Η Κυριακή της Ορθοδοξίας κατά της εικονομαχίας που κράτησε πάνω από διακόσια χρόνια ♱
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
Α΄ Κυριακή των Νηστειών - της Ορθοδοξίας
Αύτη η πίστις των Αποστόλων,
Αύτη η πίστις των Πατέρων,
Αύτη η πίστις των Ορθοδόξων,
Αύτη η πίστις την Οικουμένην εστήριξε.
Η αγία αυτή ημέρα είναι ξεχωριστή, διότι παρά το κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, εορτάζει λαμπρά η Ορθοδοξία μας, η αληθινή Εκκλησία του Χριστού.
Ο «πολιτισμός» της νεκροκεφαλής
Ο «πολιτισμός» της νεκροκεφαλής
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
Εμείς οι μεγάλοι νομίζω πως δε φανταζόμαστε καν πώς ζουν οι έφηβοι και οι φοιτητές (η φοιτητική περίοδος είναι μια παράταση της εφηβείας), τι σκέφτονται και πώς νιώθουν.
Η Θεία Λειτουργία Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων ⛪ ανάλυση
Μια φωνή από τα βάθη των αιώνων, από τηναρχαία ζωντανή παράδοση της Εκκλησίας
Επιμέλεια, έρευνα Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
Η Προηγιασμένη, στην αληθινή εσπερινή τέλεσή της, όχι μόνο εντάσσεται στο σύστημα των ακολουθιών της Τεσσαρακοστής, αλλά αποτελεί τον καρπό και τον στέφανο και τον άξονα γύρω από τον οποίο αυτή στρέφεται και το στόχο στον οποίο μας κατευθύνει.
Το μυστικό νόημα της νηστείας στα λόγια του Χριστού
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Λέγει ο Κύριος: «Όταν δέ νηστεύητε, μη γίνεσθε ώσπερ οι ύποκριταί σκυθρωποί- άφανίζουσι γάρ τα πρόσωπα αυτών όπως φανώσι τοις άνθρώποις νηστεύοντες' αμήν λέγω υμίν ότι άπέχουσι τον μισθόν αυτών» (Ματθ. στ' 16).
Όταν νηστεύετε δεν πρέπει να φαίνεστε σκυθρωποί και κατηφείς, όπως οι υποκριτές. Αυτοί αλλοιώνουν το πρόσωπο τους για να φαίνεται μαραμένο, ώστε να δείξουν στους ανθρώπους πώς νηστεύουν. Αυτοί ότι μισθό είχαν να πάρουν, τον πήραν ήδη.
Η Ρωμηοσύνη διαφέρει των άλλων πολιτισμών - π. Ιωάννου Ρωμανίδη και το όνομα Ρωμηός
Περισσότερα Θέματα:
Βίντεο,
Βυζάντιο,
Ελληνισμός,
Θεολογία,
Ιωάννης Ρωμανίδης,
Λογοτεχνία-Ποίηση,
Πολιτισμός,
FaceBook
Φωτογραφίες και βίντεο αφιέρωμα από την Ελλάδα του 1900 έως το 1930 από τον φιλέλληνα Φρεντερίκ Μπουασονά (Fred Boissonnas)
Ανάβαση στα Μετέωρα με το τσιγκέλι που τραβάνε 4 μοναχοί! Ο Ελβετός φωτογράφος Φρεντερίκ Μπουασονά (Fred Boissonnas) που άφησε μοναδικά καρέ από την Ελλάδα του παρελθόντος... Στην Φώτο ο ίδιος ο Φρεντ Μπουασονά σε ανάβαση με το καλάθι στα Μετέωρα το 1908.
Φωτογραφίες από την Ελλάδα του 1903-1920
και Βίντεο από τον φιλέλληνα φωτογράφο
Φρεντ Μπουασονά 1858-1946 τον Ελβετό
Φιλέλληνα που λάτρεψε την απλότητα
ενός ταλαιπωρημένου λαού.
Περισσότερα Θέματα:
Άγιον Όρος,
ΑΘΗΝΑ,
Ακρόπολη,
Αφιερώματα,
Βίντεο,
Εικόνες,
Ελληνισμός,
Πολιτισμός,
Ταξιδεύοντας,
Τέχνες,
FaceBook
Τι είναι και τι σημαίνει ότι άνοιξε το τριώδιο; Τα Συναξάρια του Τριωδίου και οι Κυριακές των Απόκρεω ★ Αφιέρωμα
Επιμέλεια, έρευνα Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Columnist Sophia Drekou, BSc in Psychology)
Όταν κάποιος ξεκινάει ένα ταξείδι θα πρέπει να ξέρει που πηγαίνει. Το «Ταξείδι» του Τριωδίου, αρχίζει την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο. Είναι η πιο σημαντική εορτολογική περίοδος της Εκκλησίας μας, διότι μας δίνει την ευκαιρία να συναισθανθούμε τη λαθεμένη πορεία της ζωής μας, να την διορθώσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε την στάση μας απέναντι στο Θεό και τους συνανθρώπους μας.
Όταν κάποιος ξεκινάει ένα ταξείδι θα πρέπει να ξέρει που πηγαίνει. Το «Ταξείδι» του Τριωδίου, αρχίζει την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο. Είναι η πιο σημαντική εορτολογική περίοδος της Εκκλησίας μας, διότι μας δίνει την ευκαιρία να συναισθανθούμε τη λαθεμένη πορεία της ζωής μας, να την διορθώσουμε και να επαναπροσδιορίσουμε την στάση μας απέναντι στο Θεό και τους συνανθρώπους μας.
Τα κοιμητήρια και η Παναγιά των κοιμητηρίων
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
Η Παναγιά των κοιμητηρίων - Οδυσσέας Ελύτης
Πέτρες επήρα και κλαδιά τα φύτεψα στην αμμουδιά
Και μια ψυχή μελέτησα το λόγο δεν αθέτησα.
Η Πολιούχος των Αθηνών η Αγία Φιλοθέη - Φώτη Κόντογλου
τοιχογραφία στην Ιερά Μονή και Ναό Οσίας Φιλοθέης, Εκάλη Αττικής
Ἀθηναίων ἡ πόλις ἡ περιώνυμος Φιλοθέην τιμᾷ τὴν ὁσιομάρτυρα
Η μετάνοια είναι ερωτικό γεγονός ★ ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος για την Κυριακή του Ασώτου 📽️ video
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
Ο ψυχολόγος/ψυχαναλυτής και θεολόγος
π. Νικόλαος Λουδοβίκος, αναλύει την Παραβολή
του Ασώτου και τα ανεξάντλητα νοήματά της.
Άγνοια και Πλάνη: Αίτια, Συνέπειες, Θεραπεία. Διδασκαλία από την Φιλοκαλία - Άγιος Μάρκος ο Ασκητής ο Αθηναίος
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
Η άγνοια είναι η αρχηγικοτάτη των παθών. Στην πνευματική ζωή η άγνοια είναι μία γενικότερη πνευματική κατάσταση και αποτελεί έκφραση του χοϊκού φρονήματος του ανθρώπου, των γήινων σκέψεων, των γήινων επιθυμιών του και επιδιώξεων του. Επομένως η άγνοια είναι μία βαρεία ασθένεια της ανθρώπινης ψυχής και ειδικά του νου. Ακαθαρσία νοός χαρακτηρίζεται από τους Πατέρες.
Η οντολογική χαρισματική υιοθεσία ως πραγματική γέννηση
Η χαρισματική Υιοθεσία
Δημητρίου Ι. Τσελεγγίδη
Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Ακολουθεί απόσπασμα: «Η χαρισματική υιοθεσία έχει οντολογικό περιεχόμενο και γι'αυτό διαφέρει ουσιωδώς από την υιοθεσία που γίνεται μεταξύ των ανθρώπων. Οι υιοθετούμενοι από τους ανθρώπους κοινωνούν μόνο στο όνομα αυτών που τους υιοθετούν. Δεν συνδέονται μ'αυτούς με καμιά πραγματική γέννηση.
Ο Άγιος Βαλεντίνος: ο βίος και το μαρτύριο του αγίου Βαλεντίνου στις 14 Φεβρουαρίου 268 μ.Χ. (αφιέρωμα)
Του αγίου Βαλεντίνου...
Πρόταση Αγιοκατάταξης
Εργασία, Έρευνα Σοφία Ντρέκου
Αρθρογράφος (BSc in Psychology)
Εισαγωγή
Μια μελέτη αγαπητοί αναγνώστες με ορθόδοξη θεολογική αναφορά και γνώση, ώστε να γνωρίζουμε τους Αγίους μας ως μίμηση της καθημερινής επΑναστατικής μας προτροπής. Η εορτή τού Αγίου Βαλεντίνου φανερώνει την βαθύτερη ανάγκη, του ανθρώπου, για μεταφυσική νοηματοδότηση των σοβαρών υπαρξιακών του σχέσεων. Όσον αφορά την εμπορευματοποίηση της εορτής, δεν είναι το μόνο περιστατικό εμπορευματοποίησης σοβαρών καταστάσεων. (Βλ. ΕΔΩ)
Ο Κόντογλου και η Ευρώπη με Ξενομανίας το ανάγνωσμα και πολυμέριμνη ζωή, χωρίς καμμία εσωτερική ευτυχία
εικόνα από την ταινία Πέρα Από τη Λίμνη
(2006) σε Σκηνοθεσία Στράτος Στασινός
Επιμέλεια της Σοφίας Ντρέκου
Αυτές τις εικόνες που εμείς δεν είδαμε ή δεν προλάβαμε εικόνες που χάθηκαν στης δύσης το βασίλεμα του ήλιου, που εμείς οι Έλληνες, το κάναμε ανατολή. Ο εθνικός μας δυισμός που ξεκινά από τους Ιερούς Ησυχαστές και τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά το 14ο αι. και φτάνει στο δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν...» και τη σημερινή Δυτική σκλαβιά της χώρας!
Η πορεία και ιστορία του μοναχισμού κατά τον Μέγα Βασίλειο
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
Ο Άγιος Βασίλειος πήρε το μοναχισμό που υπήρχε στα χρόνια του, τον αναχωρητικό μοναχισμό και τον αυστηρό κοινοβιακό μοναχισμό του Παχωμίου, και άλλαξε τη δομή του. Αντί μιας «δοκιμασίας» που ήταν κατ’ ουσίαν μοναχική, αυτός έφερε τη «δοκιμασία» κάτω από την άμεση εξάρτηση των κοινωνικών υποχρεώσεων της Εκκλησίας.
Γέννημα και θρέμμα Ρωμηοί: ο καπιταλισμός γέννημα της Δύσης
Η Ρωμέϊκη φιλοθεΐα και φιλανθρωπία: Αυτοκράτορες και Σύνοδοι
Με τον Σταυρό ✞ στο χέρι, Ουκρανοί ορθόδοξοι Ιερείς διαμαρτύρονται σε διαδηλώσεις με φωτο και βίντεο
της Σοφίας Ντρέκου
Η φωτογραφία αποθανατίστηκε στις 22 Ιανουαρίου 2014 στο Κίεβο (Ουκρανία), κατά την διάρκεια βίαιων διαδηλώσεων. Ένα ορθόδοξος ιερέας με τον σταυρό στο χέρι στέκεται μεταξύ διαδηλωτών και των δυνάμεων καταστολής σε μια προσπάθεια να θυμίσει σε όλους ότι είναι αδέλφια.
Ο Rory Gallagher στην Αθήνα το 1981 - video και φωτογραφίες με τον Ρόρυ Γκάλαχερ στη Νέα Φιλαδέλφεια (αφιέρωμα)
Rory Gallagher on stage at the NEA Philadelpia
Stadium, Athens, Greece on this day in 1981.
o Άρχοντας του Μπλουζ-Ροκ Rory Gallagher
Αφιέρωμα, έρευνα Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Columnist Sophia Drekou, BSc in Psychology)
Ο Ρόρυ Γκάλαχερ (Rory Gallagher, 2 Μαρτίου 1948 Μπάλισανον, Ιρλανδία - 14 Ιουνίου 1995 Λονδίνο) ήταν Ιρλανδός συνθέτης, κιθαρίστας και τραγουδιστής της μπλουζ και ροκ μουσικής. Θεωρείται ένας απ' τους σπουδαιότερους κιθαρίστες του ηλεκτρικού μπλουζ. Ο τρόπος με τον οποίο έπαιζε την κιθάρα του, ήταν σαν να δίνει ένα κομμάτι από την ψυχή του!
Ο Ρόρυ Γκάλαχερ (Rory Gallagher, 2 Μαρτίου 1948 Μπάλισανον, Ιρλανδία - 14 Ιουνίου 1995 Λονδίνο) ήταν Ιρλανδός συνθέτης, κιθαρίστας και τραγουδιστής της μπλουζ και ροκ μουσικής. Θεωρείται ένας απ' τους σπουδαιότερους κιθαρίστες του ηλεκτρικού μπλουζ. Ο τρόπος με τον οποίο έπαιζε την κιθάρα του, ήταν σαν να δίνει ένα κομμάτι από την ψυχή του!
Ο Άγιος Κυπριανός Καρθαγένης και το ζήτημα των Πεπτωκότων (Lapsi)
Thascius Caecilius Cyprianus, Καρθαγένη 200 / 210-258
Ευχαριστούμε τον θεολόγο κ. Νίκο Ζαΐμη για την πρώτη παρουσίαση στις 24/1/2014 στην Αέναη επΑνάσταση.
Η θεωρία του σπερματικού λόγου στη θεολογία του Ιουστίνου
Τοιχογραφία από Ιερά Μονή Μεγάλου Μετεώρου, (από εδώ)
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
Ένα δυνατό κείμενο αγαπητοί μου αναγνώστες, με ξεκάθαρη και ορθόδοξη δέουσα γλώσσα και γραφή. Ευχαριστούμε πολύ τον θεολόγο κ. Αντώνη Νάσιο, (ΜΑ. Θεολογίας), για την πρώτη δημοσίευση του κειμένου -Σοφία Ντρέκου 21 Ιανουαρίου 2014 στις 9:34 μ.μ.- «Η θεωρία του σπερματικού λόγου στη θεολογία του Ιουστίνου», στην Αέναη επΑνάσταση.
Ταύτην [δλδ. Χριστιανική πίστη] μόνην εὕρισκον
φιλοσοφίαν ἀσφαλῆ τε καὶ σύμφορον.
Ο χριστιανισμός είναι η μόνη αληθινή
και συμφέρουσα φιλοσοφία.
[Διάλογος προς Τρύφωνα, VIII:1]
Η θεωρία του σπερματικού λόγου στη θεολογία του Ιουστίνου
Ο Διάβολος στο μυαλό και η πάλη με τους λογισμούς - Γέρων Νίκων (video)
Ο γέρων Νίκων μιλάει για το μυαλό, τις σκέψεις,
τους λογισμούς, τις επιθέσεις που δέχεται ο νους
από τον διάβολο και τους τρόπους αντιμετώπισής του.
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Το Μανιφέστο του Αταίριαστου
Το ιδιαιτέρως εκλεκτό θέμα αγαπητοί αναγνώστες, μάς φέρνει αντιμέτωπους με την ανατρεπτική φυσική μας πραγματικότητα, στο οποίο φαίνεται κατά πόσο αληθινά θέλουμε να βρούμε την διαφορετικότητά μας στην σημερινή εποχή και την αυτογνωσία μας. Το κείμενο είναι συγκλονιστικά ανθρώπινο και επαναστατικό.
Τα 100 καλύτερα βιβλία της νεοελληνικής λογοτεχνίας
Περισσότερα Θέματα:
Βιβλιοθήκη,
Δημουλά,
Κ.Π. Καβάφης,
Κοινωνία,
Κωστής Παλαμάς,
Λογοτεχνία-Ποίηση,
Πολιτισμός,
Σεφέρης,
Φιλοσοφία
Συνάντηση, Διάλογος Ορθοδοξίας και Ελληνισμού στη Νέα Εποχή - π. Γεώργιος Μεταλληνός
Πραγματική τομή στην παγκόσμια ιστορία υπήρξε η συνάντηση του Χριστιανισμού, ως νέας δυνάμεως, που έμελλε να μεταστοιχειώσει πνευματικά και πολιτιστικά, αλλά και πολιτικά ακόμη, τον κόσμο, και του Ελληνισμού, ως τρόπου ζωής και σκέψεως.
Λιαντίνης: ο έρωτας είναι γνώση, ευγένεια και αρχοντιά
Περισσότερα Θέματα:
Βίντεο,
Δ. Λιαντίνης,
Ελληνισμός,
Θάνατος,
Κοινωνία,
Πρόσωπα,
Φιλοσοφία,
FaceBook
Ο π. Νικόλαος Χατζηνικολάου για τα Θεοφάνεια και την προσέγγιση στο πνεύμα των εορτών (Videos)
Θα διαβάσουμε αποσπάσματα από την συνέντευξη του π. Νικολάου και θα δούμε ολόκληρη την συνέντευξή του σε βίντεο, να μάς μιλά για την διαφορετική προσέγγιση στο πνεύμα των εορτών, το νόημα των Θεοφανίων, την προσφορά της εκκλησίας, την πίστη και την ελευθερία, μέσα από τις σκέψεις και τον λόγο του Μητροπολίτη Μεσογαίας.
Ερμηνεία Εικόνας της Βαπτίσεως του Χριστού - Τα Θεοφάνεια και η Αποκάλυψη της Κτίσεως | Αέναη επΑνάσταση
της Αγίας Τριάδας και αγιασμός της κτίσεως.
Ανάλυση της εικόνας των Θεοφανείων μέσα από την πατερική θεολογία: η Βάπτιση του Χριστού, η φανέρωση της Αγίας Τριάδας και ο αγιασμός ολόκληρης της κτίσεως
Περισσότερα Θέματα:
Αναλύσεις,
Βίντεο,
Διάλογοι,
Εικόνες,
Θεολογία,
Θεοφάνια,
Ιωάννης Βαπτιστής,
π.Κων.Στρατηγόπουλος
Ένας Μποέμ Κοσμοκαλόγερος ο Παπαδιαμάντης - Εγώ ασχολούμαι με το Ωραίον
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
Στην εποχή του, όταν ρωτήθηκε για τη σύγκρουση στο γλωσσικό ανάμεσα στους δημοτικιστές και καθαρευουσιάνους, ο Παπαδιαμάντης απάντησε: «Εγώ ασχολούμαι με το Ωραίον!». Δηλαδή, με το Κάλλος, την Ομορφιά, την ομορφιά της Φύσης, την ομορφιά της Γλώσσας, την ομορφιά των Ανθρώπων, την ομορφιά του Θεού.
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γράφει για το Νέο Έτος 1896 στο κείμενο Οιωνός
της Σοφίας Ντρέκου
Ένα κείμενο του 1896 του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη για το Νέο Έτος, χαρακτηριστικό δείγμα αστείρευτου εκπαιδευτικού χιούμορ του Παπαδιαμάντη! Όταν γράφηκε το άρθρο αυτό, η πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας ήταν πολύ κακή. Είχε προηγηθεί το 1893, όταν ο Χαρίλαος Τρικούπης ομολόγησε δημοσίως: «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν».
Πρωτοχρονιά με τον Φώτη Κόντογλου: Ο χρόνος ο φθονερός γέρων και ο κόσμος της φθοράς - Πρωτοχρονιάτικες σκέψεις του κυρ Φώτη
O γέρος φθονερός και των έργων εχθρός και πάσης μνήμης, έρχεται. Περιτρέχει την θάλασσαν και την γην όλην. Από την στάμναn χύνει τα ρεύματα τής λήθης, και τα πάντα αφανίζει.
Περισσότερα Θέματα:
Βίντεο,
Διάλογοι,
Θεολογία,
Κοινωνία,
Πρωτοχρονιά,
Σ. Ντρέκου - Ιφ. Γεωργιάδου,
Τέχνες,
Φιλοσοφία,
Φώτης Κόντογλου,
FaceBook
Γιάννης ο Βλογημένος ή το Βλογημένο Μαντρί - Πρωτοχρονιάτικο διήγημα του Φώτη Κόντογλου
Ένα από τα αριστουργήματα της Ελληνικής-Ρωμέϊκης Λογοτεχνίας φιλοξενούμε αγαπητοί αναγνώστες, του αειμνήστου και αγαπημένου κυρ-Φώτη Κόντογλου.
Περισσότερα Θέματα:
Αφιερώματα,
Βίντεο,
Διηγήσεις,
Λογοτεχνία-Ποίηση,
Νικόλαος Χατζηνικολάου,
Πρωτοχρονιά,
Φώτης Κόντογλου,
FaceBook
Αναχωρησάντων των Μάγων την Κυριακή Μετά την Του Χριστού Γέννηση ~ πολιτικοθεολογική ανάλυση π. Κων. Στρατηγόπουλος
Να δούμε σε κείμενο και βίντεο και την πολιτικοθρησκευτική διάσταση της αποχώρησης των Μάγων από την Βηθλεέμ μέσα από την ομιλία του π. Κων. Στρατηγόπουλου; Γιατί η τόλμη είναι διαχρονική. Τι κάνουν οι μάγοι; Οι μάγοι πρώτα - πρώτα κάνουν μια απογύμνωση του συστήματος· τι σημαίνει αυτό; πώς το απογυμνώνουν; Συνεχίζουμε με την Ευαγγελική περικοπή Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον Κεφ. Β. 13-23 και τα υμνολογικά του όρθρου σε Απόδοση Μοναχής Θεοδοσίας.
Τα Χριστούγεννα του κυρ Μανώλη στην Πόλη - Διήγημα π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
Τόσο βαθιά ανθρώπινη ο θεολογία του διηγήματος, που τρομάζεις...! Και αναρωτιέσαι: πώς μου ξέφυγαν όλ' αυτά, γιατί δεν τα βλέπω ενώ είναι μπροστά μου; Γιατί έχω συνηθίσει τόσα χρόνια στη γκρίνια και τη μιζέρια; Ενώ το «φως» είναι μέσα μου, αρκεί να κοιτάξω κατάματα το αληθινό Φως, και να κάνω μια μικρή θυσία όπου μπορώ. Τρομάζει αυτή η θεολογία της αγάπης γιατί δεν μένει στην επιφάνεια της λάμψης, αλλά στο βάθος της εσωτερικής λάμψης που δημιουργεί το φως μέσα μας, αφού βέβαια καταλάβουμε τι σημαίνει να γεννηθεί η αγάπη δηλαδή Ο Χριστός!
🌲ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΚΥΡ ΜΑΝΩΛΗ - Διήγημα του π. Κων. Στρατηγόπουλου
Ο Γαλατάς στα χρόνια του 1920- 1920 ler Galata
Τα Χριστούγεννα στην Πόλη γιορτάζονται ταπεινά. Καί ὅταν λέμε ταπεινά, ἐννοοῦμε τήν ἀφαίρεση τῆς ἐξωτερικῆς λαμπρότητας καί τήν καλλιέργεια τοῦ ἐσωτερικοῦ κάλλους. Κάτι, τό μή χριστιανικό περιβάλλον, κάτι, ἡ βαριά κληρονομιά τῆς λειτουργικῆς παραδόσεως, ὁδηγοῦν σ᾽ αὐτό τό κατανυκτικό ἦθος.
Ἔτσι θά περνοῦσαν καί τά Χριστούγεννα ἐκεῖνα γιά τόν κύρ Μανώλη τό λουστραδόρο. Μάστορας στή δουλειά του. Δούλευε μέ μεράκι τά ἔπιπλα, σάν καλλιτέχνης πραγματικός, χωρίς νά βιάζεται καί χωρίς νά λογαριάζει τό κέρδος ἤ τη ζημιά. Ὅ,τι περνοῦσε ἀπό τό χέρι του ἔπρεπε νά λάμπει «ἡλίου φαεινότερον», ὅπως ἔλεγε ὁ ἴδιος. Καί προσέθετε:
- Προπάντων, ὅμως, προσοχή στό βάθος τῆς λάμψης, μιᾶς καί εἶναι εὔκολο νά λάμπει ἡ ἐπιφάνεια, ἀλλά ἡ ἐπιτυχία βρίσκεται στό πῶς θά ᾽ρχεται τό φῶς.
Τό «βάθος τῆς λάμψης». Αὐτή ἦταν ἡ ἰδεολογία τοῦ κύρ Μανώλη. Μπορεῖ καί νά μήν ἦταν ἡ ἰδεολογία μόνο δική του. Μπορεῖ καί νά μετέφερε πάνω του μία χιλιόχρονη παράδοση πού ἔπλασε τό φῶς στό βάθος κι ἄφησε τήν ἐπιφάνεια στό περιθώριο. Ἡ γυναίκα του, βέβαια, ἡ Πολυξένη, διαφωνοῦσε μ᾽ ὅλα αὐτά.
- Τό μεροκάματο δέν βγαίνει μέ φιλοσοφίες, τοῦ ᾽λεγε. Αὐτό πού κάνεις οὔτε ὁ Θεός δέν τό θέλει. Ὁ Πανάγαθος ὅρισε νά κερδίζουμε τό ψωμί μας με τόν ἱδρῶτα τοῦ προσώπου μας κι ὄχι με τόν ἱδρῶτα τριῶν προσώπων. Ἐκεῖνος θά τό ᾽θελε ἀλλιῶς γιατί ξέρει πιό καλά ἀπό σένα.
Ὁ κύρ Μανώλης ὅμως δέν καταλάβαινε ἀπό τέτοια. Πάνω ἀπό ὅλα ἦταν ἡ λάμψη. Ἀλλά τό παράπονο τῆς Πολυξένης τῆς «πολύπαθης», ὅπως ἔλεγε μόνη της γιά τόν ἑαυτό της, ἦταν κι ἄλλο. Ὁ ἄντρας της, ὁ προκομμένος, εἶχε τό ἐργαστήρι κάτω στό Γαλατά, κοντά στόν Ἅγιο Νικόλαο. Τό σπίτι του βρισκόταν στούς πρόποδες τοῦ λόφου τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου, στό Σταυροδρόμι. Ἦταν μία ἀπόσταση πού δέν ἐπέτρεπε στην πληθωρική Πολυξένη νά ἐλέγχει τά συμβαίνοντα στό ἐργαστήρι.
Καθώς ἦταν ἀνοικτή καρδιά ὁ κύρ Μανώλης, εἶχε πολλές κοινωνικές σχέσεις μέ ἄλλους μαστόρους τῆς περιοχῆς τοῦ Γαλατᾶ. Τά κουτσόλεγαν στό ἐργαστήρι του, πού εἶχε γίνει χῶρος συζητήσεων, φιλοσοφικῶν καί κοινωνικῶν. Ἦταν σάν ἕνα μικρό καφενεῖο, ὅπου οἱ συζητήσεις γιά τά τρέχοντα θέματα ἦταν στήν ἡμερησία διάταξη.
Ποιός ψάλτης εἶπε πιό κατανυκτικά τό δοξαστικό τῆς Κυριακῆς; Ποιός δεσπότης τηροῦσε τό περίφημο πολίτικο τυπικό; Ποιά παράδοση ἔφερε νά ψάλλονται δύο καταβασίες τά Χριστούγεννα; Κι ἄλλα πολλά πού ἔβγαζαν πάντοτε τόν κύρ Μανώλη ἔξω ἀπό τόν ρυθμό τῆς δουλειᾶς του. Ἀναγκαζόνταν, τότε, νά δουλέψει ὡς τά μεσάνυχτα γιά νά προλάβει τό χαμένο χρόνο καί μερικές φορές κοιμόταν καί μέσα στο ἐργαστήρι, ἐπειδή ἦταν δύσκολο νά πάει στό σπίτι του, λόγω τοῦ προχωρημένου τῆς ὥρας. Τότε ἦταν πού ἡ Πολυξένη ἔχανε τ᾽ αὐγά καί τά καλάθια ἀπό τά νεῦρα της. Καί μεροκάμματο δέν ἔβγαινε καί ἄντρα δέν εἶχε. Ἔστηνε στήν πόρτα τόν ἄντρα της λέγοντας:
- Θά σέ ξετινάξουν ὅλοι αὐτοί, στήν ψάθα θά πεθάνεις. Καί ἐκεῖνος ἀπαντοῦσε:
- Μά εἶναι καλά παιδιά καί γιά τό Χριστό μιλᾶμε. Καί μήν ξεχνᾶς πῶς οἱ ἄνθρωποι ἔχουν μέσα τους φῶς, πολύ φῶς. Λίγο νά σταθεῖς μπροστά τους, λίγο νά τούς καλομιλήσεις καί θά βρεθεῖς κατάματα με τό Χριστό. Ἔχουν κι οἱ ἄνθρωποι λάμψη, Πολυξένη μου.
- Μά εἶναι καλά παιδιά καί γιά τό Χριστό μιλᾶμε. Καί μήν ξεχνᾶς πῶς οἱ ἄνθρωποι ἔχουν μέσα τους φῶς, πολύ φῶς. Λίγο νά σταθεῖς μπροστά τους, λίγο νά τούς καλομιλήσεις καί θά βρεθεῖς κατάματα με τό Χριστό. Ἔχουν κι οἱ ἄνθρωποι λάμψη, Πολυξένη μου.
Ἡ Πολυξένη, ὅμως, δέν καταλάβαινε ἀπό τέτοια. Ἔβλεπε τά παιδιά της, καί τήν ἴδια, νά ζοῦνε φτωχικά. Ὅλα τ᾽ ἄλλα ἦταν δεύτερα.
View of Constantinople from Scutari by William Henry Bartlett, 1838
Ο Ουίλιαμ Χένρυ Μπάρτλετ ήταν Βρετανός καλλιτέχνης,
περισσότερο γνωστός για τα πολυάριθμα σχέδιά του
που αποδίδονται σε χαλύβδινα χαρακτικά.
Ἦταν παραμονή τῶν Χριστουγέννων. Ἡ Πολυξένη εἶχε ἀπό τό πρωί δώσει τίς ὁδηγίες καί τά διαγγέλματά της στον ἄνδρα της.
- Τό ἀργότερο στίς ὀκτώ τό βράδυ θά εἶσαι στο σπίτι, οὔτε λεπτό καθυστέρηση. Ὅπως γυρνᾶς ἀπό τό Πέρα, ψώνισέ μου κουκουνάρια γιά τή γαλοπούλα, παστουρμά, σουτζούκι, τυρί, κασέρι, καί δύο κιασέδες γιαούρτι γιά νά νιώσουμε κι ἐμεῖς οἱ φτωχοί τή χρονιάρα μέρα.
Ὁ κύρ Μανώλης ἄκουγε τά διαγγέλματα. Δέν μποροῦσε νά κάνει καί κάτι ἄλλο.
- Κρίμα πού ἡ Πολυξένη δέν εἶχε γίνει συνταγματάρχης, σκεπτόταν, θά εἶχε τήν πιό δυναμική στρατιωτική μονάδα, κρίμα στή γυναίκα, πηγαίνει χαμένη μέ μένα τόν κακομοίρη.
Ἀπαντοῦσε ὅμως σταράτα:
- Ναί Πολυξένη μου, ὅλα θά γίνουν ὅπως θέλεις.
Καί πράγματι, ὅλα ἔγιναν ὅπως ἤθελε ἡ Πολυξένη. Στίς 8 ἡ ὥρα ὁ κύρ Μανώλης κατηφόριζε τή μεγάλη κατηφόρα τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου. Στό βάθος, στό τέλος τοῦ μεγάλου δρόμου, φαινόταν ἤδη τό σπίτι του. Τότε συνέβη τό ἔκτακτο. Ἐκεῖ, σε κάποιο ἀριστερό στενάκι ὑπῆρχε τό μικρό ταβερνάκι τοῦ Φώτη τοῦ Κάβουρα. Κάβουρα τόν ἔλεγαν λόγῳ τῶν ἀργῶν κινήσεων μέ τίς ὁποῖες περπατοῦσε. Καλή καί ἄδολη καρδιά ὁ Φώτης, διατηροῦσε αὐτό τό μικρό κατάστημα, ὅπου μαζεύονταν οἱ ἄντρες τῆς γειτονιᾶς καί τά κουτσόπιναν τά βραδάκια. Ἐκεῖνο τό βράδυ, λόγῳ τῆς παραμονῆς, πελατεία δέν ὑπῆρχε, μόνο ἕνας, κι ὁ Φώτης πού περιδιάβαινε μέ τή ματιά του τούς διαβάτες τῆς κατηφόρας. Τότε εἶδε τόν κύρ Μανώλη.
- Γειά σου, Μανώλη, σπάνια σέ βλέπουμε πιά.
- Ναί, ἀπάντησε ὁ κύρ Μανώλης, οἱ δουλειές βλέπεις.
- Ἔλα νά τά ποῦμε γιά λίγο μέσα.
Ὁ κύρ Μανώλης κοντοστάθηκε. Ἡ Πολυξένη περίμενε στο σπίτι, ἀλλά κι ἡ πρόσκληση ἦταν πρόκληση. Τό σκέφτηκε. Θά καθόταν δέκα λεπτά καί μετά θά συνέχιζε. Δέκα λεπτά δέν ἦταν τίποτε. Μπῆκαν μέσα καί κάθισαν σέ μία γωνιά, μιλώντας γιά τά Χριστούγεννα. Γιά τήν πρωινή λειτουργία. Γιά τά τροπάρια πού θά εἶχε τό τυπικό καί ἄλλα παρόμοια. Εἶχαν σχεδόν ξεχάσει πώς στό κατάστημα ὑπῆρχε κι ἕνας, ὁ μοναδικός, πελάτης. Τόν θυμήθηκαν ὅταν ξερόβηξε, λίγο, λέγοντας σέ σπασμένα Ἑλληνικά:
Θέλω ἕνα ποτήρι ἀπ᾽ τό γλυκό κρασί.
Καί σάν νά ἤθελε νά ἁρπάξει τήν εὐκαιρία εἶπε:
- Αὔριο ἐσεῖς οἱ ρωμηοί, ἔχετε μεγάλη γιορτή.
Οἱ δύο μας φίλοι στάθηκαν ἀμήχανοι, μ᾽ ἕναν τοῦρκο πάντα πρέπει νά εἶσαι κουμπωμένος. Ἐκεῖνος, σαν νά κατάλαβε, εἶπε:
Μέ λένε Τζεμίλ, μεγάλωσα σέ ρωμαίικο μαχαλά καί ξέρω κάτι λίγα ἑλληνικά. Εἶμαι μόνος, χωρίς οἰκογένεια, ξωμάχος τῆς ζωῆς. Σᾶς ρώτησα γιά τή γιορτή σας. Τί γιορτάζετε αὔριο;
Φαινόταν τίμιος καί εἶχε καθαρή ματιά. Ἔνιωθες ἐμπιστοσύνη. Ὁ κύρ Μανώλης πῆρε θάρρος.
- Νά, πῶς νά στο πῶ, αὔριο γεννήθηκε ἡ ἀγάπη. Ὁ Τζεμίλ σοβάρεψε πολύ.
- Πῶς γεννιέται ἡ ἀγάπη; Ἔχει πρόσωπο;
- Γι᾽ αὐτό γεννήθηκε ἀκριβῶς, ἐπειδή ἔχει πρόσωπο καί θέλει νά μᾶς δεῖ κατά πρόσωπο, ἀπάντησε ὁ κύρ Μανώλης. Καί συνέχισε:
- Ξέρεις; Ἡ ἀγάπη πού γεννήθηκε εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ὁ Τζεμίλ ἀντέδρασε.
- Ὁ Θεός οὔτε γεννιέται, οὔτε ἔχει πρόσωπο.
- Φίλε μου Τζεμίλ, εἶπε ὁ κύρ Μανώλης, γι᾽ αὐτό ἀκριβῶς εἶναι ἀγάπη, ἐπειδή καταδέχτηκε νά γεννηθεῖ καί νά μᾶς δεῖ στο πρόσωπό μας, μέσα μας, βαθιά μας. Θέλει νά βρεῖ τη λάμψη πού ἔχουμε μέσα μας καί νά τήν κάνει φωτιά.
Ὁ Τζεμίλ σώπασε. Ἄκουγε μέ προσοχή τόν κύρ Μανώλη. Ὁ Μανώλης, ὁ λουστραδόρος, εἶχε γίνει ὁλόκληρος μια φωτιά πού ἔλαμπε. Σώπασαν καί οἱ δύο. Μετά ἀπό ὥρα ψιθύρισε ὁ Τζεμίλ:
Κι ἀφοῦ ὁ Θεός σας εἶναι ἀγάπη ἐσύ πῶς θά μοῦ τό ἀποδείξεις;
Ὁ Μανώλης μάζεψε τά φρύδια καί εἶπε, ψιθυρίζοντας:
- Νά τ᾽ ἀποδείξω δέν μπορῶ μέ λόγια, ἀλλά μόνο ἄν χρειαστεῖ νά κάνω μιά θυσία γιά σένα, τότε θά τό καταλάβεις.
Ὁ Τζεμίλ εἶπε φωναχτά:
- Κάνε μια θυσία γιά μένα. Θέλω νά καταλάβω τήν ἀγάπη πού γίνεται ἄνθρωπος ἤ μάλλον νά καταλάβω πῶς εἶναι ὁ ἄνθρωπος ὅταν ἔχει τήν ἀγάπη;
Ὁ κύρ Μανώλης δέν σκέφτηκε καί πολύ. Οἱ θυσίες δέν προγραμματίζονται, ἔρχονται ξαφνικά, ἀρκεῖ νά τίς ἀξιοποιήσεις. Κάθισε, ἐκεῖ, στό ταβερνάκι, ὅλη τή νύχτα μέ τόν Τζεμίλ. Δέν ἦταν δά καί τόσο δύσκολο. Κάθε μέρα ξενυχτοῦσε γιά νά φτάσει στη «λάμψη τήν ἐσωτέρα», γιά νά βρεῖ τήν κοινωνία μέ τόν ἄλλο.
Ἔτσι πέρασε ὅλη τή νύχτα καί τό πρωί τράβηξε γιά τόν Ἅγιο Κωνσταντῖνο γιά ν' ἀκούσει: «Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός».
Ἕνα ἦταν σίγουρο. Ἐκεῖνο τό βράδυ μέσα στό καπηλειό τοῦ Φώτη ἐγεννήθη ὁ Χριστός. Πάντοτε ἔτσι γεννιέται, στά ταπεινά καί στά μοναχικά. Γεννιέται ἐκεῖ πού ἡ λάμψη δέν εἶναι ἐξωτερική. Ἔτσι γιόρτασαν τά Χριστούγεννα ἐκεῖνα στην Πόλη. Ἔτσι πάντα τά γιορτάζουν. Μέ τή φωταυγή ἀχτίδα τοῦ ἐσωτέρου φωτός. Καί μετά ἔρχονται πάντα οἱ Ἡρῶδες.
Καί στή διήγησή μας αὐτή, τό μαρτύριο γιά τόν κύρ Μανώλη ἦρθε ἀπό τήν Πολυξένη, τήν πολύπαθη καί κουρασμένη, πού ξεχνοῦσε ὅμως νά καταλάβει τή λάμψη πού εἶχε κοντά της, τόν κύρ Μανώλη, ἕνα ἀκόμη σημεῖο τῆς φανέρωσης τοῦ Κυρίου πάνω στή γῆ.
† π.Κ.Σ. Περισσότερα: π. Κων.Στρατηγόπουλος
Δείτε επίσης: Εγώ, το παιδί και τα Χριστούγεννα - π. Κωνστ. Στρατηγόπουλος
Βιβλιογραφία
Αυτοτελές απόσπασμα μέσα από το βιβλίο «Το σταυροδρόμι τής καρδιάς μου», Σελίδα 85, εκδόσεις «Φιλοκαλία», Μάϊος 2002.
Επιμέλεια: Αέναη επΑνάσταση by Sophia Ntrekou.gr
Περισσότερα Θέματα: π. Κων.Στρατηγόπουλος
🎞️ video: Ακούστε την κατανυκτική αφήγηση του διηγήματος που διαβάσαμε, με τον αγαπητό σε όλους μας κ. Νώντα Σκοπετέα, γιατί μπορεί να μας κάνει να νοιώσουμε και πάλι παιδιά 🎅 τα Χριστούγεννα🎄 με τις διηγήσεις του, όπως θα διαπιστώσετε και εδώ.
Καλή Χριστουγεννιάτικη Ακρόαση
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΑΝΤΑ (π. Κωνσταντίνος
Στρατηγόπουλος) - ΝΩΝΤΑΣ ΣΚΟΠΕΤΈΑΣ
Αέναη επΑνάσταση 29 Δεκεμβρίου 2013
Σοφία Ντρέκου 2 Νοεμβρίου 2015 στις 9:46 π.μ.
Αέναη επΑνάσταση 17 Δεκεμβρίου 2017 στις 12:00 π.μ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)















%20was%20a%203rd%20century%20bishop%20of%20Terni%20in%20Italy.jpg)



























