Αέναη επΑνάσταση

Οιδίπους Τύραννος του Σοφοκλή σε ιστορική, πολιτική, κοινωνική ανάλυση και θεατρικές παραστάσεις (videos αφιέρωμα)

Sophocles Ο Σοφοκλής (496 π.Χ.- 406 π.Χ.) Σοφοκλῆς ὁ Σοφίλλου ὁ ἐκ Κολωνοῦ

Εργασία Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος
(Sophia Drekou, BSc in Psychology)

Βιβλίο: Το οιδιπόδειο σύμπλεγμα στην τραγωδία

Αν ο λόγος της ψυχανάλυσης σκοπό έχει να δείξει τις κρυφές πτυχές του νοήματος, τότε αυτό το βιβλίο του André Green αποτελεί ένα από τα καλύτερα δείγματα του είδους. Με αφετηρία τη μελέτη του Οιδιπόδειου στην τραγωδία παρουσιάζει διεξοδικά και πρωτότυπα τη δυναμική των συνδέσεών του με το ναρκισσισμό, τον ευνουχισμό, το μαζοχισμό και τη διαστροφή.

Ο Ορθόδοξος Δρόμος του Επισκόπου Διοκλείας Καλλίστου Γουέαρ

Το κλασικό έργο του Κάλλιστου Ware αποκαλύπτει την Ορθοδοξία όχι ως θεωρία, αλλά ως τρόπο ζωής, εμπειρία πίστης και πνευματικό ταξίδι προς τον Θεό.

«Στα Βουρλά το κακό ξεκίνησε στις 29 Αυγούστου. Μπήκαν οι Τούρκοι στα σπίτια μας και μας έβαλαν φωτιά. Αργότερα μας είπαν ότι ήταν αντάρτες και μετά ήρθε ο τακτικός στρατός και μας μάζεψε. Μας έπιασαν όλους μαζί, τον πατέρα μου τον έσφαξαν, τον αδερφό μου τον έκαψαν, τους νέους τους μάζεψαν και τους πήραν στην Ανατολή. Όταν φύγαμε ήταν 16 Σεπτεμβρίου...

της Σοφίας Ντρέκου

Ο Γάλλος ψυχαναλυτής και ψυχίατρος Ζακ Λακάν (Jacques Marie Émile Lacan, 13 Απριλίου 1901 - 9 Σεπτεμβρίου 1981) οργάνωνε ετήσια σεμινάρια στο Παρίσι από το 1953 έως το 1981, όπου επηρέασε πολλές ηγετικές φυσιογνωμίες Γάλλων διανοούμενων στις δεκαετίες του 1960 και 1970, ιδιαίτερα όσους σχετίστηκαν με τον μεταδομισμό.

Οι ιδέες του άσκησαν σημαντική επίδραση στην κριτική θεωρία, τη λογοτεχνική θεωρία, τη γαλλική φιλοσοφία του 20ού αιώνα, την κοινωνιολογία, τη φεμινιστική θεωρία, τη θεωρία κινηματογράφου και την κλινική ψυχανάλυση. Στις 9 Σεπτεμβρίου το 1981, απεβίωσε ο διακεκριμένος ψυχίατρος και ψυχαναλυτής Ζακ Λακάν.

Στην μνήμη του ας δούμε με τα «μάτια» της θεωρίας του μια ταινία.

🟣 Η «Μικρά Αγγλία» από ψυχαναλυτική σκοπιά
Δύο γυναίκες σε κρίση πένθους

Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου συνιστά κρίση. Η διαδικασία του πένθους αποσκοπεί να καταστήσει την κρίση προσωρινή, δηλαδή να αποκαταστήσει για το υποκείμενο που πενθεί την απολαυσιακή ομοιοστασία της αρχής της ευχαρίστησης. Μολονότι η απώλεια δεν αναπληρώνεται, και οπωσδήποτε αφήνει ουλές ανεξίτηλες, μπορούμε να πούμε ότι μια επιτυχημένη διαδικασία πένθους σημαίνει ότι η κρίση ξεπεράστηκε.

Υπάρχουν ωστόσο κρίσεις πένθους που δεν ξεπερνιούνται. Μιλάμε τότε για παθολογικό πένθος, δηλαδή για εγκατάσταση του υποκειμένου σε καθεστώς μελαγχολίας, ή σε πορεία αυτοκαταστροφής, που ισοδυναμεί με διαιώνιση της κρίσης.

Η κλινική περίπτωση που θα μας απασχολήσει δεν ανήκει στην πραγματική ζωή. Προέρχεται από τον κόσμο της μυθοπλασίας, και συγκεκριμένα της κινηματογραφικής μυθοπλασίας. Πρόκειται για την κρίση πένθους που συγκλονίζει τις δύο ηρωίδες της ταινίας «Μικρά Αγγλία» (2013), του Παντελή Βούλγαρη, σε σενάριο Ιωάννας Καρυστιάνη, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της ίδιας.

Αν και οι περισσότεροι θα γνωρίζετε την υπόθεση, λόγω της μεγάλης επιτυχίας που γνώρισε η ταινία, υπενθυμίζω τα βασικά δεδομένα. Η Όρσα και η Μόσχα είναι δύο αδελφές που μεγαλώνουν με τη μητέρα τους στην Άνδρο του μεσοπολέμου, ενώ ο πατέρας τους, όπως και πολλοί από τους ναυτικούς του νησιού, απουσιάζει σε μακροχρόνια υπερπόντια ταξίδια που εξασφαλίζουν την αίγλη της ανδριώτικης ναυτιλίας και την οικονομική ευρωστία της οικογένειας. Η Όρσα είναι ερωτευμένη και διατηρεί αλληλογραφία με τον φτωχό ναυτικό Σπύρο Μαλταμπέ, αλλά η άτεγκτη και υπολογίστρια μητέρα της αρνείται να συναινέσει στην ένωσή τους, προσβλέποντας σε μια καλύτερη τύχη για την κόρη της.

Η εσωστρεφής και μυστικοπαθής Όρσα υποτάσσεται αδιαμαρτύρητα στη μητρική απόφαση και σύντομα δέχεται να παντρευτεί έναν ευκατάστατο καπετάνιο που δεν έχει διαλέξει η ίδια. Πριν περάσει όμως πολύς καιρός, ο Μαλταμπές, χάρη στη φιλοδοξία και την εργατικότητά του, βελτιώνει αξιοσημείωτα την οικονομική και κοινωνική του στάθμη. Γίνεται έτσι ένας επίζηλος γαμπρός, και η μητέρα της Όρσας δεν διστάζει να τον δεχτεί ως άντρα της μικρότερης κόρης της, της Μόσχας, η οποία αγνοεί ότι στο παρελθόν είχε ζητήσει την αδελφή της.

Αυτή η πολύ πιο εκδηλωτική και πρόσχαρη κοπέλα είχε νιώσει το πρώτο της ερωτικό σκίρτημα με τον Άγγλο καθηγητή της ξένων γλωσσών, αλλά η παρέμβαση της μητέρας έπνιξε το ειδύλλιο στα σπάργανα. Μητέρα-ερωτοφονιάς, λοιπόν, που έχει αποκλείσει από το υποκειμενικό της σύμπαν την επιθυμία, και έχει συρρικνώσει τη ζωή στη διαχείριση συμφερόντων. Όμως, αυτό που έχει αποκλειστεί από το συμβολικό θα επιστρέψει με δραματικό τρόπο και θα τινάξει στο αέρα το πραγματικό των σχέσεων και των συμβατικών παραδοχών.

Τα δύο ζευγάρια κατοικούν στο ίδιο δίπατο αρχοντικό, σε διαφορετικούς ορόφους, με πρόσχημα τις μεγάλες περιόδους απουσίας των ανδρών και την ανάγκη των δύο αδελφών να μοιράζονται αλληλοβοηθούμενες τη μοναξιά τους. Οι γυναίκες περνάνε τον καιρό τους σε περιβάλλον πληκτικό και μονότονο, που ζωντανεύει για λίγο κάθε φορά που κάποιος σύζυγος ξεμπαρκάρει, σπέρνει ένα παιδί και ξαναφεύγει.

Η Όρσα και ο Μαλταμπές φλέγονται από έρωτα ο ένας για τον άλλο, αλλά τηρούν άψογη στάση και δεν δίνουν δικαιώματα για σχόλια. Ο έρωτάς τους διακινείται στο επίπεδο του βλέμματος και μόνο. Στο διάστημα μιας δωδεκαετίας που διαρκεί το βουβό δράμα, θα συνευρεθούν ερωτικά μόνο μία φορά, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί.

Η βασιλεία του προσποιητού θα ανατραπεί όταν, ξαφνικά, ο παράτολμος και ηρωικός καπετάνιος θα χαθεί μαζί με το καράβι του στον Ατλαντικό, στη δίνη των συγκρούσεων του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Η αναγγελία της απώλειας θα κάνει να καταρρεύσουν όλες οι άμυνες της Όρσας. Το μέγεθος του θρήνου της αγνοεί κάθε πρόσχημα και βγάζει στη φόρα το κρυφό πάθος. Η μελαγχολία της είναι ριζική και ανεπανόρθωτη. Εγκαταλείπει τον εαυτό της, βυθίζεται στη σιωπή, παραμελεί τα παιδιά και τον άντρα της, αδιαφορεί για κάθε μορφή κοινωνικού δεσμού, και βαθμιαία οδεύει προς τον θάνατο από μαρασμό.

Αξίζει, λοιπόν, εμείς να θέσουμε το ερώτημα: Ποιο στοιχείο της αγάπης οδηγεί σε μια τέτοια αυτοκαταστροφή; Ποιο υποκειμενικό καθεστώς της απόλαυσης επιτρέπει να συλλάβουμε μια τέτοια ροπή προς την ενόρμηση θανάτου;

Θα επιχειρήσω να υποστηρίξω ότι οι δύο αδελφές αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικές στάσεις ως προς την απόλαυση, δύο διαφορετικούς τρόπους επένδυσης του ερωτικού αντικειμένου, και τελικά δύο διαφορετικά υποδείγματα της γυναικείας σεξουαλικότητας. Τα σημάδια αυτής της διαφορετικότητας είναι ανιχνεύσιμα από την αρχή, στον τρόπο με τον οποίο μπαίνει η κάθε κοπέλα στο ερωτικό παιχνίδι αλλά και στον τρόπο με τον οποίο υπομένει τις απογοητεύσεις.

Ας προτείνουμε εξαρχής μια πρώτη διάκριση: η Μόσχα αντιμετωπίζει τη διάφυλη σχέση με βάση τη φαλλική διαλεκτική της επιθυμίας, ενώ η Όρσα χαρακτηρίζεται από μια περίκλειστη σχέση με την απόλαυση που προάγει τη διάσταση μιας εκστατικής αγάπης.

Αυτή η διάκριση παραπέμπει σε μία πολύ γνωστή αναφορά του Λακάν: «...η γυναικεία σεξουαλικότητα εμφανίζεται ως η προσπάθεια μιας απόλαυσης περίκλειστης στην ίδια της τη συνάφεια […] να πραγματωθεί παραβγαίνοντας με την επιθυμία που ο ευνουχισμός ελευθερώνει στο αρσενικό δίνοντάς του, με τον φαλλό, το σημαίνον της» (Écrits, σ. 735). Το υποκείμενο Όρσα αρνείται να υπαχθεί στη φαλλική απόλαυση.

Η διαφορά στην ερωτική συμπεριφορά των δύο κοριτσιών είναι έκδηλη εξαρχής, και η ταινία την αναδεικνύει με διακριτικότητα και ευαισθησία. Μέσα στην παρέα των κοριτσιών του νησιού που ονειροπολούν και ερωτεύονται φωναχτά και αδιάκοπα, η Όρσα είναι η μόνη που κρατάει κρυφό το αίσθημά της. Το «αυτός είναι ο αγαπημένος μου» δεν είναι μεταδόσιμο, δεν είναι κοινοποιήσιμο. Δεν είναι μόνο ότι δεν θέλει, είναι σαν να μην μπορεί να το μοιραστεί.

Η αντίθεση με τη Μόσχα, που βγάζει δελτίο στην παρέα για το φλερτ με τον καθηγητή αγγλικών, είναι εντυπωσιακή. Θα λέγαμε ότι, για την Όρσα, η θέση της «αγαπημένης» παραμένει έξω από τα προσποιητά του ερωτικού λόγου. Τα συναισθήματα που συνοδεύουν αυτή τη σχέση δεν εξωτερικεύονται ποτέ: δεν λέει στη μητέρα της ότι τον αγαπάει όταν έρχεται η πρόταση γάμου, ούτε εξεγείρεται όταν εκείνη την απορρίπτει, αλλά ούτε και προειδοποιεί την αδελφή της ότι πάει να παντρευτεί τον παραλίγο δικό της άνδρα.

Ανάλογης ιδιομορφίας είναι και η ερωτική συμπεριφορά της Όρσας απέναντι στον αγαπημένο της. Υπάρχει εξαρχής μια μειωμένη διαχυτικότητα και η συμμετοχή του σώματος είναι περιορισμένη.

Με μεγάλη ψυχολογική ευαισθησία ο σκηνοθέτης δείχνει την Όρσα να αποφεύγει τις περισσότερες φορές τα στοματικά φιλιά του Σπύρου, να μη γαντζώνεται επάνω του στον τελευταίο τους αποχαιρετισμό, όταν ακόμη φαντάζονται ότι, επιστρέφοντας εκείνος, θα παντρευτούν. Όπως λέει κάποια στιγμή η ίδια: «Τα αντρικά δάχτυλα είναι βαριά, σ’ αγγίζουνε μόνο, και μαρμαρώνεις». Δεν πρόκειται για ντροπαλοσύνη ή ψυχρότητα.

Το υποκείμενο Όρσα απολαμβάνει με όλο του το είναι την αγάπη, μόνο που αυτή η απόλαυση δεν έχει οπωσδήποτε ανάγκη τον Άλλο ή το σώμα του Άλλου. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Μαλταμπές δεν επέχει θέση αντικειμένου (α), αλλά αντιπροσωπεύει για το συγκεκριμένο υποκείμενο μια σχέση με την Άλλη απόλαυση, «αυτή την απόλαυση που τη βιώνεις και δεν ξέρεις τίποτε γι’ αυτήν», την οποία ο Λακάν ανάγει σε «μια όψη του Άλλου, την όψη Θεός» (Encore, σ. 71). Για την Όρσα, ο Σπύρος Μαλταμπές είναι ο «Θεός» της, δηλαδή το αίτιο της ύπαρξής της, γι’ αυτό και η ύπαρξή της καταρρέει όταν τον χάνει.

Αν το εξετάζαμε από τη σκοπιά της επιθυμίας, δηλαδή της σχέσης με τη φαλλική απόλαυση, θα λέγαμε ότι η Όρσα δεν είναι υστερική· δεν επικεντρώνεται στο έλλειμμα του Άλλου: δεν αμφιβάλλει, δεν ζηλεύει, δεν συγκρίνει τον εαυτό της με τις συνομήλικές της. Σε αντιδιαστολή, η νεαρή αδελφή της διακινείται από το ανικανοποίητο της επιθυμίας: «Θέλω όσα δεν μπορώ, όσα δεν μ’ αφήνουν οι άλλοι», λέει χαρακτηριστικά η Μόσχα. Εδώ, ο ερωτικός παρτενέρ εγγράφεται μέσω της «αγαλμικής» διάστασης του φαλλού: η Μόσχα προσφέρεται ως αντικείμενο της επιθυμίας του κι εκείνος έρχεται ως εραστής, σύζυγος, πατέρας των παιδιών της να αντισταθμίσει τον ευνουχισμό της. Αντίθετα, για την Όρσα, ο ερωτικός παρτενέρ εγγράφεται μέσα από το γράμμα της αγάπης· κυριολεκτικά (κρατάει φυλαγμένα τα παλιά γράμματα του Σπύρου) και μεταφορικά: μετατρέπει σε «γράμμα» τα σημάδια της αγάπης.

Υποκαθιστά τη σωματική παρουσία του αγαπημένου της με τον «Κύκλο Μαλταμπέ», μια διαδρομή που καταγράφει το αποτύπωμα του έρωτά της στο έδαφος της Άνδρου: «κυπαρίσσια, γεφυράκι, βραχοσπηλιά» – είναι ένα littoral (Παράκτια ζώνη*) της απόλαυσης, χαραγμένο πάνω στο σώμα του νησιού.

Η απόσταση που χωρίζει την Όρσα από την υστερική προβληματική είναι εμφανής και από τη μετέπειτα συμπεριφορά της. Δεν διχάζεται από την επιθυμία του Άλλου: ουδέποτε θα απολογηθεί στον Μαλταμπέ για την αθέτηση εκ μέρους της των όρκων πίστεως, ούτε θα του παραπονεθεί για την πεισματάρικη και προκλητική εισβολή του στον ζωτικό της χώρο, αλλά ούτε και θα ενθαρρύνει την όποια ερωτική αναζωπύρωση της σχέσης τους, όπως εκείνος φαίνεται να επιδιώκει. Αυτό δείχνει ότι, ευθύς εξαρχής, η σχέση της με την απόλαυση δεν περνάει από την ομιλία, δεν περνάει από τα σημαίνοντα του Άλλου, δεν ορίζεται από το αντικείμενο (α). Η αγάπη της δεν υπακούει στη δομή της φαντασίωσης· θα λέγαμε ότι συνιστά εξαρχής το σύμπτωμά της, δηλαδή μια θετικότητα απόλαυσης. Όπως λέει η ίδια: «Είχα μάθει να τον σκέφτομαι και να τον αγαπώ… Ήθελα να αγαπώ, να αγαπώ πολύ, να αγαπώ για πάντα».

Φαινομενικά οι υποκειμενικές ταυτίσεις λειτουργούν· η Όρσα είναι μια καθ’ όλα σωστή σύζυγος και μητέρα – με μία μόνο λεπτομέρεια: είναι σεξουαλικά ψυχρή, παρότι ο σύζυγός της είναι τρυφερός και την αγαπάει αυθεντικά. Η απόλαυση του σώματος είναι απονεκρωμένη, ή, για την ακρίβεια, φυτοζωεί δι’ αντιπροσώπου, συμμετέχοντας ακουστικά, και βασανιστικά, στη σεξουαλική ευδαιμονία του ζευγαριού του επάνω ορόφου.

Παραμένει επίσης ασαφές εάν η μία και μοναδική παράνομη ερωτική συνεύρεση που έχει μαζί του, δέκα ολόκληρα χρόνια μετά το τελευταίο τους ραντεβού, αναιρεί αυτή την ψυχρότητα. Το σίγουρο είναι ότι η σαρκική απόλαυση δεν αποτελεί σε καμία στιγμή το ζητούμενο για το υποκείμενό μας. Η Όρσα, στον βαθμό που δεν είναι υστερική, δεν ταυτοποιείται μέσω της φαλλικής απόλαυσης. Εδώ, ό,τι ταυτίσεις λειτουργούν, είναι ταυτίσεις προσποιητές. Στο επίπεδο τού είναι, το υποκείμενο είναι προσδεδεμένο σε μια Άλλη απόλαυση, που τη βιώνει χωρίς να μπορεί να μιλήσει γι’ αυτήν. Θα εκδηλωθεί σαν βούληση θανάτου με το ξέσπασμα της κρίσης.

Όταν αναγγέλλεται ο χαμός του Σπύρου, τίποτε πια δεν μετράει! Όλες οι λιβιδινικές επενδύσεις του υποκειμένου κατακρημνίζονται. Ούτε ο σύζυγός της, ούτε τα τρία παιδιά της, ούτε οι κραυγές και τα χτυπήματα που δέχεται από την αδελφή της –η οποία αλλόφρων ανακαλύπτει ότι ο άντρας που αγαπούσε και έχασε ήταν ο μεγάλος έρωτας της άλλης–, ούτε η ντροπή που κατακλύζει όλη την οικογένεια, ούτε ο σεβασμός των κοινωνικών συμβάσεων, τίποτε δεν μπορεί να ανασχέσει την υποκειμενική καταρράκωση.

Το υποκείμενο καταρρέει και παραδίνεται στην ενόρμηση θανάτου, σε πλήρη ταύτιση με το χαμένο αντικείμενο: «Αυτά που έχασες υπάρχουν για πάντα», είναι η τελευταία της κουβέντα – υπάρχουν για πάντα στην απολαυσιακή αιωνιότητα του θανάτου. Το καθεστώς καθαρού αντικειμένου που αποκτά, το εικονογραφεί ανεπανάληπτα η συγκλονιστική σκηνή όπου η Όρσα, μεταφέρεται στην εκκλησία, σαν ιερό λείψανο σε λιτανεία, μπροστά στα αποσβολωμένα βλέμματα των συγχωριανών της, σιωπηλή, πένθιμη, απόκοσμη...

Μια τρελή! Τρελή από αγάπη, θα έλεγε ο κόσμος. Υπάρχει όντως μια αγάπη που ισοδυναμεί με τρέλα, και που Παράκτια ζώνη λέγεται η θαλάσσια ζώνη που εκτείνεται από την ακτή μέχρι και την υφαλοκρηπίδα. Θεωρητικά είναι η μία από τις δύο ζώνες που διακρίνεται ο θαλάσσιος χώρος κατά την Ωκεανογραφία. σε ένα υποκείμενο, σε μια γυναίκα εν προκειμένω, εφόσον επιλέξει να μην εγγραφεί όλη στη φαλλική λειτουργία. Η αγάπη έρχεται τότε στη θέση μιας υπαρξιακής αναγκαιότητας, γίνεται κάτι που δεν παύει να γράφεται, κάτι που καθιστά υπαρκτή τη διάφυλη σχέση στο πραγματικό.

Όπως λέει ο Λακάν, η αγάπη μάς κάνει να πιστεύουμε στη διάφυλη σχέση, όμως αυτή η πίστη καλό είναι να αποτελεί μια φαντασίωση, μια πειστική αυταπάτη. Με άλλα λόγια, για να μην οδηγεί στην τρελή αυτοκαταστροφική απόλαυση, η αγάπη πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν ένα ενδεχόμενο, σαν κάτι που προέκυψε, που έπαψε να μη γράφεται. Οπότε και η απώλεια της αγάπης, ή του αγαπημένου συντρόφου, να μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν ένα ενδεχόμενο. Σε αυτή τη λογική υπακούει το υποκείμενο Μόσχα όταν αναρωτιέται, αφού έχει ξεσπάσει το σκάνδαλο αλλά δεν έχει επιβεβαιωθεί οριστικά ο πνιγμός του Μαλταμπέ: «Αν είναι ζωντανός, τι θα κάνουμε;».

Το πένθος είναι εφικτό, είναι μια κρίση παροδική, όταν η ζωή, ο θάνατος, η αγάπη συνιστούν υποκειμενικά ενδεχόμενα.

Βλάσης Σκολίδης. Ψυχίατρος-Ψυχαναλυτής, μέλος της Νέας Λακανικής
Σχολής, διδάσκων στο Κέντρο Ψυχαναλυτικών Ερευνών της Αθήνας.

(Ανακοίνωση σε Ημερίδα της Ελληνικής Εταιρείας της Ν.Λ.Σ. με θέμα την έννοια της «Κρίσης», που έγινε στο αμφιθέατρο του Αιγινητείου στις 28 Μαρτίου 2015)

by Αέναη επΑνάσταση by Sophia Ntrekou.gr

🎬 Μικρά Αγγλία | Little England (2013)

Σκηνοθεσία: Παντελής Βούλγαρης. Σενάριο: Ιωάννα Καρυστιάνη (βιβλίο της). Πρωταγωνιστούν οι: Πηνελόπη Τσιλίκα, Σοφία Κόκκαλη, Ανέζα Παπαδοπούλου και ο Ανδρέας Κωνσταντίνου (φώτο)

Η ταινία γνώρισε εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα, όντας η δεύτερη εμπορικότερη ταινία της χρονιάς και η εμπορικότερη από τις ελληνικές ταινίες κάνοντας πρεμιέρα στις 5 Δεκεμβρίου του 2013. Η ταινία γνώρισε επίσης και κριτική επιτυχία, αποσπώντας 6 βραβεία της ελληνικής ακαδημίας κινηματογράφου ενώ ήταν υποψήφια για άλλα εφτά.

Επίσης, διαγωνίστηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σαγγάης το 2014, κερδίζοντας τα βραβεία καλύτερης ταινίας, καλύτερου σκηνοθέτη και καλύτερης ηθοποιού. Ήταν η πρόταση της Ελλάδας για καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 87α βραβεία της αμερικανικής ακαδημίας κινηματογράφου, αλλά δεν ήταν υποψήφια.

Δείτε ολόκληρη την ταινία στο βίντεο:

🎬 Σχετικά με την ταινία

«Η ανάσα της ναυτικής παράδοσης με κινητοποιεί. Το ήθος της εποχής με συγκινεί. Οι νοοτροπίες και οι ανθρώπινες σχέσεις αποζητούν μια καίρια και ευαίσθητη καταγραφή. Θέλησα να καταφέρω να αφουγκραστώ τα πάθη, να φωτίσω τη σημασία της μακράς απουσίας και της απαντοχής, την ανακούφιση του σμιξίματος μετά από καιρό, το πένθος για τις απώλειες. Ειδικά αυτή τη γκρίζα εποχή, τους στενάχωρους καιρούς για τον τόπο και τους ανθρώπους, αξίζει να προσφέρουμε ένα κινηματογραφικό έργο πλούσιο σε αισθήματα και ανθρωπιά και μαζί ένα ταξίδι σε άγνωστες σελίδες της ιστορίας.

Στα χρόνια που κάνω σινεμά, κοντά στα πρόσωπα της οικογένειας και των φίλων της νεότητας μου, προστίθενται και άλλα άγνωστα στην αρχή, που στο τέλος μιας ταινίας παίρνουν μια θέση στην καρδιά μου. Με τα μάτια και τη φωνή τους, διηγούμαι αυτό που με αναστατώνει. Μπορεί να περνάει καιρός μετά από την περιπέτεια που έζησα μαζί τους, όμως τα ονόματα τους διατηρούν για πάντα τη μοναδικότητα τους.» (Παντελής Βούλγαρης)

Η ταινία «Μικρά Αγγλία» γυρίστηκε άνοιξη μέσα σε 9 εβδομάδες με πολλά εξωτερικά γυρίσματα σε Χώρα, Λιβάδια, Συνετί, Αλαμανιά, Στενιές, Βόρη, Λάμυρα και άλλα χωριά της Άνδρου. Ενώ η ιδέα για το βιβλίο προέκυψε τυχαία. Σύμφωνα με τη συγγραφέα, Ιωάννα Καρυστιάνη:

«Ένας παλιός συμφοιτητής με φώναξε για έναν καφέ στο σπίτι του και είδα τις φωτογραφίες πέντε πνιγμένων ναυτικών σε κάδρα. Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα άλλαξαν όλα μέσα μου. Ένιωσα ένα τεράστιο σοκ και αναρωτήθηκα πώς ένα σπίτι μπορεί να αντέξει τέτοιο πένθος. Στην Άνδρο σχεδόν όλα τα σπίτια είναι λαβωμένα από ναυάγια. Αυτό με έκανε να αγαπήσω παράφορα το νησί και τη ναυτική ζωή και αποφάσισα ότι ήθελα να γράψω ένα βιβλίο γι’ αυτό το θέμα».

Κριτικές για την ταινία

Λάκης Λαζόπουλος: «Η Ιωάννα έγραψε την ιστορία και ο Παντελής την έκανε εικόνα. Με συνεπήρε η ταινία, με συνεπήρε η ιστορία, με συνεπήραν οι εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών, με συνεπήρε αυτός ο έρωτας εκεί γύρω στο 1930. Αναμφίβολα, μια πολύ μεγάλη στιγμή για το ελληνικό σινεμά».

Νοιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω δημόσια τον Παντελή Βούλγαρη και την Ιωάννα Καρυστιάνη για τη «Μικρά Αγγλία», αυτή την αριστουργηματική ταινία.

Η Ιωάννα έγραψε την ιστορία και ο Παντελής την έκανε εικόνα. Με συνεπήρε η ταινία, με συνεπήρε η ιστορία, με συνεπήραν οι εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών, με συνεπήρε αυτός ο έρωτας εκεί γύρω στο 1930.

Αναμφίβολα, μια πολύ μεγάλη στιγμή για το ελληνικό σινεμά. Αναμφίβολα, μια πολύ μεγάλη στιγμή για τον Παντελή Βούλγαρη.

Ο Παντελής απέδειξε πως είναι ο «μεγάλος αληθινός» του ελληνικού κινηματογράφου. Ο άνθρωπος που μπορεί να προσεγγίσει με τέτοια εσωτερική αντίληψη και ακρίβεια το βαθύτερο του χαρακτήρα μας. Να αποτυπώσει τη σιωπή του έρωτα, τη μεγάλη έκρηξη του σώματος όταν η ψυχή κόψει τα πάρε-δώσε με τον νου που την συγκρατεί.

Είχα πολύ καιρό να συγκινηθώ βλέποντας μια ταινία. Να κλάψω. Να παρακολουθώ μαγεμένος.

Αυτοί οι δύο άνθρωποι, βρήκαν τη δύναμη να σηκώσουν το τεράστιο βάρος μιας τέτοιας παραγωγής, σ’ αυτήν την εποχή, που τους κάνει να φαντάζουν μέσα μου ακόμα πιο σημαντικοί.

Ναι. Ένοιωσα ότι ο ελληνικός κινηματογράφος στέκει όρθιος. Ζωντανός ακόμα. Γιατί η τέχνη πρέπει να σταθεί όρθια. Είναι το μόνο φως τώρα που έχουν βαλθεί όλοι να μας βυθίσουν στο σκοτάδι.

Η ιστορία φτάνει μέχρι τον πόλεμο, τότε. Ζούμε έναν αντίστοιχο πόλεμο: Αυτό τον πόλεμο ανοιχτών συνόρων που περνάμε στις μέρες μας. Τα σύνορα ανοιχτά και οι εχθροί μπαινοβγαίνουν αποκαλούμενοι μάλιστα και εταίροι.

Δεν θέλω να κάνω αναλύσεις ούτε να πάρω την δουλειά των κριτικών κινηματογράφου.

Ένοιωσα σαν θεατής την ανάγκη να πω ένα ευχαριστώ. Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ. Γιατί η ταινία με καθήλωσε.

Όταν άναψαν τα φώτα της αίθουσας ήθελα, αν ήταν δυνατόν, να εξαφανιστώ στο σκοτάδι, να κρατήσω αυτήν τη μαγεία που ένοιωσα αδιατάρακτη.

Ούτε μία γυναίκα δεν πρέπει να χάσει την ταινία. Ούτε ένα νέο παιδί δεν πρέπει να μην βάλει στην ψυχή του αυτά τα πλάνα. Αυτή τη βαθιά ερωτική ιστορία. Κι ας μοιάζει η εποχή μας στεγνή και κυνική.

Η ψυχή γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους όταν το σώμα υποδύεται. Και τα σώματα υποδύονται, ανά εποχές, διαφορετικούς ρόλους.

Είναι η ώρα να αρχίσουμε να βλέπουμε και να ζούμε ό,τι είναι το πιο ουσιαστικό στην εποχή μας. Έτσι μόνο θα σκαρφαλώσουμε ξανά προς τα πάνω. Έτσι μόνο θα απομακρυνθούμε από τη μετριότητα που μας επιβάλλουν οι ψυχικά αναλφάβητοι. Είναι η ώρα να βρούμε τα φανάρια του πολιτισμού μας.

Υπάρχουν αληθινοί άνθρωποι της τέχνης στον κινηματογράφο, στο θέατρο, στη μουσική. Βρείτε τους! Είναι ώρα να τους βρούμε.

Σ’ ευχαριστώ, Ιωάννα. Σ’ ευχαριστώ Παντελή. Για αυτό το αληθινό αριστούργημα που φτιάξατε. Η «Μικρά Αγγλία» ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόταν αυτήν τη στιγμή η «μικρά Ελλάδα». Με όλη μου την ψυχή, μπράβο! Μπράβο σε όλους τους συντελεστές της ταινίας. Μιας ταινίας που της αξίζουν όλα τα βραβεία.»

by Αέναη επΑνάσταση by Sophia Ntrekou.gr

Περισσότερες: Ταινίες

Η Ιωάννα Καρυστιάνη μιλάει για την μεταφορά του βιβλίου της
"Μικρά Αγγλία" στο σινεμά, για την Άνδρο, για τους Ανδριώτες

🎬 Συνάντηση με τον Παντελή Βούλγαρη και την Ιωάννα Καρυστιάνη στα γραφεία της Feelgood για τις συνεντεύξεις της ταινίας τους, Μικρά Αγγλία. Η δεινότητα της όχι και τόσο εκπαιδευμένης μπροστά στην κάμερα, κυρίας Καρυστιάνη, ήταν εντυπωσιακή, ανάλογη με την δεδομένη τρυφερότητα του Παντελή όποτε μιλάει για τα παιδιά του, δηλαδή τις ταινίες του και τις ιστορίες πίσω από αυτές.

Ξεκίνησαν διαφωνώντας γύρω από την εκκίνηση του σεναρίου, και τελείωσαν σε έναν πιο προσωπικό τόνο, μιλώντας για την οικογενειακή συμβίωση, σε ένα σπιτικό που απαρτίζεται αποκλειστικά από καλλιτέχνες. Η σύμπνοια τους, ωστόσο, είναι ζηλευτή, και μπορείτε να τη διαπιστώσετε με το πως περιμένει ο ένας το λόγο του άλλου, και πως αλληλοσυμπληρώνονται, ακόμη και όταν δε μιλάνε.

Ταξίδι με τη μαύρη μοτοσυκλέτα στα χρώματα του φθινοπώρου - Ποίηση και δρόμος ελευθερίας | Αέναη επΑνάσταση

Γυναίκα πάνω σε μαύρη μοτοσυκλέτα, στο φως του ηλιοβασιλέματος, σε φθινοπωρινό δρόμο, σύμβολο δύναμης και ελευθερίας.

Μαύρη μοτοσυκλέτα στο φως του φθινοπωρινού

δειλινού. η ποίηση του δρόμου και της ελευθερίας.

Ένα λυρικό οδοιπορικό στην Πίνδο, εκεί όπου η μοτοσυκλέτα γίνεται σύμβολο δύναμης, μοναξιάς και ελευθερίας, μέσα από τους στίχους του Σπύρου Λαζαρίδη και το φθινοπωρινό τοπίο της Ελλάδας.

Ό,τι γίνεται από αγάπη, είναι πέρα

από το καλό και το κακό. Φρίντριχ Νίτσε

Διδακτική ιστορία: Από την επιφάνεια στην ουσία των φαινομένων

Η δασκάλα γύρισε προς τη τάξη και ρώτησε τα παιδιά:

«Ένα κρουαζιερόπλοιο άρχισε να βουλιάζει στη θάλασσα και έπρεπε άμεσα να εκκενωθεί από τους επιβάτες. Ένα ζευγάρι έτρεξε γρήγορα προς τις σωσίβιες λέμβους. Όταν έφτασαν όμως, είδαν έντρομοι ότι υπήρχε χώρος για να σωθεί μόνο ένα άτομο.

17 sfaires gia enan angelo (1981) - IMDb: Directed by Nikos Foskolos, Takis Vougiouklakis. With Mary Vidali, Giorgos Foundas, Nikos Apergis, Gely Mavropoulou.

Η Ηρώ Κωνσταντοπούλου εκτελέστηκε σε ηλικία 17 ετών

με 17 σφαίρες, όσα και τα χρόνια της, 37 μέρες προτού

απελευθερωθεί η Ελλάδα, στις 5 Σεπτεμβρίου του 1944.

της Σοφίας Ντρέκου

Αθάνατη κι αέναη η μνήμη της!

της Σοφίας Ντρέκου (Sophia Drekou) Αρθρογράφος

Κορυφαίος ηθοποιός/πρωταγωνιστής του κινηματογράφου και θιασάρχης. Στο θέατρο συνεργάστηκε με ιερά τέρατα όπως ο Μυράτ και η Κοτοπούλη κερδίζοντας τον θαυμασμό και των πιο απαιτητικών κριτικών, ενώ μέσω του κινηματογράφου έγινε γνωστός και αγαπητός σε όλους τους Έλληνες.

2 Σεπτεμβρίου 1989 κοιμήθηκε ο

χαρισματικός π. Σεραφείμ Ρόουζ †

Seraphim Rose (born Eugene Dennis Rose; August 13, 1934 -

September 2, 1982), also known as Seraphim of Platina.

September, from La Belle Jardinière (1896), άγνωστος καλλιτέχνης. Μια νεαρή γυναίκα με καλάθι λουλουδιών περπατά σε μονοπάτι με σιντριβάνι και ορτανσίες – Σεπτέμβριος

Σεπτέμβριος, η ωραία κηπουρός, 1896. Άγνωστος καλλιτέχνης. Συλλογή Κούπερ Χιούιτ,

Μουσείο Σχεδιασμού Σμιθσόνιαν, Νέα Υόρκη. September, (βλ. στο τέλος λεπτομέρειες)*

La Belle Jardinière. Collection: Cooper Hewitt, Smithsonian Design Museum

Ο Σεπτέμβριος ή Σεπτέμβρης - Ιστορικές αναφορές

και Παραδοσιακά έθιμα στην αρχή της Ινδίκτου

Η Μέριλιν Μονρόε πριν και μετά τη μεταμόρφωσή της από τον Μαξ Φάκτορ

Η πιο διάσημη μεταμόρφωση της ιστορίας: η Νόρμα Τζην γίνεται

Μέριλιν Μονρόε με τη δύναμη του μακιγιάζ του Μαξ Φάκτορ.

H Μerilin Μonroe αριστερά όπως μπήκε στο studio

του Max Factor ως Νόρμα και δεξιά όπως έφυγε.

Η ιστορία και η εφεύρεση του Μαξ Φάκτορ, πατέρα του σύγχρονου

μακιγιάζ 💋 Video Max Factor Studio Behind the Scenes 1935 Film

✞ 30 Αυγούστου 1938 🕯 έφυγε από τη ζωή ο Μαξ Φάκτορ, ο άνθρωπος που χάρισε στην ομορφιά μια νέα γλώσσα και μια νέα δύναμη. Από το Χόλυγουντ μέχρι τον καθρέφτη κάθε γυναίκας, η κληρονομιά του συνεχίζει να φωτίζει τον κόσμο του μακιγιάζ.

Από την αρχαιότητα στην επανάσταση της βιομηχανίας ομορφιάς: Η ζωή, οι καινοτομίες και η κληρονομιά του Μαξ Φάκτορ που άλλαξε για πάντα τον κόσμο του μακιγιάζ.

Video «Big Log»: by Robert Plant,

July 1983, ο θρύλος των Led Zeppelin.

Ο Άγγλος τραγουδιστής και συνθέτης Ρόμπερτ Πλαντ (Robert Anthony Plant) γνωστότερος ως μέλος του χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin.

Ο π. Ανδρέας Κονάνος παραιτήθηκε από κληρικός: «Έγινα πάλι ένας απλός πολίτης αυτού του κόσμου». Σημειώνει στο κείμενό του «ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ, ΜΙΑ ΑΡΧΗ».

Ο Λιόντας ο ληστής (Στο Γιώργο Κουπαρούσο).

Στίχοι: Παπαδόπουλος Λευτέρης

Μουσική: Λοΐζος Μάνος (1972).

Στο τραγούδι, το ρυθμικό χτύπημα

που ακούγεται στην εισαγωγή οφείλεται στο

...παπούτσι του Γιώργου Νταλάρα, ο οποίος σε

κάποιο διάλειμμα... ► Διαβάστε περισσότερα »

Ο δικτάτορας Γ. Παπαδόπουλος και η Δέσποινα Σερέτη

Απομονωμένες πόλεις στον κόσμο όπου οι άνθρωποι ζουν κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά!

Holy Trinity church stands illuminated at Russia's Bellingshausen station on King George Island in Antarctica

Σε αυτή τη φωτογραφία της 1ης Φεβρουαρίου 2015, η εκκλησία της Αγίας Τριάδας στέκεται φωτισμένη στον σταθμό Bellingshausen της Ρωσίας στο νησί King George στην Ανταρκτική. Η Αγία Τριάδα είναι η νοτιότερη Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του κόσμου.

Για την μεγάλη θεομητορική εορτή και εκείνος που μπορεί να μιλήσει στις καρδιές μας ο αγαπημένος μας Γέροντας, Άγιος Παΐσιος για την Παναγία και το Θεοτοκάριον.

Η επίσκεψη της Παναγίας στον Άγιο Παΐσιο αναφέρεται σε ένα περιστατικό όπου, σύμφωνα με την παράδοση, η Παναγία εμφανίστηκε στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη. Αυτή η επίσκεψη, η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της ζωής του Αγίου, θεωρείται από πολλούς ως μια ιδιαίτερη τιμή και επιβεβαίωση της πνευματικής του πορείας.

Σύναξη της Παναγίας Πρέκλας στην Σκιάθο, Αύγουστος 2019

«Καὶ αὐτὸς ἦλθεν εἰς τὴν Παναγίαν διὰ

νὰ κλαύσῃ καὶ νὰ πῇ τὸν πόνο του».

Ρεμβασμὸς τοῦ Δεκαπενταυγούστου (1906)

διήγημα του Αλ. Παπαδιαμάντη με ανάλυση και

απαγγελία διηγήματος π. Ανανίας Κουστένης

Συγκίνηση, νοσταλγία με φόντο

ένα εκκλησάκι στη Σκιάθο.

Επιμέλεια Σοφία Ντρέκου
(BSc in Psychology)

Το Πέμπτο Ζάλο – Δασκαλογιάννης, Η επανάσταση στα Σφακιά 1770

Βραβείο Εφηβικού, Ορθοδόξου Χριστιανικού Βιβλίου

Το ΠΕΜΠΤΟ ΖΑΛΟ – ΔΑΣΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ είναι ένα ιστορικό έπος διαμορφωμένο σε κόμικ.

Σωτήρης Τσιόδρας, με τον υφυπουργό Πολιτικής Προστασίας Νίκο Χαρδιαλιά

«Αν μας ξαναδείτε θα είναι

δύσκολα τα πράγματα».

Μία φράση με νόημα είχε διατυπώσει ο Νίκος Χαρδαλιάς, στην τελευταία live τηλεοπτική ενημέρωση για τις εξελίξεις με τον κορωναϊό στη χώρα μας, μαζί με τον καθηγητή λοιμωξιολογίας Σωτήρη Τσιόδρα, στις 26 Μαΐου. βλ. εδώ

Των εν Εφέσω αγίων Επτά Παίδων ή Οι Επτά Κοιμώμενοι

Παίδες: Αντωνίνου, Διονυσίου, Εξακουστιδιανού, Ιαμβλίχου,
Κωνσταντίνου, Μαξιμιλιανού καί Μαρτινιανού

7 Holy Youths “Seven Sleepers” of Ephesus

Εργασία της Σοφίας Ντρέκου

Η μνήμη των Αγίων 7 παίδων των εν Εφέσω, στις 4 Αυγούστου

και στις 22 Οκτωβρίου τιμάται η Αφύπνιση (Ανάσταση) των Αγίων.

Αφιέρωμα Σοφία Ντρέκου

στο Λύρειο Παιδικό Ίδρυμα

«Μάνα» δεν είναι μόνο μία

Ένα ντοκιμαντέρ για το παιδικό χωριό Λύρειο

Δείτε το έργο έξι γυναικών που αποφάσισαν να γίνουν μοναχές

για να βοηθήσουν τα μικρά παιδιά. Το παιδικό χωριό Λύρειο

μέσα από το ντοκιμαντέρ, «Μάνα»

Λιτανεία στην Πρόοδο του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού

στο Βελικορέτσκ (Velikoretsk) χωριό του Κίροφ στη Ρωσία.

Φωτογραφία από τον Βλαντιμίρ Γεστόκιν

Η λιτανεία της 1ης Αυγούστου και ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς –

Ένας θεολογικός λόγος για τον Τίμιο Σταυρό ως θεραπεία και ελπίδα.

Η ομιλία του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά για τη λιτανεία του Τιμίου Σταυρού την 1η Αυγούστου, μια πνευματική πορεία με νόημα προετοιμασίας και καθαρμού.

H μουσική δίνει φτερά στην ψυχή

Πλάτωνας (428 - 347 π.Χ.)

Μουσική και Ιατρική - Ο Ρόλος της Μουσικής

στην Ανθρώπινη Ζωή και Δημιουργία (βίντεο)

Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους

blues κιθαρίστες όλων των εποχών...

♬🌿 Ένας εύθραυστος άνθρωπος, μέσα στην
εξαιρετικά δυναμική μουσική του δημιουργία ♫

Αφιέρωμα της Σοφίας Ντρέκου

25 Ιουλίου 2020 σε ηλικία 73 ετών, απεβίωσε ο συνιδρυτής του θρυλικού συγκροτήματος, Fleetwood Mac, Peter Green, όπως αναφέρει το BBC. Ένας από τους καλύτερους και πιο επιδραστικούς blues κιθαρίστες όλων των εποχών. Υπήρξε συνιδρυτής των σπουδαίων Fleetwood Mac, όμως οι προσωπικοί του δαίμονες δεν του επέτρεψαν να κάνει την καριέρα που του άξιζε. Σύμφωνα με ανακοίνωση των εκπροσώπων της οικογένειάς του:

Κουρτίνες στην Αγία Σοφία: η σιωπηλή ντροπή του κατακτητή

που καλύπτουν τα ιερά ψηφιδωτά. Θρησκευτική αλλοίωση και

πολιτισμική βεβήλωση του μνημείου από την τουρκική ηγεσία.

24 Ιουλίου 2025. Πέντε χρόνια από τη βεβήλωση της Αγίας Σοφίας

(Ανανεωμένο: 24 Ιουλίου 2025 – επέτειος της βεβήλωσης) 🕯️

✒️ Επιμέλεια: Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος

Σήμερα, 24 Ιουλίου, είναι η μαύρη επέτειος από την πρώτη μουσουλμανική προσευχή στην Αγία Σοφία, μετά τη μονομερή απόφαση του τουρκικού κράτους να την μετατρέψει σε τζαμί, το 2020. Είναι μέρα θρήνου, εγρήγορσης και μνήμης. Πέντε χρόνια μετά, δεν ξεχνάμε. Το φως της Ρωμιοσύνης καλύφθηκε με κουρτίνες, αλλά δεν έσβησε.

Ο δεσμός του Αλεξανδρινού ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη με το Νιχώρι του Βοσπόρου, την Παναγία Κουμαριώτισσα, και την εκκλησία της οικογένειας των Καραθεοδωρή.

Δεν ήταν τυχαίο: Γιατί διάλεξαν την 24η Ιουλίου για να μετατρέψουν σε τζαμί την Αγία Σοφία; - Η παραβίαση της Λωζάνης, η πολιτική ιεροσυλία και η σιωπή του κόσμου

Προσευχή στην Αγία Σοφία πραγματοποιήθηκε

για πρώτη φορά τα ξημερώματα της 24ης Ιουλίου

για το μουσουλμανικό Μπαϊράμι των Θυσιών έπειτα

από 86 χρόνια! Την προσευχή τέλεσε ο επικεφαλής

Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων Αλί Ερμπάς.

Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί στις 24 Ιουλίου δεν ήταν τυχαία. Ανάλυση της παραβίασης της Συνθήκης της Λωζάνης, της πολιτικής εργαλειοποίησης της ιεροσυλίας από τον Ερντογάν και της σιωπής της Δύσης.

Ο Γερμανός συνθέτης Λούντβιχ βαν Μπετόβεν (1770-1827) δημιούργησε μερικά από τα καλύτερα μουσικά αριστουργήματα του κόσμου, όπως η Σονάτα του Σεληνόφωτος ή η Für Elise.

Την 23η Ιουλίου 2018 δεν μπορούμε

να την ξεχάσουμε έτσι κι αλλιώς.
Αλλά το ηχητικό της Καθημερινής,
είναι η επιτομή της ανευθυνότητας.
Το δυστύχημα είναι πως το άκουσαν
και συγγενείς των θυμάτων...

Έρευνα Σοφία Ντρέκου Αρθρογράφος

(Sophia Drekou, BSc in Psychology)

Επαναλειτουργία ως ισλαμικό τέμενος

Στις 10 Ιουλίου 2020, το Συμβούλιο της

Ιστορικό λάθος η απόφαση να γίνει τζαμί η Αγία Σοφία -

Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος & Deutsche Welle

Ιδιώνυμη προσβολή κατά του Χριστιανισμού και κατά του Ισλάμ

Η ανένδοτη απόφαση της Τουρκίας περί Αγίας Σοφίας (δεν είναι μόνον ένα είδος πολιτιστικού «τζιχάντ» (ιερού πολέμου), σήμερα μάλιστα που κάθε είδος τζιχαντιστών διεθνώς καταδικάζεται, αλλά αποτελεί ιδιώνυμη προσβολή τόσο κατά του Χριστιανισμού όσο και κατά του Ισλάμ.

Ο Διονύσης Σιμόπουλος στο πλανητάριο - ΙΔΡΥΜΑ ΕΥΓΕΝΙΔΟΥ

Ο κομήτης NEOWISE (C/2020 F3); και το πλησιέστερο άστρο

Ένα μικροσκοπικό κόκκινο διπλό αστρικό σύστημα μάς προσπέρασε μόλις πριν από 70.000 χρόνια, την εποχή δηλαδή κατά την οποία ο τότε ανθρώπινος πληθυσμός άρχισε να μεταναστεύει από την Αφρική προς την Ευρασία, όπου συναντήθηκε με τους Νεάντερταλ. Το χαϊδευτικό του όνομα είναι «Άστρο του Scholz».

το εξωκλήσι της Παναγιάς Τουρλιανής στην Μήλο

H Επιλύχνιος Ευχαριστία ή Φως Ιλαρόν

Άγιου Αθηνογένη επίσκοπου Πηδαχθόης

Aθηνογένης προς το πυρ τρέχων έφη,

Ω φως ιλαρόν Xριστέ δόξης Aγίας.

Επιμέλεια, της Σοφίας Ντρέκου
(Sophia Drekou) Αρθρογράφος

Η σύνθεση του κατανυκτικού εσπερινού ύμνου « Φως Ιλαρόν » αποδίδεται στον μάρτυρα Αθηνογένη (16 Ιουλίου), ο οποίος, κατά την παράδοση, τον εκφώνησε, την ώρα που τον οδηγούσαν στο μαρτύριο.

Αφιέρωμα στην Αγιά Σοφιά

Σε ένα συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ η εκπομπή «Μηχανή του χρόνου», εισήλθε στα ενδότερα της Αγίας Σοφίας, κάνοντας άλμα στην ιστορία με στόχο να παρουσιάσει το μεγαλύτερο ορθόδοξο θρησκευτικό μνημείο ανά το παγκόσμιο. Ένα βίντεο διάρκειας 52 λεπτών, όπου ιστορικοί κάνουν αναδρομή στους αιώνες, παρουσιάζοντας άγνωστα γεγονότα αναφορικά με τον Ναό. Το επεισόδιο είναι αφιερωμένο στην Αγιά-Σοφιά.

Οδυσσέας Ελύτης: Την σημασία των λαών να τη μετράνε απ' το πόση ευγένεια παράγουν

Επαναλειτουργία ως ισλαμικό τέμενος

Στις 10 Ιουλίου 2020, το Συμβούλιο της Επικρατείας της Τουρκίας αποφάσισε υπέρ της δυνατότητας μετατροπής σε τέμενος. Σε διάγγελμά του ο Τούρκος πρόεδρος προανήγγειλε ότι η πρώτη μουσουλμανική προσευχή θα πραγματοποιηθεί στις 24 Ιουλίου (βλ. ΕΔΩ).

photo of young Fotis Kontoglou, in artwork by Aggeliki Vrettou

ΜΝΗΜΗ ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Αφιέρωμα, έρευνα Σοφία Ντρέκου,
Αρθρογράφος (Sophia Drekou)

Αφιέρωμα στον καλλιτέχνη και πνευματικό δημιουργό Φώτη Κόντογλου

με αφορμή την επέτειο του θανάτου του στις 13 Ιουλίου 1965. (videos)

★ Για τους Τσάμηδες και τους Αλβανούς είπε: Όταν είχαμε έρθει από την Καππαδοκία, με την ανταλλαγή*, ήταν να μας δώσουν κάτι κτήματα στην Ηγουμενίτσα. Ήταν κάτι τούρκικα χωριά αυτά που οι κάτοικοί τους θα πήγαιναν στην Τουρκία. Περιμέναμε εμείς να φύγουν. Πάει ο πρόεδρος μας (σημ.: Πρόεδρος των Φαρασσιωτών -τα Φάρασσα Καππαδοκίας ήταν το χωριό καταγωγής του γέροντος- ήταν ο πατέρας του αγίου Παϊσίου, Πρόδρομος Εζνεπίδης) και του λέει ο Τούρκος:

Γενικές αναμνήσεις του από το Άγιον Όρος

του Αγίου Σωφρονίου [Σαχάρωφ] του Έσσεξ,

που τον εορτάζουμε στις 11 Ιουλίου.

Ὁ Γέροντας Σωφρόνιος ἔζησε 22 χρόνια στό Ἅγιον Ὄρος καί ἀξιώθηκε νά ζήση ὅλη τήν πνευματική ἀτμόσφαιρά του. Κατ’ ἀρχάς, γνώρισε τόν ἐμπειρικό θεολόγο ἅγιο Σιλουανό, ἀλλά καί ἄλλους μοναχούς πού εἶχαν ὑψηλές πνευματικές ἐμπειρίες.

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι τ. Γ' Πνευματικός Αγώνας. εκδ. Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Ολόκληρο το βιβλίο το κατεβάζετε και στις 4 μορφές κάνοντας κλικ στα εικονίδια:

Ο Ανέστης Μαυροκέφαλος έζησε τα θαύματα του αγίου και έγινε «αρχοντάρης» και «ταχυδρόμος» του γέροντα στο κελί Παναγούδα

Φεβρουάριος του 1988

Για πρώτη φορά έλυσε τη σιωπή του και εξιστόρησε τις ξεχωριστές στιγμές και θαύματα που έζησε δίπλα του.

Το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας είναι ένα από τα σημαντικότερα δημόσια μουσεία στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα (1914) με σκοπό τη συλλογή, μελέτη, διατήρηση και έκθεση της Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής πολιτιστικής κληρονομιάς στην ελληνική επικράτεια.

2. Φορητή εικόνα του Αγίου Προκοπίου του 13ου

αιώνα στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά.

Ο Άγιος Προκόπιος (8 Ιουλίου)

8 Ιουλίου εορτάζει και η Αγία Θεοδοσία

μητέρα του Αγίου Προκοπίου (; - 303)

Aθλητομήτωρ ούσα Θεοδοσία,

Έσπευσεν είναι κακ ξίφους αθληφόρος.

Η Αγία Θεοδοσία ήταν μητέρα του Αγίου Προκοπίου (8 Ιουλίου). Πρώην ειδωλολάτρισσα, η οποία, από τα θαύματα και το μαρτύριο του γιου της, επέστρεψε στον Χριστό και μαρτύρησε δια ξίφους.

Σελίδες

Χρήσιμες πληροφορίες