Πως γλυκαίνουν οι πίκρες, μόλις έστω και μία, τόσο δα μικρή, χαρτονένια βαρκούλα δαμάσει το πέλαγος.
• Επιστήμη • Ψυχολογία • Λογοτεχνία • Τέχνες • Θεολογία • Φιλοσοφία • Στοχασμοί... για τη μνήμη, τον άνθρωπο και το Φως
Βαρκαρόλα: Το τραγούδι της βαρκάδας - Αφιέρωμα Barcarolle
Πως γλυκαίνουν οι πίκρες, μόλις έστω και μία, τόσο δα μικρή, χαρτονένια βαρκούλα δαμάσει το πέλαγος.
Η απεικόνιση του Ιησού Χριστού - Εικονογραφικοί τύποι στην εκκλησιαστική ζωγραφική (αγιογραφία)
God the Geometer: Από χειρόγραφο της Βίβλου του 12ου αιώνα
(Κώδικας Vindobonensis 2554), το οποίο φυλάσσεται στην
Αίθουσα Αυστριακής Εθνικής Βιβλιοθήκης στη Βιέννη
Εικονογραφικοί τύποι του Ιησού Χριστού - Η απεικόνιση του Ιησού Χριστού στην εκκλησιαστική ζωγραφική (αγιογραφία)
Η πρώτη εκπομπή του Χατζιδάκι στο σχόλιο του Τρίτου - Η Καινούρια μορφή ενός Προγράμματος και οι Ελέφαντες (1978)
Η πρώτη εκπομπή Το σχόλιο του «Τρίτου», του Χατζιδάκι με τίτλο
«Η Καινούρια μορφή ενός Προγράμματος και οι Ελέφαντες» το 1978
...χωρίς τον Μάνο Χατζιδάκι
Ο κορυφαίος συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις, αναμόρφωσε το ελληνικό τραγούδι και με το έργο του σημάδεψε τη νεότερη πολιτιστική μας κληρονομιά, καθώς ένωσε τη λόγια με την λαϊκή μουσική παράδοση.
Γράμμα του π. Σεραφείμ Ρόουζ στους γονείς του – Ανάλυση και σχόλια | Αέναη επΑνάσταση
π. Σεραφείμ Ρόουζ) γράφει στους γονείς του για την πίστη και την αλήθεια
Το συγκλονιστικό γράμμα του νεαρού Ευγένιου Ρόουζ (μετέπειτα π. Σεραφείμ) προς τους γονείς του, όπου αποκαλύπτει την απόφασή του να εγκαταλείψει την ακαδημαϊκή καριέρα για να ακολουθήσει την Αλήθεια και τον Χριστό.
Η γλυκυτάτη αβεβαιότης - Διαβάζει η Κική Δημουλά και γράφει το βιογραφικό της
ο τάφος της Κικής Δημουλά στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Τμήμα 12/114
Ταφικός (επιτύμβιος): Άρα δεν είναι φήμη ο ουρανός υπάρχει... Κ. Δ.
Ας δούμε ένα ποίημα της Κικής Δημουλά
που κοιμήθηκε το Ψυχοσάββατο του 2020
Μέσα από τις συμπληγάδες της αμφισβήτησης, της αβεβαιότητας, της ειρωνείας συχνά, της πάλης του εφήμερου με το αιώνιο, η Κική Δημουλά θεολογεί μ' ένα δικό της ολότελα τρόπο - εν ταυτώ και οικείο - που ταιριάζει στους σύνθετους και ορθολογικούς καιρούς μας.
Πεντηκοστή: Ψυχοσάββατο ή Σάββατο των Ψυχών
Ψυχοσάββατο: Το Σάββατο των ψυχών σήμερα και
το μυαλό μου ασυνείδητα πάει στους δικούς μου
απόδημους από αυτόν τον κόσμο. Σταθερή
παρηγοριά και καταφυγή η Ορθόδοξη εσχατολογία.
Ο ορθόδοξος θανατοποινίτης Αντώνιος με το ιστορικό και χρονικό της εκτέλεσης του π. Εφραίμ «Είμαι αθώος» - Frank Atwood (έρευνα, σχολιασμοί)
Άνθρωποι, οι απάνθρωποι
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Sophia Drekou, BSc in Psychology)
Εκτελέστηκε τελικά, ο θανατοποινίτης της Αριζόνα, Φρανκ Άτγουντ. Μέχρι το τέλος της ζωής του υποστήριζε πως ήταν αθώος. Αλλά και ένοχος να ήταν...
Εκτελέστηκε τελικά, ο θανατοποινίτης της Αριζόνα, Φρανκ Άτγουντ. Μέχρι το τέλος της ζωής του υποστήριζε πως ήταν αθώος. Αλλά και ένοχος να ήταν...
Περισσότερα Θέματα:
Βίντεο,
Επικαιρότητα,
Θ. Ρηγινιώτης,
Θάνατος,
Θεολογία,
Ιερόθεος Βλάχος,
Κοινωνία,
Κόσμος,
Μοναχισμός
Η Κική Δημουλά απαντά στην Ιθάκη του Καβάφη: Πέρασα - Ανάλυση | Αέναη επΑνάσταση
Πέρασα - Η Κική Δημουλά απαντά στην Ιθάκη του Καβάφη. Ανάλυση και απαγγελία από την ίδια την ποιήτρια
Βιωματική θεολογία εκ της Τρούμπας του Πειραιά (International Whores' Day)
φωτογραφία από την ταινία «Τα Κόκκινα Φανάρια» 1963
σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο Αλέκου Γαλανού,
βασισμένο στο θεατρικό έργο «Το σπίτι με τα κόκκινα φανάρια»
του Γαλανού. The Red Lanterns (1963) - "Ta Kokkina Fanaria"
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Sophia Drekou, BSc in Psychology)
(Sophia Drekou, BSc in Psychology)
Με αφορμή την Διεθνή Ημέρα Ιερόδουλων*
(International Whores' Day)
Όλα ενυπάρχουν στο πριν και στο μετά.
Η Ανάληψη του Χριστού με τον π. Ανανία Κουστένη (video)
Ομιλίες για την Ανάληψη του Χριστού, με τον
μακαριστό π. Ανανία Κουστένη ♱15 Μαΐου 2021
πνευματική μορφή Ελληνισμού και Ορθοδοξίας.
Η Γιορτή της Αναλήψεως αποτελεί σημαντική γιορτή του Χριστιανισμού που αναφέρεται στην Ανάληψη του Ιησού στους ουρανούς, σαράντα μέρες μετά από την Ανάσταση. Εορτάζεται πάντοτε ημέρα Πέμπτη.
Ο ψυχίατρος και θεολόγος π. Αδαμάντιος Αυγουστίδης - Επιστημονική δράση και εκκλησιαστικό όραμα
Ο π. Αδαμάντιος Αυγουστίδης - εκδήλωση Πολιτιστικό Κέντρο
Αρχιεπισκοπής Αθηνών 29 Μαρτίου 2014 με αφιέρωμα στον ποιητή
Οδυσσέα Ελύτη με κεντρικό θέμα: Η ιερότητα στον Ελύτη.
Το Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών έχασε τον πρωτεργάτη και Διευθυντή του, τον π. Αδαμάντιο Αυγουστίδη.
Καβάφης: Φωνή από την Θάλασσα του πρωϊού - Ανάλυση | Αέναη επΑνάσταση
ΕισαγωγήΣίγουρα η θάλασσα όταν την αντικρίζεις σου δημιουργεί αίσθημα συγκίνησης, ευφορίας, αισιοδοξίας. Ίσως επειδή σκέφτεσαι μακρινά ταξίδια, πάνω στα γαλάζια κρυστάλλινα νερά. Η θάλασσα… Καταγάλανη, ήρεμη, αστραφτερή, τόσο γαλήνια που η επιφάνειά της μοιάζει με καθρέφτη. Θάλασσα με χρώματα γκρίζα, μαβιά, φουρτουνιασμένη, απειλητική.
«Φωνή από τη Θάλασσα» είναι ο τίτλος ενός από τα λεγόμενα Αποκηρυγμένα Ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη, ποιήματα που βρέθηκαν και δημοσιεύτηκαν μετά τον θάνατό του ποιητή. O ίδιος φαίνεται ότι τα είχε αποκηρύξει, όταν ήταν εν ζωή. Πρόκειται για ποιήματα που κινούνται στην ατμόσφαιρα του ρομαντισμού και χαρακτηρίζονται από λυρισμό.
Φωνή απ’ την θάλασσα - Κ. Καβάφης
Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή -
φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
και την ευφραίνει.
Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Το ψάλλει με την θεία της φωνή εκείνη,
όταν στους ώμους της απλώνει την γαλήνη
σαν φόρεμά της ο καιρός ο θερινός.
Φέρνει μηνύματα εις ταις ψυχαίς δροσάτα
η μελωδία της. Τα περασμένα νειάτα
θυμίζει χωρίς πίκρα και χωρίς καϋμό.
Οι περασμένοι έρωτες κρυφομιλούνε,
αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε
μες στων κυμάτων τον γλυκόν ανασασμό.
Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Και σαν κυττάζεις την υγρή της πεδιάδα,
σαν βλέπεις την απέραντή της πρασινάδα,
τον κάμπο της πούναι κοντά και τόσο μακρυνός,
γεμάτος με λουλούδια κίτρινα που σπέρνει
το φως σαν κηπουρός, χαρά σε παίρνει
και σε μεθά, και σε υψώνει την καρδιά.
Κι αν ήσαι νέος, μες σταις φλέβες σου θα τρέξη
της θάλασσας ο πόθος· θα σε ’πη μια λέξι
το κύμα απ’ τον έρωτά του, και θα βρέξη
με μυστική τον έρωτά σου μυρωδιά.
Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή -
φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
και την ευφραίνει.
Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων; -
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων,
που σάβανό των έχουν τον ψυχρόν αφρό,
και κλαίν για ταις γυναίκες των, για τα παιδιά των,
και τους γονείς των, για την έρημη φωλιά των,
ενώ τους παραδέρνει πέλαγο πικρό,
σε βράχους και σε πέτραις κοφτεραίς τους σπρώχνει,
τους μπλέκει μες στα φύκια, τους τραβά, τους διώχνει,
κ’ εκείνοι τρέχουνε σαν νάσαν ζωντανοί
με ολάνοιχτα τα μάτια τρομαγμένα,
και με τα χέρια των άγρια, τεντωμένα,
από την αγωνία των την υστερνή.
Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων;-
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων
Τάφο, που συγγενείς με δάκρυα ραντίζουν,
και με λουλούδια χέρια προσφιλή στολίζουν,
και που ο ήλιος χύνει φως ζεστό κ’ ευσπλαχνικό.
Τάφο, που ο πανάχραντος Σταυρός φυλάει,
που κάποτε κανένας ιερεύς θα παή
θυμίαμα να κάψη και να ‘πη ευχή.
Χήρα τον φέρνει που τον άνδρα της θυμάται
ή υιός, ή κάποτε και φίλος που λυπάται.
Τον πεθαμένο μνημονεύουν· και κοιμάται
πιο ήσυχα, συγχωρεμένη η ψυχή.
🔵 Κωνσταντίνος Καβάφης - Θάλασσα του πρωϊού
Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ’ εγώ την φύσι λίγο.
Θάλασσας του πρωϊού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη∙ όλα
ωραία και μεγάλα φωτισμένα.
Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά
(τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)∙
κι όχι κ’ εδώ τες φαντασίες μου,
τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.
Ανάλυση
Οι αναφορές του Καβάφη στη φύση είναι ελάχιστες, καθώς το ποιητικό του έργο είναι κατά βάση ανθρωποκεντρικό. Σε αντίθεση με άλλους ποιητές που αντλούν απ’ τη φύση βαθιά ευδαιμονία, ο Καβάφης διατηρεί σταθερά το ενδιαφέρον του επικεντρωμένο στον άνθρωπο, αναδεικνύοντας αρετές, πάθη και προβληματισμούς, που καλύπτουν τελικά όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ψυχής.
Ακόμη και το ποίημα «Θάλασσα του πρωϊού», που με τον τίτλο του μας παραπέμπει στη φύση, στην πραγματικότητα αποτελεί έναν εσωτερικό μονόλογο με τον οποίο ο ποιητής αποκαλύπτει τις σκέψεις του και μας επιτρέπει να γνωρίσουμε τη συγκρουσιακή κατάσταση που βιώνει. Η επιθυμία του, άλλωστε, να σταθεί για λίγο και να παρατηρήσει κι εκείνος τη φύση, δεν είναι παρά μια προσπάθεια να αποσπάσει την προσοχή του από τις έμμονες εκείνες σκέψεις που κυριαρχούν στη ζωή του και φυσικά στο ποιητικό του έργο.
Ο ποιητής θαυμάζει τη θάλασσα και τον ανέφελο ουρανό, το γαλάζιο τους χρώμα που δημιουργεί μια υπέροχη αρμονία με την κίτρινη άμμο της ακτής, όλα φωτισμένα με ένταση απ’ τον πρωινό ήλιο. Παρατηρεί την εξαιρετική αυτή εικόνα της φύσης, αλλά επί της ουσίας αδυνατεί να αφεθεί πλήρως στη μαγεία της. Ας σταθώ εδώ, μας λέει, κι ας προσπαθήσω να γελαστώ πως βλέπω και πάλι τις φαντασίες μου, τις αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.
Τα τρία αυτά στοιχεία αποτελούν τις βασικές πηγές έμπνευσης των ερωτικών ποιημάτων του Καβάφη και συνάμα καλύπτουν όλο και σημαντικότερο τμήμα της προσωπικής ζωής του ποιητή, καθώς όσο περνούν τα χρόνια του τόσο περισσότερο απομακρύνεται από τη βίωση νέων ερωτικών εμπειριών. Με τις φαντασίες και τις αναμνήσεις του, αναβιώνει εμπειρίες της νεότητας, αλλά και αναπληρώνει την έλλειψη των κατοπινών χρόνων, διατηρώντας πάντοτε στη σκέψη -και στην ποίησή του- τα ινδάλματα, τις ιδανικές δηλαδή εκφάνσεις της ηδονής.
Στο συγκεκριμένο ποίημα, βέβαια, ο ποιητής εκφράζει την επιθυμία του να ξεφύγει για λίγο απ’ τη συνεχή επιστροφή της σκέψης του στις εικόνες του έρωτος. Επιθυμεί να στρέψει την προσοχή του στην ομορφιά που με τόση αφθονία παρέχει η φύση, στην ομορφιά που ξεπερνά με το μεγαλείο της το ανθρώπινο κάλλος, μα η προσπάθειά του είναι μάταιη. Μπροστά στο κυρίαρχο γαλάζιο της θάλασσας και τ’ ουρανού ο ποιητής βλέπει και πάλι τα ινδάλματα της ηδονής.
Ακόμη και το ποίημα «Θάλασσα του πρωϊού», που με τον τίτλο του μας παραπέμπει στη φύση, στην πραγματικότητα αποτελεί έναν εσωτερικό μονόλογο με τον οποίο ο ποιητής αποκαλύπτει τις σκέψεις του και μας επιτρέπει να γνωρίσουμε τη συγκρουσιακή κατάσταση που βιώνει. Η επιθυμία του, άλλωστε, να σταθεί για λίγο και να παρατηρήσει κι εκείνος τη φύση, δεν είναι παρά μια προσπάθεια να αποσπάσει την προσοχή του από τις έμμονες εκείνες σκέψεις που κυριαρχούν στη ζωή του και φυσικά στο ποιητικό του έργο.
Ο ποιητής θαυμάζει τη θάλασσα και τον ανέφελο ουρανό, το γαλάζιο τους χρώμα που δημιουργεί μια υπέροχη αρμονία με την κίτρινη άμμο της ακτής, όλα φωτισμένα με ένταση απ’ τον πρωινό ήλιο. Παρατηρεί την εξαιρετική αυτή εικόνα της φύσης, αλλά επί της ουσίας αδυνατεί να αφεθεί πλήρως στη μαγεία της. Ας σταθώ εδώ, μας λέει, κι ας προσπαθήσω να γελαστώ πως βλέπω και πάλι τις φαντασίες μου, τις αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.
Τα τρία αυτά στοιχεία αποτελούν τις βασικές πηγές έμπνευσης των ερωτικών ποιημάτων του Καβάφη και συνάμα καλύπτουν όλο και σημαντικότερο τμήμα της προσωπικής ζωής του ποιητή, καθώς όσο περνούν τα χρόνια του τόσο περισσότερο απομακρύνεται από τη βίωση νέων ερωτικών εμπειριών. Με τις φαντασίες και τις αναμνήσεις του, αναβιώνει εμπειρίες της νεότητας, αλλά και αναπληρώνει την έλλειψη των κατοπινών χρόνων, διατηρώντας πάντοτε στη σκέψη -και στην ποίησή του- τα ινδάλματα, τις ιδανικές δηλαδή εκφάνσεις της ηδονής.
Στο συγκεκριμένο ποίημα, βέβαια, ο ποιητής εκφράζει την επιθυμία του να ξεφύγει για λίγο απ’ τη συνεχή επιστροφή της σκέψης του στις εικόνες του έρωτος. Επιθυμεί να στρέψει την προσοχή του στην ομορφιά που με τόση αφθονία παρέχει η φύση, στην ομορφιά που ξεπερνά με το μεγαλείο της το ανθρώπινο κάλλος, μα η προσπάθειά του είναι μάταιη. Μπροστά στο κυρίαρχο γαλάζιο της θάλασσας και τ’ ουρανού ο ποιητής βλέπει και πάλι τα ινδάλματα της ηδονής.
Ο παρενθετικός στίχος μας διαβεβαιώνει για την αδυναμία του ποιητή να παρασυρθεί πλήρως από την αρμονία και την ωραιότητα της φύσης. Η σκέψη του παραμένει επίμονα προσηλωμένη στον έρωτα και στις ιδανικές μορφές που τον συγκινούν κι ενεργοποιούν τη φαντασία του πολύ δραστικότερα απ’ ότι θα μπορούσε να το κάνει η φύση.
Ο Καβάφης δεν είναι ο ποιητής που θα εξυμνήσει τη φύση, το γνωρίζει και μας παρουσιάζει με πλήρη ειλικρίνεια την αδυναμία του. Ακόμη κι όταν αντικρίζει τη γαλήνια ομορφιά της πρωινής θάλασσας και συνειδητά επιχειρεί να απομακρυνθεί για λίγο από τις ηδονικές μορφές που κυριαρχούν στη σκέψη του, δεν το κατορθώνει.
Η φαντασία του από «τα ινδάλματα της ηδονής»
Το ποίημα είναι αληθινά αποκαλυπτικό για την όλη στάση του Καβάφη αντίκρυ στη φύση. Σκλάβος του ψυχόρμητού του ο ποιητής δεν κατορθώνει μηδέ την ώρα που αποφασίζει να σταθεί μπροστά στο θέαμα της λαμπρά φωτισμένης θάλασσας και του ανέφελου ουρανού ν’ απαλλαγεί από το δαίμονα και να ξανασάνει σαν ένας αμέριμνος περιδιαβαστής. «Τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα». Σ' ολάκερη τη ζωή του έτσι είδε ο Καβάφης τη φύση. Για μια στιγμή. Και σαν ξεγελασμένος, σαν ξεσυρμένος από το δρόμο του.
Το κυρίαρχο πάθος του δεν του επιτρέπει καμιάν ανταπόκριση με την απλοχωριά και την πολυμορφία του φυσικού κόσμου. Κλεισμένος στην Αλεξάντρεια, κλεισμένος στη γειτονιά του, κλεισμένος στο σπίτι του, στη θαμποφωτισμένη του κάμαρη, ονειρεύεται τη φύση, την ομορφιά, μονάχα σ’ ένα κορμί, ένα κορμί που ανθίζει γεμάτο εράσμια και γερή νεότητα, άμεμπτο και ακέριο, σαν πελεκημένο στο παριανό μάρμαρο: αυτό το κορμί πραγματώνει και τη σύλληψή του του κλασικού κόσμου και τη μυστική και ξέχειλη από λαχτάρα επαφή του με τη φύση.
Οι φίλοι του δεν τον θυμούνται ταξιδευτή, στρατοκόπο, περιηγητή του «τοπίου». Η ψυχή της πολιτείας του έχει γίνει και δική του ψυχή. Η φαντασία του έρχεται μια στιγμή που βρίσκεται απαυδισμένη από «τα ινδάλματα της ηδονής». Κάματος ανυπόφερτος τον βαραίνει. Μα δεν μπορεί παρά να γελαστεί μονάχα και να νομίσει πως βλέπει «όλα μεγάλα και ωραία φωτισμένα» – την πρωινή θάλασσα, τον ουρανό, την κίτρινη όχθη. Ύστερα, ξαναγυρίζει στον εαυτό του.
Βιβλιογραφία
• Κωνσταντίνος Π. Καβάφης [1893, 1898] χρονολογικό πρώτης δημοσίευσης. Επιμέλεια Γ. Π. Σαββίδης. Από τα Αποκηρυγμένα [1886–1898], Ίκαρος 1983. «Κρυμμένα (από την ποιητική συλλογή: «Κρυμμένα ποιήματα», 1882-1923), 1908.
• Θάλασσα του πρωϊού: Κωνσταντίνος Καβάφης, 1915, από την ποιητική συλλογή 1905 – 1915, εκδ. Ίκαρος 1984. Επιμέλεια Γ. Π. Σαββίδη. Ίδρυμα Ωνάση
• Ανάλυση: Κωνσταντίνος Καβάφης «Θάλασσα του πρωϊού» latistor: Κωνσταντίνος Μάντης, Φιλόλογος, κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
• Η φαντασία του από «τα ινδάλματα της ηδονής». Ι.Μ.Παναγιωτόπουλος, «Ο Καβάφης, ποιητής του κλειστού χώρου» (στο συλλογικό τόμο Εισαγωγή στην ποίηση του Καβάφη), Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
by Αέναη επΑνάσταση | Sophia-Ntrekou.gr
• Θάλασσα του πρωϊού: Κωνσταντίνος Καβάφης, 1915, από την ποιητική συλλογή 1905 – 1915, εκδ. Ίκαρος 1984. Επιμέλεια Γ. Π. Σαββίδη. Ίδρυμα Ωνάση
• Ανάλυση: Κωνσταντίνος Καβάφης «Θάλασσα του πρωϊού» latistor: Κωνσταντίνος Μάντης, Φιλόλογος, κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
• Η φαντασία του από «τα ινδάλματα της ηδονής». Ι.Μ.Παναγιωτόπουλος, «Ο Καβάφης, ποιητής του κλειστού χώρου» (στο συλλογικό τόμο Εισαγωγή στην ποίηση του Καβάφη), Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
by Αέναη επΑνάσταση | Sophia-Ntrekou.gr
Περισσότερα ποιήματα: Κ.Π. Καβάφης (με αναλύσεις)
🎞️ Video Φωνή απ' τη θάλασσα - Ντοκιμαντέρ 2ου ΓΕΛ Μυτιλήνης cineμάθεια 2016 - 2ο βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ video
Κωνσταντίνος Καβάφης: Ποιήματα με αναλύσεις και Videos
Βαγγέλης Παπαθανασίου ή Vangelis: Ο παγκόσμιος Έλληνας ταξιδεύει στο άπειρο του Σύμπαντος κόσμου (Αφιέρωμα)
Σε ηλικία τεσσάρων ετών έγραψε το πρώτο τραγούδι του και στα έξι έπαιξε ενώπιον 2.000 θεατών, στην πατρίδα του, τον Βόλο. Ο μικρός «Βάγγος» γρήγορα έγινε «Vangelis» και η μουσική του ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο... ακόμη και στο Διάστημα.
Πυρρίχιος: Σέρρα ο αρχαιότερος ελληνικός πολεμικός χορός - Ο χορός των μαχαιριών, Πιτσάκ
Περισσότερα Θέματα:
Αφιερώματα,
Βίντεο,
Εργασίες,
Ιστορία,
Κοινωνία,
Μηχανή του Χρόνου,
Μικρά Ασία,
Μουσική,
Ταινίες
Ο Ανδριάντας γλυπτό του Κωστή Παλαμά στην Ακαδημία Αθηνών
Ανδριάντας Κωστή Παλαμά 1975. Γλύπτης: Βάσος Φαληρέας
Θέση: Πνευματικό κέντρο Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας)
της Σοφίας Ντρέκου
Ο μαρμάρινος ανδριάντας του Κωστή Παλαμά, ένα από τα ομορφότερα γλυπτά έργα δημόσιας τέχνης στην Αθήνα, φιλοτεχνήθηκε το 1975 από τον γλύπτη Βάσο Φαληρέα (1905-1979) και βρίσκεται στον περίβολο του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων, στην οδό Ακαδημίας, με τα αποκαλυπτήρια να γίνονται στις 7 Μαρτίου 1975.
Μυροφόρες: Η Κυριακή κατά της γυναικοκτονίας - Με αφορμή την Κυριακή των Μυροφόρων - Τί είναι η Γυναικοκτονία; | Αέναη επΑνάσταση
Περιγραφή του πίνακα βλ. στο τέλος
Χίλια δυο πράγματα έχουν αλλάξει από την εποχή των Μυροφόρων, με κόπους πολλούς
Ανάσταση στα έαρα ˗ˏˋ🕯ˎˊ˗ κι αν τελειώσει το Πάσχα τί έχουμε;
της Σοφίας Ντρέκου (Sophia Drekou)
Αρθρογράφος (BSc in Psychology)
«– Ανάσταση στα έαρα ...! – Επανάσταση στα έαρα ...!
«– Ανάσταση στα έαρα ...! – Επανάσταση στα έαρα ...!
Έρχεται έαρ αειπάρθενο, πασχαλιάτικο, προφέροντας
Μόνο Μυρίζοντας Γιασεμί - Ταινία για τα κρατητήρια της γερμανικής Κομαντατούρ στην Αθήνα
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: 27 Απριλίου 1941
Γερμανικά στρατεύματα εισέρχονται στην Αθήνα
και τότε αρχίζει η περίοδος της Κατοχής.
Ρωμανός ο Μελωδός - Εις το Πάθος του Κυρίου και εις τον Θρήνον της Θεοτόκου (Πρωτότυπο και Μετάφραση) | Αέναη επΑνάσταση
Η Σταυροφόρος Θεοτόκος αγιογραφημένη στο στρατόπεδο
συγκέντρωσης Ράβενσμπρουκ από την Αγία Μαρία (Σκομπτσόβα)
των Παρισίων. English: Cross Theotokos, icon painted
by St Maria of Paris or Mother Maria Skobtsova. ppt
Εἰς τὸ Πάθος τοῦ Κύριου καὶ εἰς τὸν Θρῆνον τῆς Θεοτόκου - Ἅγιος Ῥωμανὸς ὁ Μελῳδός σε Mτφρ. π. Ἀνανίας Κουστένης.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

%20cut-God_the_Geometer.jpg)




















