Πίνακας "Ο Άγιος Γεώργιος μάχεται με τον δράκο" (λεπ. στο τέλος)
Ο δράκος ως σκιά του εαυτού, η λυγερή ως ψυχή και η νίκη ως εσωτερική μεταμόρφωση - Ο συμβολισμός του δράκου, η εσωτερική μάχη και η πατερική οδός της θέωσης κατά Μάξιμο και Παλαμά
Τα βαρυτικά κύματα είναι ο πιο «αποδοτικός» τρόπος να παρατηρούμε το σύμπαν
Από τη Γενική Σχετικότητα του Einstein στην ανίχνευση των βαρυτικών κυμάτων από τα LIGO και VIRGO - πώς οι συγχωνεύσεις μαύρων τρυπών και αστέρων νετρονίων αποκάλυψαν ένα νέο παράθυρο παρατήρησης του σύμπαντος.
Το έργο, κλαδιά ελιάς και ποτήρια, που αιωρούνται στο σύμπαν και
δημιουργούν μια αίσθηση πνευματικότητας και διαχρονικότητας, είναι
του ζωγράφου Άγγελου (Παναγιώτου) ο οποίος υπογράφει ως «Άγγελος».
Η νηστεία στον Άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγο ως θεμέλιο πνευματικής ζωής, άσκηση ελευθερίας και απάντηση στον σύγχρονο καταναλωτισμό – μια θεολογική και κοινωνική ανάγνωση της εγκράτειας ως αντίστασης στον πολιτισμό της υπερκατανάλωσης.
Ο Άσωτος στην αγκαλιά της σχέσης πριν από κάθε ερμηνεία.
Η επιστροφή δεν αποκαθιστά το παρελθόν· ανοίγει μέλλον. Icon of the
Prodigal Son, with Christ and a repentant Christian, by Elena Murariu (2018)
Η επιστροφή δεν ζητά εξηγήσεις· ζητά χώρο για να υπάρξει.
Μια υπαρξιακή και ψυχολογική ανάγνωση της παραβολής του Ασώτου Υιού: φυγή, αυτονόμηση, σπατάλη, πείνα νοήματος, επιστροφή στον εαυτό και η αγάπη που προηγείται της ερμηνείας και κάθε δικαίωσης
Οντολογική και κοσμολογική προσέγγιση της διάκρισης Χρόνου και Αιώνος στον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, σε διάλογο με τη σύγχρονη επιστήμη, την πληροφορία και τη συνείδηση
Ο ποιητής εμπλέκεται στη χριστουγεννιάτικη εξιστόρηση ως ο άψυχος σταλαγμίτης του σπηλαίου, ο οποίος συνεχώς «ανεβαίνει» μέσα στο χρόνο. Παντού γύρω του, σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που εξυπονοούν τη χρονική διάρκεια.
Alfred Bernhard Nobel, portrait by Emil-Osterman Foundation, 1915
Από την Αθήνα και τη γλώσσα του Αιγαίου μέχρι τη Στοκχόλμη, το παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα, τα δύο ελληνικά Νόμπελ Λογοτεχνίας, του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, έγιναν όχι μόνο τιμή για την Ελλάδα, αλλά και φανέρωσαν πως η ποίηση μπορεί να γίνει πράξη ευθύνης, πολιτισμική γέφυρα και φως που συνομιλεί με την παγκόσμια μνήμη.
Παιδική αθωότητα σε έναν κόσμο που συχνά δεν είναι ίσιος στα βήματά τους.
Η ευθύνη μας: να κρατήσουμε καθαρό τον δρόμο για κάθε παιδί.
Δύο ημέρες του Νοεμβρίου - η Παγκόσμια Ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και η Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού - μας θυμίζουν ότι η αθωότητα δεν είναι δεδομένη, αλλά ευθύνη. Μέσα σε έναν κόσμο που πληγώνει τους πιο ευάλωτους, η προστασία των παιδιών γίνεται πράξη ανθρωπιάς, δικαιοσύνης και συλλογικής συνείδησης.
Η φύση, η ιεραρχία και το διακόνημα των Αγγέλων σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό και η θεολογική τους απεικόνιση στην Ορθόδοξη εικονογραφία... πνευματικές υπάρξεις, λειτουργοί του Θεού, σύμβολα φωτός και διακονίας.
Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τίμησε την επέτειο των 50 χρόνων από την
αποκατάσταση της Δημοκρατίας προσκαλώντας τον Διονύση Σαββόπουλο να
δημιουργήσει μια μουσική γιορτή/αφιέρωμα, 8 και 9 Ιουλίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.
𝄞 Είχα-είχα μια αγάπη, αχ Διονυσούλη μου
Που 'μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλη μου
Σαν συννεφάκι φεύγει, φεύγει εκεί ψηλά…
ναι φεύγει... και δεν ξαναγυρνά... 𝄞
Έφυγε ο Διονύσης Σαββόπουλος, μα άφησε πίσω του φως, λέξεις και ρυθμούς που θα μας συνοδεύουν και μαζί τον απόηχο της φωνής του θα εξακολουθεί να διατρέχει τον ελληνικό χρόνο. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς, συνέδεσε τη μουσική με τη σκέψη και τη φιλοσοφία της ελληνικής ταυτότητας. Η φωνή του σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι και έγινε καθρέφτης μιας ολόκληρης εποχής.
Μια λυρική περιπλάνηση στη σιωπή, στο φως και στη νοσταλγία που επιμένει να ελπίζει. Το Παρίσι δεν είναι απλώς πόλη∙ είναι ψυχή που φωτίζεται από μέσα. Παρίσι... η πόλη του φωτός μέσα από τη σιωπή και τη νοσταλγία της νύχτας.