Πάμε μια μικρή νυχτερινή ονειροπόληση με τον Τάσο Λειβαδίτη
παρέα μ' έναν μουσικό, νυχτερινό περίπατο του Μάνο Χατζιδάκι;
Νυχτερινή ονειροπόληση βαδίζοντας στον νυχτερινό περίπατο του Μάνου Χατζιδάκι και Τάσου Λειβαδίτη (video)
Πάμε μια μικρή νυχτερινή ονειροπόληση με τον Τάσο Λειβαδίτη
Η ιστορία αλλαγής της ώρας: Ο Διονύσης Σιμόπουλος, εξηγεί γιατί αλλάζει η ώρα - Πως αντέδρασαν οι Αθηναίοι στην πρώτη αλλαγή της ώρας;
Στην Ελλάδα η θερινή ώρα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά, δοκιμαστικά, το 1932 και στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε. Αργότερα, κατά τη δεκαετία του ‘70, μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973, αποφασίστηκε η υιοθέτηση της θερινής ώρας από πολλά κράτη της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, η οποία εφάρμοσε το μέτρο την άνοιξη του 1975.
⏰Η ιστορία της Θερινής Ώρας
Επέτειος του ΟΧΙ: Ο Άγνωστος Πόλεμος 28 Οκτωβρίου 1940 - Μάχες του Άγνωστου Στρατιώτη και οι Δωσίλογοι (Βίντεο αφιέρωμα)
Η Επέτειος του ΟΧΙ μνημονεύει την άρνηση της Ελλάδας στις ιταλικές αξιώσεις που περιείχε το τελεσίγραφο που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 στον Έλληνα Δικτάτορα που έφερε τίτλο Πρωθυπουργού, Ιωάννη Μεταξά. Συνέπεια της άρνησης αυτής ήταν η είσοδος της Χώρας στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940.
Τιμής Ένεκεν στους Ήρωες και Ηρωίδες του 1940 με Μοιρολόι Ηπειρώτικο που ταιριάζει μόνο σε παλικάρια και λεβέντισσες
Ὁμὰς πυροβολητῶν χορεύουν γύρω από ένα πυροβόλο.
Φωτογραφία Λάζαρος Ακερμανίδης στο μέτωπο της Αλβανίας.
της Σοφίας Ντρέκου
Χαίρε λαέ της θάλασσας και των ΟΧΙ. Αθάνατοι/ες οι
ήρωες και οι ηρωΐδες του «ΟΧΙ» της 28ης Οκτωβρίου
Φώφη Γεννηματά ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Έτσι Θα ήθελα να με θυμούνται (Αφιέρωμα και Videos)
«Αν ζεις με τον φόβο, αυτή δεν είναι ζωή,
έχεις νικηθεί στην καθημερινότητά σου.
Εγώ δεν έζησα ποτέ έτσι» Φώφη Γεννηματά
της Σοφίας Ντρέκου
Με ήθος και αξιοπρέπεια έφυγες για την αιωνιότητα.
Η Λεπτή Πρωτοβουλία του Υπερβάτη ~ Yperbaths Ximaira Abraham Isaakidis (video)
Hip Hop Kid, from the Banksy, Famous Pop Street Artist
Υπερβάτης - ΛΕΠΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ
Makis Isaakidis NEW SONG 14-10-21
Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 - Σπάνιο βίντεο & ιστορική ανάλυση (Αέναη επΑνάσταση)
πληρ. πίνακα βλ. παρακάτω
Η Θεσσαλονίκη λυτρώνεται στις 26 Οκτωβρίου 1912, ανήμερα του Αγίου Δημητρίου. Δείτε σπάνιο αρχειακό βίντεο, φωτογραφίες και πλήρες χρονικό της απελευθέρωσης μέσα από μαρτυρίες, ιστορικά στοιχεία και σπάνια ντοκουμέντα, σ’ ένα αφιέρωμα μνήμης και εθνικής συγκίνησης.
Του Πολέμου στο Άλογό μου: Ιστορία ενός Έλληνα στρατιώτη το 1940 - Δύο Διηγήματα του Νίκου Καββαδία
📸 Ο στρατιώτης προσπαθεί να πείσει το μουλάρι του να σηκωθεί.
Φωτογραφία από IWM (NA 4967). Επιχρωματίστηκε από In Colore Verita
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
Πότε το μουλάρι μπροστά
και πότε ο Νικόλας
από κορυφή σε κορυφή
φτάσαν τα φάρμακα
στου πολέμου την γραμμή
Ο Νίκος Καββαδίας, ποιητής της θάλασσας, βρέθηκε το 1940 να πολεμά στη στεριά. Από τις 29 Οκτωβρίου 1940 έως τις 5 Φεβρουαρίου 1941 υπηρετεί στην 3η μοίρα ημιονηγών-τραυματιοφορέων. Ο ίδιος αυτοσαρκάζεται για την ικανότητά του σε αυτή τη θέση σε ένα από τα ελάχιστα πεζά του κείμενα με τίτλο «Του πολέμου»:
Στην Ιθάκη του Καβάφη με το βλέμμα του Οδυσσέα - Νίκος Λυγερός
Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
Δεν αρκεί να διαβάσεις
τα ποιήματα του Καβάφη
για να ξέρεις τι θα κάνεις
μπροστά στα τείχη.
Κοίτα αν έχεις τη θέληση
να παλέψεις με την πέτρα
να γίνεις ένα με το σπαθί
για ν’ αντέξεις την επίθεση.
Αν πιστεύεις πραγματικά
σε κάτι ανώτερο από σένα
κοίτα την ανθρωπότητα
και το χρόνο πριν χαθείς.
Με το βλέμμα του Οδυσσέα
εξετάζεις όσους προσπαθούν
να καπηλευτούν την Ιθάκη
και χαμογελάς με το ύφος τους
αφού ξεχειλίζει από αυτό η άγνοια
που δεν δικαιολογεί καν
την ανικανότητα παραγωγής
ενός έργου που να προσφέρει
μέλλον στην πατρίδα του φωτός
που νίκησε στην Τροία.
Στην Ιθάκη του Καβάφη περπατήσαμε αργά. (Διάλογος)
Δύο φίλοι περιμένουν το ΜΕΤΡΟ στη στάση ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ καθισμένοι στις καρέκλες. Από πάνω τους υπάρχει ο στίχος του ΚΑΒΑΦΗ «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» από το ποίημα «Το πρώτο σκαλί».
- Που φτάσαμε βρε φίλε; Να σκοτώνουν οι άνθρωποι ο ένας τον άλλον για 2 ευρώ. Λίγο δεν είναι, να έχει γίνει τόσο φθηνή η ανθρώπινη ζωή.
- Δεν είναι φτηνή, ούτε ακριβή, δεν έχει τιμή! Γι’ αυτό δεν υπάρχουν προσφορές, ούτε ευκαιρίες. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι φτάσαμε μαζί.
- Φτάσαμε ΜΑΖΙ! Το είπες τόσο ποιητικά φίλε μου αγαπημένε.. Και με τα μεγάλα και υψηλά τείχη που έχουν κτίσει γύρω μας, τι θα κάνουμε; Νομίζω πως στόχος τους είναι να χτίζουν, να χτίζουν για να γκρεμίσουν το ΜΑΖΙ!
εκείνη τη στιγμή φτάνει το μετρό, όπου βγαίνουν πλήθη ανθρώπων και ατόμων.
- Δεν είναι ποίηση, είναι ανθρωπιά. Διότι είμαστε οι παράνθρωποι, οι αλλάνθρωποι, οι άλλοι άλλοι που αγαπούν τους συνανθρώπους. Είμαστε κι εμείς χτίστες, αλλά δεν φτιάχνουμε τοίχους σαν τα άτομα, αλλά γέφυρες για τους ανθρώπους. Τα μόνα τείχη που έχουμε είναι τα βιβλία μας.
Μπαίνουν στο μετρό. Μες στο βαγόνι υπάρχει ο στίχος του Ποιητή από το ποίημα ΠΑΡΑΘΥΡΑ «Πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον».
- Και μεις γιατί μπήκαμε μέσα; με απορία στον φίλο του.
- Μόνο όταν είμαστε μέσα μπορούμε να ασχοληθούμε με το έξω. Είμαστε στην όαση για να βοηθήσουμε την έρημο. Είμαστε μαζί γιατί ξέρουμε ότι το κοντά δεν φτάνει.
Φτάνουν Σύνταγμα.
- Δε θέλω να κατέβουμε εδώ φίλε. Δεν εμπιστεύομαι με τίποτα το «Σύνταγμα» αυτής της χώρας. Συνεχίζουμε για Ακρόπολη να βρούμε τους αρχαίους φίλους μας;
- Τότε πρέπει να κατεβούμε για να αλλάξουμε μετρό! Άντε, έλα μαζί μου! Αλλάζουμε χώρο για να βρούμε τον χρόνο...
- Σου έχω τυφλή εμπιστοσύνη
κλείνει τα μάτια και δίνει το αριστερό του χέρι στον φίλο του.
Αν βρούμε χρόνο, θα βρούμε και χρήμα και έτσι θα βοηθήσουμε ανθρώπους.
- Σε κρατάω, μην φοβάσαι! Ακολουθώ το χρώμα του αοράτου. Από εδώ. Από εκεί. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Μόνο μπροστά για να πάμε πίσω στο χρόνο.
Μπαίνουν στην κόκκινη γραμμή
- Κόκκινη γραμμή είναι αυτό ή φλέβα; Η πιο παράξενη μηχανή του χρόνου. Λες να μας μεταφέρει στην Ιθάκη;
- Κόκκινη γραμμή είναι αυτό ή φλέβα; Η πιο παράξενη μηχανή του χρόνου. Λες να μας μεταφέρει στην Ιθάκη;
- Είναι χρονική αιμοδοσία. Μπορείς ν’ ανοίξεις τα μάτια σου τώρα. Έχει φως εδώ... Ας βρούμε πρώτα την αγορά του Σωκράτη.
- Υπάρχει σε έναν τοίχο ο στίχος του Καβάφη «Ίσως το φως θα 'ναι μια νέα τυραννία». Και νιώθει φοβισμένος. Δεν μου είπες να μην φοβάμαι;
- Να μην φοβάσαι, εδώ έχει πολλές σκιές. Υπάρχει το φως του μαύρου. Περπάτα σιγά σιγά, για να μην πληγώσουμε το φως του μαρμάρου.
- Θα περπατήσω τόσο σιγά, που κάθε μου βήμα θα φέρνει πίσω κάθε γενιά που εξαφάνισαν κάποτε.
- Ναι, ναι, αυτός είναι ο σωστός ρυθμός, διότι η βραδύτητα πάει με την μνήμη, ενώ η ταχύτητα με τη λήθη.
Εκείνη τη στιγμή, βλέπουν έναν πιτσιρικά να σβήνει με μαρκαδόρο κόκκινο, ένα έψιλον από την λέξη ταξείδι του Ποιητή.
- Όταν σβήνεις ένα γράμμα, εμφανίζεται το πνεύμα, αν είναι ιστορική η πράξη, αλλιώς είναι κίνηση λήθης.
- Εμείς τώρα είμαστε μάρτυρες μίας ηρωικής πράξης ή όχι;
- Μόνο μίας άλλης λήθης.
- Έλα φτάσαμε στην Αγορά του Σωκράτη. κάθονται σε ένα παγκάκι. Αν ο Καβάφης φίλε ήταν μνημείο, ποιο λες να ήταν;
- Ο ναός του Ήφαιστου.
- Συμφωνώ απόλυτα αλλά με μία σημείωση μόνο. Πως ο ναός του Ηφαίστου είναι προσβάσιμος για το κοινό. Ενώ το έργο του Καβάφη, είναι καινό για το κοινό και προσβάσιμο στους βασικούς. Τι λες κι εσύ φίλε;
- Ναι θυμάμαι, με έχεις ξαναφέρει εδώ, τότε που με πήγες πρώτη φορά σπίτι σου και καθήσαμε ξυπόλητοι στο ξύλινό σου πάτωμα για να κάνουμε θέατρο με μπογιές πανάκριβες.
- Μην ξεχνάς όμως ότι ήπιαμε και μαζί ακόμα πιο κοντά από το ναό, διαβάζοντας για τους 33 μήνες του Μαΐου. Και τώρα φτάσαμε εδώ στο σταυροδρόμι του γαλάζιου κάτω από τη λευκή πέτρα για να δούμε τα μαύρα γράμματα του ποιητή.
- Ναι ήπιαμε μαζί. Δε το ξεχνώ ούτε αυτό. Ήρθε ο σερβιτόρος και εγώ παρήγγειλα κάτι παράξενο. Σε κοιτάζει για να παραγγείλεις εσύ και του λες «το ίδιο». Έτσι είναι οι καλοί φίλοι πιστεύω και είμαι σίγουρος για αυτό. Λένε συχνά «το ίδιο» και τρώνε και ίδιες καραμέλες. Βγάζει από την τσέπη 4 στυλό. Μοβ, μαύρο, κόκκινο, ροζ. Διάλεξε και γράψε έναν αγαπημένο σου στίχο του ποιητή, εδώ σε αυτή την μαύρη πέτρα που δεν έριξε ποτέ ο Καβάφης στην Ελλάδα.
- Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
Σημ. Σ.Ν. Στον διάλογο έχουμε τις εικόνες του 2013 που ήταν το «Έτος Καβάφη». Έχουμε γράψει σχετικά στο θέμα: «Ο Καβάφης Στα 200 π.Χ. Εν μεγάλη Ελληνική αποικία (ανάλυση) για το Έτος Καβάφη» σχολιασμός στο ποίημα ► ΕΔΩ
Κ.Π. Καβάφης - ΤΕΙΧΗ [1896, 1897]
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία - Ν. ΛυγερόςΌταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία
κάτω από την Ακρόπολη
είδαμε ξαφνικά τον Σολωμό
από το Ιόνιο και τον Καβάφη
από την Ανατολική Μεσόγειο
να έρχονται μαζί μας
με το κάλεσμα του Μίκη
για να δείξουν στον λαό μας
το φωτεινό μονοπάτι
που πρέπει να πάρει
ακόμα κι όταν σβήσουν
και οι τελευταίες σπίθες
για να μην χαθεί
στον σκοταδισμό της κοινωνίας
και να μπορέσει επιτέλους
ν’ αγγίξει με την ανθρωπιά του
τα διαχρονικά στοιχεία
της Ανθρωπότητας και του Χρόνου,
έτσι νιώσαμε ότι μπορούμε
ακόμα και τώρα ν’ αλλάξουμε
τον αναλλοίωτο κόσμο
και να ζήσουμε τον επόμενο.
Βιβλιογραφία / Πηγές:
• 13681) Στην Ιθάκη του Καβάφη περπατήσαμε αργά.
• 13681) Στην Ιθάκη του Καβάφη περπατήσαμε αργά.
Β. Ευαγγελίου, Ν. Λυγερός, October 30, 2013 / Dialogs
(με Β. Ευαγγελίου). (διάλογος). Perfection 14 9 10/2013
• 39941 - Με το βλέμμα - Ν. Λυγερός August 24, 2018
• 7421 - Μπροστά στα τείχη - Ν. Λυγερός June 11, 2012• 39941 - Με το βλέμμα - Ν. Λυγερός August 24, 2018
• Ο Νίκος Λυγερός είναι μαθηματικός, στρατηγικός αναλυτής
και γεννήθηκε...Διαβάστε την συνέχεια του βιογραφικού »
*Τείχη [1896, 1897] Καβάφης, Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος, 1984
• 10374 - Όταν ακούσαμε την τρίτη συμφωνία. Ν. Λυγερός October 7, 2012Σχετικά:
► Το μοναχικό τέλος, ο θάνατος και οι τελευταίες ώρες του Καβάφη
ΑυτοΒιογραφία του Καβάφη ΕΔΩ
Αναλύσεις ποιημάτων του ΕΔΩ
Effie Gounari: Σοφία Ντρέκου Στάση πάλι έκανα.... και θυμήθηκα μια άλλη στάση το 2003 που μας είχε αγγίζει ...και επειδή σε λίγες μέρες θα γράψουν για τα 13 χρόνια μιας "μη λήθης" και "Λένε συχνά "το ίδιο" και τρώνε και ίδιες καραμέλες" και επειδή το "Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω". και το "ταξείδι" συνεχίζεται και ας νομίζουν οι κοινωνίες ότι σταμάτησε, και επειδή η όλη εικόνα που δίδει ο Νίκος Λυγερός / Nikos Lygeros αφορά μέσα μεταφοράς, ανθρωπιά και λήθη -κάθε του λέξη με αγγίζει - και επειδή Καβάφης μέσα του αλλά και μέσα μας-μου ...επέτρεψέ μου να σου θυμίσω αυτό το γεγονός ''ΣΑΝ σήμερα πριν 12 χρόνια: το δυστύχημα στα Τέμπη που συγκλόνισε την Ελλάδα-21 μαθητές νεκροί! Η χώρα βυθίστηκε στο ΠΕΝΘΟΣ'' και να ανεβάσω αυτό που μοιράστηκα τότε τότε στο Πανελλήνιο Οικονομικό Περιοδικό "Προσέγγιση" |(δύο σελίδες αφιέρωσαν). Τελειώνει με ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ όχι γιατί ιστορικά έχει σχέση αλλά για την ουσία του, διότι η ίδια είμαι ασήμαντη να ομιλώ, μα όταν ομιλώ δημόσια πάντα ψάχνω να βρω αυτό που θα πω να τόχουν πει άριστα και οι γίγαντες.
Η αξία του ζεόψωμου - Το ψωμί της Χριστιανοσύνης με Ζέα - Ιστορία και Συνταγή | Αέναη επΑνάσταση
Ο πίνακας της Περσεφόνης και του Άδη από την Αρχαία Λοκρίδα (Στερεά Ελλάδα),
που εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο Μεγάλης Ελλάδας στο Ρέτζιο Καλαβρίας,
θυμίζει την αρχέγονη σχέση ζωής, γης και μνήμης – όπως το ψωμί της Ζέας.
Persephone and Hades from Locri. Reggio Calabria, National Museum of della Magna Graecia.
Ζεόλιθος και Μνήμη
✍️ Ανάλυση και σχολιασμοί: Σοφία Ντρέκου
● Περιεχόμενα
Βρέξε Θεέ μου όσο μπορείς... η βροχή στα πεζοδρόμια
Photo from film Nights of Cabiria (1957) directed Federico Fellini
Κι όπως στεγνώνει η βροχή
στα πεζοδρόμια
έτσι στεγνώνει κι η ψυχή μου...
O Κώστας Χαρδαβέλλας διηγείται στο βίντεο το θαύμα που έζησε στην Παναγία την Εκατονταπυλιανή - Χρωστάω τη ζωή μου στην Παναγία
✍️ Εργασία – Επιμέλεια: Σοφία Ντρέκου
Έφυγε από την ζωή σε ηλικία 79 ετών στις 17 Δεκεμβρίου 2024 ο δημοσιογράφος Κώστας Χαρδαβέλλας. Υπηρέτησε τη δημοσιογραφία για περισσότερα από πενήντα χρόνια.
Ο κινηματογράφος ή αλλιώς σινεμά - Καρέ φωτός και σιωπή
Παλιός κινηματογραφικός προβολέας, σύμβολο του φωτός, της
μνήμης και της τέχνης που συνεχίζει να ζει μέσα από κάθε ταινία.
Από τον Ζωρζ Μελιέ και τον Αντρέ Μπαζέν έως την ψηφιακή εποχή. Η ιστορία, η θεωρία και η υπαρξιακή αγωνία για το «τέλος του κινηματογράφου» μέσα από λόγια δημιουργών, φιλοσόφων και ποιητών.
Η αγία ανευθυνότητα, οι συμφορές και η πανδημία - π. Νικόλαος Λουδοβίκος για τους εμβολιασμούς (Video)
Σοφία Ντρέκου (Sophia Drekou)
Αρθρογράφος (in Psychology)
Ο Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Λουδοβίκος, είναι ψυχολόγος / ψυχαναλυτής και θεολόγος. Γεννήθηκε στον Βόλο το 1959. Σπούδασε Ψυχολογία, Παιδαγωγική, Θεολογία και Φιλοσοφία στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Παρίσι (Σορβόννη [Paris4] και Institut Catholique de Paris) και το Cambridge. Είναι Καθηγητής Δογματικής & Διευθυντής Σπουδών της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσ/νίκης, Επισκέπτης Καθηγητής του Ινστιτούτου Χριστιανικών Ορθοδόξων Σπουδών του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ και Ερευνητής Καθηγητής του Πανεπιστημίου Γουίντσεστερ Αγγλίας.
Συνέντευξη π. Νικόλαος Λουδοβίκος
Κοινωνία – πανδημία – Εκκλησία
Όταν ο Μίκης Θεοδωράκης συνάντησε τον Τσε Γκεβάρα - Πώς να μνημονεύσεις δύο αθάνατους στις 9 Οκτωβρίου | Αέναη επΑνάσταση
Ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Τσε Γκεβάρα... δύο πρόσωπα που έδωσαν
φωνή και ρυθμό στην ελευθερία. Η τέχνη και η επανάσταση συναντήθηκαν
για μια στιγμή που έγινε αιωνιότητα. Εικαστική σύνθεση: Sophia Drekou
Μία ιστορική συνάντηση στην Κούβα του 1962. Ο Μίκης Θεοδωράκης αφηγείται τη γνωριμία του με τον Τσε Γκεβάρα, λίγα χρόνια μετά την Επανάσταση, και ο στοχασμός: πώς μνημονεύονται δύο αθάνατοι, ο Έλληνας συνθέτης και ο Αργεντινός επαναστάτης, στην ίδια ημερομηνία – 9 Οκτωβρίου.
κι όπως θα έλεγε κι ο Μίκης... «η μνήμη είναι το άλλο όνομα της ψυχής»
Μίκης Θεοδωράκης - Πώς να κάνεις μνημόσυνο σε έναν αθάνατο; - Σ' αυτόν που γκρέμισε τα πάντα, χωρίς να χαλάσει τίποτα; | Αέναη επΑνάσταση
Στο μνήμα του Μίκη Θεοδωράκη στον Γαλατά Χανίων. Το μνημόσυνο
έγινε με αγάπη και δάκρυα για έναν αθάνατο Έλληνα δημιουργό.
Αποχαιρετώντας Τον Μέγιστο των Ελλήνων. Αυτόν,
που γκρέμισε τα πάντα, χωρίς να χαλάσει τίποτα.
Μνήμη Μίκη Θεοδωράκη – Μνημόσυνο σε έναν αθάνατο
Πώς να κάνεις μνημόσυνο σε έναν αθάνατο; Ο Μίκης Θεοδωράκης που γκρέμισε τα πάντα χωρίς να χαλάσει τίποτα, αφήνοντας ανυπέρβλητο μουσικό και πνευματικό έργο.
Δυσλ3ξία Θείο Δώρο: Τι είναι η δυσλεξία - Οι μαθησιακές δυσκολίες και πως αντιμετωπίζεται (Δυσλεξία επωνύμων)
Με το σύνθημα «Δυσλ3ξία - Θείο Δώρο» φωταγωγήθηκε το Μέγαρο της Βουλής,
τιμώντας την Ευρωπαϊκή Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τη Δυσλεξία 8 Οκτ 2020
Ένα παιδί, μόλις δέκα ετών, έγραψε ένα ποίημα για την δυσλεξία. Η καθηγήτρια της μαθήτριας, Jane Broadis,το δημοσίευσε στο twitter και πολύ γρήγορα το ποίημα ταξίδεψε σε ολόκληρο τον κόσμο προκαλώντας θαυμασμό και συγκίνηση.
Μάνος Χατζιδάκις Reflections: Ο χορός των σκύλων - Αντικατοπτρισμοί (Ανάλυση)
Ο Μάνος Χατζιδάκις με τον σκύλο του, τον Σείριο.
Φωτογραφία αρχείο του υιού του, Γιώργο Χατζιδάκι
Ο ποιητής είναι κατώτερος από τον ζωγράφο στην απεικόνιση ορατών πραγμάτων και
πολύ κατώτερος από τον μουσικό στην έκφραση αοράτων πραγμάτων. Λεονάρντο Ντα Βίντσι
Οι Ψυχικές Διαστάσεις της πανδημίας Covid-19 - Πως μπορώ να διαχειριστώ το άγχος μου;
Το έργο «Η Ευχή» είναι της Νεφέλης, 15 ετών [psey.gr]
Aπολογισμός των διαδικτυακών συζητήσεων «Οι Ψυχικές Διαστάσεις της πανδημίας»
6 και 10 Φεβρουαρίου του 2021, ekpse.gr. Εταιρία Κοινωνικής Ψυχιατρικής & Ψυχικής Υγείας.
Όποιος ξεχνάει χάνεται
Τί κάνουν τά πλήθη στίς σύγχρονες μεγαλουπόλεις; Τά πλήθη τά φωτισμένα, τά διαβασμένα, τά ἐνημερωμένα, τά κινητοποιημένα, τά συνειδητοποιημένα, τά είδοποιημένα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)