Αέναη επΑνάσταση

Τσικνοπέμπτη: Η λαϊκή φωτιά της Αποκριάς και η κοινωνική διάσταση

Η Τσικνοπέμπτη ως λαϊκή γιορτή του σώματος πριν από τη Σαρακοστή: παράδοση, μέτρο, ελευθερία και η κοινωνική διάσταση της σύγχρονης υπερκατανάλωσης.

Εικονογραφημένη παράσταση του Ασώτου Υιού: ο Χριστός αγκαλιάζει τον μετανοούντα άνθρωπο, εκφράζοντας την αγάπη που προηγείται της κρίσης και της ερμηνείας.

Ο Άσωτος στην αγκαλιά της σχέσης πριν από κάθε ερμηνεία.

Η επιστροφή δεν αποκαθιστά το παρελθόν· ανοίγει μέλλον. Icon of the

Prodigal Son, with Christ and a repentant Christian, by Elena Murariu (2018)

Η επιστροφή δεν ζητά εξηγήσεις· ζητά χώρο για να υπάρξει.

Μια υπαρξιακή και ψυχολογική ανάγνωση της παραβολής του Ασώτου Υιού: φυγή, αυτονόμηση, σπατάλη, πείνα νοήματος, επιστροφή στον εαυτό και η αγάπη που προηγείται της ερμηνείας και κάθε δικαίωσης

Ζωγραφική απεικόνιση της παραβολής του Τελώνη και του Φαρισαίου: ο Φαρισαίος προσεύχεται στο προσκήνιο με αυτάρκεια, ενώ ο Τελώνης στέκεται στο βάθος, μόνος, μέσα στο φως.

Ο Φαρισαίος στο προσκήνιο της αυτάρκειας και ο Τελώνης στο βάθος της συντριβής.

Interior of the Cathedral of the Dormition in the Moscow Kremlin – (Franz Kopallik)

Πλουτοκρατία, κοινωνικές ανισότητες, ηθικός ακτιβισμός και cancel culture μέσα από μια επικίνδυνα σύγχρονη παραβολή

Ψυχαναλυτικό προφίλ των Τριών Ιεραρχών: Οπτική της μετουσίωσης των συναισθημάτων

Τρεις μορφές, μία ψυχική ολότητα: Η δόμηση, ο στοχασμός και ο νόμος

Οργάνωση, Μελαγχολία και Ηθική Αυθεντία: Τα Ψυχαναλυτικά Πρότυπα των Τριών Ιεραρχών. Μια πρωτοποριακή μελέτη ψυχής και αρχετύπων. Από την ψυχή του ατόμου στη συλλογική ψυχολογία. Με δραματουργική ένταση συνδέεται η ιστορία με την ψυχική διεργασία.

Χρόνος και Αιώνας στον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή

Οντολογική και κοσμολογική προσέγγιση της διάκρισης Χρόνου και Αιώνος στον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή, σε διάλογο με τη σύγχρονη επιστήμη, την πληροφορία και τη συνείδηση

Ο Άγιος Αθανάσιος τιμάται σε μνημείο βυζαντινής παράδοσης στη Ρώμη, υποδηλώνοντας την υπερεθνική και διαχρονική εμβέλεια του αγώνα του για την ελευθερία της πίστης.

Νωπογραφία (1608-1610) από το Παρεκκλήσι των Αγίων Κτητόρων της Σάντα

Μαρία της Γκροταφερράτα· μια σιωπηλή μαρτυρία της αδιάκοπης παρουσίας

του Αγίου Αθανασίου στην εκκλησιαστική μνήμη της Ανατολής και της Δύσης.

(Fresco Cappella dei Santi Fondatori, Abbazia di Santa Maria, Grottaferrata.]

Ιστορική, θεολογική και πολιτική προσέγγιση του Μεγάλου Αθανασίου μέσα από τις εξορίες, τους αγώνες και τη σύγκρουσή του με την αυτοκρατορική εξουσία

Ρωσική Μελέτη Φυσική Ιδιότητα του Νερού. Αλλαγή την Ημέρα

των Θεοφανείων .(Russian Study Physical Property of Water

Changed on Theophany (Epiphany) Day)

Το βάθος δεν είναι απουσία φωτός, αλλά τόπος συνάντησης.

Φως που διαπερνά τη σκοτεινή άβυσσο του ωκεανού,

Στολίδι με ρολόι που συμβολίζει τον χρόνο ως εμπειρία και προσανατολισμό.

Ο χρόνος ως στάση, όχι ως μέτρηση... όχι για να

στολίσει τον χρόνο, αλλά για να τον ευθυγραμμίσει.

Ο χρόνος δεν αρχίζει σήμερα. Σήμερα αλλάζουμε τον τρόπο που τον διασχίζουμε.

Καλή Δυναμική, αγωνιστική, στοχαστική Χρονιά με γραφή και την αρχή της χρονιάς ως πράξη προσανατολισμού.

Παιδί σε χιονισμένο τοπίο κρατά φωτεινά λαμπάκια, σύμβολο ελπίδας και φωτός τα Χριστούγεννα. Φωτογράφος Catherine Belotserkovskaya. Μόσχα

Ένα παιδί μέσα στον χειμώνα κρατά το φως στα χέρια του. Το φως

της ανθρωπιάς μέσα στη σιωπή του χειμώνα, σύμβολο ελπίδας και

φωτός τα Χριστούγεννα. Photographer Catherine Belotserkovskaya.

📘 Όταν ένα παιδί κρατά το φως μέσα στον χειμώνα, τα Χριστούγεννα δεν είναι εποχή, δεν είναι μόνο γιορτή· είναι στάση ζωής.

Ένα Χριστουγεννιάτικο Δοκίμιο για την ενανθρώπιση ως πράξη αντίστασης, στον σύγχρονο κόσμο, όχι ευχή, όχι αφήγηση, αλλά λόγος ευθύνης και φωτός.

Ο ποιητής εμπλέκεται στη χριστουγεννιάτικη εξιστόρηση ως ο άψυχος σταλαγμίτης του σπηλαίου, ο οποίος συνεχώς «ανεβαίνει» μέσα στο χρόνο. Παντού γύρω του, σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που εξυπονοούν τη χρονική διάρκεια.

Ιερός Ναός Αγίας Μαρκέλλης Βοτανικού με χριστουγεννιάτικο στολισμό και φωτισμένα στολίδια.

Ο Ιερός Ναός Αγίας Μαρκέλλης Βοτανικού με την εικόνα

της γεννήσεως στολισμένη για τα Χριστούγεννα,

μέσα σε πνεύμα χαράς και κατάνυξης.

Από το Έθιμο και την Παράδοση στη Θεολογική Ερμηνεία της Ενανθρωπήσεως

Χρήστος Γιανναράς μπροστά σε φωτισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο, στοχασμός για τα Χριστούγεννα ως αντίδοτο στη θρησκευτική α-νοησία.

Ο Χρήστος Γιανναράς και το φως των Χριστουγέννων ως πρόκληση νοήματος και

ελευθερίας. Η εικόνα δεν εικονογραφεί τον λόγο· τον συνοδεύει. Και αυτό είναι τέχνη.

Τα Χριστούγεννα πέρα από την ηθικολογία, τα θρησκευτικά κλισέ και τη χρησιμοθηρία. Η ενανθρώπηση του Θεού ως εμπειρία και όχι ως θρησκευτικό ιδεολόγημα

Ιστορική φωτογραφία από τις 7 Δεκεμβρίου 1944 στην Αθήνα, όταν τα πυρά κατά

των άοπλων πολιτών από τις δυνάμεις ασφαλείας, συγκρούονται με διαδηλωτές γύρω

από το Σύνταγμα. Ήταν η απαρχή της Μάχης του Μακρυγιάννη και των Δεκεμβριανών.

Η πρώτη ανάφλεξη των Δεκεμβριανών και η στοχαστική ανάγνωση μιας πόλης που ράγισε σε δύο κόσμους - Η Μάχη του Μακρυγιάννη ως συμβολικό και πολιτικό σημείο μηδέν των Δεκεμβριανών.

Χριστουγεννιάτικο δέντρο με φωτάκια και αστέρι στην κορυφή, μπροστά από έναν σκοτεινό χειμωνιάτικο ουρανό, όπου η φωτεινή πανσέληνος εμφανίζεται μέσα από σύννεφα.

📸 Χριστουγεννιάτικη νύχτα και η Σελήνη φωτίζει

την πόλη του Ναυπλίου με το στολισμένο δέντρο -

μια στιγμή φωτός μέσα στη Μεγάλη Νύχτα του χειμώνα.

Η Ψυχρή Πανσέληνος του χειμώνα, τα ονόματα και οι παραδόσεις της - από το «Moon before Yule» έως την Πανσέληνο των Χριστουγέννων.

Βρετανοί στρατιώτες στην Ακρόπολη της Αθήνας το 1944, λίγο πριν τα Δεκεμβριανά. Ιστορική φωτογραφία που αποτυπώνει την έλευση των βρετανικών δυνάμεων και την προετοιμασία των γεγονότων που θα ακολουθήσουν.

📸 Βρετανοί στρατιώτες στην Ακρόπολη της Αθήνας τον Οκτώβριο του 1944, λίγο πριν τα Δεκεμβριανά. H καταγραφή της στρατιωτικής κατάκτησης και της ήττας. Ιστορική φωτογραφία που αποτυπώνει την έλευση των βρετανικών δυνάμεων και την προετοιμασία των γεγονότων που θα ακολουθήσουν. photos Wikimedia Commons. Επίσημος φωτογράφος του Γραφείου Πολέμου, Tanner (Λοχαγός)

Πολυεπίπεδη διερεύνηση των Δεκεμβριανών μέσα από πέντε καθρέφτες: από την πολιτική ρήξη και τις γεωπολιτικές ισορροπίες μέχρι τις ταξικές τομές και την ψυχαναλυτική διάσταση μιας χώρας που κουβαλούσε τη σιωπή που σκέπασε την πόλη μετά τη ρήξη.

Alfred Bernhard Nobel, portrait by Emil-Osterman Foundation, 1915

Από την Αθήνα και τη γλώσσα του Αιγαίου μέχρι τη Στοκχόλμη, το παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα, τα δύο ελληνικά Νόμπελ Λογοτεχνίας, του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, έγιναν όχι μόνο τιμή για την Ελλάδα, αλλά και φανέρωσαν πως η ποίηση μπορεί να γίνει πράξη ευθύνης, πολιτισμική γέφυρα και φως που συνομιλεί με την παγκόσμια μνήμη.

Πορτραίτο του Οσίου Ιακώβου Τσαλίκη με κερί

Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) ο Θεοφόρος, καθηγούμενος της Μονής Οσίου

Δαυΐδ του εν Ευβοία (22 Νοεμβρίου) με κερί στο βλέμμα της άδολης αγάπης.

Πώς ο Άγιος Ιάκωβος (Τσαλίκης) γίνεται πρόσωπο ψυχικής θεραπείας, συλλογικού μετασχηματισμού και πνευματικού φωτισμού στη σύγχρονη κοινωνία. Μια ψυχαναλυτική, αρχετυπική και θεολογική ανάγνωση της αγιότητάς του.

Η Παναγία ενώπιον του Αρχιερέα Ζαχαρία. Είσοδος στον ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Η είσοδος της Παναγίας στον Ναό ως πολιτική και υπαρξιακή στροφή: από την ισχύ στην ευθύνη, από το σκηνικό του ιερού στη δικαιοσύνη του κοινού χώρου.

Παιδάκι με ξανθά μαλλιά παίζει μόνο του σε λιθόστρωτο, τραβώντας ένα μικρό ξύλινο παιχνίδι· εικόνα παιδικής αθωότητας και ευαλωτότητας.

Παιδική αθωότητα σε έναν κόσμο που συχνά δεν είναι ίσιος στα βήματά τους.

Η ευθύνη μας: να κρατήσουμε καθαρό τον δρόμο για κάθε παιδί.

Δύο ημέρες του Νοεμβρίου - η Παγκόσμια Ημέρα κατά της κακοποίησης των παιδιών και η Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού - μας θυμίζουν ότι η αθωότητα δεν είναι δεδομένη, αλλά ευθύνη. Μέσα σε έναν κόσμο που πληγώνει τους πιο ευάλωτους, η προστασία των παιδιών γίνεται πράξη ανθρωπιάς, δικαιοσύνης και συλλογικής συνείδησης.

Η Σοφία Βέμπο στέκεται στο μπαλκόνι του σπιτιού της στην οδό Στουρνάρα 23 και παρακολουθεί τους φοιτητές που διαδηλώνουν ενάντια στη Χούντα. Το στιγμιότυπο απαθανατίστηκε από τον φωτογράφο Βασίλη Καραγεώργο κατά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

📸 Η Σοφία Βέμπο στο μπαλκόνι του σπιτιού της παρακολουθεί

τους φοιτητές που διαδηλώνουν κατά της Χούντας. Φωτογραφία

του Βασίλη Καραγεώργου από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου.

Η τελευταία συγκλονιστική εμφάνιση της τραγουδίστριας της Νίκης – Η φωνή που ένωσε το Έπος του ’40 με την Εξέγερση του Νοέμβρη.

Σύνθεση με τον Άγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα και το Πολυτεχνείο, σύμβολα πνευματικής δικαιοσύνης και ελευθερίας· θεολογική και ιστορική σύνδεση δύο εποχών.

Σύνθεση εικόνας του Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονος και του

Πολυτεχνείου· θεολογικός και ιστορικός διάλογος Ελευθερίας,

από την Αλεξάνδρεια του 7ου αιώνα έως την Αθήνα του 1973.

Από τον αρχιεπίσκοπο της κοινωνικής δικαιοσύνης έως τη θεολογία της ανυπακοής: μια πνευματική γέφυρα ανάμεσα στον Άγιο Ιωάννη τον Ελεήμονα και το Πολυτεχνείο της Ελευθερίας.

Ένα κείμενο που συνδυάζει αγιολογικό βίο, κοινωνική θεολογία, ιστορική αναδρομή και στοχασμό πάνω στη σχέση Εκκλησίας - Εξουσίας - Αντίστασης.

Η φύση, η ιεραρχία και το διακόνημα των Αγγέλων σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη Δαμασκηνό και η θεολογική τους απεικόνιση στην Ορθόδοξη εικονογραφία... πνευματικές υπάρξεις, λειτουργοί του Θεού, σύμβολα φωτός και διακονίας.

Καλλιτεχνική απεικόνιση της Μαρίας Καρυστιανού κάτω από φωτεινά άνθη, σύμβολο ελπίδας και μεταμόρφωσης του πόνου σε φως.

Το σκοτάδι της απώλειας γίνεται φως, ανθίζει. Η Μαρία Καρυστιανού κάτω από

το φως των ανθισμένων πληγών, το πένθος που έγινε συνείδηση και φως.

Όταν η απώλεια μεταμορφώνεται σε νόημα και η ψυχή αντιστέκεται στη λήθη· το τραύμα ως πράξη ελευθερίας και συλλογικής συνείδησης.

Πίνακας της Γιαπωνέζας καλλιτέχνιδας Kaoru Yamada με τίτλο «Balcony View». Μια νυχτερινή πόλη λουσμένη στο φως του φεγγαριού, όπως φαίνεται μέσα από ανοιχτό παράθυρο και μπαλκόνι.

🎨 Πίνακας «Balcony View» (Θέα από το Μπαλκόνι) της Γιαπωνέζας ζωγράφου

Καόρου Γιαμάντα (Kaoru Yamada) μια νυχτερινή θέα πόλης κάτω από το φως του φεγγαριού.

Ποίηση και ζωή στο όριο του ονείρου και της πραγματικότητας· μια υπαρξιακή, κοινωνική και ερωτική αναπνοή κάτω από το φως του φεγγαριού.

Πίνακας του Γεωργίου Βακιρτζή «Πόλεμος του σαράντα» (χίλια εννιακόσια ογδόντα πέντε), μικτή τεχνική σε μουσαμά, ογδόντα πέντε επί εκατόν δεκαπέντε εκατοστά — συμβολική απεικόνιση της ελληνικής αντίστασης και της αξιοπρέπειας μέσα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο - Εθνική Πινακοθήκη.

Γεώργιος Βακιρτζής «Πόλεμος του 40′, (1985). Έργο που αποτυπώνει

την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την εσωτερική ένταση του Έπους,

με λιτότητα μορφής και βαθιά συγκίνηση. Εθνική Πινακοθήκη.

Το «Όχι» δεν ανήκει μόνο στην Ιστορία∙ είναι η αέναη στιγμή που ο άνθρωπος αρνείται το σκοτάδι και υπερασπίζεται το φως. Από τα βουνά της Πίνδου ως τη συνείδηση του σήμερα, το ελληνικό «Όχι» γίνεται παγκόσμιο σύμβολο ευθύνης, αξιοπρέπειας και ελευθερίας.

Σύνθεση ιστορικών φωτογραφιών: Έλληνες στρατιώτες αναχωρούν για το μέτωπο του 1940 και πλήθος πολιτών στην Αθήνα πανηγυρίζει την Απελευθέρωση το 1944.

Αριστερά, Έλληνες στρατιώτες αναχωρούν για το μέτωπο του 1940.

Δεξιά, ο λαός της Αθήνας πανηγυρίζει την Απελευθέρωση από

τα γερμανικά στρατεύματα στις 12 Οκτωβρίου 1944.

Με ιστορικά στοιχεία και ντοκουμέντα: από το ΕΑΜ και την πρώτη 28η Οκτωβρίου του 1941 ως τη θεσμοθέτηση της εθνικής επετείου και την πολιτική αποσιώπηση της Αντίστασης. Από τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο στο έπος της Εθνικής Αντίστασης και τη Μάχη της Κρήτης... γιατί η 28η Οκτωβρίου πρέπει να θυμίζει όχι μόνο τη στρατιωτική ανδρεία αλλά και τον λαϊκό αγώνα για Ελευθερία και Δημοκρατία.

Διονύσης Σαββόπουλος - Ο φιλόσοφος του ελληνικού τραγουδιού και η πολιτισμική του παρακαταθήκη | Αέναη επΑνάσταση

Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου τίμησε την επέτειο των 50 χρόνων από την
αποκατάσταση της Δημοκρατίας προσκαλώντας τον Διονύση Σαββόπουλο να
δημιουργήσει μια μουσική γιορτή/αφιέρωμα, 8 και 9 Ιουλίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

𝄞 Είχα-είχα μια αγάπη, αχ Διονυσούλη μου

Που 'μοιαζε συννεφάκι, συννεφούλη μου

Σαν συννεφάκι φεύγει, φεύγει εκεί ψηλά…

ναι φεύγει... και δεν ξαναγυρνά... 𝄞

Έφυγε ο Διονύσης Σαββόπουλος, μα άφησε πίσω του φως, λέξεις και ρυθμούς που θα μας συνοδεύουν και μαζί τον απόηχο της φωνής του θα εξακολουθεί να διατρέχει τον ελληνικό χρόνο. Ο Διονύσης Σαββόπουλος, από τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς, συνέδεσε τη μουσική με τη σκέψη και τη φιλοσοφία της ελληνικής ταυτότητας. Η φωνή του σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι και έγινε καθρέφτης μιας ολόκληρης εποχής.

Πίνακας ζωγραφικής σε ύφος Van Gogh που απεικονίζει τον Άγιο Λουκά τον Ευαγγελιστή να γράφει με πένα σε πάπυρο τη φράση «Λουκάς Δημοσιογράφος», μέσα σε θερμό κεχριμπαρένιο φως – συμβολισμός της ένωσης τέχνης, αλήθειας και πίστης.

Λουκάς ο Ευαγγελιστής, ωε «Λουκάς Δημοσιογράφος». Το θεϊκό φως

γίνεται χρώμα και ο λόγος αποκτά μορφή∙ η γραφή μεταμορφώνεται σε

πράξη πίστης, εκεί όπου η αλήθεια και η τέχνη συναντιούνται στο ίδιο χέρι.

Το κείμενο «Ο Άγιος Λουκάς, Πατέρας της Δημοσιογραφίας» έχει εμπνευσμένη παιδαγωγική δύναμη. Συνδυάζει τη διδακτική απλότητα με θεολογικό και πολιτισμικό νόημα.

Ο Μητροπολίτης Νικόλαος μπροστά από φουτουριστικό σκηνικό με ανθρωπόμορφο ρομπότ και ψηφιακές οθόνες.

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος σε συμβολική

αντιπαράθεση με την Τεχνητή Νοημοσύνη: πίστη και τεχνολογία

σε δημιουργικό διάλογο. by Sophia Drekou (Αέναη επΑνάσταση)

Μεσογαίας Νικόλαος: Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν έχει ψυχή – Θεολογική προσέγγιση στην εποχή της Α.Ι. - Πνευματική Αντίσταση.

Ένα λυρικό δοκίμιο για τη σιωπή, τη μνήμη

και τη δύναμη της ομορφιάς που επιμένει.

Μια λυρική περιπλάνηση στη σιωπή, στο φως και στη νοσταλγία που επιμένει να ελπίζει. Το Παρίσι δεν είναι απλώς πόλη∙ είναι ψυχή που φωτίζεται από μέσα. Παρίσι... η πόλη του φωτός μέσα από τη σιωπή και τη νοσταλγία της νύχτας.

Το Παρίσι της νύχτας και η μυστική του ψυχή

Ο Σπορέας του Βίνσεντ Βαν Γκογκ – ο αγρότης που σπέρνει στο χρυσό φως του δειλινού, σύμβολο της θείας σποράς και της ανθρώπινης δημιουργίας.

🎨 Ο Σπορέας του Βίνσεντ Βαν Γκογκ (1888), λουσμένος στο φως του

ήλιου που δύει, συμβολίζει τον Θεό που σπέρνει τον Λόγο Του μέσα

στην ύλη, αλλά και τον άνθρωπο που συνεχίζει τη θεία δημιουργία

μέσα από την πράξη, την αγάπη και την ελπίδα. The Sower at Sunset

Η σπορά του Λόγου στην ψυχή και στο Σύμπαν∙ μια παραβολή για τη συνείδηση, τη Δημιουργία και το Φως. Ο Σπορέας του Χριστού και ο άνθρωπος ως γη του Θεού∙ κάθε ψυχή ένας μικρός κόσμος που περιμένει να ανθίσει.

Statue of Ernesto Che Guevara with child in Santa Clara, Cuba, combined with his iconic portrait – a symbol of revolutionary legacy and eternal memory.

Ο Τσε στη Σάντα Κλάρα – το μπρούτζινο άγαλμα του επαναστάτη με το παιδί
και η θρυλική του μορφή, ενωμένες σε ένα βλέμμα που διασχίζει την Ιστορία.

Μα ο Τσε δεν πέθανε ποτέ∙ έγινε σύμβολο ελευθερίας, αξιοπρέπειας και αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης.

Πίνακας του Γιώργου Σιούντα «Μήνυμα Ειρήνης» με έναν πολεμιστή, ένα περιστέρι και στεφάνι δάφνης – σύμβολα πολέμου και ειρήνης

🎨 Γιώργος Σιούντας (1937-2011) Μήνυμα Ειρήνης (λάδι σε καμβά).

Η αντίθεση πολεμιστή και περιστεριού μεταφράζει εικαστικά την αγάπη

προς τον εχθρό, μέσα από τον συμβολισμό της ειρήνης και της υπέρβασης.

Ερμηνευτική προσέγγιση στο Ευαγγέλιο Κυριακή Β' Λουκά, Λουκ. στ' 31-36, με θεολογικό, ψυχαναλυτικό και κοινωνικό βάθος. Η εντολή της αγάπης προς τον εχθρό ως απελευθερωτική πράξη και ως πρόταση για έναν νέο τρόπο ύπαρξης.

Εικόνα με τον Χριστό ανάμεσα στους Αποστόλους Πέτρο και Ανδρέα μέσα σε βάρκα, να κρατά δίχτυα γεμάτα ψάρια. Η παράσταση συμβολίζει την υπακοή των μαθητών και το θαύμα της πίστης.

Ο Χριστός στο κέντρο της βάρκας καλεί τους Πέτρο και Ανδρέα σε

βαθύτερη πνευματική αλιεία, με φόντο το θαύμα της μεγάλης ψαριάς.

Ο Ευαγγελικός λόγος της Κυριακής Α’ Λουκά. (Λουκ. 5, 1-11) φανερώνει τη θεϊκή υπέρβαση του ορατού, το κάλεσμα των πρώτων μαθητών, την καρποφόρα υπακοή και την ανατροπή της απελπισίας σε αποστολή ζωής.

Το ψυχολογικό υπόβαθρο του μακιγιάζ, αναδεικνύει την βαθύτερη ανάγκη πίσω από την πράξη της περιποίησης και του καλλωπισμού. Το μακιγιάζ ως καθρέφτης της κοινωνικής περσόνας και της ανάγκης του ατόμου για αποδοχή και αυτοπεποίθηση.

Πίνακας “Enchanted by Gold” της Ermolaeva Anna, σε χρυσοχάλκινες φθινοπωρινές αποχρώσεις· γυναικεία μορφή περιβαλλόμενη από φύλλα στο φως.

Ermolaeva Anna. Enchanted by Gold, 2015: χρυσοί τόνοι που ντύνουν

τη «Φθινοπωρινή παλέτα μνήμης» με φως και νοσταλγία.

Φθινόπωρο 🍂 παλέτα μνήμης: ποίημα και στοχασμός για την εποχή των χρωμάτων

Βροχή που προλογίζει τη σιωπή, φως που μικραίνει, ίχνη στην άμμο· φθινόπωρο ως δεύτερη άνοιξη της μνήμης: ποίημα και στοχαστικό πεζό για χρώματα, μνήμη, φως και ήσυχες αρχές.

Το φθινόπωρο μάς ξαναδιδάσκει τον ρυθμό της γης: το φως μαλακώνει, οι μέρες διπλώνουν, τα φύλλα βάφουν τους δρόμους. Στην ανάρτηση θα βρείτε ένα ποίημα που συλλαμβάνει αυτή τη μετάβαση -τη «δεύτερη άνοιξη» όπου κάθε φύλλο ανθίζει μόνο του- και ένας μικρός στοχασμός σημείωμα για το πώς η εποχή γίνεται παλέτα μνήμης, ευγένειας και ανασύνταξης.

Είναι μια πρόσκληση για ήσυχους περιπάτους, για μικρές τελετουργίες καφέ και βιβλίου, για να ακούσουμε τη βροχή να μετρά τον χρόνο και να αφήσουμε την καρδιά να ξεχωρίσει όσα θέλει να κρατήσει.

Φθινοπωρινή παλέτα μνήμης

Φθινόπωρο, η εποχή με τα ωραιότερα χρώματα
Τα φυλλοβόλα γδύνουν ήσυχα τα κλαδιά,
η παλέτα της φύσης αλλάζει
και οι πρώτες βροχές
σημειώνουν ρυθμό στα πεζοδρόμια.

«Το φθινόπωρο είναι μια δεύτερη άνοιξη»,
ψιθυρίζει ο Καμύ...
«όταν κάθε φύλλο ανθίζει μόνο του
και γίνεται λουλούδι».

Το φως μικραίνει σαν ανάσα σε τζάμι·
οι μέρες διπλώνονται.
Αναμνήσεις: νεκρά, χρωματιστά φύλλα
που γυαλίζουν στο χώμα.

Τις παρασέρνει ο βοριάς στην παγωμένη νύχτα,
ενώ η θάλασσα σβήνει στην άμμο
τα χνάρια των καλοκαιρινών εραστών
που κάποτε υπήρξαν παράλληλα.

Στοχασμός για το φθινόπωρο 🍂

Κάθε φθινόπωρο μας δίνεται η ευκαιρία να ανασάνουμε αλλιώς. Ο αέρας καθαρίζει, το φως αποσύρεται μισό βήμα, κι εκεί που το καλοκαίρι μιλούσε δυνατά, τώρα αρχίζει ο χαμηλόφωνος διάλογος με τον εαυτό. Τα φύλλα δεν πέφτουν για να τελειώσουν τα πράγματα· πέφτουν για να φανούν οι γραμμές του κορμού, ο σκελετός που κρατά το δέντρο όρθιο ...η δική μας αντοχή.

Ένα φλιτζάνι αχνίζει δίπλα σε ανοιχτό βιβλίο, το περπάτημα βρίσκει ρυθμό, η μνήμη ξεχωρίζει όσα αξίζει να μείνουν. Φθινόπωρο δεν είναι μόνο το τέλος μιας εποχής• είναι ένα ήσυχο «αρχίζω ξανά» με λιγότερα, μα αληθινά. Στο τέλος της μέρας, ο ήχος της βροχής πάνω στα περβάζια δεν μετρά απώλειες· μετρά ευγνωμοσύνη για όσα ακόμη ανθίζουν, έστω κι ένα-ένα, όπως ένα φύλλο που γίνεται λουλούδι.

✍️ Σοφία Ντρέκου

Δείτε επίσης: Το μπαλκόνι του κόσμου με χρώματα και αρώματα στα Αναφιώτικα της Πλάκας

Περισσότερα Θέματα: Φθινόπωρο, Λογοτεχνία-Ποίηση, Σ. Ντρέκου, Στοχασμοί

Σοφία, Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη - Κοσμολογική και κοινωνική αρχιτεκτονική (Στοχαστικό δοκίμιο) | Αέναη επΑνάσταση

Εικόνα της Αγίας Σοφίας με ανοιχτά χέρια που σκεπάζει τις τρεις κόρες της, Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη, σε ανάγλυφο αργυρό πλαίσιο πάνω σε ξύλο.

Αγία Σοφία με τις θυγατέρες της, Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη –

εικόνα με ανάγλυφο πλαίσιο, σύμβολο προστασίας και ομολογίας.

Πώς η σοφία, η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη γίνονται προσανατολισμός ζωής και αντίδοτο στον κυνισμό της εποχής· από την ομολογία των αγίων στο σήμερα. Αυτό το δοκίμιο ιχνογραφεί τη θεολογική και υπαρξιακή δυναμική τους, προτείνοντας έναν τρόπο ύπαρξης όπου ο άνθρωπος αναγνωρίζεται ως μυστήριο και όχι ως μέσο.

Μαρίας Ευθυμίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών κατά τη σειρά διαλέξεων «Δεκαεννέα μικρά μαθήματα για έναν Μεγάλο Κόσμο»

η Μαρία Ευθυμίου στο μέγαρο μουσικής Αθηνών με Κοσμοϊστορία, γεωπολιτική,

Παγκόσμια Ιστορία, ενέργεια, πολιτισμοί, θρησκείες, τεχνολογία κ.ά.

Παγκόσμια Ιστορία με σαφήνεια και βάθος: από την τροφοσυλλογή και τη Γεωργική Επανάσταση έως τις μεγάλες θρησκείες, τους πολιτισμούς και τη Βιομηχανική Επανάσταση - οι διαλέξεις της Μαρίας Ευθυμίου στο Μέγαρο Μουσικής, σε συνεργασία με το Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ.

Όταν η γνώση γίνεται φως, όλοι κερδίζουμε...

Γραφιστική σύνθεση: ασπρόμαυρο πορτρέτο γυναίκας με μπερέ πάνω από ανοιχτό βιβλίο· στο φόντο εικονίδια μαθηματικών/επιστημών και σιλουέτες αποφοίτησης, με την επιγραφή “Προσευχή της δασκάλας”. Σχεδίαση: Sophia Drekou.

Γραφιστική σύνθεση για το ποίημα «Προσευχή της δασκάλας».

Το ποίημα η «Προσευχή της δασκάλας», είναι της Χιλιανής ποιήτριας Γκαμπριέλα Μιστράλ (Gabriela Mistral 1889 - 1957) με βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1946.

✍️ Σοφία Ντρέκου, Αρθρογράφος

Ανάλυση του ποιήματος της νομπελίστριας Γκαμπριέλα Μιστράλ: ο ρόλος της δασκάλας, η προσευχή, το σχολείο και η δημοκρατική αγωγή.

Αγιογραφία της Γεννήσεως της Θεοτόκου, έργο του Αλεσίν, αγιογράφου που φιλοτέχνησε με τη συμμετοχή του ναούς στη Μόσχα.

Αγιογραφική απεικόνιση της Γεννήσεως της Θεοτόκου, έργο

του Αλεσίν. Με τη συμμετοχή του αγιογραφήθηκαν ναοί

στη Μόσχα. The Nativity of the Theotokos, by Aleshin

Η Γέννηση της Παναγίας, κόρης του Ιωακείμ και της Άννας, σηματοδοτεί την απαρχή της θείας οικονομίας, ανοίγοντας τον δρόμο για την ενανθρώπηση του Χριστού και την ανακαίνιση της ανθρώπινης φύσης.

Το Γενέθλιο της Θεοτόκου μάς θυμίζει ότι ο ουρανός

μπορεί να χωρέσει στην καρδιά του ανθρώπου.

πίνακας του Mikalojus Konstantinas Čiurlionis (1909), Angel (Prelude) Ψυχή που υψώνεται – Το φως ως ανάμνηση του Ουρανού.

(Πρελούδιο Άγγελου) Η ανάβαση της ψυχής στο φως, όπως την φαντάστηκε

ο λυρικός ζωγράφος, Μικαλόγιους Κονσταντίνας Τσιουρλιόνις το 1909.

Η ψυχή υψώνεται, όχι με φτερά σώματος, αλλά με φτερά νοήματος.

Ανήκει στη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Čiurlionis στη Λιθουανία. (βλ.

ανάλυση στο τέλος) Mikalojus Konstantinas Čiurlionis (1909), Angel (Prelude) *

Η ψυχή στη Βίβλο, στους Πατέρες, στη φιλοσοφία και

στην ψυχολογία. Μια ολοκληρωμένη θεώρηση για την

αθανασία, την ύπαρξη και το μυστήριο του ανθρώπου.

Στις παραμονές της 11ης Ινδικτιώνος

Παραμονή Πρωτοχρονιάς (Βυζαντινών)

✍️ Σοφία Ντρέκου

Ο Σεπτέμβρης μετρά τις ώρες του κόσμου σαν νήματα φωτός που τεντώνονται στο άπειρο. Η γη ανασαίνει και ζητά από τον άνθρωπο όχι κυριαρχία, αλλά ευθύνη· όχι κέρδος, αλλά φροντίδα. Στην αρχή του χρόνου ο ουρανός χαμηλώνει, και κάθε φύλλο, κάθε σταγόνα μοιάζει με ψίθυρο προσευχής. Κι αν σηκώσουμε το βλέμμα, θα δούμε πως το ευχαριστώ της κτίσης είναι το ίδιο με το ευχαριστώ του Θεού· μια σιωπή που φωτίζει τον χρόνο.

Ασπρόμαυρη φωτογραφία μοναχού που μεταφέρει εικόνα της Παναγίας με αφιερώματα – Η ύλη αγιάζεται, αφιέρωμα στην Τιμία Ζώνη

ένας μοναχός ή μοναχή κρατά μια εικόνα της Παναγίας με ένθετο

βυζαντινό μεταλλικό κάλυμμα (επένδυση/καλύπτρα), και αφιερώματα.

Η Παναγία υψώνεται πάνω από το ανθρώπινο σχήμα και η ύλη

αγιάζεται μέσα από τη Ζώνη και τα ιερά κειμήλια της Θεοτόκου.

Ο μήνας της Παναγίας κλείνει με την Ανάμνηση της Κατάθεσης της Τιμίας ή Αγίας Ζώνης∙ ιερό κειμήλιο που σώζεται έως σήμερα στη Μ. Βατοπαιδίου.

Στο άρθρο επισημαίνω την θεολογική του σημασία:

Η ύλη αγιάζεται και μεταμορφώνεται σε όργανο σωτηρίας.

Saint John the Baptist – 13th century icon, Sinai, Monastery of Saint Catherine

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής, εικόνα του 13ου αιώνα,

Σινά, Μονή Αγίας Αικατερίνης. English: The greatest among those

born of woman” Saint John the Forerunner and Baptist,

13th-century icon, Sinai, Monastery of Saint Catherine.

η αλήθεια δεν αποκεφαλίζεται ποτέ· μόνο φωτίζει.

Ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός είπε ότι μεταξύ εκείνων που
γεννήθηκαν από γυναίκες δεν υπάρχει κανένας μεγαλύτερος από αυτόν.

Εξώφυλλο βιβλίου Η Θεολογία και το Συναίσθημα, Παπαπέτρου 1968

Εξώφυλλο βιβλίου: Η Θεολογία και το Συναίσθημα. Έκδοση 1968, Αθήνα

Η Θεολογία και το Συναίσθημα στον Κωνσταντίνο Παπαπέτρου: βίωμα, νόηση, ορθοδοξία και φιλοσοφική ανάλυση.

Καρτ ποστάλ 1875 στον ναό Αγίας Φωτεινής Σμύρνης

Ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης και η Αγία Φωτεινή Σμύρνης

Μια ζωντανή περιγραφή του Αλέξανδρου Μωραϊτίδη για τον Ιερό Ναό Αγίας Φωτεινής Σμύρνης το 1898: το καμπαναριό, το τέμπλο, οι τοιχογραφίες και η ευλάβεια των Σμυρναίων, λίγο πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Γαλαξίας Milky Way πάνω από νυχτερινό ουρανό, συμβολισμός της Θεοτόκου ως Πύλη του Ακτίστου – Sophia Drekou.

Ο Γαλαξίας πάνω από ιερό τοπίο προσευχής... η Θεοτόκος

ως Πύλη του Ακτίστου και Κέντρο Βαρύτητας της Ρωμηοσύνης.

Η Θεοτοκολογία της Ρωμηοσύνης συναντά τη Χριστολογία,

την Ορθόδοξη πίστη και το Κοσμικό Κέντρο Βαρύτητας.

✒️ Εργασία – Επιμέλεια: Σοφία Ντρέκου
Αρθρογράφος – Columnist (Sophia Drekou)

Στην εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου,

ας στραφεί η ψυχή μας προς την Πύλη του Ακτίστου,
εκεί όπου η βαρυτική έλξη της αγάπης κρατά τον κόσμο ενωμένο,

Ψυχή και κτίση: η αγάπη που χωρά όλα τα πλάσματα.

Noah’s Ark, 2015. Artist: Zachary Kinkade, Gallery of Murfreesboro

Η Κιβωτός του Νωε, 2015 του Ζακ Κίνκεϊντ. Γκαλερί Μέρφρισμπορο

Ψυχή και κτίση: η αγάπη που χωρά όλα τα πλάσματα. Η κτίση ως δοξολογία: κάθε πνοή υμνεί τον Δημιουργό και καλεί τον άνθρωπο σε ευσπλαχνία. Από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες μέχρι την ευθύνη αγάπης προς κάθε πνοή ζωής.

impermanent-sculptures-firework-tree-photography-vitor-schietti-11

Light Drips From Trees. Photo By Vitor Schietti*

Το Φως της Μεταμορφώσεως και η σκοτεινή λάμψη της Χιροσίμα - Θεία Δόξα και ανθρώπινη φρίκη. Η πυρηνική έκρηξη της Χιροσίμα – η σκοτεινή λάμψη της ανθρώπινης πτώσης.

Νεφέλωμα του Αετού (NASA) και Δημιουργία του Αδάμ (Michelangelo, 1511)

Η ένωση του Ουρανού και της Πίστης: Το Νεφέλωμα του Αετού

και οι Πυλώνες της Δημιουργίας, σε σύνθεση με τη «Δημιουργία

του Αδάμ» του Μιχαήλ Άγγελου. Όταν η επιστήμη και η θεολογία

ενώνονται σε μια κοσμική εικόνα. Eagle Nebula and Pillars of Creation

Το Νεφέλωμα του Αετού και οι Πυλώνες της Δημιουργίας - Εικόνα του Σύμπαντος, Ύμνος στον Δημιουργό. Μια αστρονομική αποκάλυψη με θεολογική δύναμη.

Σελίδες

Χρήσιμες πληροφορίες