης.

Φως που διαπερνά τη σκοτεινή άβυσσο του ωκεανού,

Πρωτοχρονιά - μια πράξη προσανατολισμού μέσα στον χρόνο (Αέναη επΑνάσταση)

Ο χρόνος ως στάση, όχι ως μέτρηση... όχι για να

στολίσει τον χρόνο, αλλά για να τον ευθυγραμμίσει.

Ο χρόνος δεν αρχίζει σήμερα. Σήμερα αλλάζουμε τον τρόπο που τον διασχίζουμε.

Καλή Δυναμική, αγωνιστική, στοχαστική Χρονιά με γραφή και την αρχή της χρονιάς ως πράξη προσανατολισμού.

Τα Χριστούγεννα του Σταλαγμίτη - ο Νίκος Καρούζος για την Άγια Νύχτα (Ανάλυση) | Αέναη επΑνάσταση

Ο ποιητής εμπλέκεται στη χριστουγεννιάτικη εξιστόρηση ως ο άψυχος σταλαγμίτης του σπηλαίου, ο οποίος συνεχώς «ανεβαίνει» μέσα στο χρόνο. Παντού γύρω του, σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που εξυπονοούν τη χρονική διάρκεια.

Η Μάχη του Μακρυγιάννη και η Σιωπή μετά τη Ρήξη - Μια Τομή στη Νεότερη Ελλάδα | Αέναη επΑνάσταση

Ιστορική φωτογραφία από τις 7 Δεκεμβρίου 1944 στην Αθήνα, όταν τα πυρά κατά 

των άοπλων πολιτών από τις δυνάμεις ασφαλείας, συγκρούονται με διαδηλωτές γύρω 

από το Σύνταγμα. Ήταν η απαρχή της Μάχης του Μακρυγιάννη και των Δεκεμβριανών.

Η πρώτη ανάφλεξη των Δεκεμβριανών και η στοχαστική ανάγνωση μιας πόλης που ράγισε σε δύο κόσμους - Η Μάχη του Μακρυγιάννη ως συμβολικό και πολιτικό σημείο μηδέν των Δεκεμβριανών.

Πανσέληνος Δεκεμβρίου - Η Χριστουγεννιάτικη Υπερπανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας (Cold Moon)

📸  Χριστουγεννιάτικη νύχτα και η Σελήνη φωτίζει 

την πόλη του Ναυπλίου με το στολισμένο δέντρο -

 μια στιγμή φωτός μέσα στη Μεγάλη Νύχτα του χειμώνα.

Η Ψυχρή Πανσέληνος του χειμώνα, τα ονόματα και οι παραδόσεις της - από το «Moon before Yule» έως την Πανσέληνο των Χριστουγέννων.

Ποίηση, ευθύνη, Νόμπελ - Το ταξίδι δύο Ελλήνων, Σεφέρη και Ελύτη, στην παγκόσμια συνείδηση

Alfred Bernhard Nobel, portrait by Emil-Osterman Foundation, 1915

Από την Αθήνα και τη γλώσσα του Αιγαίου μέχρι τη Στοκχόλμη, το παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα, τα δύο ελληνικά Νόμπελ Λογοτεχνίας, του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, έγιναν όχι μόνο τιμή για την Ελλάδα, αλλά και φανέρωσαν πως η ποίηση μπορεί να γίνει πράξη ευθύνης, πολιτισμική γέφυρα και φως που συνομιλεί με την παγκόσμια μνήμη.

Τα Εισόδια της Θεοτόκου: πώς αλλάζουν την αρχιτεκτονική του κόσμου; | Αέναη επΑνάσταση

Η είσοδος της Παναγίας στον Ναό ως πολιτική και υπαρξιακή στροφή: από την ισχύ στην ευθύνη, από το σκηνικό του ιερού στη δικαιοσύνη του κοινού χώρου.

Υπάρχουν δύο ημέρες τον Νοέμβρη που δεν χωρούν ευχές | Αέναη επΑνάσταση

Παιδική αθωότητα σε έναν κόσμο που συχνά δεν είναι ίσιος στα βήματά τους.

Η ευθύνη μας: να κρατήσουμε καθαρό τον δρόμο για κάθε παιδί.

Δύο ημέρες του Νοεμβρίου - η Παγκόσμια Ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και η Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού - μας θυμίζουν ότι η αθωότητα δεν είναι δεδομένη, αλλά ευθύνη. Μέσα σε έναν κόσμο που πληγώνει τους πιο ευάλωτους, η προστασία των παιδιών γίνεται πράξη ανθρωπιάς, δικαιοσύνης και συλλογικής συνείδησης.

Οι Άγγελοι κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό και την Ορθόδοξη Εικονογραφία - Φύση, Ρόλος και Θεολογική Παρουσία | Αέναη επΑνάσταση

Η φύση, η ιεραρχία και το διακόνημα των Αγγέλων σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό και η θεολογική τους απεικόνιση στην Ορθόδοξη εικονογραφία... πνευματικές υπάρξεις, λειτουργοί του Θεού, σύμβολα φωτός και διακονίας.

Διονύσης Σαββόπουλος - Ο φιλόσοφος του ελληνικού τραγουδιού και η πολιτισμική του παρακαταθήκη | Αέναη επΑνάσταση

Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τίμησε την επέτειο των 50 χρόνων από την 

αποκατάσταση της Δημοκρατίας προσκαλώντας τον Διονύση  Σαββόπουλο  να 

δημιουργήσει μια μουσική γιορτή/αφιέρωμα, 8 και 9 Ιουλίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

𝄞 Είχα-είχα μια αγάπη, αχ Διονυσούλη μου

Που 'μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλη μου

Σαν συννεφάκι φεύγει, φεύγει εκεί ψηλά…

ναι φεύγει... και δεν ξαναγυρνά... 𝄞

Έφυγε ο Διονύσης Σαββόπουλος, μα άφησε πίσω του φως, λέξεις και ρυθμούς που θα μας συνοδεύουν και μαζί τον απόηχο της φωνής του θα εξακολουθεί να διατρέχει τον ελληνικό χρόνο. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς, συνέδεσε τη μουσική με τη σκέψη και τη φιλοσοφία της ελληνικής ταυτότητας. Η φωνή του σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι και έγινε καθρέφτης μιας ολόκληρης εποχής.

Νυχτερινός Στοχασμός στο Παρίσι

Ένα λυρικό δοκίμιο για τη σιωπή, τη μνήμη

και τη δύναμη της ομορφιάς που επιμένει.

Μια λυρική περιπλάνηση στη σιωπή, στο φως και στη νοσταλγία που επιμένει να ελπίζει. Το Παρίσι δεν είναι απλώς πόλη∙ είναι ψυχή που φωτίζεται από μέσα. Παρίσι... η πόλη του φωτός μέσα από τη σιωπή και τη νοσταλγία της νύχτας.

Το Παρίσι της νύχτας και η μυστική του ψυχή

Σοφία, Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη - Κοσμολογική και κοινωνική αρχιτεκτονική (Στοχαστικό δοκίμιο) | Αέναη επΑνάσταση

Αγία Σοφία με τις θυγατέρες της, Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη –

εικόνα με ανάγλυφο πλαίσιο, σύμβολο προστασίας και ομολογίας.

Πώς η σοφία, η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη γίνονται προσανατολισμός ζωής και αντίδοτο στον κυνισμό της εποχής· από την ομολογία των αγίων στο σήμερα. Αυτό το δοκίμιο ιχνογραφεί τη θεολογική και υπαρξιακή δυναμική τους, προτείνοντας έναν τρόπο ύπαρξης όπου ο άνθρωπος αναγνωρίζεται ως μυστήριο και όχι ως μέσο.

Σεπτέμβριος - Αρχή της Ινδίκτου και Παγκόσμια Ημέρα Προσευχής για το Περιβάλλον | Αέναη επΑνάσταση

Στις παραμονές της 11ης Ινδικτιώνος

Παραμονή Πρωτοχρονιάς (Βυζαντινών)

✍️ Σοφία Ντρέκου

Ο Σεπτέμβρης μετρά τις ώρες του κόσμου σαν νήματα φωτός που τεντώνονται στο άπειρο. Η γη ανασαίνει και ζητά από τον άνθρωπο όχι κυριαρχία, αλλά ευθύνη· όχι κέρδος, αλλά φροντίδα. Στην αρχή του χρόνου ο ουρανός χαμηλώνει, και κάθε φύλλο, κάθε σταγόνα μοιάζει με ψίθυρο προσευχής. Κι αν σηκώσουμε το βλέμμα, θα δούμε πως το ευχαριστώ της κτίσης είναι το ίδιο με το ευχαριστώ του Θεού· μια σιωπή που φωτίζει τον χρόνο.